Êxodo 16

Newar (NEW) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 इस्राएलीतय्‌ फुक्‍क खलः एलीमं न्‍यासि वन। मिश्र त्‍वःतूगु निगूगु लाया झिंन्‍यान्‍हु खुन्‍हु इपिं एलीम व सीनैया दथुइ लाःगु सीनया मरुभूमिइ थ्‍यंकल।
1 E partindo de Elim, toda a congregação dos filhos de Israel veio ao deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do mês segundo, depois de sua saída da terra do Egito.
2 सकल इस्राएलीतय्‌सं अन मोशा व हारूनयात कचकच यात।
2 E toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão no deserto.
3 इमिसं थथे धाल, “जिमित परमप्रभुं मिश्रय् हे स्‍यानादीगु जूसा ला ज्‍यूगु नि। मिश्रय् दुबलय् जिमिसं ला व मरि प्‍वाः जाय्‌क नये दु। जिपिं फुक्‍कसित नये मखंक स्‍यायेत छिकपिन्‍सं जिमित थ्‍व हे मरुभूमिइ छाय् हयादियागु?”
3 E os filhos de Israel disseram-lhes: Quem dera tivéssemos morrido por mão do Senhor na terra do Egito, quando estávamos sentados junto às panelas de carne, quando comíamos pão até fartar! Porque nos tendes trazido a este deserto, para matardes de fome a toda esta multidão.
4 अले परमप्रभुं मोशायात धयादिल, “स्‍व, जिं छिमिगु निंतिं स्‍वर्गं मरि गाय्‌काहये। मनूतय्‌सं न्‍हियान्‍हिथं पिने वनाः उखुन्‍हुयात थःत माक्‍व नसा मुनेमाः। थुकथं इपिं जिं धयाकथं जुइ कि मजुइ धकाः जिं स्‍वये।
4 Então disse o Senhor a Moisés: Eis que vos farei chover pão dos céus, e o povo sairá, e colherá diariamente a porção para cada dia, para que eu o prove se anda em minha lei ou não.
5 खुन्‍हु दुखुन्‍हु इमिसं मेबलय् स्‍वयाः निदुगं अप्‍वः हयाः ज्‍वरय् यायेमाः।”
5 E acontecerá, no sexto dia, que prepararão o que colherem; e será o dobro do que colhem cada dia.
6 अले मोशा व हारूनं इस्राएलीत फुक्‍कसित धाल, “बहनी छिमिसं छिमित मिश्रं पित हयादीम्‍ह परमप्रभु हे खः धकाः सी।
6 Então disseram Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: À tarde sabereis que o Senhor vos tirou da terra do Egito,
7 अले सुथय् छिमिसं परमप्रभुया महिमा खनी, छाय्‌धाःसा परमप्रभुयागु विरोधय् छिमिसं याःगु कचकच वय्‌कलं न्‍यनादीगु दु। जिपिं सु खः धकाः छिमिसं जिमित कचकच यायेत?”
7 E amanhã vereis a glória do Senhor, porquanto ouviu as vossas murmurações contra o Senhor. E quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 मोशां हानं धाल, “परमप्रभुं छिमित बहनिइ नयेत ला व सुथय् माक्‍व नसा बीबलय् छिमिसं थ्‍व फुक्‍क वय्‌कलं यानाच्‍वंगु खः धकाः सी। छाय्‌धाःसा वय्‌कलं छिमिसं वय्‌कःया विरोधय् याःगु कचकच न्‍यनादीगु दु। छिमिसं जिमिगु विरोधय् मखु, बरु परमप्रभुया विरोधय् कचकच यानाच्‍वंगु दु।”
8 Disse mais Moisés: Isso será quando o Senhor à tarde vos der carne para comer, e pela manhã pão a fartar, porquanto o Senhor ouviu as vossas murmurações, com que murmurais contra ele. E quem somos nós? As vossas murmurações não são contra nós, mas sim contra o Senhor.
9 अले मोशां हारूनयात धाल, “इस्राएलीत फुक्‍कसित धयाब्‍यु, ‘परमप्रभुया न्‍ह्यःने वा, छाय्‌धाःसा वय्‌कलं छिमिगु कचकच न्‍यनादीगु दु।’”
9 Depois disse Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Chegai-vos à presença do Senhor, porque ouviu as vossas murmurações.
10 हारूनं इस्राएलया फुक्‍क खलःयात थथे धयाच्‍वंबलय् इमिसं मरुभूमिपाखे स्‍वल। अन सुपाँचय् परमप्रभुया महिमा खने दयाच्‍वन।
10 E aconteceu que, quando falou Arão a toda a congregação dos filhos de Israel, e eles se viraram para o deserto, eis que a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 परमप्रभुं मोशायात धयादिल,
11 E o Senhor falou a Moisés, dizendo:
12 “इस्राएलीतय्‌गु कचकच जिं न्‍यनागु दु। इमित धा, ‘बहनी छिमिसं ला नयेखनी, अले सुथय् नसां प्‍वाः जाइ। अले जि परमप्रभु छिमि परमेश्‍वर खः धकाः छिमिसं सी।’”
12 Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel. Fala-lhes, dizendo: Entre as duas tardes comereis carne, e pela manhã vos fartareis de pão; e sabereis que eu sou o Senhor vosso Deus.
13 उखुन्‍हु बहनी बट्टाई झंगः वयाः ख्‍यः त्‍वपुक च्‍वन। सुथय् ख्‍यःया चाकःछिं सुति लः गायाच्‍वन।
13 E aconteceu que à tarde subiram codornizes, e cobriram o arraial; e pela manhã jazia o orvalho ao redor do arraial.
14 सुति लः तनेधुंकाः मरुभूमिइ न्‍यंक पुगाःगु थें च्‍वंक बजिपौ थें च्‍वंगु खनेदत।
14 E quando o orvalho se levantou, eis que sobre a face do deserto estava uma coisa miúda, redonda, miúda como a geada sobre a terra.
15 व खनाः इस्राएलीतय्‌सं थःथवय् धाल, “थ्‍व छु खः?”
15 E, vendo-a os filhos de Israel, disseram uns aos outros: Que é isto? Porque não sabiam o que era. Disse-lhes pois Moisés: Este é o pão que o Senhor vos deu para comer.
16 परमप्रभुं आज्ञा बियादीगु दु, ‘सकसिनं थःत माक्‍व मुंकि। फुक्‍क पालय्‌ च्‍वंपिं छम्‍ह छम्‍हय्‌सिगु निंतिं छगू छगू ओमेर मुंकि।’”
16 Esta é a palavra que o Senhor tem mandado: Colhei dele cada um conforme ao que pode comer, um ômer por cabeça, segundo o número das vossas almas; cada um tomará para os que se acharem na sua tenda.
17 इस्राएलीतय्‌सं इमित धा थें हे यात। गुलिंसिनं यक्‍व गुलिंसिनं कम मुन।
17 E os filhos de Israel fizeram assim; e colheram, uns mais e outros menos.
18 इमिसं व ओमेरं दाना स्‍वःबलय् अप्‍वः मुंकूपिनि अप्‍वः मजू, कम मुंकूपिनि मगाः मजू। फुक्‍कसिनं माःछि जक मुन।
18 Porém, medindo-o com o ômer, não sobejava ao que colhera muito, nem faltava ao que colhera pouco; cada um colheu tanto quanto podia comer.
19 अले मोशां इमित धाल, “सुनानं कन्‍हय् सुथय् तक छुं नं ल्‍यंकातये मते।”
19 E disse-lhes Moisés: Ninguém deixe dele para amanhã.
20 अय्‌नं गुलिं गुलिंसिनं मोशां धाःगु खँ मन्‍यंसे सुथय् तकं ल्‍यंकातल। सुथय् उकी त्‍वँ दायाः नवयाः च्‍वन। थ्‍व खनाः मोशा इपिं लिसे तंम्‍वल।
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, antes alguns deles deixaram dele para o dia seguinte; e criou bichos, e cheirava mal; por isso indignou-se Moisés contra eles.
21 सकसिनं सुथय् थःत माक्‍व मुनीगु। अले निभाः छाइबलय् ल्‍यं दुगु नायावनीगु।
21 Eles, pois, o colhiam cada manhã, cada um conforme ao que podia comer; porque, aquecendo o sol, derretia-se.
22 खुन्‍हु दुखुन्‍हु इमिसं निदुगं अप्‍वः मुन, अथे धयागु छम्‍ह छम्‍हय्‌सिगु निंतिं निगू निगू ओमेर खः। अले खलःया फुक्‍क नायःतय्‌सं वयाः मोशायात थ्‍व खँ कन।
22 E aconteceu que ao sexto dia colheram pão em dobro, dois ômeres para cada um; e todos os príncipes da congregação vieram, e contaram-no a Moisés.
23 अले वं इमित धाल, “परमप्रभुं थथे हे धयादीगु खः, ‘कन्‍हय् विश्रामबार खः। थ्‍व परमप्रभुया निंतिं पवित्र विश्रामबार खः। उकिं मनूतय् छु छुइ यः, व हे छु, छु दय्‌के यः, व हे दय्‌कि। ल्‍यंदुगु कन्‍हय् सुथय् तक तयाति।’”
23 E ele disse-lhes: Isto é o que o Senhor tem dito: Amanhã é repouso, o santo sábado do Senhor; o que quiserdes cozer no forno, cozei-o, e o que quiserdes cozer em água, cozei-o em água; e tudo o que sobejar, guardai para vós até amanhã.
24 मोशां आज्ञा ब्‍यू थें इमिसं सुथय् तक ल्‍यंकातल। उकी त्‍वँ नं मदाः, नँ नं मवः।
24 E guardaram-no até o dia seguinte, como Moisés tinha ordenado; e não cheirou mal nem nele houve algum bicho.
25 मोशां कन्‍हय् सुथय्‌खुन्‍हु धाल, “थौं छिमिसं थ्‍व न, थौं परमप्रभुया विश्रामबार खः। थौं छिमिसं बँय् छुं नं लुइके फइ मखु।
25 Então disse Moisés: Comei-o hoje, porquanto hoje é o sábado do Senhor; hoje não o achareis no campo.
26 खुन्‍हु तक छिमिसं मुंकि, न्‍हय्‌न्‍हु खुन्‍हु विश्रामबार जूगुलिं छुं नं दइ मखु।”
26 Seis dias o colhereis, mas o sétimo dia é o sábado; nele não haverá.
27 अय्‌नं गुलिं गुलिंसिनं न्‍हय्‌न्‍हु खुन्‍हु नं माः वन, अय्‌नं छुं लुइके मफुत।
27 E aconteceu ao sétimo dia, que alguns do povo saíram para colher, mas não o acharam.
28 अले परमप्रभुं मोशायात धयादिल, “गुबलय् तक छिमिसं जिगु नियमयात मानय् मयायेगु?
28 Então disse o Senhor a Moisés: Até quando recusareis guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 स्‍व, परमप्रभुं छिमित विश्रामबार बियादीगु दु। उकिं परमप्रभुं छिमिगु निंतिं खुन्‍हु दुखुन्‍हु निन्‍हुयात नयेगु नसा बियादी। न्‍हय्‌न्‍हु खुन्‍हु छिपिं सकलें थथःगु थासय् हे च्‍वनाच्‍वनेमाः सुं नं थःगु थासं पिहां वने मज्‍यू।”
29 Vede, porquanto o Senhor vos deu o sábado, portanto ele no sexto dia vos dá pão para dois dias; cada um fique no seu lugar, ninguém saia do seu lugar no sétimo dia.
30 अथे जुयाः मनूतय्‌सं न्‍हय्‌न्‍हु दुखुन्‍हु झासु लन।
30 Assim repousou o povo no sétimo dia.
31 इस्राएलीतय्‌सं व नसाया नां “मन्‍न” तल। व धन्‍यापु थें च्‍वं। उकियागु सवाः धाःसा कस्‍तिइ दय्‌कातःगु मरि थें च्‍वं।
31 E chamou a casa de Israel o seu nome maná; e era como semente de coentro branco, e o seu sabor como bolos de mel.
32 मोशां धाल, “परमप्रभुं आज्ञा बियादीगु दु, ‘छिमित मिश्रं पित हयाबलय् मरुभूमिइ गज्‍याःगु नसा नकागु खः, लिपा वइपिं पुस्‍तातय्‌सं नं खनेमा धकाः इमिगु निंतिं छगू ओमेर कयाः तयाति।’”
32 E disse Moisés: Esta é a palavra que o Senhor tem mandado: Encherás um ômer dele e guardá-lo-ás para as vossas gerações, para que vejam o pão que vos tenho dado a comer neste deserto, quando eu vos tirei da terra do Egito.
33 उकिं मोशां हारूनयात धाल, “छगः थल कयाः उकी छगू ओमेर मन्‍न तयादिसँ। लिपाया पुस्‍ताया निंतिं ल्‍यंकातयेत उकियात परमप्रभुया न्‍ह्यःने तयादिसँ।”
33 Disse também Moisés a Arão: Toma um vaso, e põe nele um ômer cheio de maná, e coloca-o diante do Senhor, para guardá-lo para as vossas gerações.
34 अले परमप्रभुं मोशायात आज्ञा बियादीगुकथं हारूनं बाचाया सनूया न्‍ह्यःने दयाच्‍वनेमा धकाः मन्‍न तल।
34 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim Arão o pôs diante do Testemunho, para ser guardado.
35 इस्राएलीतय्‌सं बाचा चिनातःगु देशय् मथ्‍यंतले पिइदँ तक मन्‍न नयाच्‍वन। कनान देशय् मथ्‍यंतले इमिसं मन्‍न नयाच्‍वन।
35 E comeram os filhos de Israel maná quarenta anos, até que entraram em terra habitada; comeram maná até que chegaram aos termos da terra de Canaã.
36 छगू ओमेर धयागु छगू एपाया झिब्‍वय् छब्‍व खः।
36 E um ômer é a décima parte do efa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.