Gálatas 2
El Nuevo Testamento en nahuatl de Tetelcingo (NHGNT) vs NTLH
1 Sötiepa de catorce xebetl ocsajpa oneya Jerusalén ca tiehua Bernabé, hua tecbicaque Tito ca tejua.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Oneya ompa porque Deus oniechejtetejque para ma nebeya. Hua nequemelfe tocnihua de lo que tli naja nequejtoa cuöc netlanunutza de inu cuale tlamachestelestle intzölö tli amo joriojte. Pos niecate tli quepejpeaya cörgo nequenmachte ipa sente locör cöne sa tejua tonunutzaya. Onecchi ini nönca por amo onecnequeya que noche noteque tli onecchijtaya amo mocöhuane de embölde.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Hua ni siquiera amo cobligörojque Tito, öque oyeya ca naja, ma monacayuteque, mös que amo joreyo oyeya.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Melöhuac ica que seque que amo de melöhuac cate tocnihua ocalajque sa ichtacajtzi hua quenejnequeya ma monacayuteque Tito. Ini nöncate ocalajque para tiechestlöcusque ipampa tecate telibres. Yejua quenejnequeya ma tosujetörucö para ma tecneltocacö inu ley de Moisés.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Pero amo tosujetörojque ca yejua nion sie minuto. Ejqueu tecmalfiöya inu tlamachestelestle tli icaca melöhuac, para que nemejua xomocöhuacö nenlibres.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Hua niecate tli quepejpeaya cörgo (mös naja amo niechemportöroa tlö quepejpea cörgo canajyeca; Deus amo questloculo según lo que tli tejua tequejta), pos yejua amo niechelfejque que ma necchihua ocseque sösantle de lo que tli ye necchijtaya.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Cache omomacaque cuienta de que Deus oniechmöctiluc tiecuale tlamachesteles para ma netlanunutza ca tli amo monacayuteque, ejqueu quiename nuyejque oquemöctiluc Piero para ma tlanunutza ca tli monacayuteque, quejtusneque tli joriojte cate.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Pues mismo öque otequetihuac ca Piero ipa inu tequetl de tlateotitlantle para joriojte, yejuatzi mismo otequetihuac ca naja ipa noteque de nequennunutzas tli amo cate joriojte.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Por inu Jacobo hua Cefas hua Xohuö, tli tocnihua quenpejpeaya quiename tlötlajtoönejme, yejua momacaque cuienta de que Deus niechpaliebeliloöya ca tiefavur. Hua ca naja hua Bernabé otiechmacaque inmöyecmö para otiechelfejque que oyejyeya de acuierdo que tejua tequennunutzasque tli amo joriojte, hua yejua quennunutzasque joriojte.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Solamiente oquenejque ma tequemelnömequecö tli porubejte cate, para tequenpaliebisque. Hua yaja inu ye necchijtaya ca meyac cueröro.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Pero cuöc onya Cefas noso Piero para Antioquía, naja onoponiero ca yaja, ipampa tlajtlacultec oyeya.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Pos ye oquecöjtöya de que ayecmo tlacuöya ca tli amo joriojte. Pues primiero otlacuöya ca yejua, pero sötiepa cuöc ohuölajque seque de ipörte Jacobo, cuöc inu oquecöjtöya de que ayecmo tlacuöya ca tli amo joriojte. Pos pinöhuaya de niecate tli quenejnequeya ma monacayutequecö tli amo joriojte. Pues quenmabeliöya de que yejua questlocusque por que tlacuöya ca tli amo joriojte.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Hua nuyejque ocseque tocnihua joriojte ompa Antioquía nuyejque ejqueu omocuejque de ume inxöyac quiename yaja. Hasta Bernabé nuyejque omocö oqueyulcuejque para que nuyejque oquecö de ayecmo tlacuöya ca tli amo joriojte.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Pero naja onequejtac que amo quechihuaya de acuierdo ca inu cuale tlamachestelestle que melöhuac ica. Entunses onequelfe Cefas imixtla innochtie: “Taja teca tejoreyo, pero amo teneme quiename tejoreyo, tlöcamo quiename niecate tli amo joriojte. Entunses ¿quiene tequemobligöroa tli amo cate joriojte ma mocuepacö joriojte?
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 ’Tejua desde ipa otetlöcatque tecate tejoriojte, hua amo tecate de niecate tli amo joriojte, tli seme tlajtlacoa incuntra de inu ley de Moisés.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Pero nuyejque tecmajmate que amo tiechselilo Deus quiename teyecteque por lo que tli cuale tecchihua tli tiechelfea inu ley de Moisés. Cache tiechselilo por que toneltoca tieca Jesucristo. Ejqueu tejua nuyejque toneltocaque tieca Cristo Jesús para que por toneltoqueles tieca Cristo Deus tiechselisque quiename teyecteque, hua amo porque tecchijque lo que tli quejtoa inu ley”. Porque nionöque Deus amo queselisque ipampa oquechi lo que tli quejtoa inu ley.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Pero tlö tejua, porque tecnejneque ma tiechselicö Deus por Cristo, tlö por inu noso tetlajtlacoa cuntra inu ley de Moisés, ¿beles quejtusneque que Cristo tiechchihualtilo ma tetlajtlacucö? De ninguna maniera, porque ini nönca ayecmo ica tlajtlacule para tejua porque ye otejcöjque inu ley.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Pero tlö ocsajpa nectlölis inu ley para ocsajpa nectocas, neyes quiename sente tlöcatl tli queyectlölea lo que tli ye oquexexetu, hua resultörebes que neyes netlajtlacultec.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Pos icaca quiename ye onemec para ca inu ley, pos ayecmo tli necpea nequejtas ca inu ley. Hua inu mismo ley quiename oniechchihualte ma nemeque para ca yaja, pues niechmacheste que abele nejcumplirus lo que tli niechmandöroöya. De manieras que neca quiename sente mejque para ca inu ley, para que ejqueu nenentas para ca Deus.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Icaca quiename tlö onemec tieca Cristo ipan coruscuabetl, hua öxö ayecmo neneme naja tlöcamo nemoa Cristo pa noyulo. Hua nonemeles tli öxö neneme, neneme por medio de noneltoqueles tieca tieConietzi Deus, öque niechtlasojtlaluc hua nemöctiluc para que omecoac por nopampa.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Amo nejcaltechus sie löro tiefavur Deus. Pos tlö nequejtus que Deus cuale queselisque yeca quiename yectec ipampa queneltoca inu ley, pos quejtusneque que Cristo omecoac de embölde.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.