Gênesis 33
Dhao Alkitab (NFA) vs ARA
1 Ètu dꞌara lodꞌo èèna kahèi, Yakob ladhe nèdhi Esau, dènge dhèu na èpa ngasu sèra, mai asa rèngu. Ka na papala ana na mi ina ra èci-èci.
1 Levantando Jacó os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então, passou os filhos a Lia, a Raquel e às duas servas.
2 Na hia dhèu èmu piara sèra dènge ana ra kako uuru. Èle ka, Lea dènge ana-ana na, heka Rahel dènge ana na Yusuf limuri tèka.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por últimos.
3 Te ngaa Yakob kako uuru nèti rèngu aaꞌi-aaꞌi ra. Ropa na padètu dènge aꞌa na, na patitu kètu urutuu, ka na pacudꞌu dꞌai rai pidhu hari.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se à terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Te ngaa lodꞌo Esau ladhe nèdhi ari na, rai dènge ka, laꞌe liku nare Yakob. Dua ra paliku dènge paꞌuu. Hèia dua ra tangi dꞌara pèdꞌa.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e o abraçou; arrojou-se-lhe ao pescoço e o beijou; e choraram.
5 Ropa Esau nèdhi bhèni dènge ana-ana si, ka na karèi, aku nèngu na, “Seꞌe se, cee ka seꞌe?”
5 Daí, levantando os olhos, viu as mulheres e os meninos e disse: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos com que Deus agraciou a teu servo.
6 Hèia dhèu èmu piara na, dènge ana niki ra lasi pahaha iisi ètu madha Esau.
6 Então, se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Èle ka, Lea dènge ana-ana na, lasi pahaha iisi mi Esau kahèi. Dhu lasi limuri, Yusuf dènge ina na Rahel lasi pahaha iisi mi Esau kahèi.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram; por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Èle èèna ka, Esau karèi, aku nèngu na, “Èu paꞌadhu badha pèri nau sèi, èu neo tao ngaa?”
8 Perguntou Esaú: Qual é o teu propósito com todos esses bandos que encontrei? Respondeu Jacó: Para lograr mercê na presença de meu senhor.
9 Te ngaa Esau peka, “Jaꞌa dènge mèdha-panyau ae kahèi. De hia ia ka jaꞌa ngaa-ngaa.”
9 Então, disse Esaú: Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarda o que tens.
10 Te ngaa Yakob bꞌala, peka na, “Baku, aꞌa. Aꞌa ku hudꞌi sèmi la mèdha se, sèna ka jꞌajꞌi mi tadha, peka na, aꞌa ku sèmi jaꞌa dènge dꞌara taleo. Te ropa aꞌa ku bꞌui mari, ka jaꞌa sèmi dhu kèdhi bꞌui mari nèti Ama Lamatua.
10 Mas Jacó insistiu: Não recuses; se logrei mercê diante de ti, peço-te que aceites o meu presente, porquanto vi o teu rosto como se tivesse contemplado o semblante de Deus; e te agradaste de mim.
11 De jaꞌa manèngi, aꞌa ku sèmi la mèdha-panyau dhu kabꞌua aadꞌo se. Lula Ama Lamatua beꞌa titu kèna dènge jaꞌa ne. Nèti èèna ka, Na hia jaꞌa unu ngaa-ngaa se aaꞌi-aaꞌi.” Lula Yakob pamako taruu, noꞌo do noꞌo boe èèna ka, Esau sèmi nare kahèi.
11 Peço-te, pois, recebe o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E instou com ele, até que o aceitou.
12 Hèia Esau peka dènge Yakob, aku nèngu na, “Ladhe sèmi èèna, miu paꞌèra ho lati palere. Jaꞌa lere miu.”
12 Disse Esaú: Partamos e caminhemos; eu seguirei junto de ti.
13 Te ngaa aku Yakob na, “Hudꞌi laa, aꞌa! Aꞌa ku ladhe mèdhi unu mu. Ana mu se, ana iiki ae era. Rèngu se dhae èra èèna mèka. Aa badha ae ka dhu heka matana. Ladhe ta pakaseti si kako pamèri, ètu dꞌara ca lodꞌo, èèna na madhe aaꞌi si.
13 Porém Jacó lhe disse: Meu senhor sabe que estes meninos são tenros, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forçadas a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 De beꞌa risi, aꞌa ku si kako uuru. Pe jiꞌi kako mau-mau dhiu. Ladhe èèna na, jaꞌa dhiu ngadꞌo aꞌa ku ètu Seir.”
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei guiando-as pouco a pouco, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Hèia Esau lii hari, na peka, “Ladhe sèmi èèna, jaꞌa tèke eele dhèu jaꞌa se cahagꞌe, sèna ka padꞌelo jꞌara hia miu.”
15 Respondeu Esaú: Então, permite que eu deixe contigo da gente que está comigo. Disse Jacó: Para quê? Basta que eu alcance mercê aos olhos de meu senhor.
16 Tadèngi nare, Esau pakèdꞌi ka, tèke eele si, lèpa asa Seir.
16 Assim, voltou Esaú aquele dia a Seir, pelo caminho por onde viera.
17 Te ngaa nèti era èèna, Yakob laꞌe asa Sukot. Dꞌai nèi, na tao èmu dènge oka hia badha aaꞌi-aaꞌi ra. Nèti èèna ka, era èèna ra pangare na Sukot (dhu sasoa na ‘èmu pea taha’).
17 E Jacó partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez palhoças para o seu gado; por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Te ngaa nèbhu boe ka, Yakob si kako nèti Padan Aram, lasi dꞌai rae Sikem ètu rai Kanaꞌan dènge sodꞌa-mole. Hèia ra patitu paleo, sèna ka ra pea padètu dènge rae èèna.
18 Voltando de Padã-Arã, chegou Jacó são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã; e armou a sua tenda junto da cidade.
19 Rai dhu Yakob patitu paleo ne, hèli nare nèti Hemor, ana Sikem. Kabꞌua rai ne, ca ngasu doi iia.
19 A parte do campo, onde armara a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Ètu era ne, na pudhi hadhu, tao mei korban. Ka na pangare era neꞌe, El-Elohe-Israꞌel, dhu sasoa na ‘Ama Lamatua nèti Israꞌel’.
20 E levantou ali um altar e lhe chamou Deus, o Deus de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.