Gálatas 2
El Nuevo Testamento en nahuatl de Tetelcingo (NHGNT) vs NVT
1 Sötiepa de catorce xebetl ocsajpa oneya Jerusalén ca tiehua Bernabé, hua tecbicaque Tito ca tejua.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Oneya ompa porque Deus oniechejtetejque para ma nebeya. Hua nequemelfe tocnihua de lo que tli naja nequejtoa cuöc netlanunutza de inu cuale tlamachestelestle intzölö tli amo joriojte. Pos niecate tli quepejpeaya cörgo nequenmachte ipa sente locör cöne sa tejua tonunutzaya. Onecchi ini nönca por amo onecnequeya que noche noteque tli onecchijtaya amo mocöhuane de embölde.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Hua ni siquiera amo cobligörojque Tito, öque oyeya ca naja, ma monacayuteque, mös que amo joreyo oyeya.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Melöhuac ica que seque que amo de melöhuac cate tocnihua ocalajque sa ichtacajtzi hua quenejnequeya ma monacayuteque Tito. Ini nöncate ocalajque para tiechestlöcusque ipampa tecate telibres. Yejua quenejnequeya ma tosujetörucö para ma tecneltocacö inu ley de Moisés.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Pero amo tosujetörojque ca yejua nion sie minuto. Ejqueu tecmalfiöya inu tlamachestelestle tli icaca melöhuac, para que nemejua xomocöhuacö nenlibres.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Hua niecate tli quepejpeaya cörgo (mös naja amo niechemportöroa tlö quepejpea cörgo canajyeca; Deus amo questloculo según lo que tli tejua tequejta), pos yejua amo niechelfejque que ma necchihua ocseque sösantle de lo que tli ye necchijtaya.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Cache omomacaque cuienta de que Deus oniechmöctiluc tiecuale tlamachesteles para ma netlanunutza ca tli amo monacayuteque, ejqueu quiename nuyejque oquemöctiluc Piero para ma tlanunutza ca tli monacayuteque, quejtusneque tli joriojte cate.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Pues mismo öque otequetihuac ca Piero ipa inu tequetl de tlateotitlantle para joriojte, yejuatzi mismo otequetihuac ca naja ipa noteque de nequennunutzas tli amo cate joriojte.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Por inu Jacobo hua Cefas hua Xohuö, tli tocnihua quenpejpeaya quiename tlötlajtoönejme, yejua momacaque cuienta de que Deus niechpaliebeliloöya ca tiefavur. Hua ca naja hua Bernabé otiechmacaque inmöyecmö para otiechelfejque que oyejyeya de acuierdo que tejua tequennunutzasque tli amo joriojte, hua yejua quennunutzasque joriojte.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Solamiente oquenejque ma tequemelnömequecö tli porubejte cate, para tequenpaliebisque. Hua yaja inu ye necchijtaya ca meyac cueröro.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Pero cuöc onya Cefas noso Piero para Antioquía, naja onoponiero ca yaja, ipampa tlajtlacultec oyeya.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Pos ye oquecöjtöya de que ayecmo tlacuöya ca tli amo joriojte. Pues primiero otlacuöya ca yejua, pero sötiepa cuöc ohuölajque seque de ipörte Jacobo, cuöc inu oquecöjtöya de que ayecmo tlacuöya ca tli amo joriojte. Pos pinöhuaya de niecate tli quenejnequeya ma monacayutequecö tli amo joriojte. Pues quenmabeliöya de que yejua questlocusque por que tlacuöya ca tli amo joriojte.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Hua nuyejque ocseque tocnihua joriojte ompa Antioquía nuyejque ejqueu omocuejque de ume inxöyac quiename yaja. Hasta Bernabé nuyejque omocö oqueyulcuejque para que nuyejque oquecö de ayecmo tlacuöya ca tli amo joriojte.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Pero naja onequejtac que amo quechihuaya de acuierdo ca inu cuale tlamachestelestle que melöhuac ica. Entunses onequelfe Cefas imixtla innochtie: “Taja teca tejoreyo, pero amo teneme quiename tejoreyo, tlöcamo quiename niecate tli amo joriojte. Entunses ¿quiene tequemobligöroa tli amo cate joriojte ma mocuepacö joriojte?
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 ’Tejua desde ipa otetlöcatque tecate tejoriojte, hua amo tecate de niecate tli amo joriojte, tli seme tlajtlacoa incuntra de inu ley de Moisés.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Pero nuyejque tecmajmate que amo tiechselilo Deus quiename teyecteque por lo que tli cuale tecchihua tli tiechelfea inu ley de Moisés. Cache tiechselilo por que toneltoca tieca Jesucristo. Ejqueu tejua nuyejque toneltocaque tieca Cristo Jesús para que por toneltoqueles tieca Cristo Deus tiechselisque quiename teyecteque, hua amo porque tecchijque lo que tli quejtoa inu ley”. Porque nionöque Deus amo queselisque ipampa oquechi lo que tli quejtoa inu ley.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Pero tlö tejua, porque tecnejneque ma tiechselicö Deus por Cristo, tlö por inu noso tetlajtlacoa cuntra inu ley de Moisés, ¿beles quejtusneque que Cristo tiechchihualtilo ma tetlajtlacucö? De ninguna maniera, porque ini nönca ayecmo ica tlajtlacule para tejua porque ye otejcöjque inu ley.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Pero tlö ocsajpa nectlölis inu ley para ocsajpa nectocas, neyes quiename sente tlöcatl tli queyectlölea lo que tli ye oquexexetu, hua resultörebes que neyes netlajtlacultec.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Pos icaca quiename ye onemec para ca inu ley, pos ayecmo tli necpea nequejtas ca inu ley. Hua inu mismo ley quiename oniechchihualte ma nemeque para ca yaja, pues niechmacheste que abele nejcumplirus lo que tli niechmandöroöya. De manieras que neca quiename sente mejque para ca inu ley, para que ejqueu nenentas para ca Deus.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Icaca quiename tlö onemec tieca Cristo ipan coruscuabetl, hua öxö ayecmo neneme naja tlöcamo nemoa Cristo pa noyulo. Hua nonemeles tli öxö neneme, neneme por medio de noneltoqueles tieca tieConietzi Deus, öque niechtlasojtlaluc hua nemöctiluc para que omecoac por nopampa.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Amo nejcaltechus sie löro tiefavur Deus. Pos tlö nequejtus que Deus cuale queselisque yeca quiename yectec ipampa queneltoca inu ley, pos quejtusneque que Cristo omecoac de embölde.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.