João 11
Tetelcingo Nahuatl NT (NHG_WBT) vs NTLH
1 Mococoöya sente tlöcatl itucö Lázaro, tli nemeya ipa puieblo de Betania, cöne nuyejque nejnemeya icnijte María hua Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 (Pues ini María yaja öque tieajalöbele Tlöcatzintle ica pajtle ajfeyoc, hua oquepojpu tieicxehua ca itzo. Pos mococoöya icni itucö Lázaro.)
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Icnihua tietlatitlanelejque Jesús, hua tieyelfejque: ―Tlöcatzintle, xomojtele, öque lalebes tomotlasojtelea mococoa.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Hua cuöc oquecajque Jesús, oquejtojque: ―Ini nönca cocolestle amo ica para ma meque, cache icaca para ma niese tietlachihuales Deus, para ejqueu Deus ma niechmacacö chamöhualestle naja que neca netieConietzi.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Hua Jesús quentlasojtlaloöya Marta, hua icni sohuatl, hua Lázaro.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Hua cuöc quecajque que mococoöya Lázaro, necöhualuc oc ume tunale ca ompa cöne oiloaya.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Entunses sötiepa de ini nönca oquemelfejque tiemachtejcöhua: ―Teyabe ocsajpa pan estado de Judea.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Tieyelfejque tiemachtejcöhua: ―ToTiemachtejcötzi, joriojte quiemach quenejnequeya metzmotecaltelisque, ¿hua ocsajpa tomobicas ompa?
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Nöhuatihuac Jesús: ―¿Amo quepea tunale majtlactle huan ume ura? Öque nejnemes ca tunale amo moteputlamis, ipampa quejta tlöbile de ini nönca tlöltecpactle.
9 Jesus respondeu:
10 Cache öque nejneme ca yohuale, moteputlamea, ipampa amo onca tlöbile. Oc turavea ica ca tunale para naja; amoyetla niechpasörus.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Cuöc oquejtojque ini, sötiepa oquenmelfejque: ―Toamigo Lázaro ye coche, cache neyös para nequexetiti de icocheles.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Entunses tiemachtejcöhua tieyelfejque: ―Tlöcatzintle, tlö quejtus coche, beles pajtes.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Cache ini quejtuloöya Jesús de imequeles. Hua yejua quepensörojque beles tlajtlajtuloöya de icocheles.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Yecuöquenu Jesús oquemelfejque ixmantete: ―Lázaro ye omec.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Hua necpea pöquelestle nemopampa porque ejqueu nemoneltocasque, porque naja amo ompa neyeya. Pero ma teyöcö itlac.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Yecuöquenu Tumös, öque mocuitea Dídimo noso Cuhuötzi, oquemelfe ocseque machtejque: ―Teyabe nuyejque tejua para temejmequesque ca yejuatzi.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Entunses cuöc ohualiloac Jesús, oqueniextiluco que ye nöbe tunale quepea ijtec mejcöcoyoctle.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Öxö, Betania oyeya itlac Jerusalén, quieme yeye kilómetros ca bejca.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Hua meyactie joriojte ohuölajque intlac Marta hua María, para quenyulölisque ipampa imicni que ye omec.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Entunses Marta cuöc oquecac que Jesús hualiloöya, oquis para tienömequeto, cache María ompa omocö pa chöntle yehuataya.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Hua Marta otieyelfe Jesús: ―Tlöcatzintle, tlö oncö tomobetztane, nocni amo omequene.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Cache necmate nuyejque que oc turavea noche tli tomotlajtlanis ca Deus, Deus metzmomaquelilus.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Oquelfejque Jesús: ―Yulebes mocni ocsajpa.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Marta otieyelfe: ―Naja necmate que yulebes cuöc innochtie yulebesque ipa inu sölúltimo tunale.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Oquelfejque Jesús: ―Naja neyulebelestle hua nenemelestle. Öque moneltoca ca naja, mös ye omec, nemes.
25 Então Jesus afirmou:
26 Hua noche öque neme hua moneltoca ca naja, ayec meques. ¿Tomoneltoca de ini?
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Otieyelfe: ―Quiema, Tlöcatzintle. Naja noneltocateca que tejuatzi teCristo tetieConietzi Deus, que tehualmobicac ipa ini nönca tlöltecpactle.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Hua cuöc ye oquejto inu, uya, hua oquenutzato icni María sa ichtecajtzi, hua oquelfe: ―Tomaestro oncö iloac hua metznutzalo.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Yaja cuöc oquecac, omoquetztequis sa nima hua uya tietlac.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 (Pos ayemo hualiloaya Jesús ca pa puieblo, cache oc iloaya ca queyöhuac cöne Marta tienömequeto.)
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Entunses inu joriojte tli oyejyeya ca María ipa chöntle, hua queyulöliöya, cuöc oquejtaque quiene omoquetztequis hua oquistie, quetocaque. Pos oquepensörojque que iya chucati ompa cöne mejcöcoyoctle.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Cache María, cuöc onasec cöne iloaya Jesús hua otieyejtac, omotlancuöquetz tieixtla, hua otieyelfe: ―Tlöcatzintle, tlö oncö tomobetztane amo omequene nocni.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Yecuöquenu Jesús, cuöc oquejtaque chucataya ca tiehua joriojte tli huölöya ca yaja, ocualönoac ipa tieyulo hua netequepachuluc.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Hua oquejtojque: ―¿Cöne nenquetlölejque? Otieyelfejque: ―Tlöcatzintle, xehualmobica hua xomojtelique.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Hua ochucoac Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Yecuöquenu oquejtojque joriojte: ―Xomojtelicö quiene lalebes quetlasöjtlaloöya.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Hua seque de yejua oquejtojque: ―Ini nönca öque oquetlachealtejque ixcocoxque, ¿quie abele quechihualusquiöya majcamo meque ini nönca?
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Hua Jesús lalebes neyulcoculuc ocsajpa, hua ohualiloac ipa mejcöcoyoctle. Ini nönca oyeya sente ustutl tli quepeaya sente tietetu ipa.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Oquejtojque Jesús: ―Xequejcuenicö tietetu. Marta, icni de öque omec, otieyelfe: ―Tlöcatzintle, ye ijyöc, ipampa ye quepea nöbe tunale.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Jesús oquelfejque: ―¿Amo ye otemetzelfe, que tlö tomoneltocas, tequejtas quiene lalebes bieye iloac Deus?
40 Jesus respondeu:
41 Yecuöquenu oquejcuenejque tietetu. Hua Jesús oajcopatlachealuc hua oquejtojque: ―NoTajtzi, temetzmotlasojcömatelea ipampa teniechmocaquite.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Naja necmate que seme teniechmocaquitea; cache ipampa nöncate giente tli niechyehualojtecate onequejto, para ma moneltocacö que tejuatzi teniechhualmotitlanele.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Hua cuöc oquejtojque ini nönca, oquetzajtzelejque checöhuac: ―Lázaro, xequisa ca queyöhuac.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Hua öque oyeya mejque, oquis, hualijilpetöya pa imöhua hua pa icxehua ica tatapajtle; hua ixöyac hualquemelejtöya ica sente tzotzomajtle. Oquemelfejque Jesús: ―Xectojtomacö hua xejcöhuacö ma beya.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Yecuöquenu meyactie joriojte tli ohuölajque ca María, hua oquejtaque inu sösantle tli quechijque Jesús, omoneltocaque tieca.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Cache seque joriojte onyajque intlac fariseos, hua oquemelfejque de lo que tli Jesús oquechijque.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Yecuöquenu jefes de teopexcötzetzi hua fariseos omosentlölejque, hua oquejtojque: ―¿Tli tecchihuasque? Pos ini nönca tlöcatl meyac tietzöbeme quechihua.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Tlö tejcöhuasque ejqueu, noche giente moneltocasque ca yaja. Entunses huölösque romanos, hua tiechejcuenelisque tonación hua ini löcor yectec.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Hua Caifás, sente de yejua tlayecönque de teopexcötzetzi, oyeya tlajtocöteopexque ipa inu nieca xebetl. Yaja oquemelfe: ―Nemejua amo tli nenquemate
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 nimpor amo nenquenenebelea. Pos cache nemiechconbenieroa que sente tlöcatl ma meque hua amo noche puieblo, para majcamo noche nönca giente ixniempolebe.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Cache ini nönca oquejto amo por ipörte yaja mismo; tlöcamo ipampa yaja oyeya tlajtojcöteopexque ipa inu nieca xebetl, por inu otlayulepante quiene Jesús mecoasquea por intequepa inu giente.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Hua amo sa por impampa inu nieca giente de joriojte, tlöcamo nuyejque mecoasquea para quensietelisque tiepelhua Deus tli ca nobeyo cate pan tlöltecpactle.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Ejqueu noso desde pa inu nieca tunale inu teopexcötzetzi hua fariseos quetiemoöya maniera quiene tiemectisque.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Hua ipampaju Jesús ayecmo biloatenemeya ixmantete intzölö joriojte. Cache oquixoac de ompa hua biloac pa sente tlöle ca itienco cöne nionöque chönte, ipa sente puieblo itucö Efraín. Hua ompa iloaya ca tiehua tiemachtejcöhua.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Pos inu pöscua de joriojte ye sierca oyeya. Hua meyactie otlejcoque de inu nieca tlöle ca inu ciudad de Jerusalén antes ases pöscua, para mochepöhuasque para que ejqueu cuale quecuösque de inu tlacuale de pöscua.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Hua tietiemoöya Jesús, hua monunutzaya ipa teopantle bieye, quejejtoöya: ―¿Tli nenquejtoa? ¿Beles amo huölös ipa ini nönca yelfetl?
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Hua jefes de teopexcötzetzi hua fariseos otlanahuatejque tlö canajyeca quemate cöne iloac ma quejto, pues quenejnequeya tieasesque.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.