Marcos 4
Newar (NEW) vs NAA
1 येशूं समुद्र सिथय् च्वनाः मनूतय्त स्यनेकने यानादिल। मनूत ग्वाः ग्वाः वःगुलिं वय्कः नांचाय् थाहां झाल, मनूत जक समुद्र सिथय् तुं च्वनाच्वन।
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 वय्कलं इमित उखान कँकं यक्व खँ स्यनादिल –
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “न्यँ, छम्ह मनू बुँइ पुसा ह्वः वन।
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 वं पुसा ह्वःबलय् गुलिं गुलिं पुसा लँय् नं लात, अले झंगःतय्सं वयाः नयाबिल।
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 अले गुलिं पुसा ल्वहंलिं दुथाय् लात। भचा भचा जक चा दुगुलिं अन लाःगु पुसा याकनं बुयावल।
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 निभाः त्वःबलय् अन बुयावःगु मा सुकूचिना वन, अले बल्लाक हा काय् मफुगुलिं गना वन।
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 अले हानं गुलिं पुसा कंमा दुथाय् लात। कंमा तःमा जुया वःबलय् अन लाःगु पुसा थाहां वये मफुत, अन्न मसल।
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 अले गुलिं पुसा भिंगु चा दुथाय् लात। थ्व चाय् पुसा बुया वयाः तःमा जुल। अले यक्व अन्न सल। गनं स्विदुगं, गनं खुइदुगं, गनं सछिदुगं अन्न सल।”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 वय्कलं धयादिल – “सुयाके न्हाय्पं दु, वं न्यना का।”
9 E Jesus acrescentou:
10 येशू याकःचा जूबलय् झिंनिम्ह चेलात व मेपिं मनूतय्सं वय्कःयाके थ्व उखानयागु अर्थ छु खः धकाः न्यन।
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 वय्कलं इमित धयादिल – “परमेश्वरया राज्ययागु गुप्ति खँ छिमित कने धुनागु दु, मेपिन्त धाःसा उखान छुनाः धायेमाः।
11 Jesus disse a eles:
12 “‘अय्जूगुलिं इमिसं स्वयेत ला स्वइ,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 वय्कलं इमित धयादिल – “छु छिमिसं नं थ्व उखान मथू ला? अय्जूसा मेगु उखान गथे थुइके फइ?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 पुसा ह्वल धाःगु परमेश्वरयागु वचन ह्वल धाःगु खः।
14 O semeador semeia a palavra.
15 गुलिं मनूत लँय् लाःगु पुसा थें खः। इमिसं परमेश्वरयागु वचन न्यनेवं शैतान वयाः लाकायंकी।
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 गुलिं मनूत ल्वहं दुथाय् लाःगु पुसा थें खः। इमिसं परमेश्वरयागु वचन लय्लय्तातां न्यना काइ।
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 अथेसां वचनं इमिगु नुगलय् थ्यंक हा काय् मफइगुलिं दुःखकष्ट व ख्याच्वः वयेवं इपिं लिचिला वनी।
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 गुलिं मनूत कंमा दुथाय् लाःगु पुसा थें खः। इमिसं वचन न्यनी।
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 अथेसां थ्व संसारयागु धन्दा, धन सम्पत्तियागु माया व अथे हे मेमेगु लोभं यानाः परमेश्वरयागु वचन त्वःफिना वनी, अले छंु नं सय्के फइ मखु।
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 गुलिं मनूत भिंगु चाय् लाःगु पुसा थें खः। इमिसं वचन नं न्यनी, अले मानय् नं याइ। इमिसं स्विदुगं, खुइदुगं, व सछिदुगं अप्वः अन्न सय्की।”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 येशूं इमित धयादिल – “सुनानं मत त्वपुया तइ ला? अथवा खाता तःले तइ ला? मत ला तज्जाः यानाः त्वाःदेवाय् च्याकी।
21 Jesus também lhes disse:
22 छुं नं खँ सुचुकां तये फइ मखु, गुगु प्रकत जुइ मखु, छुं नं खँ गुप्त तये फइ मखु, गुगु जलय् वइ मखु।
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 सुयाके न्हाय्पं दु, वं न्यना का।”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 वय्कलं इमित थथे नं धयादिल – “छिमिसं न्यनागु खँय् मन ति। गुलि छिमिसं कर्पिन्त बिल, उलि हे छिमित नं बी। अज्ज ला अप्वः हे बी,
24 Então lhes disse:
25 छाय्धाःसा दुम्हय्सित अज्जं तनाबी। मदुम्हय्सिके दुगु नं लाका काइ।”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 वय्कलं हानं धयादिल – “परमेश्वरयागु राज्य थथे च्वं। छम्ह मनुखं थःगु बुँइ पुसा ह्वल।
26 Jesus disse ainda:
27 व चान्हि द्यंसां दंसां पुसाय् चुलि ह्वयाः थाहां वयाच्वने धुंकी। थ्व गुकथं जुल वं सी मखु।
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 बुँ थःम्हं हे अन्न सय्की। न्हापां चुलि ह्वइ, अले मा थाहां वइ, अले तिनि अन्न सइ।
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 थुकथं अन्न सये धुंकाः ईंचां लइ, छाय्धाःसा लयेगु ई जुइ धुंकी।”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 वय्कलं हानं धयादिल – “परमेश्वरयागु राज्य गथे च्वं धायेगु? थ्वयात ध्वाथुइकेत छु उखान छुइमाली?
30 Disse mais:
31 परमेश्वरयागु राज्य ला दक्वसिबय् चिग्वःगु पुसा थें खः।
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 छम्ह मनुखं तू पुसा बुँइ ह्वली। दक्वसिबय् चिग्वःगु पुसा जूसां थाहां वइबलय् थ्व दक्वसिबय् तःमा जुइ। थुकी कचामचा नं यक्व दइ, अले झंगःतय्सं वयाः थुकी थःगु स्वँ दय्की।”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 थुकथं वय्कलं इमिसं थुइके फक्व उखान छुनाः वचन न्यंकादिल।
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 वय्कलं इमित उखान मछुसे छुं नं स्यनामदी। थः चेलात जक दुबलय् धाःसा वय्कलं उखानयागु अर्थ नं कनादिल।
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 सन्ध्याकाः ई जुइ धुंकाः येशूं इमित धयादिल – “वा, झी समुद्र पारिइ वनेनु।”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 मनूतय्गु हुलयात त्वःताः चेलात येशू च्वनाच्वंगु नांचाय् वनाः च्वन। अले इमिसं वय्कःयात ब्वनायंकल। इपिं नाप मेमेगु नांचा नं दु।
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 आकाझाकां समुद्रय् तसकं ग्वःफय् वल। लः ग्वारां यानाः नांचा धेधेचुल। नांचाय् लः नं जायावल।
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 वय्कः धाःसा नांचाया ल्युनेपाखे झायाः फुंग छगलय् छ्यं दिकाः द्यनाच्वन। चेलातय्सं वय्कःयात थनाः थथे धाल – “गुरु, झीपिं लखय् दुनाः सीन, छितः वास्ता मदु ला?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 अले वय्कलं दनाः फय्यात ब्वःबियाः समुद्रयात धयादिल – “शान्त जु।” धाय्वं हे ग्वःफय् दित, अले फुक्कभनं शान्त जुल।
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 वय्कलं धयादिल – “छिपिं छाय् थथे ग्यानागु? छिमिसं अज्ज नं विश्वास मयानानि ला?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 इपिं तसकं ग्यानाः थःथवय् थथे खँ ल्हात – “वय्कः सु खः? फय् व लखं नं वय्कलं धाःगु खँ न्यं।”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.