Gênesis 39
Dhao Alkitab (NFA) vs NTLH
1 — ausente —
1 José foi levado para o Egito, onde os ismaelitas o venderam a um egípcio chamado Potifar, um oficial que era o capitão da guarda do palácio.
2 — ausente —
2 O Senhor Deus estava com José. Ele morava na casa do seu dono e ia muito bem em tudo.
3 Dhèu kapai neꞌe ladhe-ladhe na, sasabꞌa Yusuf nèti babeꞌa hua, ka na ngee ètu dꞌara na, LAMATUA tareꞌa-reꞌa dènge Yusuf.
3 O dono de José viu que o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
4 Nèti èèna ka, komedhaa neꞌe dꞌèi Yusuf, ka na lèka ne. Hèia na dedꞌe ne jꞌajꞌi madho ètu èmu na. Aa, na hia ne paredha dꞌara èmu nèngu, sèmi èèna kahèi, mèdha-panyau na aaꞌi-aaꞌi.
4 Assim, José ganhou a simpatia do seu dono, que o pôs como seu ajudante particular. Potifar deu a José a responsabilidade de cuidar da sua casa e tomar conta de tudo o que era seu.
5 Lula Yusuf pea ètu èèna, ka Lamatua hia mamuri hua iia mi lamatua èmu, dhèu Masir èèna. Isi èmu na, mèdha-panyau na, oka-tedhe na, aa sasabꞌa-laꞌa na, jꞌajꞌi dènge beꞌa.
5 Dali em diante, por causa de José, o Senhor abençoou o lar do egípcio e também tudo o que ele tinha em casa e no campo.
6 Lula Potifar ladhe-ladhe laꞌa na Yusuf sabꞌa dènge beꞌa, ka na pangee heka ngaa-ngaa, dhoka naꞌa-ninu di.
6 Potifar entregou nas mãos de José tudo o que tinha e não se preocupava com nada, a não ser com a comida que comia. José era um belo tipo de homem e simpático.
7 Na pea ètu èèna nèbhu mèka. Te ngaa dhèu èmu Potifar na, dꞌèi Yusuf. Ka na mai pamako ne ho dua ra jꞌunu paꞌèci.
7 Algum tempo depois, a mulher do seu dono começou a cobiçar José. Um dia ela disse: — Venha, vamos para a cama.
8 Te ngaa Yusuf noꞌo boe. Ka na peka sèmi neꞌe ka, “Baku ina ee! Jaꞌa ne, ènu Potifar, dhu na pangèdꞌu le koasa ho jaꞌa tao ai-hèbꞌa mi sasabꞌa nèngu aaꞌi-aaꞌi.
8 Ele recusou, dizendo assim: — Escute! O meu dono não precisa se preocupar com nada nesta casa, pois eu estou aqui. Ele me pôs como responsável por tudo o que tem.
9 Ètu dꞌara èmu neꞌe, abhu boe dhèu èci sa dhu koasa risi nèti jaꞌa. Aaꞌi-aaꞌi dhu ètu dꞌara èmu neꞌe, na saraka mi kacui-aai jaꞌa. Dhodhoka ina ku di, aadꞌo. Tasamia ka, jaꞌa bisa tao jꞌara karehe neꞌe. Èèna lèke boe dènge dadꞌèi Ama Lamatua!”
9 Nesta casa eu mando tanto quanto ele. Aqui eu posso ter o que quiser, menos a senhora, pois é mulher dele. Sendo assim, como poderia eu fazer uma coisa tão imoral e pecar contra Deus?
10 Masi ka sèmi èèna, dhèu èmu Potifar ne pakaseti taruu bèli-bèli. Te ngaa Yusuf ne tao boe madha-dhilu dènge ne.
10 Todos os dias ela insistia que ele fosse para a cama com ela, mas José não concordava e também evitava estar perto dela.
11 Ca tèka, Yusuf kako laꞌe asa dꞌara èmu, ho sabꞌa sasabꞌa nèngu. Lodꞌo èèna, dhèu leo aadꞌo èci sa ètu èmu.
11 Mas um dia, como de costume, ele entrou na casa para fazer o seu trabalho, e nenhum empregado estava ali.
12 Ka dhèu èmu Potifar na raga mai ka, na kèpe kodho Yusuf, ka na ère ne, hèia na peka, aku nèngu na, “Mai! Ata dhodhoka èdhi dua ti. De mai ho ti jꞌunu.”
12 Então ela o agarrou pela capa e disse: — Venha, vamos para a cama. Mas ele escapou e correu para fora, deixando a capa nas mãos dela.
13 Ropa dhèu èmu Potifar ladhe laa, na, Yusuf rai liꞌu le laꞌe, aa kodho na tèke eele,
13 Quando notou que, ao fugir, ele havia deixado a capa nas suas mãos,
14 — ausente —
14 a mulher chamou os empregados da casa e disse: — Vejam só! Este hebreu, que o meu marido trouxe para casa, está nos insultando. Ele entrou no meu quarto e quis ter relações comigo, mas eu gritei o mais alto que pude.
15 — ausente —
15 Logo que comecei a gritar bem alto, ele fugiu, deixando a sua capa no meu quarto.
16 Bhèni na kèpe paꞌère kodho èèna, toke dꞌai dhèu èmu na lèpa.
16 Ela guardou a capa até que o dono de José voltou.
17 Ropa dhèu èmu na nare dꞌara èmu, na lolo peka na, “Aꞌa! Dhèu Ibrani dhu mèti mai sa èmu neꞌe, deo na maso asa dꞌara kama jaꞌa, neo pakarehe jaꞌa!
17 Aí contou a mesma história, assim: — Esse escravo hebreu, que você trouxe para casa, entrou no meu quarto e quis abusar de mim.
18 Malo ka jaꞌa paꞌoo, paroa ana sabꞌa seꞌe. Hèia na rai tèke eele kodho na, ka neꞌe.”
18 Mas eu gritei bem alto, e ele correu para fora, deixando a sua capa no meu quarto.
19 Tadèngi nare lii lolo dhèu èmu na, Potifar nasa bia.
19 Veja só de que jeito o seu escravo me tratou! Quando ouviu essa história, o dono de José ficou com muita raiva.
20 Hèia na paredha ka dhèu lasi kèpe Yusuf. Ka ra pamaso asa dꞌara bèdho dhèu aae.
20 Ele agarrou José e o pôs na cadeia onde ficavam os presos do rei. E José ficou ali.
21 Te ngaa LAMATUA bhèlu boe Yusuf. Nèti èèna ka, LAMATUA ladhe-leru ne taruu, ka kapala ètu dꞌara bèdho èèna, sue Yusuf ae titu kèna.
21 Mas o Senhor estava com ele e o abençoou, de modo que ele conquistou a simpatia do carcereiro.
22 Na lèka Yusuf, ka hia ne jꞌajꞌi madho ho laladhe ana bèdho sèra aaꞌi-aaꞌi ra. Aa, hia na lalau sasabꞌa ètu èèna kahèi.
22 Este pôs José como encarregado de todos os outros presos, e era ele quem mandava em tudo o que se fazia na cadeia.
23 Lula lèka ne, ka kapala èmu bèdho na, tao heka ai-hèbꞌa mi ngaa-ngaa ètu dꞌara bèdho èèna. LAMATUA ladhe-leru taruu Yusuf, nèti èèna ka, sasabꞌa ngaa ètu dꞌara bèdho na kako dènge beꞌa.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que estava entregue a José, pois o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.