Gênesis 24

Newar (NEW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 अब्राहाम तसकं बुरा जुइ धुंकल। वं याःगु दक्‍व ज्‍याय् परमप्रभुं आशिष बियादीगु दु।
1 Era Abraão já idoso, bem avançado em anos; e o Senhor em tudo o havia abençoado.
2 अब्राहामं थः दक्‍वसिबय् पुलांम्‍ह व छेँय् फुक्‍क ज्‍या स्‍वइम्‍ह च्‍यःयात सःताः धाल –
2 Disse Abraão ao seu mais antigo servo da casa, que governava tudo o que possuía: Põe a mão por baixo da minha coxa,
3 “स्‍वर्ग व पृथ्‍वीया परमप्रभुया नामय् छं जिमि काय्‌यात थन कनानय् च्‍वंपिं मिस्‍त ब्‍याहा यानाबी मखु धकाः बचं ब्‍यु।
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que não tomarás esposa para meu filho das filhas dos cananeus, entre os quais habito;
4 जिगु थःगु हे देशय् थः हे मनूतय्‌थाय् वनाः जिम्‍ह काय् इसहाकयागु लागि भम्‍चा हयाब्‍यु।”
4 mas irás à minha parentela e daí tomarás esposa para Isaque, meu filho.
5 अले व च्‍यलं अब्राहामयात धाल, “जिं ल्‍ययाम्‍ह मिसा जि लिसे थन वये मखु धाःसा छु छिं थःकाय्‌यात छि गनं झायागु खः, व हे देशय् जिलिसें लित छ्वयादीगु खः ला?”
5 Disse-lhe o servo: Talvez não queira a mulher seguir-me para esta terra; nesse caso, levarei teu filho à terra donde saíste?
6 अब्राहामं धाल, “छं जिमि काय्‌यात न्‍ह्याथे जूसां अन लित यंके मते।
6 Respondeu-lhe Abraão: Cautela! Não faças voltar para lá meu filho.
7 जितः जिमि अबुया छेँ व जि बूगु देशं थन हयादीम्‍ह स्‍वर्गया परमप्रभु परमेश्‍वरं जिलिसें, ‘थ्‍व दे जिमि सन्‍तानयात बी’ धकाः बचं बियादीगु दु। वय्‌कलं छंगु न्‍ह्यः न्‍ह्यः थःम्‍ह छम्‍ह दूत छ्वयाहयादी। अले छं जिमि काय्‌या लागि भम्‍चा माले फइ।
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e de minha terra natal, e que me falou, e jurou, dizendo: À tua descendência darei esta terra, ele enviará o seu anjo, que te há de preceder, e tomarás de lá esposa para meu filho.
8 छुं जुयाः व मिसां छलिसे वये मखु धकाः धाःसा छं थ्‍व बचं पूमवंकूसां ज्‍यू। जिमि काय्‌यात जक छं अन यंके मते।”
8 Caso a mulher não queira seguir-te, ficarás desobrigado do teu juramento; entretanto, não levarás para lá meu filho.
9 अले व च्‍यलं अब्राहामयात वं “छु छु धाःगु खः, फुक्‍क याये” धकाः बचं बिल।
9 Com isso, pôs o servo a mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 अनंलि व थः मालिकया झिम्‍ह ऊँट व थिकय् थिकय्‌गु कोसेलि ज्‍वनाः अब्राहामया किजा नाहोर च्‍वनाच्‍वंगु शहर अराम-नहरैमपाखे वन।
10 Tomou o servo dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo de todos os bens dele, levantou-se e partiu, rumo da Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 अन थ्‍यंकाः वं शहरं पिनेया छगः तुं लिक्‍क उँटतय्‌त झासु लंकेत त्‍वःतल। थुबलय् सन्‍ध्‍याकाः ई जुइ धुंकल। अले मिसामस्‍त लः काःवइगु ई नं जुइ धुंकल।
11 Fora da cidade, fez ajoelhar os camelos junto a um poço de água, à tarde, hora em que as moças saem a tirar água.
12 वं मनमनं प्रार्थना यात, “हे जिमि मालिक अब्राहामया परमप्रभु परमेश्‍वर! दया यानाः थौं, जिगु ज्‍या तालाकादिसँ अले जिमि मालिक अब्राहामयात थःगु दया क्‍यनादिसँ।
12 E disse consigo: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, rogo-te que me acudas hoje e uses de bondade para com o meu senhor Abraão!
13 शहरया मिसामस्‍त थन तुंथिइ लः काः वइन।
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água;
14 जिं इपिं मध्‍ये छम्‍हसित ‘जितः लः त्‍वनेत छंगु घःचा भचा क्‍वःछुकि’ धकाः धाये। वं जितः ‘भपि, जिं छिकपिनि उँटतय्‌त नं लः त्‍वंके’ धकाः धाल धाःसा छिं थः दास इसहाकयात ल्‍ययादीम्‍ह मिसा व हे खः धकाः सीकाकाये। अले छिं जिमि मालिकयात जिं बियागु बचं पूवंकादिल धकाः नं सीकाकाये।”
14 dá-me, pois, que a moça a quem eu disser: inclina o cântaro para que eu beba; e ela me responder: Bebe, e darei ainda de beber aos teus camelos, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que usaste de bondade para com o meu senhor.
15 — ausente —
15 Considerava ele ainda, quando saiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro ao ombro.
16 — ausente —
16 A moça era mui formosa de aparência, virgem, a quem nenhum homem havia possuído; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 वं ब्‍वाँय् वनाः वयात धाल, “जितः लः भचा त्‍वंकि लय्।”
17 Então, o servo saiu-lhe ao encontro e disse: Dá-me de beber um pouco da água do teu cântaro.
18 अले वं “ज्‍यू प्रभु, भपि” धकाः वयात घलं लः त्‍वंकल।
18 Ela respondeu: Bebe, meu senhor. E, prontamente, baixando o cântaro para a mão, lhe deu de beber.
19 अले वं लः त्‍वने धुंकाः व मिसामचां धाल, “छिकपिनि उँटतय्‌त नं जिं लः त्‍वंके।”
19 Acabando ela de dar a beber, disse: Tirarei água também para os teus camelos, até que todos bebam.
20 वं याकनं याकनं फुक्‍क लः उँटतय् लः त्‍वनीगु थलय् प्‍वंकाबिल। अले इमि त्‍वने मगाःतले लः हयाबिल।
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; tirou-a e deu-a a todos os camelos.
21 परमप्रभुं ल्‍यःम्‍ह मिसामचा व हे खः कि मखु धकाः सीकेत वं नमवासे रिबेकां छु छु यात फुक्‍क स्‍वयाच्‍वन।
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se teria o Senhor levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 रिबेकां उँटतय्‌त लः त्‍वंकेधुंकाः वं थःम्‍हं ज्‍वनावःगु बच्‍छि शेकेल ति दुगु लुँयागु चाःचा व झिगू शेकेल ति दुगु निपा लुँयागु चुरि लिकयाः वयात बिल।
22 Tendo os camelos acabado de beber, tomou o homem um pendente de ouro de meio siclo de peso e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 अले वं धाल, “छ सुया म्‍ह्याय् खः? छिमिगु छेँय् जि व जिमि मनूतय्‌त चा च्‍वनेत थाय् दइ ला?”
23 e lhe perguntou: De quem és filha? Peço-te que me digas. Haverá em casa de teu pai lugar em que eu fique, e a comitiva?
24 वं लिसः बिल, “जिमि बाः नाहोर व मिल्‍काया काय् बतूएल खः।
24 Ela respondeu: Sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu à luz a Naor.
25 जिमिगु छेँय् छि व छिकपिनि मनूत च्‍वनेत थाय् दु। अले छिकपिनि उँटतय्‌त तयेत नं यक्‍व सु व नसा दु।”
25 E acrescentou: Temos palha, e muito pasto, e lugar para passar a noite.
26 अले वं छ्यं क्‍वःछुकाः परमप्रभुयात प्रार्थना यात,
26 Então, se inclinou o homem e adorou ao Senhor .
27 “जिमि मालिक अब्राहामया परमप्रभु धन्‍यम्‍ह खः। वय्‌कलं जिमि मालिकयात बियागु बचं पूवंकादिल। अले वय्‌कलं जितः तप्‍यंक हे जिमि मालिकया थःथितियाथाय् हयादिल।”
27 E disse: Bendito seja o Senhor , Deus de meu senhor Abraão, que não retirou a sua benignidade e a sua verdade de meu senhor; quanto a mim, estando no caminho, o Senhor me guiou à casa dos parentes de meu senhor.
28 रिबेकां थःगु छेँय् वनाः मां बौयात फुक्‍क खँ कन।
28 E a moça correu e contou aos da casa de sua mãe todas essas coisas.
29 — ausente —
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão; este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 — ausente —
30 Pois, quando viu o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã, tendo ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: Assim me falou o homem, foi Labão ter com ele, o qual estava em pé junto aos camelos, junto à fonte.
31 अले धाल, “परमप्रभुं आशिष बियातःम्‍ह छि जिगु छेँय् झासँ। थन पिने छाय् च्‍वनाच्‍वनादिया? जिं छिकपिन्‍त च्‍वनेत क्‍वथा अले उँटतय्‌त तयेत थाय् नं दय्‌कातयेधुन।”
31 E lhe disse: Entra, bendito do Senhor , por que estás aí fora? Pois já preparei a casa e o lugar para os camelos.
32 अब्राहामया च्‍यः लाबानलिसे वयागु छेँय् वन। लाबानं उँटतय्‌गु म्‍हय् च्‍वंगु कु क्‍वकाय्‌केबियाः इमित सु व नसा तयाबिल। अले अब्राहामया च्‍यः व वया मनूतय्‌त तुति सिलेत लः हयाबिल।
32 Então, fez entrar o homem; descarregaram-lhe os camelos e lhes deram forragem e pasto; deu-se-lhe água para lavar os pés e também aos homens que estavam com ele.
33 अनंलि इमित नसा हयाबिल। अब्राहामया च्‍यलं धाल, “जि थन छाय् वयागु धयागु खँ मकंतले जिं नये मखु।”
33 Diante dele puseram comida; porém ele disse: Não comerei enquanto não expuser o propósito a que venho. Labão respondeu-lhe: Dize.
34 वं धाल, “जि अब्राहामया छम्‍ह च्‍यः खः।
34 Então, disse: Sou servo de Abraão.
35 परमप्रभुं जिमि मालिकयात तःधंगु आशिष बियादीगु दु। अले वय्‌कःयात तःमि नं यानादीगु दु। परमप्रभुं वय्‌कःयात ग्‍वाः ग्‍वाः फै-च्‍वलय्, सा द्वहं, ऊँट, गधाया नापं लुँ, वहः व दास-दासीत बियादीगु दु।
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, e ele se tornou grande; deu-lhe ovelhas e bois, e prata e ouro, e servos e servas, e camelos e jumentos.
36 “जिमि मालिकया कलाः साराया बुरी जुइ धुंकाः तकं मचा मबू। बुरी जुइ धुंकाः तिनि काय् छम्‍ह बुल। जिमि मालिकं वयात थःगु फुक्‍क सर्बय् बिल।
36 Sara, mulher do meu senhor, era já idosa quando lhe deu à luz um filho; a este deu ele tudo quanto tem.
37 जिमि मालिकं जितः थःम्‍हं धाःथें यायेत पाःफय्‌कादिल। अले धयादिल, ‘छं जिमि काय्‌यात जि आः च्‍वनाच्‍वनागु कनान देशया सुं नं मिसा ब्‍याहा यानाबी मते।
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás esposa para meu filho das mulheres dos cananeus, em cuja terra habito;
38 बरु जिमि बाःया छेँ, जिमि थःथितितय् हे म्‍ह्याय्‌मचा छम्‍ह ल्‍ययाः हजि।’
38 porém irás à casa de meu pai e à minha família e tomarás esposa para meu filho.
39 “अले जिं जिमि मालिकयाके न्‍यना, ‘जिं ल्‍ययाम्‍ह मिसां जिलिसें वये मखु धाःसा छु यायेगु लय्?’
39 Respondi ao meu senhor: Talvez não queira a mulher seguir-me.
40 वय्‌कलं धयादिल, ‘जिं न्‍ह्याबलें परमप्रभुं धयादी थें यानागु दु। वय्‌कलं जिमि बाःपाखेंया थःथितितय् दथुइ जिमि काय्‌या लागि भम्‍चा मालेत थः दूत छलिसे छ्वयादी।
40 Ele me disse: O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará contigo o seu Anjo e levará a bom termo a tua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, tomes esposa para meu filho.
41 इमिसं थः थःथितियात छलिसे छ्वयामहल धाःसा छं थःगु बचं पूमवंकूसां ज्‍यू।’
41 Então, serás desobrigado do meu juramento, quando fores à minha família; se não ta derem, desobrigado estarás do meu juramento.
42 “थौं जिं थन तुंथिइ थ्‍यंकाः मनमनं प्रार्थना याना, ‘परमप्रभु, जिमि मालिक अब्राहामया परमेश्‍वर, जि छु ज्‍या यायेत थन वयागु खः, व ज्‍या पूवंकाबियादिसँ।
42 Hoje, pois, cheguei à fonte e disse comigo: ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, se me levas a bom termo a jornada em que sigo,
43 जि थन तुंथिइ दनाच्‍वनागु दु। थन सु मिसामचा लः काःवइ, जिं वयात “छंगु घलं जितः लः भचा त्‍वंके ब्‍यु” धकाः धाये।
43 eis-me agora junto à fonte de água; a moça que sair para tirar água, a quem eu disser: dá-me um pouco de água do teu cântaro,
44 वं जितः “भपि, जिं छिकपिनि उँटतय्‌त नं लः त्‍वंके” धकाः धाइ। अले व हे मिसा परमप्रभुं जिमि मालिकया काय्‌यात ल्‍ययादीगु जुइ।’
44 e ela me responder: Bebe, e também tirarei água para os teus camelos, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 “जिं प्रार्थना याये सिमधय्‌वं रिबेका घः ज्‍वनाः तुंपाखे वल। वं तुंथिं लः साल। जिं वयात धया, ‘जितः त्‍वनेत लः भचा ब्‍यु।’
45 Considerava ainda eu assim, no meu íntimo, quando saiu Rebeca trazendo o seu cântaro ao ombro, desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: peço-te que me dês de beber.
46 वं याकनं थःगु घः क्‍वकयाः ‘भपियादिसँ, जिं छिकपिनि उँटतय्‌त नं लः त्‍वंके’ धाल। अले जिं लः त्‍वना। वं उँटतय्‌त नं लः तयाबिल।
46 Ela se apressou e, baixando o cântaro do ombro, disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos. Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 “जिं वयाके न्‍यना, ‘छ सुया म्‍ह्याय् खः?’
47 Daí lhe perguntei: de quem és filha? Ela respondeu: Filha de Betuel, filho de Naor e Milca. Então, lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 “जिं परमप्रभुया न्‍ह्यःने छ्यं क्‍वःछुकाः, अले जिमि मालिक अब्राहामया परमप्रभु परमेश्‍वरयात तःधंका। वय्‌कलं जिमि मालिकया किजाया छय् वय्‌कःया काय्‌यात चूलाकाबीत जितः तप्‍यंक छ्वयादिल।
48 E, prostrando-me, adorei ao Senhor e bendisse ao Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de tomar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 आः छिं जिमि मालिकयात धात्‍थें हे माया यानादीगु खःसा, खः धयादिसँ, मखुसा, मखु धयादिसँ। जि गन वनेमाःगु खः अन हे वने।”
49 Agora, pois, se haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, fazei-mo saber; se não, declarai-mo, para que eu vá, ou para a direita ou para a esquerda.
50 लाबान व बतूएलं धाल, “थ्‍व फुक्‍क परमप्रभुं हे यानादीगु खः। जिमिसं गथे यानाः ‘मज्‍यू’ धायेगु?
50 Então, responderam Labão e Betuel: Isto procede do Senhor , nada temos a dizer fora da sua verdade.
51 रिबेकायात यंकादिसँ। अले परमप्रभुं धयादी थें छिकपिनि मालिकया काय्‌लिसें ब्‍याहा यानाबियादिसँ।”
51 Eis Rebeca na tua presença; toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho do teu senhor, segundo a palavra do Senhor .
52 थ्‍व न्‍यनाः अब्राहामया च्‍यलं छ्यं क्‍वःछुकाः परमप्रभुयात सुभाय् बिल।
52 Tendo ouvido o servo de Abraão tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor ;
53 अले वं वसः, लुँ वहःया तिसा पिकयाः रिबेकायात बिल। वं वया मां व दाजुयात नं थिकय् थिकय्‌गु कोसेलि देछात।
53 e tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca; também deu ricos presentes a seu irmão e a sua mãe.
54 अनंलि अब्राहामया च्‍यः अले व नापं वःपिं फुक्‍कसिनं नयेत्‍वने यात। अले अन हे चा च्‍वन।
54 Depois, comeram, e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, disse o servo: Permiti que eu volte ao meu senhor.
55 इमिसं धाल, “रिबेकायात जिपिंलिसें च्‍यान्‍हु झिन्‍हु थन हे तयादिसँ। अले यंकादिसँ।”
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: Fique ela ainda conosco alguns dias, pelo menos dez; e depois irá.
56 वं धाल, “जिमित थन च्‍वनेत धयादी मते। परमप्रभुं जिपिं थन वयागु ज्‍या पूवंकाबियादीगु दु। आः जिपिं जिमि मालिकयाथाय् लिहां वने।”
56 Ele, porém, lhes disse: Não me detenhais, pois o Senhor me tem levado a bom termo na jornada; permiti que eu volte ao meu senhor.
57 इमिसं धाल, “रिबेकायात हे न्‍यनास्‍वये, वं छु धाइ।”
57 Disseram: Chamemos a moça e ouçamo-la pessoalmente.
58 अले इमिसं रिबेकायात सःताः न्‍यन, “छ वय्‌कःलिसे वनेगु खः ला?”
58 Chamaram, pois, a Rebeca e lhe perguntaram: Queres ir com este homem? Ela respondeu: Irei.
59 अले इमिसं रिबेका व वयात मचाबलय् दुरु त्‍वंकूम्‍ह मिसायात अब्राहामया च्‍यः व वया मनूतलिसे छ्वयाबिल।
59 Então, despediram a Rebeca, sua irmã, e a sua ama, e ao servo de Abraão, e a seus homens.
60 इमिसं रिबेकायात आशिष बियाः धाल –
60 Abençoaram a Rebeca e lhe disseram: És nossa irmã; sê tu a mãe de milhares de milhares, e que a tua descendência possua a porta dos seus inimigos.
61 अले रिबेका व वया दासीत अब्राहामया च्‍यःलिसे वनेत तयार जुयाः उँटय् च्‍वन। थुकथं इपिं अनं वन।
61 Então, se levantou Rebeca com suas moças e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo tomou a Rebeca e partiu.
62 इसहाक उबलय् बेअर-लहै-रोइपाखें व जक वःगु खः। छाय्‌धाःसा व नेगेवय् च्‍वनाच्‍वंम्‍ह खः।
62 Ora, Isaque vinha de caminho de Beer-Laai-Roi, porque habitava na terra do Neguebe.
63 छन्‍हु सन्‍ध्‍याकाः ई पाखे इसहाक ध्‍यान यायेत ख्‍यलय् पाखे वनाच्‍वंबलय् वं ऊँटत वयाच्‍वंगु खन।
63 Saíra Isaque a meditar no campo, ao cair da tarde; erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 रिबेकां इसहाकयात खनाः ऊँटं कुहां वल।
64 Também Rebeca levantou os olhos, e, vendo a Isaque, apeou do camelo,
65 अले वं अब्राहामया च्‍यःयाके न्‍यन, “हुं वयाच्‍वंम्‍ह मनू सु खः?”
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? É o meu senhor, respondeu. Então, tomou ela o véu e se cobriu.
66 च्‍यलं इसहाकयात थःम्‍हं यानागु फुक्‍क खँ कन।
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 इसहाकं रिबेकायात थः मां च्‍वनेगु पालय् हल। अले व इसहाकया कलाः जुल। वं रिबेकायात तसकं माया याः। थुकथं वं थः मां मदुगु दुःख तंकल।
67 Isaque conduziu-a até à tenda de Sara, mãe dele, e tomou a Rebeca, e esta lhe foi por mulher. Ele a amou; assim, foi Isaque consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.