Lucas 23
Newar (NEW) vs ARIB
1 अनंलि अन च्वंपिं फुक्क मनूत दनाः येशूयात पिलातसयाथाय् यंकल।
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 अले इमिसं वय्कःयात थथे धकाः पाः यात – “थ्व मनुखं जिमिगु जातियापिं मनूतय्त मखुगु खँ स्यना जूगु, कैसरयात कर पुले मते धकाः धयाजूगु व थःत ख्रीष्ट जुजु खः धकाः धयाजूगु जिमिसं न्यनागु खः।”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 अले पिलातसं वय्कःयाके न्यन – “छ यहूदीतय् जुजु खः ला?”
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 अले पिलातसं तःधंपिं पुजाहारीतय्त व मनूतय्गु हुलयात धाल – “जिं ला थ्व मनूयाके छुं हे दोष लुइके मफुत।”
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 अय्नं इपिं थथे धकाः झन हाला हल – “गालीलंनिसें यहूदिया थ्यंक व थननापं थ्व मनुखं स्यनेकने यानाः मनूतय्त स्यंकाच्वंगु दु।”
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 थ्व खँ न्यनाः पिलातसं येशू गालीलयाम्ह खः ला कि मखु धकाः न्यना स्वल।
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 वय्कः हेरोदयागु इलाकाय् लाःम्ह मनू खः धकाः सीकाः वं वय्कःयात हेरोदयाथाय् छ्वयाबिल। अबलय् हेरोद यरूशलेमय् हे च्वनाच्वंगु दु।
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 वय्कःयात खनाः हेरोद तसकं लय्ताल, छाय्धाःसा वं वय्कःयागु बारे न्यनातःगुलिं वय्कःयात स्वयेमास्ति वय्काच्वंगु यक्व हे दत। नापं वं वय्कलं अजू चायापुगु चिं यानादीगु स्वयेगु आशा यानाच्वंगु खः।
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 अय्जूगुलिं वं यक्व खँ न्यना स्वल, तर वय्कलं छुं हे लिसः बियामदी।
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 तःधंपिं पुजाहारीत व शास्त्रीतय्सं वय्कःयात तःधंगु दोष बियाः पाः यात।
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 अले हेरोद व वया सिपाइँतय्सं वय्कःयात गिजय् याये फक्व यानाः जुजुयागु थें ज्याःगु लं फिकाः पिलातसयाथाय् तुं लित छ्वयाहल।
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 उखुन्हुंनिसें हेरोद व पिलातस हानं मिलय् जुल। न्हापा इपिं निम्ह मिलय् मजूपिं खः।
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 पिलातसं हानं तःधंपिं पुजाहारीत, शासकत व मनूतय्त सःताः
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 धाल – “छिमिसं मनूतय्त स्यंका जुल धकाः थ्व मनूयात ज्वनाः जिथाय् हल, अय्नं छिमिगु हे न्ह्यःने जिं केरकार याना स्वयां नं छिमिसं पाः याःगु छुं नं दोष जिं लुइके मफुत।
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 हेरोदं नं वयाके छुं हे दोष लुइके मफयाः जिथाय् लिछ्वयाहल। स्याये हे माय्क ला वं छुं नं याःगु मदु।
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 अय्जूगुलिं जिं वयात कोर्रां दायाः त्वःता छ्वयाबी।”
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 पिलातसं छुत्कारायागु नखःबलय् छम्ह कैदीयात त्वःताछ्वयेगु चलन यानातःगु दु।
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 इपिं फुक्कं छस्सलं थथे धकाः चिल्लाय् दना हाला हल – “थ्व मनूयात स्यानाछ्व, जिमित बारब्बायात त्वःता बियादिसँ।”
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 शहरय् ग्वलमाल याकूगुलिं व मनू स्याःगुलिं बारब्बायात कुना तःगु खः।
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 येशूयात त्वःताछ्वयेगु मनं तुनाः पिलातसं हानं छकः इमित ध्वाथुइकल।
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 अय्नं इपिं थथे धकाः हाला हल – “वयात क्रूसय् यख्खानाः स्यानाछ्व, वयात क्रूसय् यख्खानाः स्यानाछ्व।”
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 अय्जूसां स्वकः खुसि नं पिलातसं इमित थथे धाल – “वयात छाय् स्यायेगु? वं छुं हे अपराध याःगु मदु। वं स्याये माय्क छुं नं अपराध याःगु जिं लुइके मफुत। अय्जूगुलिं जिं ला वयात कोर्रां दायाः त्वःता छ्वयाबी।”
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 इमिसं जिद्दी यानाः झन जक ततःसलं “वयात क्रूसय् यख्खानाः स्यानाछ्व” धकाः हाला हल। थुकथं हालाः हे इमिसं त्याकल।
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 अय्जूगुलिं पिलातसं इमिसं धाःथें येशूयात स्याके छ्वयेगु फैसला यात।
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 वं ग्वलमाल याकूम्ह व ज्यानमारा जूगुलिं झ्यालखानाय् कुनातःम्ह बारब्बायात इमिसं फ्वंथें त्वःता छ्वल। येशूयात धाःसा इमिसं धाःथें स्याकेत लःल्हाना बिल।
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 रोमी सिपाइँतय्सं येशूयात यंकाच्वंबलय् छम्ह कुरेनीं वःम्ह सिमोनयात ज्वन। थ्व मनू शहरय् वनेत वयाच्वंम्ह खः। इमिसं वयात क्रूस क्वबिकाः वय्कःयागु ल्यूल्यू ब्वनायंकल।
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 वय्कःया ल्यूल्यू ग्वाः ग्वाः मनूत वयाच्वंगु दु। नुगःपा दादां ह्वाँय्ह्वाँय् ख्वया वयाच्वंपिं मिसात नं दु।
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 वय्कलं इमिथाय् लिफः स्वयाः धयादिल – “यरूशलेमय् च्वंपिं मिसात, जिगु निंतिं ख्वये मते, बरु थःगु निंतिं व थः मस्तय्गु निंतिं ख्व।
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 छाय्धाःसा अज्याःगु दिं नं वइतिनि, गुबलय् मनूतय्सं मचा मदुपिं, मचा बुइके मलंपिं व मचायात दुरु त्वंके मलंपिं धन्यपिं खः धकाः धाइ।
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 अबलय्
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 “प्याःगु सिमायात ला मनूतय्सं छ्वय्कल धाःसा गंगु सिमायागु झन छु जक गति जुइ?”
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 मेपिं निम्ह अपराधीतय्त नं वय्कः नाप स्याना छ्वयेत इमिसं यंकूगु दु।
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 “खप्परे” धाःगु थासय् थ्यंकाः इमिसं वय्कःयात क्रूसय् नकिं तानाः यख्खायाबिल। अले अपराधीतय्त नं अथे हे यानाः वय्कःया जवय् व खवय् यख्खायाबिल।
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 वय्कलं धयादिल – “बाः, थुमित क्षमा यानादिसँ। थुमिसं छु यानाच्वना धकाः मस्यू।” सिपाइँतय्सं चिट्ठा तयाः वय्कःयागु वसः इना काल।
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 अन लिक्कसं दनाः मनूत स्वयाच्वंगु दु। शासकतय्सं धाःसा वय्कःयात थथे धकाः गिजय् यात – “थ्वं कर्पिन्त ला बचय् यात, थ्व मनू परमेश्वरं हे ल्ययातःम्ह मुक्ति बीम्ह ख्रीष्ट खः धयागु जूसा थःत नं बचय् याये फयेमाःगु खः।”
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 सिपाइँतय्सं नं वय्कःयात पाउँति त्वंकाः थथे धकाः गिजय् यात –
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 “यहूदीतय् जुजु खःसा छं थःत बचय् या।”
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 वय्कःयागु च्वसं – “थ्व यहूदीतय् जुजु खः” धकाः द्वपं पौ यख्खानातःगु दु।
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 वय्कः नाप यख्खानातःम्ह छम्ह अपराधीं नं वय्कःयात थथे धकाः गिजय् यात – “ख्रीष्ट धाःम्ह छ हे मखु ला? छ थः नं बचय् जु जिमित नं बचय् या।”
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 मेम्ह अपराधीं धाःसा वयात ब्वःबियाः थथे धाल – “वं थे हे सजाँय फयाच्वने मालं नं छ परमेश्वर खनाः मग्याः ला?
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 झीत ला झीसं यानागु ज्या हे अपराध जूगुलिं थथे याना तल, अय्नं थ्व मनुखं ला छुं मभिंगु ज्या याःगु मदु।”
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 अले वं धाल – “येशू, छि जुजु जुयाः झायादीबलय् जितः नं लुमंकादिसँ।”
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 अले वय्कलं लिसः बियादिल – “जिं छन्त धात्थें धाये – थौं हे छ जि नाप स्वर्गय् वने खनी।”
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 अबलय् न्हिनय् बाह्र बजेनिसें तीन बजे तक देशय् फुक्कभनं खिउँसे च्वना वन।
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 सूर्य खिउँसे च्वना वन। अले देगलय् च्वंगु पर्दा च्वंनिसें क्वथ्यंक निकू दलाः गुना वन।
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 येशू तःसलं थथे धकाः हालादिल – “बाः, जिगु आत्मायात छिगु हे ल्हातय् लःल्हानाबी।” थथे धयाः वय्कलं प्राण त्वःतादिल।
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 रोमी कप्तानं थथे जूगु खनाः परमेश्वरयात तःधंकाः थथे धाल – “धात्थें हे, थ्व मनू ला भिंम्ह खः।”
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 अन स्वः वयाच्वंपिं मनूतय्सं थ्व खनाः तसकं नुगः मछिंकाः छेँय् छेँय् लिहां वन।
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 वय्कःयात म्हस्यूपिं मनूत व गालीलंनिसें वय्कः नाप वःपिं मिसात नं भचा तापाक च्वनाः अन जुयाच्वंगु फुक्क स्वयाच्वंगु दु।
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 योसेफ धाःम्ह छम्ह भिंम्ह व धर्मीम्ह मनू खः। व सभाया छम्ह दुजः नं खः।
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 अथे जूसां वं इमिसं येशूयात स्यायेगु ग्वसाः ग्वःबलय् विरोध याःगु खः। व यहूदियाया अरिमाथिया धयाथाय् च्वंम्ह खः। अले व परमेश्वरं राज्य यानादी तिनि धकाः पियाच्वंम्ह खः।
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 आः वं पिलातसयाथाय् वनाः येशूयागु सीम्ह फ्वन।
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 अले वं सीम्हयात क्रूसं क्वकयाः भिंगु सुति कापतं हिनाः ल्वहँतय् प्वाः खना दय्कातःगु न्हूगु चिहानय् यंकाः तल।
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 उखुन्हु तयारीया दिं खः, अले विश्रामबार शुरु जुइत्यंगु खः।
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 गालीलंनिसें वय्कः नाप वःपिं मिसात नं योसेफनापं वनाः वय्कःयात तःगु चिहान स्वल। अले सीम्हयात गथे यानाः तल, व नं स्वल।
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 अले इमिसं लिहां वनाः सीम्हय् तयेत माःगु अत्तर व मलम दय्काः थिक्क याना तल। अय्नं व्यवस्थाय् च्वया तः थें शबाथ खुन्हु आराम यात।
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.