Gênesis 1
Newar (NEW) vs NTLH
1 दक्वसिबय् न्हापां परमेश्वरं आकाश व पृथ्वी सृष्टि यानादिल।
1 No começo Deus criou os céus e a terra.
2 पृथ्वी बां मलू, अले शून्य। ततःजाःगु समुद्रया च्वय् न्यंकभनं खिउँसे च्वं। परमेश्वरया आत्मा समुद्रया च्वँच्वं जुयाच्वनी।
2 A terra era um vazio, sem nenhum ser vivente, e estava coberta por um mar profundo. A escuridão cobria o mar, e o Espírito de Deus se movia por cima da água.
3 परमेश्वरं धयादिल, “तुयुगु जः दयेमा।” अले तुयुगु जः दत।
3 Então Deus disse: — Que haja luz! E a luz começou a existir.
4 परमेश्वरं व जःयात स्वःबलय् वय्कःयात व बांलाः ताल। अले वय्कलं जःयात खिउँथासं अलग तयादिल।
4 Deus viu que a luz era boa e a separou da escuridão.
5 परमेश्वरं जःयात “दिं” अले खिउँयात “चा” धकाः नां तयादिल।
5 Deus pôs na luz o nome de “dia” e na escuridão pôs o nome de “noite”. A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o primeiro dia.
6 परमेश्वरं धयादिल, “लः निब्व दयेत दथुइ जाः दयेमा।”
6 Então Deus disse: — Que haja no meio da água uma divisão para separá-la em duas partes!
7 अले वय्कलं लःयात च्वय् व क्वय् यानाः निब्व दय्कादिल। अथे हे जुल।
7 E assim aconteceu. Deus fez uma divisão que separou a água em duas partes: uma parte ficou do lado de baixo da divisão, e a outra parte ficou do lado de cima.
8 परमेश्वरं च्वय्यागु ब्वयात “आकाश” धकाः नां तयादिल।
8 Nessa divisão Deus pôs o nome de “céu”. A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o segundo dia.
9 अले परमेश्वरं धयादिल, “आकाशया क्वय् च्वंगु फुक्क लः छथाय् मुनेमा, अले गंगु बँ खनेदयेमा।” अथे हे जुल।
9 Aí Deus disse: — Que a água que está debaixo do céu se ajunte num só lugar a fim de que apareça a terra seca! E assim aconteceu.
10 परमेश्वरं गंगु बँयात “पृथ्वी” धकाः नां तयादिल। अले मुंगु लःयात “समुद्र” धकाः नां तयादिल। वय्कःयात थ्व बांलाः ताल।
10 Deus pôs na parte seca o nome de “terra” e nas águas que se haviam ajuntado ele pôs o nome de “mares”. E Deus viu que o que havia feito era bom.
11 परमेश्वरं धयादिल, “पृथ्वीं फुक्क कथंयागु घाँय्मा, पुसा दइगु स्वांसिमा व थथःगु कथंयागु पु दइगु फलफुलमा थथःगु कथं बुइकेमा।” अले अथे हे जुल।
11 Em seguida ele disse: — Que a terra produza todo tipo de vegetais, isto é, plantas que deem sementes e árvores que deem frutas! E assim aconteceu.
12 थुकथं पृथ्वीं फुक्क कथंयागु घाँय्, पुसा दुगु अन्नमा व फलफुल सइगु सिमात बुइकल। परमेश्वरयात थ्व बांलाः ताल।
12 A terra produziu todo tipo de vegetais: plantas que dão sementes e árvores que dão frutas. E Deus viu que o que havia feito era bom.
13 चा फुनाः सुथ जुल। थुकथं – स्वन्हु जुल।
13 A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o terceiro dia.
14 अले परमेश्वरं धयादिल, “न्हि व चा छुटे यायेत आकाशय् जः दयेमा। अले थ्व दिं, दँ व नखःचखः सीकेगु चिं जुइ।
14 Então Deus disse: — Que haja luzes no céu para separarem o dia da noite e para marcarem os dias, os anos e as estações!
15 पृथ्वीइ जः खय्केत आकाशय् जः दयेमा।” अथे हे जुल।
15 Essas luzes brilharão no céu para iluminar a terra. E assim aconteceu.
16 परमेश्वरं ततःधंगु निगू जः दय्कादिल – तःधंगु जः न्हिनय् थीत व चिधंगु जः चान्हय् थीत खः। वय्कलं नगुत नं दय्कादिल।
16 Deus fez as duas grandes luzes: a maior para governar o dia e a menor para governar a noite. E fez também as estrelas.
17 वय्कलं इमित पृथ्वीइ जः बीमा,
17 Deus pôs essas luzes no céu para iluminarem a terra,
18 न्हिनय् नं चान्हय् नं थीमा, अले जःयात खिउँथासं छुटे यायेमा धकाः आकाशय् तयादिल। परमेश्वरयात थ्व बांलाः ताल।
18 para governarem o dia e a noite e para separarem a luz da escuridão. E Deus viu que o que havia feito era bom.
19 चा फुनाः सुथ जुल। थुकथं – प्यन्हु जुल।
19 A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o quarto dia.
20 परमेश्वरं धयादिल, “लखय् थीथी जीवजन्तुत दयेमा, अले आकाशय् थीथी झंगःपंक्षीत ब्वयाजुइमा।”
20 Depois Deus disse: — Que as águas fiquem cheias de todo tipo de seres vivos, e que na terra haja aves que voem no ar!
21 अले परमेश्वरं लखय् च्वनीपिं ततःधिपिं जन्तुत, फुक्क किसिमया लखय् नं बँय् नं जुइपिं जन्तुत व फुक्क किसिमया झंगःपंक्षीत दय्कादिल। परमेश्वरयात थ्व बांलाः ताल।
21 Assim Deus criou os grandes monstros do mar, e todas as espécies de seres vivos que em grande quantidade se movem nas águas, e criou também todas as espécies de aves. E Deus viu que o que havia feito era bom.
22 परमेश्वरं इमित आशिष बियाः धयादिल, “मचाखाचा यक्व दयाः समुद्रय् जायेमा, अले झंगःपंक्षीत नं पृथ्वीइ यक्व दयेमा।”
22 Ele abençoou os seres vivos do mar e disse: — Aumentem muito em número e encham as águas dos mares! E que as aves se multipliquem na terra!
23 चा फुनाः सुथ जुल। थुकथं – न्यान्हु जुल।
23 A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o quinto dia.
24 परमेश्वरं धयादिल, “पृथ्वीइ छेँय् लहीपिं, बँय् घिसय् जुयाजुइपिं व जंगलय् च्वनीपिं फुक्क कथंया जन्तुत दयेमा।” अले अथे हे जुल।
24 Então Deus disse: — Que a terra produza todo tipo de animais: domésticos, selvagens e os que se arrastam pelo chão, cada um de acordo com a sua espécie! E assim aconteceu.
25 अले परमेश्वरं थीथी कथंयापिं जंगलय् च्वनीपिं, छेँय् लहीपिं, व बँय् घिसय् जुयाजुइपिं जन्तुत दय्कादिल। वय्कःयात थ्व बांलाः ताल।
25 Deus fez os animais, cada um de acordo com a sua espécie: os animais domésticos, os selvagens e os que se arrastam pelo chão. E Deus viu que o que havia feito era bom.
26 अले परमेश्वरं धयादिल, “मनूयात झीपिं थें हे च्वंक व झीगु हे ख्वाःलसि वयेक दय्के। अले इमित समुद्रय् च्वंपिं न्यातय्त, आकाशय् च्वंपिं झंगःपंक्षीतय्त, छेँय् लहीपिं फुक्क जीवजन्तुतय्त, फुक्क पृथ्वीयात व पृथ्वीइ घिसय् जुयाजुइपिं जीवजन्तुतय्त अधिकार याकेब्यु।”
26 Aí ele disse: — Agora vamos fazer os seres humanos, que serão como nós, que se parecerão conosco. Eles terão poder sobre os peixes, sobre as aves, sobre os animais domésticos e selvagens e sobre os animais que se arrastam pelo chão.
27 थुकथं परमेश्वरं मनूयात थःगु हे ख्वाःलसि वयेक दय्कादिल।
27 Assim Deus criou os seres humanos; ele os criou parecidos com Deus. Ele os criou homem e mulher
28 परमेश्वरं इमित आशिष बियाः धयादिल, “छिमि मचाखाचा यक्व दयाः पृथ्वी जायेमा, अले पृथ्वीइ अधिकार यायेमा। समुद्रय् च्वंपिं न्या, आकाशय् च्वंपिं झंगःपंक्षी व बँय् घिसय् जुइपिन्त अधिकार यायेमा।”
28 e os abençoou, dizendo: — Tenham muitos e muitos filhos; espalhem-se por toda a terra e a dominem. E tenham poder sobre os peixes do mar, sobre as aves que voam no ar e sobre os animais que se arrastam pelo chão.
29 परमेश्वरं धयादिल, “न्यँ, जिं छिमित फुक्क कथंयागु पुसा दुगु अन्नमा व फल सइगु सिमात पुसा नापं बी। थ्व हे छिमिगु नसा जुइ।
29 Para vocês se alimentarem, eu lhes dou todas as plantas que produzem sementes e todas as árvores que dão frutas.
30 पृथ्वीइ च्वंपिं फुक्क जीवजन्तु, आकाशय् च्वंपिं झंगःपंक्षी व बँय् घिसय् जुयाजुइपिं फुक्क जीवजन्तुतय्त नयेत जिं घाँय्मा बी।” अले अथे हे जुल।
30 Mas, para todos os animais selvagens, para as aves e para os animais que se arrastam pelo chão, dou capim e verduras como alimento. E assim aconteceu.
31 परमेश्वरं थःम्हं दय्कूगु फुक्क स्वयादिल। वय्कःयात थ्व तसकं बांलाः ताल।
31 E Deus viu que tudo o que havia feito era muito bom. A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o sexto dia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.