Marcos 7

Tetelcingo Nahuatl NT (NHG_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tieca Jesús mosentlölejque fariseos hua seque tlamachtiöneme de teotlajtule tli huölajque de ciudad de Jerusalén.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Pos yejua quejtaque que seque de tiemachtejcöhua Jesús tlacuöya sin quechepöhuaya inmöhuö. Es decir, amo momöpajpöcaya. Por inu quentlajtlacultejque.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 (Pos inu fariseos hua noche joriojte quechihua ca meyac cueröro inu costumbre de biebentzetzi. Tlö amo momöyecpajpöca lalebes, amo tlajtlacua.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Cuöc hualmocuepa de plöza, tlö amo majöltea, amo tlajtlacua. Pos meyac ocseque sösantle onca tli ocaseque para quechihuasque. Por ejiemplo, quenpajpöca bölsojte hua xölojte hua xocme de cobre hua tlapechme.)
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Tietlajtlanejque noso fariseos hua tlamachtiöneme de teotlajtule: ―¿Tlica noso amo quechihua momachtejcöhua inu costumbres de biebentzetzi tlöcamo tlacua sin momöpajpöca?
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Onöhuatihuac yejuatzi, quemelfejque: ―Ara ca melöhuac tli oquejto Isaías de nemejua sa ume nemoxöyac. Pos tlajcuelulpanca cöne Deus quejtulo:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 — ausente —
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Pos nemejua ye nenquecöjque mandamientos de Deus hua nemajase itech costumbres de tlöca.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Nuyejque Jesús quemelfiloöya: ―Para cuale nenquechihuasque inu costumbres de nemejua, bel melöhuac nenquecaltechojtebitze mandamiento de Deus.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Pos Moisés oquejto: “Pa xequejta motajtzi hua monöntzi”. Nuyejque oquejto: “Öque quechecuayejtus itajtzi noso inöntzi, ma meque sin remedio”.
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Pero nemejua nenquejtoa: “Sente tlöcatl cuale quelfis itajtzi noso inöntzi: Ayojcocuele yetla temetzmotlöocolelis porque ye Corbán”. (Corbán quejtusneque, ye netietlöocole Deus.)
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Hua ca inu ayecmo nenquecöhua ma öque quepaliebe itajtzi noso inöntzi.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Pos nenquejtlacoa tietlajtultzi Deus por nenquechihua inu costumbres de nemejua tli nenquetlölejtebitze. Hua meyac ocseque sösantle nenquechihua quiename ini.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Quennutzque noche giente ca tietlac. Quemelfejque: ―Xeniechcaquecö nemonochtie hua xecasojcömatecö.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Sente tlöcatl amo momöhuas por lo que tli quecuös noso por lo que tli conis, tlöcamo tli quisa de ijtec tlöcatl, yaja inu quemöhua.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 — ausente —
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Jesús nexeluluc de niecate giente hua calacoac pan cale. Tiemachtejcöhua tietlajtlanejque tli quejtusneque inu cuiento.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Quemelfejque: ―¿Nuyejque nemejua ejqueu nencate que amo nencasojcömate? ¿Amo nenquemate que noche lo que tli quecuös sente tlöcatl calaques ijtecopa hua abele quemajmöhuas?
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Pues amo calaque ipa iyulo tlöcamo ipa ijte, hua quisa ca icuetlapa. Ca inu Jesús tlamachestejque que noche sösantle tli mocuöne ica chepactec para cuale öque quecuös.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Hua oquejtojque: ―Noche tli quisa de ijtec sente tlöcatl yaja inu quemöhua.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Porque de imijtecopa tlöca, de ipa inyulo, quisa amo cuale pensamientos, öque mopöctea ca ocsente tli amo isohua noso tli amo inömec, öque tlachteque, öque tlamectea,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 öque mopöctea ca isohua ocsente, öque moricotlölisneque, san petzotec tlachihuale, öque tlacajcayöhua, öque amo pinöjque, öque moxicoöne, öque checuatlajtoa, öque mochajchamöhua, öque amo tlarespetöroa.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Noche ini nönca sösantle tli amo cuale, quisa de ijtec tlöcatl, hua yaja ini quemöhua.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Ohuöliehualuc de ompa. Obiloac ca itlac puieblo de Tiro. Ocalacoac pa sente cale hua amo oquenejque ma yeca quemate. Pero abele neijyönaluc.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Isisehuanconie sente sohuatl quepeaya moxicoöne. Pos inu sohuatl oquecac de yejuatzi hua nima ohuöla tietlac. Mopechtiecaco tieicxetla.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Inu sohuatl oyeya griega hua chajchönteya ipa inu nación de Sirofenicia. Tietlötlajtiöya ma quequextelicö demunio ichpuch.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Pero Jesús quelfiloöya: ―Xequencöhua ma cachto tlacuöcö pelantzetzi que yejua joriojte. Porque amo conbenierebe ma tequenquextelicö pöntzi de pelantzetzi hua ma nemiechtlajcalelicö nemejua tli nencate quiename nenchecheme.
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Onöhuat sohuatl, tieyelfe: ―Tlöcatzintle, pos nuyejque checheme tli cate itzintla miesa quecua perösojcucone tli pelantzetzi quemöcöhua.
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Yecuöquenu yejuatzi quelfejque: ―Ipampa ini nönca lo que tli otequejto, xebeya. Demunio ye oquis de mochpuch.
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Entunses cuöc aseto ca ichö queniextito que moxicoöne ye oquis, hua iconie betztotaya pa tlapechtle.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Ocsajpa Jesús oquixoac de itlac puieblo de Tiro. Opanoac ca puieblo de Sidón. Hualiloac itlac ötiescatl de Galilea, intzölö puieblos de estado de Decápolis.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Tiehualequelejque sente tlöcatl tli tzatzatzi hua niempote. Tietlötlajtejque nele ma ipa quetlölicö tiemö.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Entunses quenencuaxelojque de intzölö giente ca sie löro isiel. Quecalaquejque tiemajpelhua ijtec inacashua de yaja. Cuöc ochejchaluc, quemötoquelejque inenepil.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Ajcopatlachealuc ca elfecac, hua yelsesebihuac. Oquelfejque: ―¡Efata!―tli quejtusneque: ¡Ma motlapo!
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Pos sa nima omotlapo inacas hua inenepil moyectlöle. Ye tlajtlajtoa cuale.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Quennahuatejque giente majcamo öque tli quelficö. Pero entre mös quennahuatiloöya, cache hua cache tlamachestiöya.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Pos ara ca quetietzöbejtaya. Quejtoöya: ―Lalebes cuale noche tli quechihualo. Hasta tzatzatzetzi quenchihualtilo ma tlacaquecö, hua niempoteme ma tlajtlajtucö.
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.