Mateus 2
Dhao Alkitab (NFA) vs BKJ
1 Lodꞌo rara iisi Yesus ètu rae Betlehem, ètu propensi Yudea, dhèu aae Herodes dhu nèdꞌu paredha ètu èèna. Lodꞌo èèna, dhèu pèri-pèri nèti era kajꞌèu, mai nèti bèka dhimu asa kota Yerusalem. Rèngu se, dhu reꞌa mèu ladhe hua-hètu.
1 Ora, tendo Jesus nascido em Belém da Judeia, nos dias do rei Herodes, eis que alguns homens sábios vieram do Oriente à Jerusalém,
2 Ropa ra dꞌai Yerusalem dhèu se pakarèi, aku rèngu na, “Dhèu Aae nèti dhèu Yahudi, dhu heka rara iisi hiu èèna, era na buli mia, ee? Jiꞌi ngèdhi hua-hètu cue ètu bèka dhimu, dhu jꞌajꞌi mi tadha dhu peka na, rara iisi le Nèngu. Nèti èèna ka, jiꞌi mai neo pahaha iisi mi Nèngu.”
2 dizendo: Onde está aquele que é nascido REI DOS JUDEUS? Pois nós temos visto a sua estrela no Oriente, e viemos para adorá-lo.
3 Ropa dhèu aae Herodes tadèngi lii neꞌe, hèia dꞌara na susa. Nèti èèna ka, dhèu aaꞌi-aaꞌi ètu Yerusalem sèra, dꞌara ra susa kahèi.
3 Ouvindo estas coisas, o rei Herodes ficou preocupado, e toda Jerusalém com ele.
4 Èle èèna ka, dhèu aae Herodes paroa nare kètu agama Yahudi dènge mese agama aaꞌi-aaꞌi sèra, ka na karèi si, peka na, “Miu peka sèku dènge jaꞌa la! Kristus, dhu Ama Lamatua padhadha tèke èèna, rara iisi Ne ètu mia?”
4 E quando ele tinha reunido todos os principais sacerdotes e escribas do povo, ele exigiu deles onde Cristo deveria nascer.
5 Hèia ra dhaa, aku rèngu na, “Ètu rae Betlehem, propensi Yudea. Te ca dhèu nèti lii padhai Ama Lamatua, ngara na Mika, dhu suri tèke le karèi nèti uru ka, na:
5 E disseram-lhe: Em Belém da Judeia; pois assim está escrito pelo profeta:
6 ‘Wee! Miu dhèu Betlehem ètu propensi Yudea sèra.
6 E tu, Belém, na terra de Judá, não és a menor entre as capitais de Judá; porque de ti virá um Governador que há de governar o meu povo Israel.
7 Ropa tadèngi nare sèmi èèna, hèia dhèu aae Herodes paroa mau-mau dhèu dhu dꞌèlu-mèu ladhe hua-hètu sèra. Ka na karèi, na, “Lodꞌo mia miu ladhe mèdhi hua-hètu ne cèu ètu dedha-liru?” Hèia ra peka dènge ne.
7 Então Herodes, chamando os homens sábios em particular, inquiriu diligentemente deles acerca do tempo em que a estrela lhes aparecera.
8 Èle ka, na hia si lasi asa Betlehem. Na moa dènge ra, peka na, “Lami ho tenge palème era, ètu mia Ana ne. Ladhe miu rage, na, lèpa hari mai sèna ka peka dènge jaꞌa. Te jaꞌa neo laku pahaha iisi mi Nèngu kahèi.”
8 E, enviando-os a Belém, disse: Ide, e perguntai diligentemente pelo menino, e quando o achardes, tragam-me a palavra novamente, para que eu também vá e o adore.
9 Ropa tadèngi rare lii padhai dhèu aae, hèia lasi dènge ka. Kacaꞌa laa, rèngu rèdhi hari hua-hètu dhu uru èèna rèdhi ètu bèka dhimu. Hua-hètu ne cèu ètu madha rèngu, na kako uru nèti rèngu, hèia tèja ètu dedha era Ana ne pea.
9 Tendo eles ouvido o rei, partiram; e eis que a estrela que tinham visto no Oriente, ia adiante deles, até chegar e parar por sobre o lugar onde estava o menino.
10 Ropa rèdhi, hèia ra karejꞌe titu kèna.
10 E, vendo a estrela, regozijaram-se com grande júbilo.
11 Èle ka lasi asa dꞌara èmu, hèia ladhe rèdhi Ana ne dènge ina Na Maria. Hèia ra patitu kètu urutuu ho pahaha iisi mi Ana ne. Ka dhèu se bhoke mèdha dhu kabꞌua rèti hia Ana ne. Ra hia hualaa, kemenyan dènge raa ajꞌu hèu mèngi.
11 E, entrando na casa, eles viram o menino com Maria sua mãe e, prostrando-se, o adoraram; e abrindo os seus tesouros, ofertaram-lhe dádivas: ouro, incenso e mirra.
12 Nèbhu boe, ka dhèu se abhu nii nèti Ama Lamatua, peka na, “Lami ia ka asa dhèu aae Herodes.” Nèti èèna ka, ra lèpa hari asa rai rèngu re jꞌara leo.
12 E sendo avisados por Deus em sonho para que não retornassem para Herodes, eles partiram para a sua terra por outro caminho.
13 Lodꞌo dhèu dꞌèlu-mèu ladhe hua-hètu se lèpa, hèia ana pajuu Lamatua èci nèti sorga, mai peka dènge Yusuf ètu dꞌara nii, aku nèngu na, “Yusuf! Pakèdꞌi dènge ka dꞌara lai-lai ne! Mèti Ana ne dènge ina Na lami asa Masir. Pea ètu nèi, toke Jaꞌa peka dꞌai lodꞌo mia miu lèpa hari. Te dhèu aae Herodes tenge jꞌara ho pamadhe Ana ne!”
13 E, tendo eles partido, eis que o anjo do Senhor apareceu em sonho a José dizendo: Levanta-te, e toma o menino e sua mãe, e foge para o Egito, e permanece lá até que eu te informe, pois Herodes há de procurar o menino para matá-lo.
14 Hèia Yusuf kèdꞌi nèti bhèjꞌi. Ka mèda èèna kahèi, nèti dhèu èmu na dènge Ana ne, rai lasi asa Masir.
14 Levantando-se, tomou o menino e sua mãe, durante a noite, e foi para o Egito.
15 Ra pea ètu nèi toke dhèu aae Herodes madhe. Jꞌara èèna, nuka sèmi ca dhèu nèti lii padhai Ama Lamatua, ngara na Hosea, suri tèke karèi nèti uru ka, na,
15 E lá permaneceu até a morte de Herodes, para que pudesse se cumprir o que foi dito pelo Senhor através do profeta, dizendo: Do Egito chamei o meu Filho.
16 Ropa dhèu aae Herodes neꞌa nare, na, dhèu dꞌèlu-mèu ladhe hua-hètu sèra leko-monya ne, hèia na nasa titu kèna. Na paredha sordadꞌu na sèra, aku nèngu na, “Lami asa rae Betlehem nèi, aa asa rae-rae leo dhu padètu ètu èèna. Pamadhe aaꞌi ana mone iiki dhu dua tèu asa haha mai.” Herodes hia paredha ne, lula na sanèdꞌe lii lolo nèti dhèu dꞌèlu-mèu sèra. Na ige karèi nèti rèngu rèdhi hiu-hiu hua-hètu cèu ètu dedha-liru.
16 Então Herodes, vendo que tinha sido enganado pelos homens sábios, irritou-se muito, e mandou matar todos os meninos que havia em Belém, e em todas as suas fronteiras, de dois anos para baixo, segundo o tempo que diligentemente inquirira dos homens sábios.
17 Jꞌara seꞌe aaꞌi-aaꞌi jꞌajꞌi madhutu ngaa dhu dhèu nèti lii padhai Ama Lamatua, ngara na Yermia, suri tèke, peka na,
17 Então se cumpriu o que foi dito pelo profeta Jeremias, dizendo:
18 “Abhu lii tangi dènge lii roma iisi dhèu nèti kota Rama.
18 Ouviu-se em Ramá uma voz, lamentação, pranto e grande luto: Raquel chorando por seus filhos, não querendo ser consolada, porque já não existem.
19 Nèbhu-nèbhu ka, dhèu aae Herodes madhe. Lodꞌo èèna, Yusuf si ètu Masir era. Hèia Ama Lamatua pua ana pajuu Na ca dhèu mai nèti sorga, padꞌelo rèhu na mi nèngu ètu dꞌara nii.
19 Mas, tendo Herodes morrido, eis que um anjo do Senhor apareceu para José em um sonho no Egito,
20 Ana pajuu ne lii, aku nèngu na, “Yusuf! Kèdꞌi ka! Mèti ka Ana ne dènge ina Na asa Israꞌel. Te dhèu dhu neo pamadhe Ana ne, madhe le.”
20 dizendo: Levanta-te, e toma o menino e sua mãe, e vai para a terra de Israel; porque já estão mortos os que buscavam a vida do menino.
21 Ropa tadèngi nare, hèia Yusuf kèdꞌi. Èle ka nèti si asa rai Israꞌel.
21 E ele levantando-se, tomou o menino e sua mãe, e foi para a terra de Israel.
22 Te ngaa ropa Yusuf tadèngi na, Arkalaus, ana dhèu aae Herodes, dhu jꞌajꞌi dhèu aae limuri ne ètu propensi Yudea, ka na madhaꞌu laꞌe asa Yudea. Èle èèna ka, Ama Lamatua peka hari dènge ne ètu dꞌara nii, na, “Yusuf, èu baku pea ètu Yudea.” Nèti èèna ka, lasi pea asa propensi Galilea,
22 Mas ouvindo que Arquelau reinava na Judeia, no lugar de seu pai Herodes, temeu ir para lá; mas, avisado por Deus em sonho, desviou-se para as partes da Galileia.
23 ètu rae Nasaret. Dènge jꞌara ne lii padhai Ama Lamatua lèke tareꞌa, nuka sèmi ngaa dhu dhèu rèti lii padhai Na suri tèke, na “Bèli-camèdꞌa dhèu paroa Ne, Dhèu Nasaret.”
23 E, ele veio e habitou em uma cidade chamada Nazaré, para que pudesse se cumprir o que fora dito pelos profetas: Ele será chamado Nazareno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.