Lucas 14

El Nuevo Testamento en nahuatl de Tetelcingo (NHGNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Hua omochi que ocalacoac ipa ichö de sente tlayecönque de inu fariseos ipa sie söbro. Ocualuto tlacuale. Hua yejua tieyetztaya abier tli quechihuasque.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Hua ompa sente tlöcatl ijtesunectec tieixtla oyeya de yejuatzi.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Hua onöhuatihuac Jesús, oquemelfejque inu tlajmatque de inu ley de Moisés hua inu fariseos:
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Hua yejua amo onöhuatque. Yecuöquenu yejuatzi oquepajtejque tlöcatl, hua oquetitlanque ma beya.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Hua oquemelfejque:
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Pero yejua abele tienönqueliöya cuöc quejtuloöya ini nönca sösantle.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Hua yejuatzi ye nemacaloöya cuienta de quiene tli tlatlalfilte quenequea mosentlölisque ipa tli cache cuale locör itlac miesa. Oquemelfejque sente ejiemplo. Oquejtojque:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 ―Cuöc canajyeca metztlalfis ipa sente nesohuajtiluyo, amo xomotlöle ipa tli cache cuale locör, amo cana de repiente iye que nuyejque quetlalfis yeca ocsente cache cuale que taja.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Hua yaja tli nemiechtlalfe nemejua nemonehua huölös hua metzelfis: “Xecmaca inu locör ini nönca”. Cuöquenuju ye tepinöhuas hua teyös hasta inu locör tli cache amo cuale.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Cache cuale xecchihua ejqueyi: cuöc yeca metztlalfis, xebeya hua xomotlöle ipa locör tli cache amo cuale ica. Entunses huölös öque metzontlalfe. Metzelfis: “Amigo, xehualmobica necö pa locör cache cuale”. Entunses innochtie tli ompa tlajtlacua metzyectieniehuasque.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Ipampa noche öque mochajchamöhuas, quepichaquisque; pero öque mopichaquis, quechamöhuasque.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Hua oquelfejque nuyejque inu tlöcatl öque tietlalfe:
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Cache cuöc tecchejchihua tlacuale, xequennutza tli porubejte, tli möcotocteque, tli cuxojtzetzi, tli ixcocoxcötzetzi.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Entunses cuale mocnupel iyes, ipampa yejua amo quepea ca tli metzcuepelisque, hua ejqueu Deus metzcuepelisque cuöc yulebesque yecteque.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Sente de tli ompa yehuataya ca yejuatzi itlac miesa, cuöc oquecac ini nönca, oquejto:
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Pero yejuatzi oquelfejque:
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Hua cuöc ye oaseco ura para tlacuale oquetitla itlatequepano ma quemelfe inu tlatlalfilte: “Xehuölöcö, que ye tlacajca para tetlacuösque”.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Pero innochtie opiejque motietiequextelea. Inu primiero oquelfe: “Onejcu sie perözo tlöle. Necpea que nequejtati. Temetzmotlötlajtelea xeniechmomöquextele ca ompa”.
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Ocsente oquejto: “Onejcu möcuile yuntajte de cucobejque, hua nequennenebeliti. Temetzmotlötlajtelea xeniechmomöquextele ca ompa”.
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Hua ocsente oquejto: “Quiemach nosohuajte, hua por inu abele neyös”.
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Hua cuöc omocuec inu tlatequepano, oquemacheste itieco de ini nönca sösantle. Yecuöquenu ocualö inu nieca chöne. Oquelfe itlatequepano: “Xebeya sa nima ca pa cayajunte hua ojme de ini puieblo, hua xequencalaque necö tli porubejte, tli möcotocteque, hua ixcocoxcötzetzi, hua cuxojtzetzi”.
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Hua ejqueu oquechi tlatequepano. Entunses oquejto: “Tlöcatzintle, ye omochi tli teniechmonahuatele, hua oc turavea onca locör”.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Hua oquelfe itieco inu itlatequepano: “Xebeya ipa ojme hua ipan colölte, hua xequennelchibele ma calaquecö, para ma tieme nochö.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Pues nemiechelfea que nionöque de inu niecate tlöca tli onequentlalfe, amo quecuösque notlacual”.
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Hua meyac giente oyöya tieca. Hua onecuepaluc, hua oquemelfejque:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―Tlö canajyeca yebitz noca, ma quetlajyelejta itajtzi, hua inöntzi, hua isohua, hua ipelhua, hua icnihua oquechte, hua icnihua sohuame, hua hasta nuyejque inemeles de yaja mismo ma quetlajyelejta. Pues tlö amo, abele iyes nomachtejque.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Hua öque beletes amo iyes listo para quesufrirus quiename öque quesufriroa ipa sente corujtzi, hua amo huölös ca naja, abele iyes nomachtejque.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Pues tlö canajyeca de nemejua queneque cajcoques sente cale bejcapa, cachto motlölea hua quepoa quiejquech quecastörus, abier tlö quepea para quesencöhuas,
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 majcamo de repiente iye que, sötiepa de que ye oquetlöle cimiento, abele quetlamis. Pues tlöjcu noche quiejquech quejtasque piehuasque quepinöbisque.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Quejtusque: “Ini nönca tlöcatl oquepiehualte quechejchihua cale, hua abele oquesencö”.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Noso tlö sente rey iyös momagati ica ocsente rey, cachto motlölea para quenenebelea tlö cuale quisas yaja encuntra de inu nieca tlö yaja sa quepea majtlactle mil soltörojte hua inu nieca quebicatz sempoale mil.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Pos tlö abele, cuöc inu nieca oc bejcanca, quentitlane irepresentöntes para carreglörusque quiene amo momagasque.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Ejqueu noso, öque beletes de nemejua amo quecöhua noche sösantle tli quepea, abele iyes nomachtejque.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 ’Ejqueu yestatl icaca cuale. Cache tlö yestatl mocuepas öbielec, ¿tli ica öque quepoyelis?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Amo serbirebe nimpor para tlöle, nimpor para majöra. Por inu motlajcalea ca queyöhuac. Öque quepea itlacaqueles para tlacaques, ma tlacaque.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.