Atos 7
El Nuevo Testamento en nahuatl de Tetelcingo (NHGNT) vs VC
1 Entunses tlajtojcöteopexque oquejto:
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Esteban oquejto:
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Deus oquelfejque: “Xequisa de ipa motlöl. Xequencöhua moparientes. Xebeya hasta nieca tlöle tli temetzejtetis”.
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Entunses Abraham oquis de inu tlöle de Caldea. Uya para chönte hasta puieblo de Harán. Pa quiesque tiempo itajtzi omec. Entunses Deus oquehualecaque Abraham hasta pa nönca totlöl cöne nemejuantzetzi nemochajchöntelea öxö.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Deus amo oquemacaque Abraham niontle de nönca tlöle. Nion tepetzi siquiera para cuale quejtus que de melöhuac ihuöxca. Pero melöhuac oqueprometierfejque Abraham que quemacasque nönca tlöle para ihuöxca iyes. Oqueprometierfejque nuyejque que sötiepa de que ye omec, nönca tlöle mocöhuas para ipelhua. Cuöc oqueprometierfejque ini nönca, nimpor ayemo quepeaya Abraham nion sente iconie.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Deus oquejtojque que ipejpelhua Abraham chajchöntesque ipa ocsente nación. Chajchöntesque ipa sente tlöle tli amo inhuöxca. Ompa yesque esclavos de niecate gientes porque yejua tlamandörusque impa. Niecate gientes quenmaltratörusque ipejpelhua Abraham por cuatro cientos años.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Nuyejque oquelfejque ejqueyi: “Nejcuntenörus inu nación tli tlamandörus ipa mopelhua hua quenpeas quieme esclavos. Sötiepa mopelhua quisasque de ompa hua niechtequepanusque naja ipa nönca locör”.
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Deus oquechijque sente acuierdo ca Abraham hua oquemacaque Abraham tocostumbre de nacayutlatequelestle, para ma quechihua Abraham quieme sieñas de que quepeaya sente acuierdo ca Deus. Por inu cuöc otlöcat iconie itucö Isaac, Abraham oquenacayutec. Cuöquenuju Isaac quepeaya quiemach checume tunale. Ejqueu nuyejque oquechi Isaac ca iconie itucö Jacob, hua Jacob ca ipejpelhua. Pos ipejpelhua Jacob oyejyeya tötajte de noche doce tribus noso grupos de Israel.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 ’Niecate totötajua, es decir, ipejpelhua Jacob, omoxicojque de imicni itucö Josie. Oquenamacaque Josie ca ocseque giente ma quebicacö ca nación de Egipto. Pero Deus iloaya ca Josie.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Oquequextejque de ipa noche tiecoco tietunie. Deus oquemacaque Josie machestelestle hua oquepaliebejque para oquepex favur ca Faraón, rey de Egipto. Inu rey Faraón oquetlöle Josie para cubernadur de Egipto hua nuyejque para cubernadur de ical de inu rey.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 ’Entunses omochi öpestle hua meyac tiecoco tietunie ompa pa Egipto hua pa tlöle de Canaán. Pos totötajua amo oquepexque tli quecuösque.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Pero cuöc oquemat Jacob que giente quepeaya tli quecuösque ompa pa Egipto, oquentitla ipelhua noso totötajua ca ompa. Ejqueu ca sajpa oquentitla.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Ca ujpa Josie oquixomatque icnihua. Hua ca inu Faraón oquemat de tli giente oyeya Josie.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Entunses Josie otlatitla ma quehualecacö itajtzi Jacob ca noche igiente. Nele igiente oyejyeya setenta y cinco ca meyactie cuöquenuju.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 De inu maniera Jacob omochöntito pa Egipto. Ompa omec. Nuyejque totötajua ompa omejmejque. Oquenbicaque incuierpo hasta puieblo de Siquem.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Oquentlölpachojque incuierpo ijtec imejcöcoyoc de Abraham. Abraham omocube inu mejcöcoyoctle de ipelhua Hamor ompa pa Siquem.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 ’Cuöc ye miero mochihuasquea lo que tli Deus oqueprometierfejque Abraham, tonación de Israel ompa pa Egipto momeyaqueliöya cache hua cache.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Pero sötiepa ocalac ocsente rey ompa pa Egipto hua inu rey amo quixomat Josie.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Inu rey oquencajcayö totötajua. Inu giente de Egipto quenmaltratörojque porque san tequetl que otlajtlöcatque inpelhua, inu rey oquenchihualte ma quecajcöhuacö inpelhua ca sie löro insiel para ma mejmequecö.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Cuöquenuju otlöcat Moisés. Hua oyeya lalebes cuöcualtzi peltzintle. Por yeye mietztle itötajua oquebepöjque pa inchö.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Pero por fin oquepexque para quecajcöhuasque ca sie löro. Cuöquenuju ichpuch de inu rey Faraón oqueniextito hua oquebepö Moisés quieme tlö iconie.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Ejqueu omomachte Moisés de noche lo que tli oquematque niecate gientes de Egipto. Lalebes tlajmatque oyeya Moisés para tlajtlajtus hua para tequetes.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 ’Cuöc quepeaya cöso cuarenta años oquepensöro quentlajpalus igiente de Israel.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ompa oquejtac que sente egipcio oquemaltratörojtaya sente tlöcatl de Israel. Moisés omoquetzato ihua inu israelita hua oquepaliebe. Pos Moisés oquemecte inu egipcio.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Moisés oquemecte porque oquepensöro que icnihua de Israel ye ocasojcömatque que Deus cusörusque Moisés para quenmöquextis de ipa Egipto. Pero la cosa es que israelitas amo ocasojcömatque ejqueu.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Ipa mustlateca Moisés quenniextito unte israelitas tli momacataya. Oquenec quenyulsiebis. Oquemelfe: “Señores, nemejua nenicnijte nencate. ¿Tli para nemomacatecate?”
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Entunses niecaju tli cachto oquemacac inu ocsente oquemöpie Moisés. Oquelfe: “¿Öquenu metztlöle taja para tetlajtoöne noso tejuez topa tejua?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 ¿Tecneque taja teniechmectis nuyejque quieme otecmecte inu egipcio iyöla?”
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Cuöc Moisés oquecac inu, ocholo. Uya ca pan tlöle de Madián. Ompa chönteya quiename sente nejnenque, hua ompa oquepex unte ipelhua.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 ’Sie tunale cuöc ye opanuc cuarenta años, Moisés oyeya cöne nionöque chönte. Oyeya itlac sente tepietl itucö Sinaí. Xutlataya sente tebetztle ompau, hua ijtec inu tletzintle ohualneniextiluc sente öngel.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Moisés oquetietzöbe cuöc oquetztequis noche inu. Pos omopacho itlac para cache cuale quejtas. Cuöquenuju oquecac que Tlöcatzintle oquelfejque ejqueyi:
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 “Naja neDeus, öque motötajua niechteochijque. Naja neca neDeus de Abraham, hua de Isaac, hua de Jacob”. Entunses Moisés obebeyocac por lalebes omajcömec. Ayecmo oquenec quejtas inu tebetztle.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Entunses Deus oquelfejque: “Xequenquexte mocacua porque taja nixtla tecaca hua naja neyectec necaca.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Naja nequetztebitz tiecoco tietunie tli mochihua pa nogiente ompa pa Egipto. Nejcactebitz quiene ca yejua yejyelsesebe. Onehuöla noso para nequenquextis de ipa inu tiecoco. Xequejta. Öxö temetztitlanes ompa pa Egipto”.
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 ’Pos totötajua amo quetlöcayejtaque Moisés, cache oquelfejque: “¿Öquenu metztlöle quieme tetlajtoöne noso tejuez?” Pero Deus oquetitlanque miero yaja Moisés quieme tlajtoöne hua tlamöquextiöne. Oquetitlanque cuöc neniextiluc inu öngel ica Moisés itech inu tebetztle tli xutlataya.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Pos miero yaja Moisés oquenquexte totötajua de ipa Egipto. Miero yaja Moisés oquechi sieñas hua tietzöbeme pa inu tlöle de Egipto hua ipa Lamör Chichiltec hua nuyejque por cuarenta años pa inu bieye locör cöne nionöque chönte.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Pos sie yaja Moisés oquemelfe niecate israelitas: “Quieme Deus oniechhualtitlanque naja ca nemejua, ejqueu Deus tiehualtitlanesque ca nemejua ocsente tlayulepante tli tlajtlajtusque de tiepörte. Inu tlayulepante Deus tieixpejpenasque de nemotzölö nemejua. Xetieyejcaquecö”.
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Cuöc otlajtlamachyejyeya israelitas pa nieca locör cöne nionöque chönte, miero yaja Moisés otlajtlajto ca inu öngel tli quennunutzaya pa nieca tepietl de Sinaí, hua tli nuyejque otlajtlajto ca totötajua. Miero yaja Moisés ucö tlajtule tli quetiemaca nemelestle. Ucö inu tlajtule para tiechelfis tejua.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 ’Pero totötajua amo oquenejque queneltocasque Moisés, tlöcamo quetlajyelejtaque. Ipa inyulo oquenejque mocuepasque ca Egipto.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Entunses oquelfejque Aarón: “Tejua tecneque tomochejchibelis deuste para ma tiechyecönacö. Pos inu nieca Moisés otiechquexte de ipa Egipto cache tejua amo tecmate tli opasöre ca yaja”.
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Entunses oquechejchijque sente pesiero. Quenmejmectejque yulcöme para oquebentlölelejque inu ixniehualo. Oquenpöquelesmacac lo que tli oquechejchijque ca inmöhua.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Entunses Deus onenencuaxeluluc de yejua. Oquencöjque ma quenteochihuacö sitlalte de elfecac. Pos ejqueu tlajcuelulpanca pa libros de inu tlayulepantejque cöne Deus oquejtojque:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Pos amo. Ca rabies onenquechijque.
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 ’Pa nieca locör cöne nionöque chönte totötajua quebejbicatenemeya inu teocale cöne oquemalfejque teme tli intech oejcuelojtaya inu mandamientos de Deus. Inu teocale Moisés oquechejchi confurme inu plan tli Deus oquejtetejque cuöc oquelfejque ma quechejchihua.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Inu teocale hualpanutöya de seque tlöca ca ocseque hasta totötajua ohuölajque ca tiehua Josué. Oquehualecaque inu teocale pa nönca tlöle. Pos totötajua oquencuejcuelejque nönca tlöle ocseque naciones porque Deus oquenpaliebiluc oquenquextejque inu gientes para tiechmacasque tejua nönca tlöle. Así es que totötajua oquepexque inu teocale hasta ipa tiempo de David.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Pos David oquepex favur ca Deus. Oquenec quechihuas sente teopantle bieye para ipelhua Jacob.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Pero amo yaja David oquechejchi, tlöcamo Salomón oquechejchi inu teopantle bieye para Deus.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Pos Salomón oquechejchi inu teopantle mös Deus amo nemoa miero pa teopanme tli tejua tecchejchihua ca tomö. Icamacopa sente tlayulepante Deus oquejtojque:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Elfecac icaca notrono,
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Quie amo onecchejchi noche inu ca nomö?
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Oquejto Esteban:
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 ¿Cuale nenquetieniehuasque mös sente tlayulepante tli amo quetepotztocaque nemotötajua? Pos nemotötajua quenmejmectejque niecate tlayulepantejque tli ca ye niepa oquejtojque que sie tunale axihuaqui yejuatzi öque yectec. Pos quiemach onaxihuaco hua nemejua onentiemöctejque ca ocseque tlöca hua nentiemectejque.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Nemejua nencönque inu ley de Deus tli onemiechnahuatejque öngeles, pero amo nenquechihua tli quejtoa.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Cuöc inu giente oquecajque inu, lalebes ocuajcualönque cuntra Esteban, hua hasta motlajtlantesque.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Pero iyulo Esteban otie de Espíritu Sönto. Cuöc oajcopatlachix ca elfecac, oquejtac tietlaniexteles Deus. Otieyejtac Jesús ijcatihuateca ca tiemöyecömpa Deus.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Entunses oquejto:
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Pero inu giente oquetlapachojque intlacaqueles para amo oquecajque hua bel checöhuac otzajtzajtzeque. Omomeröjque ipa Esteban.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Oquequextejque Esteban de ipa puieblo hua oquetecaltejque. Tli oquetecaltejque hua tlatestificörojque cuntra yaja oquetlölejque intzotzomajua icxetla sente peltuntle itucö Saulo.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Mientras quetecaltea, Esteban omotlajtlötlajte. Oquejto:
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Cuöquenuju motlancuöquetz hua oquejto checöhuac:
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.