Marcos 4
Newar (NEW) vs VC
1 येशूं समुद्र सिथय् च्वनाः मनूतय्त स्यनेकने यानादिल। मनूत ग्वाः ग्वाः वःगुलिं वय्कः नांचाय् थाहां झाल, मनूत जक समुद्र सिथय् तुं च्वनाच्वन।
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 वय्कलं इमित उखान कँकं यक्व खँ स्यनादिल –
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “न्यँ, छम्ह मनू बुँइ पुसा ह्वः वन।
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 वं पुसा ह्वःबलय् गुलिं गुलिं पुसा लँय् नं लात, अले झंगःतय्सं वयाः नयाबिल।
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 अले गुलिं पुसा ल्वहंलिं दुथाय् लात। भचा भचा जक चा दुगुलिं अन लाःगु पुसा याकनं बुयावल।
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 निभाः त्वःबलय् अन बुयावःगु मा सुकूचिना वन, अले बल्लाक हा काय् मफुगुलिं गना वन।
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 अले हानं गुलिं पुसा कंमा दुथाय् लात। कंमा तःमा जुया वःबलय् अन लाःगु पुसा थाहां वये मफुत, अन्न मसल।
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 अले गुलिं पुसा भिंगु चा दुथाय् लात। थ्व चाय् पुसा बुया वयाः तःमा जुल। अले यक्व अन्न सल। गनं स्विदुगं, गनं खुइदुगं, गनं सछिदुगं अन्न सल।”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 वय्कलं धयादिल – “सुयाके न्हाय्पं दु, वं न्यना का।”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 येशू याकःचा जूबलय् झिंनिम्ह चेलात व मेपिं मनूतय्सं वय्कःयाके थ्व उखानयागु अर्थ छु खः धकाः न्यन।
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 वय्कलं इमित धयादिल – “परमेश्वरया राज्ययागु गुप्ति खँ छिमित कने धुनागु दु, मेपिन्त धाःसा उखान छुनाः धायेमाः।
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 “‘अय्जूगुलिं इमिसं स्वयेत ला स्वइ,
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 वय्कलं इमित धयादिल – “छु छिमिसं नं थ्व उखान मथू ला? अय्जूसा मेगु उखान गथे थुइके फइ?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 पुसा ह्वल धाःगु परमेश्वरयागु वचन ह्वल धाःगु खः।
14 O semeador semeia a palavra.
15 गुलिं मनूत लँय् लाःगु पुसा थें खः। इमिसं परमेश्वरयागु वचन न्यनेवं शैतान वयाः लाकायंकी।
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 गुलिं मनूत ल्वहं दुथाय् लाःगु पुसा थें खः। इमिसं परमेश्वरयागु वचन लय्लय्तातां न्यना काइ।
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 अथेसां वचनं इमिगु नुगलय् थ्यंक हा काय् मफइगुलिं दुःखकष्ट व ख्याच्वः वयेवं इपिं लिचिला वनी।
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 गुलिं मनूत कंमा दुथाय् लाःगु पुसा थें खः। इमिसं वचन न्यनी।
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 अथेसां थ्व संसारयागु धन्दा, धन सम्पत्तियागु माया व अथे हे मेमेगु लोभं यानाः परमेश्वरयागु वचन त्वःफिना वनी, अले छंु नं सय्के फइ मखु।
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 गुलिं मनूत भिंगु चाय् लाःगु पुसा थें खः। इमिसं वचन नं न्यनी, अले मानय् नं याइ। इमिसं स्विदुगं, खुइदुगं, व सछिदुगं अप्वः अन्न सय्की।”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 येशूं इमित धयादिल – “सुनानं मत त्वपुया तइ ला? अथवा खाता तःले तइ ला? मत ला तज्जाः यानाः त्वाःदेवाय् च्याकी।
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 छुं नं खँ सुचुकां तये फइ मखु, गुगु प्रकत जुइ मखु, छुं नं खँ गुप्त तये फइ मखु, गुगु जलय् वइ मखु।
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 सुयाके न्हाय्पं दु, वं न्यना का।”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 वय्कलं इमित थथे नं धयादिल – “छिमिसं न्यनागु खँय् मन ति। गुलि छिमिसं कर्पिन्त बिल, उलि हे छिमित नं बी। अज्ज ला अप्वः हे बी,
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 छाय्धाःसा दुम्हय्सित अज्जं तनाबी। मदुम्हय्सिके दुगु नं लाका काइ।”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 वय्कलं हानं धयादिल – “परमेश्वरयागु राज्य थथे च्वं। छम्ह मनुखं थःगु बुँइ पुसा ह्वल।
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 व चान्हि द्यंसां दंसां पुसाय् चुलि ह्वयाः थाहां वयाच्वने धुंकी। थ्व गुकथं जुल वं सी मखु।
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 बुँ थःम्हं हे अन्न सय्की। न्हापां चुलि ह्वइ, अले मा थाहां वइ, अले तिनि अन्न सइ।
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 थुकथं अन्न सये धुंकाः ईंचां लइ, छाय्धाःसा लयेगु ई जुइ धुंकी।”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 वय्कलं हानं धयादिल – “परमेश्वरयागु राज्य गथे च्वं धायेगु? थ्वयात ध्वाथुइकेत छु उखान छुइमाली?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 परमेश्वरयागु राज्य ला दक्वसिबय् चिग्वःगु पुसा थें खः।
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 छम्ह मनुखं तू पुसा बुँइ ह्वली। दक्वसिबय् चिग्वःगु पुसा जूसां थाहां वइबलय् थ्व दक्वसिबय् तःमा जुइ। थुकी कचामचा नं यक्व दइ, अले झंगःतय्सं वयाः थुकी थःगु स्वँ दय्की।”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 थुकथं वय्कलं इमिसं थुइके फक्व उखान छुनाः वचन न्यंकादिल।
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 वय्कलं इमित उखान मछुसे छुं नं स्यनामदी। थः चेलात जक दुबलय् धाःसा वय्कलं उखानयागु अर्थ नं कनादिल।
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 सन्ध्याकाः ई जुइ धुंकाः येशूं इमित धयादिल – “वा, झी समुद्र पारिइ वनेनु।”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 मनूतय्गु हुलयात त्वःताः चेलात येशू च्वनाच्वंगु नांचाय् वनाः च्वन। अले इमिसं वय्कःयात ब्वनायंकल। इपिं नाप मेमेगु नांचा नं दु।
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 आकाझाकां समुद्रय् तसकं ग्वःफय् वल। लः ग्वारां यानाः नांचा धेधेचुल। नांचाय् लः नं जायावल।
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 वय्कः धाःसा नांचाया ल्युनेपाखे झायाः फुंग छगलय् छ्यं दिकाः द्यनाच्वन। चेलातय्सं वय्कःयात थनाः थथे धाल – “गुरु, झीपिं लखय् दुनाः सीन, छितः वास्ता मदु ला?”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 अले वय्कलं दनाः फय्यात ब्वःबियाः समुद्रयात धयादिल – “शान्त जु।” धाय्वं हे ग्वःफय् दित, अले फुक्कभनं शान्त जुल।
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 वय्कलं धयादिल – “छिपिं छाय् थथे ग्यानागु? छिमिसं अज्ज नं विश्वास मयानानि ला?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 इपिं तसकं ग्यानाः थःथवय् थथे खँ ल्हात – “वय्कः सु खः? फय् व लखं नं वय्कलं धाःगु खँ न्यं।”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.