Gênesis 39
Dhao Alkitab (NFA) vs ARA
1 — ausente —
1 José foi levado ao Egito, e Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda, egípcio, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 — ausente —
2 O Senhor era com José, que veio a ser homem próspero; e estava na casa de seu senhor egípcio.
3 Dhèu kapai neꞌe ladhe-ladhe na, sasabꞌa Yusuf nèti babeꞌa hua, ka na ngee ètu dꞌara na, LAMATUA tareꞌa-reꞌa dènge Yusuf.
3 Vendo Potifar que o Senhor era com ele e que tudo o que ele fazia o Senhor prosperava em suas mãos,
4 Nèti èèna ka, komedhaa neꞌe dꞌèi Yusuf, ka na lèka ne. Hèia na dedꞌe ne jꞌajꞌi madho ètu èmu na. Aa, na hia ne paredha dꞌara èmu nèngu, sèmi èèna kahèi, mèdha-panyau na aaꞌi-aaꞌi.
4 logrou José mercê perante ele, a quem servia; e ele o pôs por mordomo de sua casa e lhe passou às mãos tudo o que tinha.
5 Lula Yusuf pea ètu èèna, ka Lamatua hia mamuri hua iia mi lamatua èmu, dhèu Masir èèna. Isi èmu na, mèdha-panyau na, oka-tedhe na, aa sasabꞌa-laꞌa na, jꞌajꞌi dènge beꞌa.
5 E, desde que o fizera mordomo de sua casa e sobre tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por amor de José; a bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto em casa como no campo.
6 Lula Potifar ladhe-ladhe laꞌa na Yusuf sabꞌa dènge beꞌa, ka na pangee heka ngaa-ngaa, dhoka naꞌa-ninu di.
6 Potifar tudo o que tinha confiou às mãos de José, de maneira que, tendo-o por mordomo, de nada sabia, além do pão com que se alimentava. José era formoso de porte e de aparência.
7 Na pea ètu èèna nèbhu mèka. Te ngaa dhèu èmu Potifar na, dꞌèi Yusuf. Ka na mai pamako ne ho dua ra jꞌunu paꞌèci.
7 Aconteceu, depois destas coisas, que a mulher de seu senhor pôs os olhos em José e lhe disse: Deita-te comigo.
8 Te ngaa Yusuf noꞌo boe. Ka na peka sèmi neꞌe ka, “Baku ina ee! Jaꞌa ne, ènu Potifar, dhu na pangèdꞌu le koasa ho jaꞌa tao ai-hèbꞌa mi sasabꞌa nèngu aaꞌi-aaꞌi.
8 Ele, porém, recusou e disse à mulher do seu senhor: Tem-me por mordomo o meu senhor e não sabe do que há em casa, pois tudo o que tem me passou ele às minhas mãos.
9 Ètu dꞌara èmu neꞌe, abhu boe dhèu èci sa dhu koasa risi nèti jaꞌa. Aaꞌi-aaꞌi dhu ètu dꞌara èmu neꞌe, na saraka mi kacui-aai jaꞌa. Dhodhoka ina ku di, aadꞌo. Tasamia ka, jaꞌa bisa tao jꞌara karehe neꞌe. Èèna lèke boe dènge dadꞌèi Ama Lamatua!”
9 Ele não é maior do que eu nesta casa e nenhuma coisa me vedou, senão a ti, porque és sua mulher; como, pois, cometeria eu tamanha maldade e pecaria contra Deus?
10 Masi ka sèmi èèna, dhèu èmu Potifar ne pakaseti taruu bèli-bèli. Te ngaa Yusuf ne tao boe madha-dhilu dènge ne.
10 Falando ela a José todos os dias, e não lhe dando ele ouvidos, para se deitar com ela e estar com ela,
11 Ca tèka, Yusuf kako laꞌe asa dꞌara èmu, ho sabꞌa sasabꞌa nèngu. Lodꞌo èèna, dhèu leo aadꞌo èci sa ètu èmu.
11 sucedeu que, certo dia, veio ele a casa, para atender aos negócios; e ninguém dos de casa se achava presente.
12 Ka dhèu èmu Potifar na raga mai ka, na kèpe kodho Yusuf, ka na ère ne, hèia na peka, aku nèngu na, “Mai! Ata dhodhoka èdhi dua ti. De mai ho ti jꞌunu.”
12 Então, ela o pegou pelas vestes e lhe disse: Deita-te comigo; ele, porém, deixando as vestes nas mãos dela, saiu, fugindo para fora.
13 Ropa dhèu èmu Potifar ladhe laa, na, Yusuf rai liꞌu le laꞌe, aa kodho na tèke eele,
13 Vendo ela que ele fugira para fora, mas havia deixado as vestes nas mãos dela,
14 — ausente —
14 chamou pelos homens de sua casa e lhes disse: Vede, trouxe-nos meu marido este hebreu para insultar-nos; veio até mim para se deitar comigo; mas eu gritei em alta voz.
15 — ausente —
15 Ouvindo ele que eu levantava a voz e gritava, deixou as vestes ao meu lado e saiu, fugindo para fora.
16 Bhèni na kèpe paꞌère kodho èèna, toke dꞌai dhèu èmu na lèpa.
16 Conservou ela junto de si as vestes dele, até que seu senhor tornou a casa.
17 Ropa dhèu èmu na nare dꞌara èmu, na lolo peka na, “Aꞌa! Dhèu Ibrani dhu mèti mai sa èmu neꞌe, deo na maso asa dꞌara kama jaꞌa, neo pakarehe jaꞌa!
17 Então, lhe falou, segundo as mesmas palavras, e disse: O servo hebreu, que nos trouxeste, veio ter comigo para insultar-me;
18 Malo ka jaꞌa paꞌoo, paroa ana sabꞌa seꞌe. Hèia na rai tèke eele kodho na, ka neꞌe.”
18 quando, porém, levantei a voz e gritei, ele, deixando as vestes ao meu lado, fugiu para fora.
19 Tadèngi nare lii lolo dhèu èmu na, Potifar nasa bia.
19 Tendo o senhor ouvido as palavras de sua mulher, como lhe tinha dito: Desta maneira me fez o teu servo; então, se lhe acendeu a ira.
20 Hèia na paredha ka dhèu lasi kèpe Yusuf. Ka ra pamaso asa dꞌara bèdho dhèu aae.
20 E o senhor de José o tomou e o lançou no cárcere, no lugar onde os presos do rei estavam encarcerados; ali ficou ele na prisão.
21 Te ngaa LAMATUA bhèlu boe Yusuf. Nèti èèna ka, LAMATUA ladhe-leru ne taruu, ka kapala ètu dꞌara bèdho èèna, sue Yusuf ae titu kèna.
21 O Senhor , porém, era com José, e lhe foi benigno, e lhe deu mercê perante o carcereiro;
22 Na lèka Yusuf, ka hia ne jꞌajꞌi madho ho laladhe ana bèdho sèra aaꞌi-aaꞌi ra. Aa, hia na lalau sasabꞌa ètu èèna kahèi.
22 o qual confiou às mãos de José todos os presos que estavam no cárcere; e ele fazia tudo quanto se devia fazer ali.
23 Lula lèka ne, ka kapala èmu bèdho na, tao heka ai-hèbꞌa mi ngaa-ngaa ètu dꞌara bèdho èèna. LAMATUA ladhe-leru taruu Yusuf, nèti èèna ka, sasabꞌa ngaa ètu dꞌara bèdho na kako dènge beꞌa.
23 E nenhum cuidado tinha o carcereiro de todas as coisas que estavam nas mãos de José, porquanto o Senhor era com ele, e tudo o que ele fazia o Senhor prosperava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.