João 20

Newar (NEW) vs BKJ

Sair da comparação
1 आइतबार खुन्‍हु मरियम मग्‍दलिनी सुथ न्‍हापां खिउँ खिउँ धाःनिबलय् येशूयात तया तःथाय् स्‍वःवंबलय् प्‍वाः तिनातःगु ल्‍वहं चीकातःगु खन।
1 E, no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro cedo, sendo ainda escuro, e viu que a pedra fora retirada do sepulcro.
2 उकिं वं सिमोन पत्रुस व मेपिं चेलात व येशूं माया यानादीम्‍हय्‌सिथाय् ब्‍वाँय् ब्‍वाँय् वनाः थथे धाल – “इमिसं प्रभुयात तयातःगु थासं यंके धुंकल। इमिसं वय्‌कःयात गन तये यन, जिमिसं मस्‍यू।”
2 Então, ela correu e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Eles levaram o Senhor do sepulcro, e nós não sabemos onde eles o puseram.
3 अले पत्रुस व मेम्‍ह चेला नं चिहानय् वन।
3 Então, Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 इपिं निम्‍हं नापनापं ब्‍वाँय् वन। अय्‌नं मेम्‍ह चेलां पत्रुसयात लिलाकाः न्‍हापालाक चिहानय् थ्‍यंकल।
4 Assim os dois corriam juntos, mas o outro discípulo ultrapassou a Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 क्‍वछुनाः दुने स्‍वःबलय् वं सूती कापः अनसं तुं दुगु खन। अय्‌जूसां व दुहां मवं।
5 E, ele curvando-se, olhou para dentro, e viu os panos de linho postos ali; todavia, ele não entrou.
6 अबलय् लाक्‍क सिमोन पत्रुस थ्‍यंकः वल। व चिहानय् दुहां वन। वं नं सूती कापः अनसं त्‍वःतातःगु खन।
6 Então, chegou Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu os panos de linho caídos,
7 वय्‌कःयागु छेनय् हिनातःगु रुमाल धाःसा सूती कापः नाप मदु, तर मेथाय् हे छग्‍वारा चिनाः तयातःगु खन।
7 e que o lenço, que estivera sobre a sua cabeça, não estava caído com os panos de linho, mas enrolado, em um lugar à parte.
8 अले दकलय् न्‍हापालाक थ्‍यंम्‍ह चेला नं दुने वनाः स्‍वःवन। थ्‍व खनाः व पत्‍याः जुल।
8 Então, foi também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e ele viu, e creu.
9 अबलय् तक नं वय्‌कः सिनाः म्‍वाना वयेमाः धकाः च्‍वयातःगु धर्मशास्‍त्रयागु खँ इमिसं मथूनि।
9 Pois, como eles ainda não entendiam a escritura, que diz que ele deveria ressuscitar dos mortos.
10 अले चेलात थथःगु छेँय् लिहां वन।
10 Então, os discípulos retornaram para a sua própria casa.
11 मरियम धाःसा चिहानया पिनेसं दनाः ख्‍वयाच्‍वन। वं ख्‍वख्‍वं क्‍वछुनाः दुने स्‍वःबलय्
11 Mas Maria ficou parada e chorando do lado de fora da sepultura, e, enquanto ela chorava, curvou-se, e olhou dentro do sepulcro,
12 त्‍वइसे च्‍वंगु वसतं पुनातःपिं निम्‍ह स्‍वर्गदूततय्‌त येशूयागु सीम्‍ह तया तःथाय् छम्‍ह छ्यंपाखे व मेम्‍ह तुतिपाखे फ्‍यतुनाच्‍वंगु खन।
12 e viu dois anjos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 इमिसं वयात न्‍यन – “छाय् ख्‍वयाच्‍वनागु?”
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que tu choras? Ela lhes disse: eles levaram o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram.
14 थुलि धयाः मरियमं लिफः स्‍वःबलय् दनाच्‍वंम्‍ह येशूयात खन। अय्‌नं वं येशू हे खः धकाः म्‍हमसील।
14 E quando ela havia dito assim, ela voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, e não sabia que era ­Jesus.
15 वय्‌कलं वयात धयादिल – “अय् मय्‌जु, छ छाय् ख्‍वयागु? सुयात मालागु?”
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que tu choras? A quem procuras? Ela, supondo que fosse o jardineiro, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde tu o puseste, e eu o levarei.
16 वय्‌कलं वयात धयादिल – “मरियम!”
16 Disse-lhe Jesus: Maria. Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer, Mestre.
17 वय्‌कलं वयात धयादिल – “जितः थी मते, आः तक जि बाःयाथाय् थाहां वनागु मदुनि। जिमि किजापिन्‍थाय् वनाः धाः हुँ – ‘जिमि बाःयाथाय् अले छिमि बाःयाथाय्, जिम्‍ह परमेश्‍वरयाथाय् अले छिमि परमेश्‍वरयाथाय् जि थाहां वनाच्‍वना।’”
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas porque eu ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com meus irmãos, e dize-lhes: Eu subo para meu Pai, e vosso Pai; e para meu Deus, e vosso Deus.
18 अले मरियम मग्‍दलिनीं वनाः चेलातय्‌त धाल – “जिं प्रभुयात खना।” अले वय्‌कलं धयाहःगु खँ वं इमित कनाबिल।
18 Maria Madalena foi e contou aos discípulos que ela vira o Senhor, e que ele lhe falara essas coisas.
19 आइतबार खुन्‍हु बहनी चेलात यहूदीतय् नायःत खनाः ग्‍यानाः खापात तिनाः मुनाच्‍वंबलय् येशू अन झायाः इमिगु दथुइ दनाः थथे धयादिल – “छिमित शान्‍ति दयेमा।”
19 Então, naquele mesmo dia à tarde, sendo o primeiro dia da semana, estando fechadas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, estavam reunidos, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 थुलि धयाः वय्‌कलं इमित थःगु ल्‍हाः व बेक्‍व क्‍यनादिल। अले ला प्रभुयात खनाः चेलात फुक्‍कं लय्‌लय्‌ताल।
20 E, dizendo isso, mostrou-lhes as suas mãos e o seu lado. Então, os discípulos se alegraram ao verem o Senhor.
21 वय्‌कलं इमित हानं धयादिल – “छिमित शान्‍ति दयेमा। गथे बाःनं जितः छ्वयाहयादीगु खः अथे हे जिं नं छिमित छ्वये।”
21 Então, disse Jesus novamente: Paz seja convosco; assim como meu Pai me enviou, também eu vos envio.
22 थुलि धयाः वय्‌कलं इमित फू यानाः धयादिल – “पवित्र आत्‍मा का।
22 E, tendo dito isso, assoprou sobre eles, e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 छिमिसं सुयागु पाप क्षमा यानाबी इमिगु पाप क्षमा जुइ। छिमिसं पाप क्षमा याना मब्‍यूसा इमिगु पाप क्षमा जुइ मखु।”
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, lhes são perdoados; e àqueles a quem os pecados retiverdes, lhes são retidos.
24 दिदुमस धाःम्‍ह थोमा झिंनिम्‍ह चेलात मध्‍ये छम्‍ह खः। येशू चेलातय्‌थाय् झायादीबलय् व छम्‍ह मदु।
24 Mas Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 उकिं मेपिं चेलातय्‌सं वयात धाल “जिमिसं प्रभुयात खना।”
25 Portanto, os outros discípulos diziam-lhe: Nós vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: A não ser que eu veja em suas mãos a marca dos cravos, e não puser o meu dedo na marca dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, eu não crerei.
26 च्‍यान्‍हु लिपा, वय्‌कःया चेलात हानं खापा तिनाः छेँय् मुनाच्‍वन। थुबलय् अन थोमा नं दु। खापा तिनातःथाय् हे दुहां झायाः येशूं इमिगु दथुइ दनाः थथे धयादिल – “छिमित शान्‍ति दयेमा।”
26 E, oito dias depois, estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé; então chegou Jesus, estando as portas fechadas, e ficou no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 अले थोमायात धयादिल – “छंगु पतिं थन हजि, जिगु ल्‍हाः थिया स्‍वः। जिगु बेक्‍वय् ल्‍हाः ति। संका याये मते, बरु विश्‍वास या।”
27 Então, ele disse para Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; põe aqui a tua mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 अले थोमां वय्‌कःयात धाल – “जिम्‍ह प्रभु, जिम्‍ह परमेश्‍वर।”
28 E Tomé respondeu e disse-lhe: Meu Senhor e meu Deus.
29 वय्‌कलं वयात धयादिल – “जितः खंगुलिं छं विश्‍वास यात। जितः मखंकं विश्‍वास याइम्‍ह मनू तसकं धन्‍यम्‍ह खः।”
29 Disse-lhe Jesus: Tomé, porque me viste, tu creste; abençoados são os que não viram, e creram.
30 येशूं चेलातय् न्‍ह्यःने थ्‍व स्‍वयाः अप्‍वः हे अजू चायापुगु ज्‍या यानादीगु दु। थ्‍व सफुलिइ फुक्‍कं च्‍वयातःगु मदु।
30 E muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro, verdadeiramente Jesus fez na presença de seus discípulos.
31 अय्‌नं छिमिसं येशू परमेश्‍वरया काय्, मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट हे खः धकाः विश्‍वास याये फयेमा, अले विश्‍वास यानाः वय्‌कःयागु नामय् छिमित जीवन दयेमा धकाः थ्‍व च्‍वयातःगु खः।
31 Mas estes estão escritos, para que possam crer que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida através do seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.