Marcos 14
Newar (NEW) vs ARIB
1 छुत्काराया नखः व सोडा मतःगु मरि नयेगु नखः निन्हु जक मानि। तःधंपिं पुजाहारीत व शास्त्रीतय्सं येशूयात गथे यानाः ज्वनाः स्यायेगु धकाः ग्वसाः ग्वयाच्वन।
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 इमिसं थथे मतिइ तल – “थ्व ज्या नखःबलय् याये मज्यू, मखुसा तसकं ल्वापु जुइ।”
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 छन्हु येशू बेथानियाय् सिमोन कोह्रियागु छेँय् भ्वय् नयेत झाःबलय् छम्ह मिसा दुरुल्वहंयागु थलय् शुद्धगु तसकं थिकेगु व नस्वाःगु चिकं ज्वनाः वल। अले थलयाःगु पुसा चायेकाः वं चिकनं येशूया छेनय् लुनाबिल।
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 थ्व खनाः अन दुपिं गुलिंसिनं तंम्वयेकाः थथे धाल – “छाय् अपाय्सकं थिकेगु चिकं सितिं छ्वःगु जुइ?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 थ्व चिकं म्यूगु जूसा स्वसः दिनार वइ। अले थ्व धिबा नये मखंपिन्त इनाब्यूगु जूसा ज्यूगु नि।” थुकथं इमिसं व मिसायात तसकं ब्वःबिल।
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 अले वय्कलं धयादिल – “छिमिसं थ्व मिसायात छाय् हायेका च्वनागु? वं जितः छु यात बां हे लाःगु यात।
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 नये मखंपिं ला छिपिंनाप न्ह्याबलें दयाच्वनी, अले छिमिसं यःबलय् इमित भिंगु याये फु। तर जि न्ह्याबलें दइ मखु।
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 थ्व मिसां जिगु निंतिं थःम्हं याये फुगु यात। जिगु म्हयात थुनेत वं न्ह्यः हे चिकनं लुनाबिल।
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 जिं छिमित धात्थें धाये – गन गन भिंगु खँ न्यंकी, अन अन थ्व मिसां याःगु थ्व खँ नं लुमंकेत न्ह्यथनी।”
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 झिंनिम्ह चेलात मध्ये छम्ह यहूदा इस्करियोत तःधंपिं पुजाहारीतय्थाय् वनाः येशूयात गथे यानाः ज्वंकाछ्वयेगु धकाः सल्लाह याः वन।
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 थ्व खँ न्यनाः इमिसं तसकं हे लय्लय्तायाः वयात धिबा बी धकाः धयाहल। अनंनिसें वं वय्कःयात ज्वंका छ्वयेत सनाच्वन।
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 सोडा मतःगु मरि नयेगु नखःया न्हापां खुन्हु, चीधिकःम्ह भ्याःचा स्याइ खुन्हु हे चेलातय्सं वय्कःयाके थथे धकाः न्यन – “छिगु निंतिं गन वनाः छुत्काराया नखःया भ्वय् ज्वरय् याये?”
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 वय्कलं निम्ह चेलातय्त थथे धयाः छ्वयादिल – “छिपिं शहरय् हुँ, अन छिमिसं घलय् लः कयावयाच्वंम्ह छम्ह मनूयात नापलाइ। छिपिं व हे मनूया ल्यूल्यू हुँ।
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 व दुहां वंगु छेँया थुवाःयात थथे धा – ‘छितः गुरुं थथे धया हयादीगु, “जि जिमि चेलात नाप च्वनाः छुत्काराया नखःया भ्वय् न्याय्केगु क्वथा गुगु खः?”’
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 अले वं छिमित भ्वय् ज्वरय् यायेत माःगु फुक्कं दुगु तलय् च्वंगु तःधंगु क्वथाय् यंकाः क्यनी, छिमिसं अन हे भ्वय् ज्वरय् या।”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 चेलात निम्ह शहरय् वन, अन इमिसं वय्कलं धाःथें फुक्कं लुइकल। अले इमिसं अन हे छुत्काराया नखःया भ्वय् ज्वरय् यात।
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 बहनी जूबलय् येशू झिंनिम्हं चेलात ब्वनाः झाल।
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 नयाच्वंबलय् वय्कलं थथे धयादिल – “जिं छिमित धात्थें धाये, छिपिं मध्ये हे जि नाप नयाच्वंम्ह छम्हय्सिनं जितः धोखा बी।”
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 थ्व न्यनाः इमिसं तसकं नुगः मछिंकल। अले छम्ह छम्हय्सिनं थथे धाल – “छिं जितः हे धयादियागु ला मखु प्रभु?”
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 वय्कलं धयादिल – “छिपिं झिंनिम्ह मध्ये छम्ह, जि लिसे भुइ मरि थुनाः नयाच्वम्ह।
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 धर्मशास्त्रय् च्वया तः थें मनूया काय् ला सिना हे वनेमाः। अय्नं वयात ज्वंका छ्वइम्ह मनूयात ला तसकं तसकं हे धिक्कार दु। व बु हे मबूगु जूसा तसकं बांलाइगु खः।”
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 नयाच्वंबलय् येशूं मरि कयाः परमेश्वरयात सुभाय् बियाः कुचा थलादिल। अले चेलातय्त इनाः थथे धयादिल – “थ्व मरि कयाः न, थ्व जिगु म्ह खः।”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 अथे हे वय्कलं ख्वला नं कयाः परमेश्वरयात सुभाय् बियाः इमित बियादिल, अले इपिं फुक्कसिनं थुकिं हे त्वन।
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 अले वय्कलं इमित धयादिल – “थ्व जिगु न्हूगु बाचायागु हि खः। थ्व हे हिं यक्वसिगु पाप क्षमा जुइ।
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 जिं छिमित धात्थें धाये – परमेश्वरयागु राज्यय् न्हूकथं दाखरस मत्वंतले जिं आवंनिसें दाखरस त्वने मखुत।”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 अले छपु भजन हालाः वय्कःपिं जैतून डाँडाय् झाल।
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 येशूं इमित धयादिल – “छिपिं फुक्कं जितः त्वःताः बिस्युं वनी। धर्मशास्त्रय् नं थथे च्वयातःगु दु –
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 “अय्नं जि हानं म्वाना वयाः छिपिं स्वयाः न्हापा हे गालीलय् थ्यंकः वने।”
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 पत्रुसं वय्कःयात धाल – “फुक्कसिनं त्वःता वंसां जिं ला छितः गुब्सं हे त्वःते मखु।”
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 अले वय्कलं धयादिल – “जिं छन्त धात्थें धाये – थौं चान्हय् हे छं जितः खा हाले न्ह्यः स्वकः तक म्हमस्यू धकाः धाइ।”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 अय्नं वं पाफयाः धाल – “छिनाप सी हे माःसां जिं छितः म्हमस्यू धकाः धाये मखु।” फुक्क चेलातय्सं नं अथे हे धाल।
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 वय्कःपिं गेतसमनिइ थ्यने धुंकाः येशूं इमित धयादिल – “जि प्रार्थना यानाच्वंतले छिपिं थन हे च्वनाच्वँ।”
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 वय्कलं पत्रुस, याकूब व यूहन्नायात जक ब्वना यंकादिल। उबलय् वय्कलं तसकं हे नुगः मछिंकाः दिक्क जुयादिल।
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 वय्कलं इमित धयादिल – “नुगः हीसे च्वनाः जिगु छाति हे तज्याइ थें च्वनाच्वन। छिपिं मद्यंसे थन हे च्वनाच्वँ।”
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 भचा उखे झायाः बँय् क्वपुसां पुयाः वय्कलं थथे धकाः प्रार्थना यानादिल –
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 “अब्बा, बाः, छिं याये मफुगु छुं नं मदु। थ्व दुःखयागु ख्वला जिथासं चीकादिसँ। अय्नं जितः यःथें यानादी मते, छितः यःथें हे यानादिसँ।”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 अले वय्कः स्वम्ह चेलात च्वनाच्वंथाय् लिहां झाल। इपिं ला द्यना च्वने धुंकल। अय्जूगुलिं वय्कलं पत्रुसयात धयादिल – “सिमोन, छ द्यने धुनागु ला? घौछि हे मद्यंसे च्वने मफु ला छिपिं?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 मद्यंसे प्रार्थना याना च्वँ, मखुसा छिपिं जाँचय् लाइ। आत्मा ला तयार दु, म्ह धाःसा बमलाः।”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 अनं वनाः वय्कलं हानं न्हापा थें तुं प्रार्थना यानादिल।
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 वय्कः लिहां झाःबलय् इपिं हानं न्ह्यः वय्काच्वन। इमिगु मिखा न्ह्यः वःगुलिं झ्यातुसे च्वनाच्वन। इमि वय्कःयात छु धाये छु धाये जुल।
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 स्वकःया पालय् झायाः वय्कलं इमित थथे धयादिल – “छिपिं आः तकं द्यना च्वनातिनि ला? मनूया काय्यात पापीतय्सं ज्वनेगु ई वये धुंकल।
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 दँ, नु! स्व, जितः ज्वंकीम्ह मनू थ्यंकः वये धुंकल।”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 वय्कलं थथे धयाच्वनादीबलय् हे झिंनिम्ह मध्ये छम्ह चेला यहूदा अन थ्यंकः वल। व नाप तःधंपिं पुजाहारीत, शास्त्रीत व थकालितय्सं छ्वयाहःपिं नं दु। इमिसं तरवार व कथि ज्वनातःगु दु।
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 “जिं चुप्पा नयाम्ह मनू हे येशू खः, छिमिसं वयात ज्वँ” धकाः यहूदां इमित खँ स्यना हःगु दु।
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 उकिं वं वय्वं हे येशूयाथाय् वनाः – “गुरुजु” धयाः वय्कःयात चुप्पा नल।
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 अले ज्वं वःपिन्सं वय्कःयात ज्वन।
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 वय्कःया लिक्क दनाच्वंम्ह छम्ह मनुखं थःगु तरवार लिकयाः दकलय् तःधंम्ह पुजाहारीया छम्ह दासयागु न्हाय्पं हे ध्यनाबिल।
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 अले येशूं ज्वंवःपिं मनूतय्त धयादिल – “जि छम्हय्सित ज्वनेत थथे तरवार व कथि ज्वनावये माःगु छाय्? छु जि दाखुँ खः ला?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 देगलय् च्वनाः न्हियान्हिथं स्यनेकने याना जुयाबलय् छिमिसं जितः छाय् मज्वनागु? धर्मशास्त्रय् च्वयातःगु पूवनेमा धकाः हे थथे जूगु खः।”
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 अले चेलात फुक्क उखेलाः थुखेलाः मदय्क बिस्युं वन।
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 गा छपुं जक न्ययातःम्ह छम्ह ल्याय्म्हम्ह मनू येशूया ल्यूल्यू वन। इमिसं वयात नं ज्वने त्यंबलय्
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 गा हे त्वःताः व नांगां बिस्युं वन।
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 इमिसं येशूयात दकलय् तःधंम्ह पुजाहारीयाथाय् यंकल। तःधंपिं पुजाहारीत, थकालित व शास्त्रीत फुक्कं अन मुनाच्वंगु दु।
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 पत्रुस नं तातापाकं हे ल्यूल्यू वनाः दकलय् तःधंम्ह पुजाहारीयागु चुकय् थ्यंक हे वन। पत्रुस अन वनाः पालेत नाप मि पनाच्वन।
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 तःधंपिं पुजाहारीत व सभाय् च्वंपिं फुक्कसिनं जानाः येशूयात गथे यानाः स्यायेगु धकाः दोष माला च्वन, अय्नं छुं हे दोष लुइके मफु।
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 यक्व हे मनूतय्सं वय्कःयात मखुगु मखुगु द्वपं बिल। अय्नं इमिगु खँ हे मिलय् मजू।
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 गुलिसिनं ला अन दनाः थथे धकाः मखुगु खँ धायेत स्वल –
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “थ्व मनुखं थथे धाःगु ला जिमिसं ताया – ‘ल्हातिं दय्कातःगु थ्व देगःयात जिं थुनाः स्वन्हुं हे हानं ल्हातिं दय्किगु मखुगु देगः दना बी।’”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 थुकी नं इमिगु खँ मिलय् मजुल।
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 अले दकलय् तःधंम्ह पुजाहारीं फुक्कसिगु न्ह्यःने दनाः वय्कःयात थथे धकाः न्यन – “छ छाय् न्वःमवासे च्वनागु? थुमिसं धाःगु खँय् छं छुं धायेमाःगु दु ला?”
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 वय्कलं छुं हे धयामदी। हानं दकलय् तःधंम्ह पुजाहारीं वय्कःयात न्यन – “छ दकलय् धन्यम्हय्सिया काय् मुक्ति बीम्ह ख्रीष्ट खः ला?”
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 वय्कलं धयादिल – “खः, जि हे खः, छिकपिन्सं हे मनूया काय् परमेश्वरया जवय् च्वनाच्वंगु व आकाशय् च्वंगु सुपाँचय् वयाच्वंगु खनी।”
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 थ्व न्यनाः दकलय् तःधंम्ह पुजाहारीं थःम्हं फिनातःगु लं हे खुनाः थथे धाल – “थ्वयां अप्वः मेगु दसि हे छु मानि?
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 थ्वं परमेश्वरयात क्वह्यंकूगु छिमिसं ता हे ताल। छिमिगु छु बिचाः दु?”
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 अले ला गुलिसिनं वय्कःयागु ख्वालय् थुकलं बिल। गुलिसिनं वय्कःयागु मिखा त्वपुयाः दायाः थथे धाल – “का धा, छन्त सुनां दाल?” अले सिपाइँतय्सं वय्कःयात दायाः यंकल।
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 पत्रुस कुने चुकय् च्वनाच्वंबलय् दकलय् तःधंम्ह पुजाहारीया भ्वातिं छम्ह अन वल।
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 मि पना च्वंम्ह पत्रुसयात खनाः बांलाक स्वयाः वयात थथे धाल – “छ नं नासरतय् च्वंम्ह येशू नाप जुइम्ह खः।”
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 पत्रुसं ख हे मखु धकाः थथे धाल – “जिं ला वयात म्हमस्यू। छं धयाच्वंगु खँ नं मथू।” थुलि धयाः व लुखां पिने वन। अले खा हाल।
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 भ्वातिंनं वयात खनाः लिक्क दनाच्वंपिन्त धाल – “थ्व नं इपिं नाप जुयाच्वंम्ह खः।”
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 हानं वं मखु धकाः धाल।
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 वं पाफयाः धाल – “छिमिसं धया च्वंम्ह मनूयात ला जिं म्ह हे मस्यू।”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 अबलय् हे खा हाल। थ्वनापं खा हाःगु निकः जुल।
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.