Lucas 13

Newar (NEW) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 अबलय् हे छथ्‍वः मनूतय्‌सं वयाः येशूयात थथे धाल – “परमेश्‍वरयात बलि बियाच्‍वंबलय् पिलातसं गालीलीतय्‌त स्‍याकल। अले इमिगु हि व बांयागु हि नाप ल्‍वाकछ्याना बिल।”
1 E, Naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 वय्‌कलं इमित लिसः बियादिल – “थुपिं मेपिं गालीलीत स्‍वयाः तसकं पापी जूगुलिं अथे यानाः स्‍याःगु धकाः मतिइ तया ला कि छु छिकपिन्‍सं?
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 जिं छिकपिन्‍त धाये – अथे मखु, छिकपिन्‍सं पश्‍चाताप मयाःसा छिकपिं नं इपिं थें सी माली।
3 Não, vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 सिलोआमय् च्‍वंगु धरहरा क्‍वःदलाः ल्‍हानाः सीपिं झिंच्‍याम्‍ह मनूत यरूशलेमय् च्‍वंपिं मनूत स्‍वयाः पापीत धकाः मतिइ तया ला कि छु छिकपिन्‍सं?
4 E aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 जिं छिकपिन्‍त धाये – अथे मखु, छिकपिन्‍सं पश्‍चाताप मयाःसा छिकपिं नं इपिं थें सी माली।”
5 Não, vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 अले येशूं इमित उखान छगू छुनादिल – “छम्‍ह मनुखं थःगु दाखया क्‍यबय् यःमरिमा पिनातःगु दु। छन्‍हु वं सिमाय् यःमरि सयाच्‍वंगु दु ला धकाः माः वन, तर यःमरि छगः हे सयाच्‍वंगु मखन।
6 E dizia esta parábola: Um certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha, e foi procurar nela fruto, não o achando;
7 अले वं क्‍यबय् ज्‍या याइम्‍हय्‌सित धाल – ‘स्‍वदँ मछि दये धुंकल थ्‍व यःमरि सइ ला धकाः पियाच्‍वनागु, सःगु हे मखुनि। आः ला सिमायात पाला छ्वःसां जिल। थाय् जक पंक, छाय् तया तयेगु?’
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho. Corta-a; por que ocupa ainda a terra inutilmente?
8 “अले क्‍यबय् ज्‍या याइम्‍हय्‌सिनं धाल – ‘आः हानं दच्‍छि तक स्‍वये का हजुर। जिं हानं छकः जःखः बांलाक म्‍हुयाः गाक्‍क साः तयाः स्‍वये।
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 थथे यानाः यःमरि सल धाःसा बां हे लात, मखुसा पाला छ्वयाबी।’”
9 E, se der fruto, ficará e, se não, depois a mandarás cortar.
10 छन्‍हु विश्रामबार खुन्‍हु येशू धर्मशास्‍त्र स्‍यनीगु छेँय् झायाः स्‍यनेकने यानादिल।
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 अबलय् भूत दुब्‍यूम्‍ह छम्‍ह धुसि लूम्‍ह मिसा नं अन वयाच्‍वन। थ्‍व मिसा धस्‍वाये मफु। वयात थथे जुयाच्‍वंगु झिंच्‍यादँ मछि दये धुंकल।
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; e andava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 वयात खनाः वय्‌कलं सःताः थथे धयादिल – “छिगु ल्‍वय् लन।”
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 अले वय्‌कलं थःगु ल्‍हाः वयागु छेनय् तयादिल। उघ्रिमय् हे व धस्‍वाये फत। अले वं परमेश्‍वरयात जयजय यात।
13 E pôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou, e glorificava a Deus.
14 अथे वय्‌कलं विश्रामबार खुन्‍हु हे ल्‍वय् लाय्‌कादिल धकाः धर्मशास्‍त्र स्‍यनीगु छेँयाम्‍ह कजी तसकं तंम्‍वय्‌कल। अले वं मनूतय्‌त धाल – “ज्‍या याये ज्‍यूगु दिं ला खुन्‍हु मछि द हे दु नि। सुयां ल्‍वय् लाय्‌के माःसा उबलय् वःसां ज्‍यूनि। विश्रामबार खुन्‍हु हे लाय्‌केमाः धयागु छु दु?”
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 अले प्रभुं वयात लिसः बियादिल – “छिकपिं गज्‍याःपिं निपाः ख्‍वाःपाः दुपिं? छिकपिन्‍सं द्वहंतय्‌त, गधातय्‌त विश्रामबार खुन्‍हु गलं त्‍वःताः लः त्‍वंके मयंका ला?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor, e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, e não o leva a beber?
16 अले छु, अब्राहामया म्‍ह्याय् थ्‍व मिसायात झिंच्‍यादँ तक शैतानं चिनातल। छु थ्‍वयात विश्रामबार जुल धायेवं त्‍वःताबी म्‍वाः ला?”
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 थथे धयादीगुलिं वय्‌कःया विरोधीत मछालाः सुम्‍क च्‍वन। अले अजू चायापुगु ततःधंगु ज्‍या यानादीगुलिं ग्‍वाः ग्‍वाः मनूत वय्‌कः खनाः लय्‌लय्‌ताल।
17 E, dizendo ele isto, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 येशूं धयादिल – “परमेश्‍वरयागु राज्‍य गथे च्‍वं धकाः गय् यानाः धायेगु? छु नाप दाँजय् यानाः क्‍यनेगु?
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 परमेश्‍वरयागु राज्‍य थथे च्‍वं। छम्‍ह मनुखं तुग्‍वःया पुसा थःगु बुँइ ह्वल। थ्‍व बुया वयाः तःमागु सिमा जुइ, अले झंगःपंक्षीतय्‌सं थुकियागु कचामचाय् थःगु स्‍वँ दय्‌की।”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu, e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 वय्‌कलं हानं धयादिल – “परमेश्‍वरयागु राज्‍ययात छु नाप दाँजय् यानाः क्‍यनेगु?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 परमेश्‍वरयागु राज्‍य थथे च्‍वं। छम्‍ह मिसां सोडा कयाः सोफा छ्वचुंलय् ल्‍वाकछ्यानाः फुक्‍क थासय् मथ्‍यंतले न्‍हायाच्‍वन। अले छ्वचुं फुक्‍कं फ्‍वंगाना वल।”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 येशू शहर शहर व गां गां जुयाः स्‍यनेकने यायां यरूशलेमपाखे झाया च्‍वंबलय्
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 वय्‌कःयात छम्‍ह मनुखं न्‍ह्यसः यात – “प्रभु, कम मनूतय्‌त जक मुक्ति दइ ला?”
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 “चिब्‍यागु लुखां दुहां वनेगु कुतः या, छाय्‌धाःसा यक्‍व मनूतय्‌सं अनं दुहां वनेत ला स्‍वइ, अय्‌नं फइ मखु।
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 छेँ थुवालं खापा ति धुंकाः हानं चाय्‌काबी मखु। अले छिपिं पिने च्‍वनाः थथे धयाः खापा संका च्‍वनेमाली – ‘प्रभु, खापा चाय्‌कादिसँ।’ वय्‌कलं थथे लिसः बिया हइ – ‘छिपिं गनं वयापिं खः? जिं छिमित म्‍हमस्‍यू।’
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois;
26 अले छिमिसं थथे धाइ – ‘जिपिं छिनाप हे नयेत्‍वने याये धुंपिं खः। अले जिमिगु हे त्‍वालय् झायाः छिं जिमित स्‍यनादीगु खः।’
26 Então começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 छिमिसं वय्‌कःयात अथे धाःसां वय्‌कलं छिमित थथे धया हइ – ‘धात्‍थें हे छिपिं गनं वःपिं खः धकाः जिं मस्‍यू। अले गज्‍याःपिं खः धकाः नं जिं मस्‍यू। मभिंगु जक ज्‍या यानाजुइपिं, हालाच्‍वने मते, हुँ।’
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não vos conheço nem sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 “अले छिमिसं अब्राहाम, इसहाक, याकूब व फुक्‍क अगमवक्तात स्‍वर्गय् परमेश्‍वरया राज्‍यय् च्‍वनाच्‍वंगु, छिमित जक दुमकाःगु खनाः नुगः हीसे च्‍वंकाः ख्‍व जक ख्‍वयाः, वा न्‍ह्ययाच्‍वनी।
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 यहूदीमखुपिं मनूत पुर्ब, पच्‍छिम, उत्तर, दच्‍छिन फुक्‍क थासं वयाः स्‍वर्गय् परमेश्‍वरया राज्‍यय् भ्‍वय् नयेत फ्‍यतुइ खनी।
29 E virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul, e assentar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 थुइकि, आः न्‍हापा लाःपिं लिपालाइ, अले लिपा लाःपिं न्‍हापा लाइ।”
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 अबलय् हे सुं फरिसीतय्‌सं वयाः येशूयात थथे धाल – “हेरोदं छितः स्‍यायेत स्‍वयाच्‍वंगु दु, याकनं हे थनं बिस्‍युं झासँ।”
31 Naquele mesmo dia chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 वय्‌कलं इमित लिसः बियादिल – “झासँ व ध्‍वंयात थथे धयादिसँ – जिं थौं व कन्‍हय्‌ तक भूततय्‌त पितिनाछ्वयेगु, ल्‍वगितय्‌त लाय्‌काबीगु याये मानि, कंस ला जिं थःगु ज्‍या सिधय्‌के।
32 E respondeu-lhes: Ide, e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia sou consumado.
33 न्‍ह्यागु हे जूसां थौं, कन्‍हय् व कंस जि थःगु लँय् वना हे च्‍वनेमाः छाय्‌धाःसा यरूशलेमं पिने ला अगमवक्ता सी जि हे मज्‍यू।”
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte, para que não suceda que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 “हे यरूशलेमय् च्‍वंपिं मनूत, छिमिसं अगमवक्तातय्‌त स्‍याना छ्वत, अले परमेश्‍वरं छ्वयाहयादीपिं दूततय्‌त ल्‍वहँतं कय्‌काः स्‍याना छ्वत। जिं छिमित माखां थः खाचातय्‌त त्‍वपुया तः थें गुलि बचय् यायेत स्‍वये धुन। अय्‌नं छिपिं मानय् मजू।
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 आवंनिसें छिमिगु छेँनं छिमित हे त्‍वःताथके। जिं छिमित धाये – आवंलि छिमिसं प्रभुया नामं झायादीम्‍हय्‌सित तःमधंकुतले जितः खनी मखु।”
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.