Atos 7

El Nuevo Testamento en nahuatl de Tetelcingo (NHGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Entunses tlajtojcöteopexque oquejto:
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Esteban oquejto:
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Deus oquelfejque: “Xequisa de ipa motlöl. Xequencöhua moparientes. Xebeya hasta nieca tlöle tli temetzejtetis”.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Entunses Abraham oquis de inu tlöle de Caldea. Uya para chönte hasta puieblo de Harán. Pa quiesque tiempo itajtzi omec. Entunses Deus oquehualecaque Abraham hasta pa nönca totlöl cöne nemejuantzetzi nemochajchöntelea öxö.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Deus amo oquemacaque Abraham niontle de nönca tlöle. Nion tepetzi siquiera para cuale quejtus que de melöhuac ihuöxca. Pero melöhuac oqueprometierfejque Abraham que quemacasque nönca tlöle para ihuöxca iyes. Oqueprometierfejque nuyejque que sötiepa de que ye omec, nönca tlöle mocöhuas para ipelhua. Cuöc oqueprometierfejque ini nönca, nimpor ayemo quepeaya Abraham nion sente iconie.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Deus oquejtojque que ipejpelhua Abraham chajchöntesque ipa ocsente nación. Chajchöntesque ipa sente tlöle tli amo inhuöxca. Ompa yesque esclavos de niecate gientes porque yejua tlamandörusque impa. Niecate gientes quenmaltratörusque ipejpelhua Abraham por cuatro cientos años.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Nuyejque oquelfejque ejqueyi: “Nejcuntenörus inu nación tli tlamandörus ipa mopelhua hua quenpeas quieme esclavos. Sötiepa mopelhua quisasque de ompa hua niechtequepanusque naja ipa nönca locör”.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Deus oquechijque sente acuierdo ca Abraham hua oquemacaque Abraham tocostumbre de nacayutlatequelestle, para ma quechihua Abraham quieme sieñas de que quepeaya sente acuierdo ca Deus. Por inu cuöc otlöcat iconie itucö Isaac, Abraham oquenacayutec. Cuöquenuju Isaac quepeaya quiemach checume tunale. Ejqueu nuyejque oquechi Isaac ca iconie itucö Jacob, hua Jacob ca ipejpelhua. Pos ipejpelhua Jacob oyejyeya tötajte de noche doce tribus noso grupos de Israel.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ’Niecate totötajua, es decir, ipejpelhua Jacob, omoxicojque de imicni itucö Josie. Oquenamacaque Josie ca ocseque giente ma quebicacö ca nación de Egipto. Pero Deus iloaya ca Josie.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Oquequextejque de ipa noche tiecoco tietunie. Deus oquemacaque Josie machestelestle hua oquepaliebejque para oquepex favur ca Faraón, rey de Egipto. Inu rey Faraón oquetlöle Josie para cubernadur de Egipto hua nuyejque para cubernadur de ical de inu rey.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ’Entunses omochi öpestle hua meyac tiecoco tietunie ompa pa Egipto hua pa tlöle de Canaán. Pos totötajua amo oquepexque tli quecuösque.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Pero cuöc oquemat Jacob que giente quepeaya tli quecuösque ompa pa Egipto, oquentitla ipelhua noso totötajua ca ompa. Ejqueu ca sajpa oquentitla.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Ca ujpa Josie oquixomatque icnihua. Hua ca inu Faraón oquemat de tli giente oyeya Josie.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Entunses Josie otlatitla ma quehualecacö itajtzi Jacob ca noche igiente. Nele igiente oyejyeya setenta y cinco ca meyactie cuöquenuju.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 De inu maniera Jacob omochöntito pa Egipto. Ompa omec. Nuyejque totötajua ompa omejmejque. Oquenbicaque incuierpo hasta puieblo de Siquem.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Oquentlölpachojque incuierpo ijtec imejcöcoyoc de Abraham. Abraham omocube inu mejcöcoyoctle de ipelhua Hamor ompa pa Siquem.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 ’Cuöc ye miero mochihuasquea lo que tli Deus oqueprometierfejque Abraham, tonación de Israel ompa pa Egipto momeyaqueliöya cache hua cache.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Pero sötiepa ocalac ocsente rey ompa pa Egipto hua inu rey amo quixomat Josie.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Inu rey oquencajcayö totötajua. Inu giente de Egipto quenmaltratörojque porque san tequetl que otlajtlöcatque inpelhua, inu rey oquenchihualte ma quecajcöhuacö inpelhua ca sie löro insiel para ma mejmequecö.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Cuöquenuju otlöcat Moisés. Hua oyeya lalebes cuöcualtzi peltzintle. Por yeye mietztle itötajua oquebepöjque pa inchö.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Pero por fin oquepexque para quecajcöhuasque ca sie löro. Cuöquenuju ichpuch de inu rey Faraón oqueniextito hua oquebepö Moisés quieme tlö iconie.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Ejqueu omomachte Moisés de noche lo que tli oquematque niecate gientes de Egipto. Lalebes tlajmatque oyeya Moisés para tlajtlajtus hua para tequetes.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 ’Cuöc quepeaya cöso cuarenta años oquepensöro quentlajpalus igiente de Israel.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Ompa oquejtac que sente egipcio oquemaltratörojtaya sente tlöcatl de Israel. Moisés omoquetzato ihua inu israelita hua oquepaliebe. Pos Moisés oquemecte inu egipcio.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moisés oquemecte porque oquepensöro que icnihua de Israel ye ocasojcömatque que Deus cusörusque Moisés para quenmöquextis de ipa Egipto. Pero la cosa es que israelitas amo ocasojcömatque ejqueu.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Ipa mustlateca Moisés quenniextito unte israelitas tli momacataya. Oquenec quenyulsiebis. Oquemelfe: “Señores, nemejua nenicnijte nencate. ¿Tli para nemomacatecate?”
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Entunses niecaju tli cachto oquemacac inu ocsente oquemöpie Moisés. Oquelfe: “¿Öquenu metztlöle taja para tetlajtoöne noso tejuez topa tejua?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Tecneque taja teniechmectis nuyejque quieme otecmecte inu egipcio iyöla?”
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Cuöc Moisés oquecac inu, ocholo. Uya ca pan tlöle de Madián. Ompa chönteya quiename sente nejnenque, hua ompa oquepex unte ipelhua.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ’Sie tunale cuöc ye opanuc cuarenta años, Moisés oyeya cöne nionöque chönte. Oyeya itlac sente tepietl itucö Sinaí. Xutlataya sente tebetztle ompau, hua ijtec inu tletzintle ohualneniextiluc sente öngel.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Moisés oquetietzöbe cuöc oquetztequis noche inu. Pos omopacho itlac para cache cuale quejtas. Cuöquenuju oquecac que Tlöcatzintle oquelfejque ejqueyi:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Naja neDeus, öque motötajua niechteochijque. Naja neca neDeus de Abraham, hua de Isaac, hua de Jacob”. Entunses Moisés obebeyocac por lalebes omajcömec. Ayecmo oquenec quejtas inu tebetztle.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Entunses Deus oquelfejque: “Xequenquexte mocacua porque taja nixtla tecaca hua naja neyectec necaca.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Naja nequetztebitz tiecoco tietunie tli mochihua pa nogiente ompa pa Egipto. Nejcactebitz quiene ca yejua yejyelsesebe. Onehuöla noso para nequenquextis de ipa inu tiecoco. Xequejta. Öxö temetztitlanes ompa pa Egipto”.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 ’Pos totötajua amo quetlöcayejtaque Moisés, cache oquelfejque: “¿Öquenu metztlöle quieme tetlajtoöne noso tejuez?” Pero Deus oquetitlanque miero yaja Moisés quieme tlajtoöne hua tlamöquextiöne. Oquetitlanque cuöc neniextiluc inu öngel ica Moisés itech inu tebetztle tli xutlataya.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Pos miero yaja Moisés oquenquexte totötajua de ipa Egipto. Miero yaja Moisés oquechi sieñas hua tietzöbeme pa inu tlöle de Egipto hua ipa Lamör Chichiltec hua nuyejque por cuarenta años pa inu bieye locör cöne nionöque chönte.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Pos sie yaja Moisés oquemelfe niecate israelitas: “Quieme Deus oniechhualtitlanque naja ca nemejua, ejqueu Deus tiehualtitlanesque ca nemejua ocsente tlayulepante tli tlajtlajtusque de tiepörte. Inu tlayulepante Deus tieixpejpenasque de nemotzölö nemejua. Xetieyejcaquecö”.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Cuöc otlajtlamachyejyeya israelitas pa nieca locör cöne nionöque chönte, miero yaja Moisés otlajtlajto ca inu öngel tli quennunutzaya pa nieca tepietl de Sinaí, hua tli nuyejque otlajtlajto ca totötajua. Miero yaja Moisés ucö tlajtule tli quetiemaca nemelestle. Ucö inu tlajtule para tiechelfis tejua.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 ’Pero totötajua amo oquenejque queneltocasque Moisés, tlöcamo quetlajyelejtaque. Ipa inyulo oquenejque mocuepasque ca Egipto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Entunses oquelfejque Aarón: “Tejua tecneque tomochejchibelis deuste para ma tiechyecönacö. Pos inu nieca Moisés otiechquexte de ipa Egipto cache tejua amo tecmate tli opasöre ca yaja”.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Entunses oquechejchijque sente pesiero. Quenmejmectejque yulcöme para oquebentlölelejque inu ixniehualo. Oquenpöquelesmacac lo que tli oquechejchijque ca inmöhua.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Entunses Deus onenencuaxeluluc de yejua. Oquencöjque ma quenteochihuacö sitlalte de elfecac. Pos ejqueu tlajcuelulpanca pa libros de inu tlayulepantejque cöne Deus oquejtojque:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Pos amo. Ca rabies onenquechijque.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ’Pa nieca locör cöne nionöque chönte totötajua quebejbicatenemeya inu teocale cöne oquemalfejque teme tli intech oejcuelojtaya inu mandamientos de Deus. Inu teocale Moisés oquechejchi confurme inu plan tli Deus oquejtetejque cuöc oquelfejque ma quechejchihua.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Inu teocale hualpanutöya de seque tlöca ca ocseque hasta totötajua ohuölajque ca tiehua Josué. Oquehualecaque inu teocale pa nönca tlöle. Pos totötajua oquencuejcuelejque nönca tlöle ocseque naciones porque Deus oquenpaliebiluc oquenquextejque inu gientes para tiechmacasque tejua nönca tlöle. Así es que totötajua oquepexque inu teocale hasta ipa tiempo de David.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Pos David oquepex favur ca Deus. Oquenec quechihuas sente teopantle bieye para ipelhua Jacob.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Pero amo yaja David oquechejchi, tlöcamo Salomón oquechejchi inu teopantle bieye para Deus.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Pos Salomón oquechejchi inu teopantle mös Deus amo nemoa miero pa teopanme tli tejua tecchejchihua ca tomö. Icamacopa sente tlayulepante Deus oquejtojque:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Elfecac icaca notrono,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 ¿Quie amo onecchejchi noche inu ca nomö?
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Oquejto Esteban:
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 ¿Cuale nenquetieniehuasque mös sente tlayulepante tli amo quetepotztocaque nemotötajua? Pos nemotötajua quenmejmectejque niecate tlayulepantejque tli ca ye niepa oquejtojque que sie tunale axihuaqui yejuatzi öque yectec. Pos quiemach onaxihuaco hua nemejua onentiemöctejque ca ocseque tlöca hua nentiemectejque.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Nemejua nencönque inu ley de Deus tli onemiechnahuatejque öngeles, pero amo nenquechihua tli quejtoa.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Cuöc inu giente oquecajque inu, lalebes ocuajcualönque cuntra Esteban, hua hasta motlajtlantesque.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Pero iyulo Esteban otie de Espíritu Sönto. Cuöc oajcopatlachix ca elfecac, oquejtac tietlaniexteles Deus. Otieyejtac Jesús ijcatihuateca ca tiemöyecömpa Deus.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Entunses oquejto:
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Pero inu giente oquetlapachojque intlacaqueles para amo oquecajque hua bel checöhuac otzajtzajtzeque. Omomeröjque ipa Esteban.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Oquequextejque Esteban de ipa puieblo hua oquetecaltejque. Tli oquetecaltejque hua tlatestificörojque cuntra yaja oquetlölejque intzotzomajua icxetla sente peltuntle itucö Saulo.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Mientras quetecaltea, Esteban omotlajtlötlajte. Oquejto:
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Cuöquenuju motlancuöquetz hua oquejto checöhuac:
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.