João 20

Newar (NEW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 आइतबार खुन्‍हु मरियम मग्‍दलिनी सुथ न्‍हापां खिउँ खिउँ धाःनिबलय् येशूयात तया तःथाय् स्‍वःवंबलय् प्‍वाः तिनातःगु ल्‍वहं चीकातःगु खन।
1 E, no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu a pedra tirada do sepulcro.
2 उकिं वं सिमोन पत्रुस व मेपिं चेलात व येशूं माया यानादीम्‍हय्‌सिथाय् ब्‍वाँय् ब्‍वाँय् वनाः थथे धाल – “इमिसं प्रभुयात तयातःगु थासं यंके धुंकल। इमिसं वय्‌कःयात गन तये यन, जिमिसं मस्‍यू।”
2 Correu, pois, e foi a Simão Pedro e ao outro discípulo a quem Jesus amava e disse-lhes: Levaram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram.
3 अले पत्रुस व मेम्‍ह चेला नं चिहानय् वन।
3 Então, Pedro saiu com o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 इपिं निम्‍हं नापनापं ब्‍वाँय् वन। अय्‌नं मेम्‍ह चेलां पत्रुसयात लिलाकाः न्‍हापालाक चिहानय् थ्‍यंकल।
4 E os dois corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais apressadamente do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro.
5 क्‍वछुनाः दुने स्‍वःबलय् वं सूती कापः अनसं तुं दुगु खन। अय्‌जूसां व दुहां मवं।
5 E, abaixando-se, viu no chão os lençóis; todavia, não entrou.
6 अबलय् लाक्‍क सिमोन पत्रुस थ्‍यंकः वल। व चिहानय् दुहां वन। वं नं सूती कापः अनसं त्‍वःतातःगु खन।
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu no chão os lençóis
7 वय्‌कःयागु छेनय् हिनातःगु रुमाल धाःसा सूती कापः नाप मदु, तर मेथाय् हे छग्‍वारा चिनाः तयातःगु खन।
7 e que o lenço que tinha estado sobre a sua cabeça não estava com os lençóis, mas enrolado, num lugar à parte.
8 अले दकलय् न्‍हापालाक थ्‍यंम्‍ह चेला नं दुने वनाः स्‍वःवन। थ्‍व खनाः व पत्‍याः जुल।
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 अबलय् तक नं वय्‌कः सिनाः म्‍वाना वयेमाः धकाः च्‍वयातःगु धर्मशास्‍त्रयागु खँ इमिसं मथूनि।
9 Porque ainda não sabiam a Escritura, que diz que era necessário que ressuscitasse dos mortos.
10 अले चेलात थथःगु छेँय् लिहां वन।
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 मरियम धाःसा चिहानया पिनेसं दनाः ख्‍वयाच्‍वन। वं ख्‍वख्‍वं क्‍वछुनाः दुने स्‍वःबलय्
11 E Maria estava chorando fora, junto ao sepulcro. Estando ela, pois, chorando, abaixou-se para o sepulcro
12 त्‍वइसे च्‍वंगु वसतं पुनातःपिं निम्‍ह स्‍वर्गदूततय्‌त येशूयागु सीम्‍ह तया तःथाय् छम्‍ह छ्यंपाखे व मेम्‍ह तुतिपाखे फ्‍यतुनाच्‍वंगु खन।
12 e viu dois anjos vestidos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 इमिसं वयात न्‍यन – “छाय् ख्‍वयाच्‍वनागु?”
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que choras? Ela lhes disse: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 थुलि धयाः मरियमं लिफः स्‍वःबलय् दनाच्‍वंम्‍ह येशूयात खन। अय्‌नं वं येशू हे खः धकाः म्‍हमसील।
14 E, tendo dito isso, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 वय्‌कलं वयात धयादिल – “अय् मय्‌जु, छ छाय् ख्‍वयागु? सुयात मालागु?”
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem buscas? Ela, cuidando que era o hortelão, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 वय्‌कलं वयात धयादिल – “मरियम!”
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 वय्‌कलं वयात धयादिल – “जितः थी मते, आः तक जि बाःयाथाय् थाहां वनागु मदुनि। जिमि किजापिन्‍थाय् वनाः धाः हुँ – ‘जिमि बाःयाथाय् अले छिमि बाःयाथाय्, जिम्‍ह परमेश्‍वरयाथाय् अले छिमि परमेश्‍वरयाथाय् जि थाहां वनाच्‍वना।’”
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas, porque ainda não subi para meu Pai, mas vai para meus irmãos e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 अले मरियम मग्‍दलिनीं वनाः चेलातय्‌त धाल – “जिं प्रभुयात खना।” अले वय्‌कलं धयाहःगु खँ वं इमित कनाबिल।
18 Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos que vira o Senhor e que ele lhe dissera isso.
19 आइतबार खुन्‍हु बहनी चेलात यहूदीतय् नायःत खनाः ग्‍यानाः खापात तिनाः मुनाच्‍वंबलय् येशू अन झायाः इमिगु दथुइ दनाः थथे धयादिल – “छिमित शान्‍ति दयेमा।”
19 Chegada, pois, a tarde daquele dia, o primeiro da semana, e cerradas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, se tinham ajuntado, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 थुलि धयाः वय्‌कलं इमित थःगु ल्‍हाः व बेक्‍व क्‍यनादिल। अले ला प्रभुयात खनाः चेलात फुक्‍कं लय्‌लय्‌ताल।
20 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e o lado. De sorte que os discípulos se alegraram, vendo o Senhor.
21 वय्‌कलं इमित हानं धयादिल – “छिमित शान्‍ति दयेमा। गथे बाःनं जितः छ्वयाहयादीगु खः अथे हे जिं नं छिमित छ्वये।”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 थुलि धयाः वय्‌कलं इमित फू यानाः धयादिल – “पवित्र आत्‍मा का।
22 E, havendo dito isso, assoprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 छिमिसं सुयागु पाप क्षमा यानाबी इमिगु पाप क्षमा जुइ। छिमिसं पाप क्षमा याना मब्‍यूसा इमिगु पाप क्षमा जुइ मखु।”
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, lhes são perdoados;
24 दिदुमस धाःम्‍ह थोमा झिंनिम्‍ह चेलात मध्‍ये छम्‍ह खः। येशू चेलातय्‌थाय् झायादीबलय् व छम्‍ह मदु।
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 उकिं मेपिं चेलातय्‌सं वयात धाल “जिमिसं प्रभुयात खना।”
25 Disseram-lhe, pois, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: Se eu não vir o sinal dos cravos em suas mãos, e não puser o dedo no lugar dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, de maneira nenhuma o crerei.
26 च्‍यान्‍हु लिपा, वय्‌कःया चेलात हानं खापा तिनाः छेँय् मुनाच्‍वन। थुबलय् अन थोमा नं दु। खापा तिनातःथाय् हे दुहां झायाः येशूं इमिगु दथुइ दनाः थथे धयादिल – “छिमित शान्‍ति दयेमा।”
26 E, oito dias depois, estavam outra vez os seus discípulos dentro, e, com eles, Tomé. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, e apresentou-se no meio, e disse: Paz seja convosco!
27 अले थोमायात धयादिल – “छंगु पतिं थन हजि, जिगु ल्‍हाः थिया स्‍वः। जिगु बेक्‍वय् ल्‍हाः ति। संका याये मते, बरु विश्‍वास या।”
27 Depois, disse a Tomé: Põe aqui o teu dedo e vê as minhas mãos; chega a tua mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 अले थोमां वय्‌कःयात धाल – “जिम्‍ह प्रभु, जिम्‍ह परमेश्‍वर।”
28 Tomé respondeu e disse-lhe: Senhor meu, e Deus meu!
29 वय्‌कलं वयात धयादिल – “जितः खंगुलिं छं विश्‍वास यात। जितः मखंकं विश्‍वास याइम्‍ह मनू तसकं धन्‍यम्‍ह खः।”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, Tomé, creste; bem-aventurados os que não viram e creram!
30 येशूं चेलातय् न्‍ह्यःने थ्‍व स्‍वयाः अप्‍वः हे अजू चायापुगु ज्‍या यानादीगु दु। थ्‍व सफुलिइ फुक्‍कं च्‍वयातःगु मदु।
30 Jesus, pois, operou também, em presença de seus discípulos, muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro.
31 अय्‌नं छिमिसं येशू परमेश्‍वरया काय्, मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट हे खः धकाः विश्‍वास याये फयेमा, अले विश्‍वास यानाः वय्‌कःयागु नामय् छिमित जीवन दयेमा धकाः थ्‍व च्‍वयातःगु खः।
31 Estes, porém, foram escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.