Gênesis 24

Newar (NEW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 अब्राहाम तसकं बुरा जुइ धुंकल। वं याःगु दक्‍व ज्‍याय् परमप्रभुं आशिष बियादीगु दु।
1 E era Abraão já velho e adiantado em idade, e o Senhor havia abençoado a Abraão em tudo.
2 अब्राहामं थः दक्‍वसिबय् पुलांम्‍ह व छेँय् फुक्‍क ज्‍या स्‍वइम्‍ह च्‍यःयात सःताः धाल –
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais velho da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe agora a tua mão debaixo da minha coxa,
3 “स्‍वर्ग व पृथ्‍वीया परमप्रभुया नामय् छं जिमि काय्‌यात थन कनानय् च्‍वंपिं मिस्‍त ब्‍याहा यानाबी मखु धकाः बचं ब्‍यु।
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor , Deus dos céus e Deus da terra, que não tomarás para meu filho mulher das filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito,
4 जिगु थःगु हे देशय् थः हे मनूतय्‌थाय् वनाः जिम्‍ह काय् इसहाकयागु लागि भम्‍चा हयाब्‍यु।”
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela e daí tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 अले व च्‍यलं अब्राहामयात धाल, “जिं ल्‍ययाम्‍ह मिसा जि लिसे थन वये मखु धाःसा छु छिं थःकाय्‌यात छि गनं झायागु खः, व हे देशय् जिलिसें लित छ्वयादीगु खः ला?”
5 E disse-lhe o servo: Porventura não quererá seguir-me a mulher a esta terra. Farei, pois, tornar o teu filho à terra de onde saíste?
6 अब्राहामं धाल, “छं जिमि काय्‌यात न्‍ह्याथे जूसां अन लित यंके मते।
6 E Abraão lhe disse: Guarda-te, que não faças lá tornar o meu filho.
7 जितः जिमि अबुया छेँ व जि बूगु देशं थन हयादीम्‍ह स्‍वर्गया परमप्रभु परमेश्‍वरं जिलिसें, ‘थ्‍व दे जिमि सन्‍तानयात बी’ धकाः बचं बियादीगु दु। वय्‌कलं छंगु न्‍ह्यः न्‍ह्यः थःम्‍ह छम्‍ह दूत छ्वयाहयादी। अले छं जिमि काय्‌या लागि भम्‍चा माले फइ।
7 O Senhor , Deus dos céus, que me tomou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua semente darei esta terra, ele enviará o seu Anjo adiante da tua face, para que tomes mulher de lá para meu filho.
8 छुं जुयाः व मिसां छलिसे वये मखु धकाः धाःसा छं थ्‍व बचं पूमवंकूसां ज्‍यू। जिमि काय्‌यात जक छं अन यंके मते।”
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não faças lá tornar a meu filho.
9 अले व च्‍यलं अब्राहामयात वं “छु छु धाःगु खः, फुक्‍क याये” धकाः बचं बिल।
9 Então, pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 अनंलि व थः मालिकया झिम्‍ह ऊँट व थिकय् थिकय्‌गु कोसेलि ज्‍वनाः अब्राहामया किजा नाहोर च्‍वनाच्‍वंगु शहर अराम-नहरैमपाखे वन।
10 E o servo tomou dez camelos, dos camelos do seu senhor, e partiu, pois que toda a fazenda de seu senhor estava em sua mão; e levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 अन थ्‍यंकाः वं शहरं पिनेया छगः तुं लिक्‍क उँटतय्‌त झासु लंकेत त्‍वःतल। थुबलय् सन्‍ध्‍याकाः ई जुइ धुंकल। अले मिसामस्‍त लः काःवइगु ई नं जुइ धुंकल।
11 E fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto a um poço de água, pela tarde, ao tempo em que as moças saíam a tirar água.
12 वं मनमनं प्रार्थना यात, “हे जिमि मालिक अब्राहामया परमप्रभु परमेश्‍वर! दया यानाः थौं, जिगु ज्‍या तालाकादिसँ अले जिमि मालिक अब्राहामयात थःगु दया क्‍यनादिसँ।
12 E disse: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, dá-me, hoje, bom encontro e faze beneficência ao meu senhor Abraão!
13 शहरया मिसामस्‍त थन तुंथिइ लः काः वइन।
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte de água, e as filhas dos varões desta cidade saem para tirar água;
14 जिं इपिं मध्‍ये छम्‍हसित ‘जितः लः त्‍वनेत छंगु घःचा भचा क्‍वःछुकि’ धकाः धाये। वं जितः ‘भपि, जिं छिकपिनि उँटतय्‌त नं लः त्‍वंके’ धकाः धाल धाःसा छिं थः दास इसहाकयात ल्‍ययादीम्‍ह मिसा व हे खः धकाः सीकाकाये। अले छिं जिमि मालिकयात जिं बियागु बचं पूवंकादिल धकाः नं सीकाकाये।”
14 Seja, pois, que a donzela a quem eu disser: abaixa agora o teu cântaro para que eu beba; e ela disser: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos, esta seja a quem designaste ao teu servo Isaque; e que eu conheça nisso que fizeste beneficência a meu senhor.
15 — ausente —
15 E sucedeu que, antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, que havia nascido a Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o seu ombro.
16 — ausente —
16 E a donzela era mui formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; e desceu à fonte, e encheu o seu cântaro, e subiu.
17 वं ब्‍वाँय् वनाः वयात धाल, “जितः लः भचा त्‍वंकि लय्।”
17 Então, o servo correu-lhe ao encontro e disse: Ora, deixa-me beber um pouco de água do teu cântaro.
18 अले वं “ज्‍यू प्रभु, भपि” धकाः वयात घलं लः त्‍वंकल।
18 E ela disse: Bebe, meu senhor. E apressou-se, e abaixou o seu cântaro sobre a sua mão, e deu-lhe de beber.
19 अले वं लः त्‍वने धुंकाः व मिसामचां धाल, “छिकपिनि उँटतय्‌त नं जिं लः त्‍वंके।”
19 E, acabando ela de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 वं याकनं याकनं फुक्‍क लः उँटतय् लः त्‍वनीगु थलय् प्‍वंकाबिल। अले इमि त्‍वने मगाःतले लः हयाबिल।
20 E apressou-se, e vazou o seu cântaro na pia, e correu outra vez ao poço para tirar água, e tirou para todos os seus camelos.
21 परमप्रभुं ल्‍यःम्‍ह मिसामचा व हे खः कि मखु धकाः सीकेत वं नमवासे रिबेकां छु छु यात फुक्‍क स्‍वयाच्‍वन।
21 E o varão estava admirado de vê-la, calando-se, para saber se o Senhor havia prosperado a sua jornada ou não.
22 रिबेकां उँटतय्‌त लः त्‍वंकेधुंकाः वं थःम्‍हं ज्‍वनावःगु बच्‍छि शेकेल ति दुगु लुँयागु चाःचा व झिगू शेकेल ति दुगु निपा लुँयागु चुरि लिकयाः वयात बिल।
22 E aconteceu que, acabando os camelos de beber, tomou o varão um pendente de ouro de meio siclo de peso e duas pulseiras para as suas mãos, do peso de dez siclos de ouro,
23 अले वं धाल, “छ सुया म्‍ह्याय् खः? छिमिगु छेँय् जि व जिमि मनूतय्‌त चा च्‍वनेत थाय् दइ ला?”
23 e disse: De quem és filha? Faze-mo saber, peço-te; há também em casa de teu pai lugar para nós pousarmos?
24 वं लिसः बिल, “जिमि बाः नाहोर व मिल्‍काया काय् बतूएल खः।
24 E ela disse: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 जिमिगु छेँय् छि व छिकपिनि मनूत च्‍वनेत थाय् दु। अले छिकपिनि उँटतय्‌त तयेत नं यक्‍व सु व नसा दु।”
25 Disse-lhe mais: Também temos palha, e muito pasto, e lugar para passar a noite.
26 अले वं छ्यं क्‍वःछुकाः परमप्रभुयात प्रार्थना यात,
26 Então, inclinou-se aquele varão, e adorou ao Senhor ,
27 “जिमि मालिक अब्राहामया परमप्रभु धन्‍यम्‍ह खः। वय्‌कलं जिमि मालिकयात बियागु बचं पूवंकादिल। अले वय्‌कलं जितः तप्‍यंक हे जिमि मालिकया थःथितियाथाय् हयादिल।”
27 e disse: Bendito seja o Senhor , Deus de meu senhor Abraão, que não retirou a sua beneficência e a sua verdade de meu senhor; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 रिबेकां थःगु छेँय् वनाः मां बौयात फुक्‍क खँ कन।
28 E a donzela correu e fez saber estas coisas na casa de sua mãe.
29 — ausente —
29 E Rebeca tinha um irmão cujo nome era Labão; e Labão correu ao encontro daquele varão à fonte.
30 — ausente —
30 E aconteceu que, quando ele viu o pendente e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã e quando ouviu as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele varão, veio ao varão, e eis que estava em pé junto aos camelos, junto à fonte.
31 अले धाल, “परमप्रभुं आशिष बियातःम्‍ह छि जिगु छेँय् झासँ। थन पिने छाय् च्‍वनाच्‍वनादिया? जिं छिकपिन्‍त च्‍वनेत क्‍वथा अले उँटतय्‌त तयेत थाय् नं दय्‌कातयेधुन।”
31 E disse: Entra, bendito do Senhor , por que estarás fora? Pois eu já preparei a casa e o lugar para os camelos.
32 अब्राहामया च्‍यः लाबानलिसे वयागु छेँय् वन। लाबानं उँटतय्‌गु म्‍हय् च्‍वंगु कु क्‍वकाय्‌केबियाः इमित सु व नसा तयाबिल। अले अब्राहामया च्‍यः व वया मनूतय्‌त तुति सिलेत लः हयाबिल।
32 Então, veio aquele varão à casa, e desataram os camelos e deram palha e pasto aos camelos e água para lavar os pés dele e os pés dos varões que estavam com ele.
33 अनंलि इमित नसा हयाबिल। अब्राहामया च्‍यलं धाल, “जि थन छाय् वयागु धयागु खँ मकंतले जिं नये मखु।”
33 Depois, puseram de comer diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha dito as minhas palavras. E ele disse: Fala.
34 वं धाल, “जि अब्राहामया छम्‍ह च्‍यः खः।
34 Então, disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 परमप्रभुं जिमि मालिकयात तःधंगु आशिष बियादीगु दु। अले वय्‌कःयात तःमि नं यानादीगु दु। परमप्रभुं वय्‌कःयात ग्‍वाः ग्‍वाः फै-च्‍वलय्, सा द्वहं, ऊँट, गधाया नापं लुँ, वहः व दास-दासीत बियादीगु दु।
35 O Senhor abençoou muito o meu senhor, de maneira que foi engrandecido; e deu-lhe ovelhas e vacas, e prata e ouro, e servos e servas, e camelos e jumentos.
36 “जिमि मालिकया कलाः साराया बुरी जुइ धुंकाः तकं मचा मबू। बुरी जुइ धुंकाः तिनि काय् छम्‍ह बुल। जिमि मालिकं वयात थःगु फुक्‍क सर्बय् बिल।
36 E Sara, a mulher do meu senhor, gerou um filho a meu senhor depois da sua velhice; e ele deu-lhe tudo quanto tem.
37 जिमि मालिकं जितः थःम्‍हं धाःथें यायेत पाःफय्‌कादिल। अले धयादिल, ‘छं जिमि काय्‌यात जि आः च्‍वनाच्‍वनागु कनान देशया सुं नं मिसा ब्‍याहा यानाबी मते।
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 बरु जिमि बाःया छेँ, जिमि थःथितितय् हे म्‍ह्याय्‌मचा छम्‍ह ल्‍ययाः हजि।’
38 irás, porém, à casa de meu pai e à minha família e tomarás mulher para meu filho.
39 “अले जिं जिमि मालिकयाके न्‍यना, ‘जिं ल्‍ययाम्‍ह मिसां जिलिसें वये मखु धाःसा छु यायेगु लय्?’
39 Então, disse eu ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 वय्‌कलं धयादिल, ‘जिं न्‍ह्याबलें परमप्रभुं धयादी थें यानागु दु। वय्‌कलं जिमि बाःपाखेंया थःथितितय् दथुइ जिमि काय्‌या लागि भम्‍चा मालेत थः दूत छलिसे छ्वयादी।
40 E ele me disse: O Senhor , em cuja presença tenho andado, enviará o seu Anjo contigo e prosperará o teu caminho, para que tomes mulher para meu filho da minha família e da casa de meu pai.
41 इमिसं थः थःथितियात छलिसे छ्वयामहल धाःसा छं थःगु बचं पूमवंकूसां ज्‍यू।’
41 Então, serás livre do meu juramento, quando fores à minha família; e, se não ta derem, livre serás do meu juramento.
42 “थौं जिं थन तुंथिइ थ्‍यंकाः मनमनं प्रार्थना याना, ‘परमप्रभु, जिमि मालिक अब्राहामया परमेश्‍वर, जि छु ज्‍या यायेत थन वयागु खः, व ज्‍या पूवंकाबियादिसँ।
42 E hoje cheguei à fonte e disse: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, se tu, agora, prosperas o meu caminho, no qual eu ando,
43 जि थन तुंथिइ दनाच्‍वनागु दु। थन सु मिसामचा लः काःवइ, जिं वयात “छंगु घलं जितः लः भचा त्‍वंके ब्‍यु” धकाः धाये।
43 eis que estou junto à fonte de água; seja, pois, que a donzela que sair para tirar água e à qual eu disser: Ora, dá-me um pouco de água do teu cântaro,
44 वं जितः “भपि, जिं छिकपिनि उँटतय्‌त नं लः त्‍वंके” धकाः धाइ। अले व हे मिसा परमप्रभुं जिमि मालिकया काय्‌यात ल्‍ययादीगु जुइ।’
44 e ela me disser: Bebe tu também e também tirarei água para os teus camelos, esta seja a mulher que o Senhor designou ao filho de meu senhor.
45 “जिं प्रार्थना याये सिमधय्‌वं रिबेका घः ज्‍वनाः तुंपाखे वल। वं तुंथिं लः साल। जिं वयात धया, ‘जितः त्‍वनेत लः भचा ब्‍यु।’
45 E, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com seu cântaro sobre o seu ombro, e desceu à fonte, e tirou água; e eu lhe disse: Ora, dá-me de beber.
46 वं याकनं थःगु घः क्‍वकयाः ‘भपियादिसँ, जिं छिकपिनि उँटतय्‌त नं लः त्‍वंके’ धाल। अले जिं लः त्‍वना। वं उँटतय्‌त नं लः तयाबिल।
46 E ela se apressou, e abaixou o seu cântaro de sobre si, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; e bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 “जिं वयाके न्‍यना, ‘छ सुया म्‍ह्याय् खः?’
47 Então, lhe perguntei e disse: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que lhe gerou Milca. Então, eu pus o pendente no seu rosto e as pulseiras sobre as suas mãos.
48 “जिं परमप्रभुया न्‍ह्यःने छ्यं क्‍वःछुकाः, अले जिमि मालिक अब्राहामया परमप्रभु परमेश्‍वरयात तःधंका। वय्‌कलं जिमि मालिकया किजाया छय् वय्‌कःया काय्‌यात चूलाकाबीत जितः तप्‍यंक छ्वयादिल।
48 E, inclinando-me, adorei ao Senhor e bendisse ao Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia encaminhado pelo caminho da verdade, para tomar a filha do irmão de meu senhor para seu filho.
49 आः छिं जिमि मालिकयात धात्‍थें हे माया यानादीगु खःसा, खः धयादिसँ, मखुसा, मखु धयादिसँ। जि गन वनेमाःगु खः अन हे वने।”
49 Agora, pois, se vós haveis de mostrar beneficência e verdade a meu senhor, fazei-mo saber; e, se não, também mo fazei saber, para que eu olhe à mão direita ou à esquerda.
50 लाबान व बतूएलं धाल, “थ्‍व फुक्‍क परमप्रभुं हे यानादीगु खः। जिमिसं गथे यानाः ‘मज्‍यू’ धायेगु?
50 Então, responderam Labão e Betuel e disseram: Do Senhor procedeu este negócio; não podemos falar-te mal ou bem.
51 रिबेकायात यंकादिसँ। अले परमप्रभुं धयादी थें छिकपिनि मालिकया काय्‌लिसें ब्‍याहा यानाबियादिसँ।”
51 Eis que Rebeca está diante da tua face; toma-a e vai-te; seja a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor .
52 थ्‍व न्‍यनाः अब्राहामया च्‍यलं छ्यं क्‍वःछुकाः परमप्रभुयात सुभाय् बिल।
52 E aconteceu que o servo de Abraão, ouvindo as suas palavras, inclinou-se à terra diante do Senhor ;
53 अले वं वसः, लुँ वहःया तिसा पिकयाः रिबेकायात बिल। वं वया मां व दाजुयात नं थिकय् थिकय्‌गु कोसेलि देछात।
53 e tirou o servo vasos de prata, e vasos de ouro, e vestes e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 अनंलि अब्राहामया च्‍यः अले व नापं वःपिं फुक्‍कसिनं नयेत्‍वने यात। अले अन हे चा च्‍वन।
54 Então, comeram, e beberam, ele e os varões que com ele estavam, e passaram a noite. E levantaram-se pela manhã, e disse: Deixai-me ir a meu senhor.
55 इमिसं धाल, “रिबेकायात जिपिंलिसें च्‍यान्‍हु झिन्‍हु थन हे तयादिसँ। अले यंकादिसँ।”
55 Então, disseram seu irmão e sua mãe: Fique a donzela conosco alguns dias ou pelo menos dez dias; e depois irá.
56 वं धाल, “जिमित थन च्‍वनेत धयादी मते। परमप्रभुं जिपिं थन वयागु ज्‍या पूवंकाबियादीगु दु। आः जिपिं जिमि मालिकयाथाय् लिहां वने।”
56 Ele, porém, lhes disse: Não me detenhais, pois o Senhor tem prosperado o meu caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 इमिसं धाल, “रिबेकायात हे न्‍यनास्‍वये, वं छु धाइ।”
57 E disseram: Chamemos a donzela e perguntemos-lho.
58 अले इमिसं रिबेकायात सःताः न्‍यन, “छ वय्‌कःलिसे वनेगु खः ला?”
58 E chamaram Rebeca e disseram-lhe: Irás tu com este varão? Ela respondeu: Irei.
59 अले इमिसं रिबेका व वयात मचाबलय् दुरु त्‍वंकूम्‍ह मिसायात अब्राहामया च्‍यः व वया मनूतलिसे छ्वयाबिल।
59 Então, despediram Rebeca, sua irmã, e a sua ama, e o servo de Abraão, e os seus varões.
60 इमिसं रिबेकायात आशिष बियाः धाल –
60 E abençoaram Rebeca e disseram-lhe: Ó nossa irmã, sejas tu em milhares de milhares, e que a tua semente possua a porta de seus aborrecedores!
61 अले रिबेका व वया दासीत अब्राहामया च्‍यःलिसे वनेत तयार जुयाः उँटय् च्‍वन। थुकथं इपिं अनं वन।
61 E Rebeca se levantou com as suas moças, e subiram sobre os camelos e seguiram o varão; e tomou aquele servo a Rebeca e partiu.
62 इसहाक उबलय् बेअर-लहै-रोइपाखें व जक वःगु खः। छाय्‌धाःसा व नेगेवय् च्‍वनाच्‍वंम्‍ह खः।
62 Ora, Isaque vinha do caminho do poço de Laai-Roi, porque habitava na terra do Sul.
63 छन्‍हु सन्‍ध्‍याकाः ई पाखे इसहाक ध्‍यान यायेत ख्‍यलय् पाखे वनाच्‍वंबलय् वं ऊँटत वयाच्‍वंगु खन।
63 E Isaque saíra a orar no campo, sobre a tarde; e levantou os olhos, e olhou e eis que os camelos vinham.
64 रिबेकां इसहाकयात खनाः ऊँटं कुहां वल।
64 Rebeca também levantou os olhos, e viu a Isaque, e lançou-se do camelo,
65 अले वं अब्राहामया च्‍यःयाके न्‍यन, “हुं वयाच्‍वंम्‍ह मनू सु खः?”
65 e disse ao servo: Quem é aquele varão que vem pelo campo ao nosso encontro? E o servo disse: Este é meu senhor. Então, tomou ela o véu e cobriu-se.
66 च्‍यलं इसहाकयात थःम्‍हं यानागु फुक्‍क खँ कन।
66 E o servo contou a Isaque todas as coisas que fizera.
67 इसहाकं रिबेकायात थः मां च्‍वनेगु पालय् हल। अले व इसहाकया कलाः जुल। वं रिबेकायात तसकं माया याः। थुकथं वं थः मां मदुगु दुःख तंकल।
67 E Isaque trouxe-a para a tenda de sua mãe, Sara, e tomou a Rebeca, e foi-lhe por mulher, e amou-a. Assim, Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.