Lucas 16
Dhao Alkitab (NFA) vs ACF
1 Ka Yesus hia lii upama èci mi ana madhutu Na, peka na, “Dhèu kaja ca dhèu dhu dedꞌe dhèu sabꞌa na èci jꞌajꞌi kapala urusan. Te ngaa nèbhu-nèbhu, na tadèngi dhèu palolo, peka na, kapala urusan ne mulai kapodꞌe-kabèli ka parugi nèngu.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Hèia dhèu kaja ne paroa kapala urusan na, ka peka dènge ne, ‘Èu ne, tasamia? Jaꞌa tadèngi, na, èu kapodꞌe mèdha-panyau jaꞌa. De lamu suri ku ngaa dhu èu adꞌu-ue ètu dꞌara sasabꞌa èu, ho jaꞌa parisa ku. Ladhe parisa kore, jaꞌa kalua eele èu.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Ropa na tadèngi nare, hèia kapala urusan ne mulai pajiko, na, ‘Jaꞌa ne jꞌèra kèna! Jaꞌa neo sabꞌa ngaa hari? Pare rai, jaꞌa èra boe. Jꞌajꞌi dhèu hèbꞌa mènyi, jaꞌa makae.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ladhe jaꞌa sabꞌa heka ètu neꞌe, jaꞌa hudꞌi tenge jꞌara ku, sèna ka dhèu leo bisa hari sèmi rare jaꞌa ho sabꞌa.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Nèti èèna ka, na paroa nare aaꞌi dhèu dhu pakèlu lamatua na. Na karèi dhèu uru, aku nèngu na, ‘Ee! Kèlu èu ca ngaa ètu lamatua jaꞌa?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Dhèu ne dhaa, peka na, ‘Jaꞌa dhu pakèlu èi lèngi saitun èpa riho liter.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Ka karèi dhèu pakèlu ka dua, peka na, ‘Aa èu hari, kèlu ca ngaa?’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Na tao sèmi neꞌe ka, toke lamatua na neꞌa tatao nèngu. Te ngaa lamatua ne hudꞌi mangaku, na, dhèu kapala urusan dhu bhelu ne mema mèu kapodꞌe-kabèli.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Miu ngee sèku. Masi ka dhèu rai-haha ne karihu kajꞌalu re mèdha-panyau ra, te ngaa beꞌa risi miu pake mèdha-panyau miu sèra, ho soru-bara dhèu. Dènge jꞌara sèmi èèna, miu abhu angalai ae. Masi ka mèdha se èle, te ngaa bèli-camèdꞌa Lamatua tao tèke era hia miu ètu sorga.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Ladhe dhèu mola ètu jꞌara dhu ana iiki, tatu na mola kahèi ètu jꞌara-jꞌara dhu kapai. Te ngaa ladhe dhèu mèu kapodꞌe ètu jꞌara dhu ana iiki, tatu na kapodꞌe kahèi ètu jꞌara dhu kapai.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Ladhe dhèu parcaya heka miu, ho uri mèdha-panyau ètu jꞌara-jꞌara dhu ana iiki ètu rai-haha ne, tasamia ka Lamatua parcaya miu ètu jꞌara-jꞌara dhu kapai?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ladhe miu bisa boe uri mèdha-panyau dhèu leo, na, dhèu cee ka dhu bani ho hia miu mèdha-panyau ra?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Dhèu sabꞌa èci bisa boe nanene dua lamatua. Te aadꞌo na, nèngu dꞌèi boe èci, aa sue èci. Nèngu dꞌara kateme dènge ca dhèu, te ngaa pusi boe dènge èci. Sèmi èèna kahèi dènge miu. Te dhèu bisa boe sue Ama Lamatua palere dènge sue doi-dhari.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Lodꞌo èèna, abhu dhèu Parisi pèri-pèri dhu nanene lii padhai Yesus deo na. Ka ra sasei Ne, lula rèngu se dhèu mangaꞌa doi-dhari.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Te ngaa Yesus peka dènge si, “Masi ka miu pamèu iisi ètu madha dhèu, te ngaa Ama Lamatua neꞌa dꞌara bhelu miu. Abhu jꞌara ae dhu dhèu rai-haha dedꞌe padedha-dedha, te ngaa Ama Lamatua peka na, jꞌara sèra karehe, aa dhu madenge dènge rèngu.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Toke mamai Yohanis tuka sarani, èdhi dhèu Yahudi muri madhutu atora nèti baki Musa aa nèti dhèu rèti lii padhai Lamatua. Te ngaa limuri ne, Lii Lolo Beꞌa nèti Lamatua pale-lème le ètu mia-mia. Dhèu ae dhu tenge le jꞌara, sèna ka ra mamuri madhutu dadꞌèi Lamatua.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Masi ka dedha-liru dènge rai-haha ne ele, te ngaa Atora nèti Ama Lamatua ciki sa, ele boe. Ca katèdꞌa sa ele boe hèi!
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Dhèu dhu paꞌia-paꞌela dènge dhèu èmu na, aa na madhèdi hari dènge bhèni leo, nèngu bersina. Aa dhèu dhu leo dènge bhèni dhu paꞌia-paꞌela, nèngu bersina kahèi.”
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Ka Yesus lole tabha hari, peka na, “Abhu dhèu kaja ca dhèu. Nèngu dꞌèi pake mèdha-papake dhu beꞌa-beꞌa, tao nèti bèla alus. Mèu-mèda naꞌa-ninu ngangaꞌa dhu beꞌa hua, aa karae taruu.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Ètu kota neꞌe, abhu kahèi ca dhèu dhu dènge boe ngaa-ngaa. Ngara na, Lasarus. Ngiꞌu na dhu pènu dènge kamèu. Bèli-bèli angalai na rèti pamadhèdi ne ètu hèbꞌa tedhe dhèu kaja èèna.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Na sanao teko-teko abhu kahaꞌi ngangaꞌa nèti dhèu kaja ne, sèna ka bisa naꞌa, te ngaa na abhu boe ngaa-ngaa. Dhoka busa di mai, ho jꞌore nana kamèu na.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Nèbhu boe ka, Lasarus madhe. Hèia ana pajuu Ama Lamatua mai nèti sorga, ka rèti lasi pamadhèdi ne ètu baboa Abraham.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Te ngaa dhèu kaja ne maso boe sorga. Nèngu maso asa dꞌara naraka, sama-sama dènge dhèu-dhèu leo dhu madhe le. Ètu era nèi, dhèu kaja ne abhu jꞌajꞌèra taa-taa. Ca tèka na boti kètu, ka ladhe nèdhi Lasarus madhèdi ètu baboa baki Abraham.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Hèia na paꞌoo, peka na, ‘Baki Abraham, ee! Sue ku jaꞌa laa! Pua ku Lasarus cèbꞌu kolo ai na asa dꞌara èi, sèna ka mai pabasa ku kolo heꞌo jaꞌa ne. Te jaꞌa jꞌèra titu kèna ètu dꞌara ai naraka ne!’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Te ngaa Abraham dhaa, peka na, ‘Ana, ee! Sanèdꞌe ku! Uru èèna lodꞌo èu mamuri era ètu rai-haha nèi, èu abhu le aaꞌi-aaꞌi dhu beꞌa. Te ngaa Lasarus ne, unu dhodhoka sasusa di. Ka limuri ne, Lamatua pakarejꞌe ne ètu neꞌe, te ngaa èu pasae more jꞌajꞌèra.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Risi-risi hari, ètu talora aae èu dènge jiꞌi, Lamatua tao tèke loe aae èci dhu taleo dènge marèma. De dhèu nèti neꞌe bisa boe dhiu asa era èèna, aa dhèu nèti èèna bisa boe pège sa neꞌe mai.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Hèia dhèu kaja ne pamako hari, aku nèngu na, ‘Ladhe sèmi èèna, baki Abraham pua Lasarus laꞌe asa èmu ama ku.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Te jaꞌa ne dènge ari dhèu mone, dhèu lèmi era. Sèna ka Lasarus laꞌe pasanèdꞌe si, ho ra lèpa ka asa Lamatua. Masi ka lodꞌo dꞌai ra madhe, rèngu maso ia ka asa era jꞌajꞌèra ne.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Te ngaa Abraham bꞌala ne, ‘Ama Lamatua hia le rèngu sasuri nèti baki Musa dènge dhèu rèti lii padhai Na. Ari mu si, bisa baca pahari-pahari ho reꞌa dadꞌèi Lamatua.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Te ngaa dhèu kaja ne pasisu, peka na, ‘Baki Abraham, ee! Èèna dhae dꞌai mèka. Rèngu sèi pahae boe Lii Holo-Nori Ama Lamatua! Hudꞌi abhu ku ca dhèu nèti talora dhèu madhe laꞌe asa rèngu, heka rèngu ele-hoꞌa, aa neo nanene kèna.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Te ngaa Abraham dhaa, peka na, ‘Ladhe rèngu sèi roꞌo boe nanene lii holo-nori nèti Musa dènge nèti dhèu rèti lii padhai Lamatua, na, masi ka dhèu madhe bhodho nèti dꞌara roꞌa ra, ho padhai lii dènge rèngu èèna ka, rèngu roꞌo boe nanene.’ ”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.