Marcos 7

Tetelcingo Nahuatl NT (NHG_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tieca Jesús mosentlölejque fariseos hua seque tlamachtiöneme de teotlajtule tli huölajque de ciudad de Jerusalén.
1 Então, ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas, vindos de Jerusalém.
2 Pos yejua quejtaque que seque de tiemachtejcöhua Jesús tlacuöya sin quechepöhuaya inmöhuö. Es decir, amo momöpajpöcaya. Por inu quentlajtlacultejque.
2 E eles, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar, eles encontraram uma falta.
3 (Pos inu fariseos hua noche joriojte quechihua ca meyac cueröro inu costumbre de biebentzetzi. Tlö amo momöyecpajpöca lalebes, amo tlajtlacua.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, não comem sem lavar suas mãos, conservando a tradição dos anciãos.
4 Cuöc hualmocuepa de plöza, tlö amo majöltea, amo tlajtlacua. Pos meyac ocseque sösantle onca tli ocaseque para quechihuasque. Por ejiemplo, quenpajpöca bölsojte hua xölojte hua xocme de cobre hua tlapechme.)
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, eles não comem. E muitas outras coisas há que receberam para guardar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de bronze e as mesas.
5 Tietlajtlanejque noso fariseos hua tlamachtiöneme de teotlajtule: ―¿Tlica noso amo quechihua momachtejcöhua inu costumbres de biebentzetzi tlöcamo tlacua sin momöpajpöca?
5 Então, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão sem lavar as mãos?
6 Onöhuatihuac yejuatzi, quemelfejque: ―Ara ca melöhuac tli oquejto Isaías de nemejua sa ume nemoxöyac. Pos tlajcuelulpanca cöne Deus quejtulo:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 — ausente —
7 mas, em vão eles me adoram, ensinando por doutrinas os mandamentos dos homens.
8 Pos nemejua ye nenquecöjque mandamientos de Deus hua nemajase itech costumbres de tlöca.
8 Porque vós colocastes de lado o mandamento de Deus, e guardastes a tradição dos homens, como o lavar dos jarros e dos copos; e muitas outras coisas semelhantes a estas fazeis.
9 Nuyejque Jesús quemelfiloöya: ―Para cuale nenquechihuasque inu costumbres de nemejua, bel melöhuac nenquecaltechojtebitze mandamiento de Deus.
9 E ele dizia-lhes: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para que possais guardar a vossa própria tradição.
10 Pos Moisés oquejto: “Pa xequejta motajtzi hua monöntzi”. Nuyejque oquejto: “Öque quechecuayejtus itajtzi noso inöntzi, ma meque sin remedio”.
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem amaldiçoar o pai ou a mãe deixe-o morrer com morte.
11 Pero nemejua nenquejtoa: “Sente tlöcatl cuale quelfis itajtzi noso inöntzi: Ayojcocuele yetla temetzmotlöocolelis porque ye Corbán”. (Corbán quejtusneque, ye netietlöocole Deus.)
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser ao seu pai ou à sua mãe: Isto é Corbã, isso quer dizer, uma oferta, o que poderias lucrar de mim, esse será livre.
12 Hua ca inu ayecmo nenquecöhua ma öque quepaliebe itajtzi noso inöntzi.
12 E nada mais lhe permitis fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Pos nenquejtlacoa tietlajtultzi Deus por nenquechihua inu costumbres de nemejua tli nenquetlölejtebitze. Hua meyac ocseque sösantle nenquechihua quiename ini.
13 fazendo a palavra de Deus ficar sem nenhum efeito pela vossa tradição, que vós transmitistes; e muitas coisas semelhantes a estas fazeis.
14 Quennutzque noche giente ca tietlac. Quemelfejque: ―Xeniechcaquecö nemonochtie hua xecasojcömatecö.
14 E, chamando todo o povo até ele, disse-lhes: Ouvi-me cada um de vocês, e compreendei;
15 Sente tlöcatl amo momöhuas por lo que tli quecuös noso por lo que tli conis, tlöcamo tli quisa de ijtec tlöcatl, yaja inu quemöhua.
15 não há nada de fora do homem que, entrando nele possa corrompê-lo; mas as coisas que saem dele, são elas que corrompem o homem.
16 — ausente —
16 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Jesús nexeluluc de niecate giente hua calacoac pan cale. Tiemachtejcöhua tietlajtlanejque tli quejtusneque inu cuiento.
17 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram a respeito da parábola.
18 Quemelfejque: ―¿Nuyejque nemejua ejqueu nencate que amo nencasojcömate? ¿Amo nenquemate que noche lo que tli quecuös sente tlöcatl calaques ijtecopa hua abele quemajmöhuas?
18 E ele disse-lhes: Vós também estão sem compreender? Não percebeis que qualquer coisa de fora que entrar no homem, isto não pode corrompê-lo,
19 Pues amo calaque ipa iyulo tlöcamo ipa ijte, hua quisa ca icuetlapa. Ca inu Jesús tlamachestejque que noche sösantle tli mocuöne ica chepactec para cuale öque quecuös.
19 porque não entra no seu coração, mas dentro do ventre, e sai na latrina, purificando todos os alimentos?
20 Hua oquejtojque: ―Noche tli quisa de ijtec sente tlöcatl yaja inu quemöhua.
20 E ele dizia: O que sai do homem, isso contamina o homem.
21 Porque de imijtecopa tlöca, de ipa inyulo, quisa amo cuale pensamientos, öque mopöctea ca ocsente tli amo isohua noso tli amo inömec, öque tlachteque, öque tlamectea,
21 Porque do interior do coração dos homens, procedem maus pensamentos, adultérios, fornicações, assassinatos,
22 öque mopöctea ca isohua ocsente, öque moricotlölisneque, san petzotec tlachihuale, öque tlacajcayöhua, öque amo pinöjque, öque moxicoöne, öque checuatlajtoa, öque mochajchamöhua, öque amo tlarespetöroa.
22 roubos, cobiça, maldade, engano, lascívia, inveja, blasfêmia, soberba, insensatez;
23 Noche ini nönca sösantle tli amo cuale, quisa de ijtec tlöcatl, hua yaja ini quemöhua.
23 todas estas coisas más procedem de dentro e corrompem o homem.
24 Ohuöliehualuc de ompa. Obiloac ca itlac puieblo de Tiro. Ocalacoac pa sente cale hua amo oquenejque ma yeca quemate. Pero abele neijyönaluc.
24 E ele levantando-se dali, foi para as fronteiras de Tiro e Sidom, e entrando em uma casa, não queria que nenhum homem soubesse isto; mas ele não pôde se esconder.
25 Isisehuanconie sente sohuatl quepeaya moxicoöne. Pos inu sohuatl oquecac de yejuatzi hua nima ohuöla tietlac. Mopechtiecaco tieicxetla.
25 Pois uma certa mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo sobre ele, veio e lançou-se aos seus pés;
26 Inu sohuatl oyeya griega hua chajchönteya ipa inu nación de Sirofenicia. Tietlötlajtiöya ma quequextelicö demunio ichpuch.
26 a mulher era grega, de nacionalidade siro-fenícia, e ela pedia-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Pero Jesús quelfiloöya: ―Xequencöhua ma cachto tlacuöcö pelantzetzi que yejua joriojte. Porque amo conbenierebe ma tequenquextelicö pöntzi de pelantzetzi hua ma nemiechtlajcalelicö nemejua tli nencate quiename nenchecheme.
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Onöhuat sohuatl, tieyelfe: ―Tlöcatzintle, pos nuyejque checheme tli cate itzintla miesa quecua perösojcucone tli pelantzetzi quemöcöhua.
28 E ela respondeu, dizendo: Sim, Senhor; mas os cães comem das migalhas das crianças debaixo da mesa.
29 Yecuöquenu yejuatzi quelfejque: ―Ipampa ini nönca lo que tli otequejto, xebeya. Demunio ye oquis de mochpuch.
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai pelo teu caminho; o demônio já saiu de tua filha.
30 Entunses cuöc aseto ca ichö queniextito que moxicoöne ye oquis, hua iconie betztotaya pa tlapechtle.
30 E, quando ela chegou em sua casa, viu que o demônio havia saído, e sua filha deitada sobre a cama.
31 Ocsajpa Jesús oquixoac de itlac puieblo de Tiro. Opanoac ca puieblo de Sidón. Hualiloac itlac ötiescatl de Galilea, intzölö puieblos de estado de Decápolis.
31 E novamente, partindo das regiões de Tiro e Sidom, ele foi até o mar da Galileia, passando pelo litoral de Decápolis.
32 Tiehualequelejque sente tlöcatl tli tzatzatzi hua niempote. Tietlötlajtejque nele ma ipa quetlölicö tiemö.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava com dificuldade; e lhe pediram que impusesse a sua mão sobre ele.
33 Entunses quenencuaxelojque de intzölö giente ca sie löro isiel. Quecalaquejque tiemajpelhua ijtec inacashua de yaja. Cuöc ochejchaluc, quemötoquelejque inenepil.
33 E, tirando-o de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos, e cuspiu, e tocou-lhe a língua;
34 Ajcopatlachealuc ca elfecac, hua yelsesebihuac. Oquelfejque: ―¡Efata!―tli quejtusneque: ¡Ma motlapo!
34 e, erguendo os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, seja aberto.
35 Pos sa nima omotlapo inacas hua inenepil moyectlöle. Ye tlajtlajtoa cuale.
35 E imediatamente os seus ouvidos foram abertos, e a amarra de sua língua se soltou, e ele falava claramente.
36 Quennahuatejque giente majcamo öque tli quelficö. Pero entre mös quennahuatiloöya, cache hua cache tlamachestiöya.
36 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem, mas quanto mais lhes ordenava, mais eles o divulgavam.
37 Pos ara ca quetietzöbejtaya. Quejtoöya: ―Lalebes cuale noche tli quechihualo. Hasta tzatzatzetzi quenchihualtilo ma tlacaquecö, hua niempoteme ma tlajtlajtucö.
37 E eles admirando-se além do limite, diziam: Ele tem feito todas as coisas bem, ele faz ambos, o surdo para ouvir e o mudo para falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.