Lucas 14

El Nuevo Testamento en nahuatl de Tetelcingo (NHGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Hua omochi que ocalacoac ipa ichö de sente tlayecönque de inu fariseos ipa sie söbro. Ocualuto tlacuale. Hua yejua tieyetztaya abier tli quechihuasque.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Hua ompa sente tlöcatl ijtesunectec tieixtla oyeya de yejuatzi.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Hua onöhuatihuac Jesús, oquemelfejque inu tlajmatque de inu ley de Moisés hua inu fariseos:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Hua yejua amo onöhuatque. Yecuöquenu yejuatzi oquepajtejque tlöcatl, hua oquetitlanque ma beya.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Hua oquemelfejque:
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Pero yejua abele tienönqueliöya cuöc quejtuloöya ini nönca sösantle.
6 A isto nada puderam responder.
7 Hua yejuatzi ye nemacaloöya cuienta de quiene tli tlatlalfilte quenequea mosentlölisque ipa tli cache cuale locör itlac miesa. Oquemelfejque sente ejiemplo. Oquejtojque:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 ―Cuöc canajyeca metztlalfis ipa sente nesohuajtiluyo, amo xomotlöle ipa tli cache cuale locör, amo cana de repiente iye que nuyejque quetlalfis yeca ocsente cache cuale que taja.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Hua yaja tli nemiechtlalfe nemejua nemonehua huölös hua metzelfis: “Xecmaca inu locör ini nönca”. Cuöquenuju ye tepinöhuas hua teyös hasta inu locör tli cache amo cuale.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Cache cuale xecchihua ejqueyi: cuöc yeca metztlalfis, xebeya hua xomotlöle ipa locör tli cache amo cuale ica. Entunses huölös öque metzontlalfe. Metzelfis: “Amigo, xehualmobica necö pa locör cache cuale”. Entunses innochtie tli ompa tlajtlacua metzyectieniehuasque.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Ipampa noche öque mochajchamöhuas, quepichaquisque; pero öque mopichaquis, quechamöhuasque.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Hua oquelfejque nuyejque inu tlöcatl öque tietlalfe:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Cache cuöc tecchejchihua tlacuale, xequennutza tli porubejte, tli möcotocteque, tli cuxojtzetzi, tli ixcocoxcötzetzi.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Entunses cuale mocnupel iyes, ipampa yejua amo quepea ca tli metzcuepelisque, hua ejqueu Deus metzcuepelisque cuöc yulebesque yecteque.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Sente de tli ompa yehuataya ca yejuatzi itlac miesa, cuöc oquecac ini nönca, oquejto:
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Pero yejuatzi oquelfejque:
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Hua cuöc ye oaseco ura para tlacuale oquetitla itlatequepano ma quemelfe inu tlatlalfilte: “Xehuölöcö, que ye tlacajca para tetlacuösque”.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Pero innochtie opiejque motietiequextelea. Inu primiero oquelfe: “Onejcu sie perözo tlöle. Necpea que nequejtati. Temetzmotlötlajtelea xeniechmomöquextele ca ompa”.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Ocsente oquejto: “Onejcu möcuile yuntajte de cucobejque, hua nequennenebeliti. Temetzmotlötlajtelea xeniechmomöquextele ca ompa”.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Hua ocsente oquejto: “Quiemach nosohuajte, hua por inu abele neyös”.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Hua cuöc omocuec inu tlatequepano, oquemacheste itieco de ini nönca sösantle. Yecuöquenu ocualö inu nieca chöne. Oquelfe itlatequepano: “Xebeya sa nima ca pa cayajunte hua ojme de ini puieblo, hua xequencalaque necö tli porubejte, tli möcotocteque, hua ixcocoxcötzetzi, hua cuxojtzetzi”.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Hua ejqueu oquechi tlatequepano. Entunses oquejto: “Tlöcatzintle, ye omochi tli teniechmonahuatele, hua oc turavea onca locör”.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Hua oquelfe itieco inu itlatequepano: “Xebeya ipa ojme hua ipan colölte, hua xequennelchibele ma calaquecö, para ma tieme nochö.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Pues nemiechelfea que nionöque de inu niecate tlöca tli onequentlalfe, amo quecuösque notlacual”.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Hua meyac giente oyöya tieca. Hua onecuepaluc, hua oquemelfejque:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―Tlö canajyeca yebitz noca, ma quetlajyelejta itajtzi, hua inöntzi, hua isohua, hua ipelhua, hua icnihua oquechte, hua icnihua sohuame, hua hasta nuyejque inemeles de yaja mismo ma quetlajyelejta. Pues tlö amo, abele iyes nomachtejque.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Hua öque beletes amo iyes listo para quesufrirus quiename öque quesufriroa ipa sente corujtzi, hua amo huölös ca naja, abele iyes nomachtejque.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Pues tlö canajyeca de nemejua queneque cajcoques sente cale bejcapa, cachto motlölea hua quepoa quiejquech quecastörus, abier tlö quepea para quesencöhuas,
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 majcamo de repiente iye que, sötiepa de que ye oquetlöle cimiento, abele quetlamis. Pues tlöjcu noche quiejquech quejtasque piehuasque quepinöbisque.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Quejtusque: “Ini nönca tlöcatl oquepiehualte quechejchihua cale, hua abele oquesencö”.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Noso tlö sente rey iyös momagati ica ocsente rey, cachto motlölea para quenenebelea tlö cuale quisas yaja encuntra de inu nieca tlö yaja sa quepea majtlactle mil soltörojte hua inu nieca quebicatz sempoale mil.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Pos tlö abele, cuöc inu nieca oc bejcanca, quentitlane irepresentöntes para carreglörusque quiene amo momagasque.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ejqueu noso, öque beletes de nemejua amo quecöhua noche sösantle tli quepea, abele iyes nomachtejque.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 ’Ejqueu yestatl icaca cuale. Cache tlö yestatl mocuepas öbielec, ¿tli ica öque quepoyelis?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Amo serbirebe nimpor para tlöle, nimpor para majöra. Por inu motlajcalea ca queyöhuac. Öque quepea itlacaqueles para tlacaques, ma tlacaque.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.