Atos 7
Newar (NEW) vs ARC
1 अले दकलय् तःधंम्ह पुजाहारीं धाल – “इमिसं धाःगु खँ खः ला?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 स्तिफनसं धाल – “बाः धाये ल्वःपिं व दाजुकिजापिं, जिगु छकुचा खँ न्यनादिसँ। झी तापाःबाज्या अब्राहाम हारानय् वने न्ह्यः मेसोपोटामियाय् दनिबलय् दकलय् तःधंम्ह परमेश्वरं झायाः
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 थथे धयादिल – ‘थःगु देश व थःलाःपिं मनूतय्त त्वःताः जिं धयाथाय् हुँ।’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 अले व कल्दीतय्गु देश त्वःताः हारानय् च्वंवन। अबु सीधुंकाः परमेश्वरं वयात झीपिं आः च्वनाच्वनागु थासय् तये हल।
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 “परमेश्वरं वयात पलाः तयेत तकं थाय् बियामदी। अय्नं मचाखाचा हे मदुनिबलय् परमेश्वरं थ्व देश व अले वया सन्तानयात बी धकाः पाफयादिल।
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 छिमि सन्तानं मेगु देशय् वनाः च्वंवने माली, अले अन च्वंपिन्सं इमित दास यानाः प्यसः दँ तकं सास्ती याना तइ धकाः नं परमेश्वरं वयात धयादिल।
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 अले गुगु जातिं इमित सास्ती यानातःगु खः इमिगु इन्साफ जिं हे याये। ‘अले इपिं अनं थन हे वयाः जितः आराधना यानाच्वनी’ धकाः नं परमेश्वरं धयादिल।
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 “थुकथं परमेश्वरं अब्राहामयात थःम्हं पाफयागु खँ लुमंके बीत म्हय् चिं तयेगु बाचा चिनादिल। अय्जूगुलिं अब्राहामं थःकाय् इसहाकयात बुयाः च्यान्हु दुखुन्हु म्हय् चिं तयाबिल। इसहाकं नं थःकाय् याकूबयात, अले याकूबं नं थः झिंनिम्ह काय्पिन्त थुकथं म्हय् चिं तयाबिल। याकूबया झिंनिम्ह काय् झी तापाःबाज्यापिं खः।”
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 “थ्व हे तापाःबाज्यापिन्सं थःकिजा योसेफयात स्वये मफयाः मिश्र देशय् मिया छ्वल। अले व अन दास जुयाच्वन। अथेसां परमेश्वर योसेफलिसे दी।
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 वय्कलं वयात फुक्क दुःखकष्टं त्वःतकाः मिश्र देशयाम्ह जुजु फारोहया न्ह्यःने बुद्धि व भिंगु मति बियादिल। अले जुजुं वयात राजदरबारयाम्ह व मिश्र देशयाम्ह हाकिम यानाबिल।
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “अनं लिपा मिश्र व कनान देशय् अनिकाल जूगुलिं नये मखनाः मनूतय्त तसकं दुःख जुल। झी तापाःबाज्यापिनि नं नयेत हे नसा मन्त।
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 याकूबं मिश्र देशय् अन्न दु धयागु न्यनाः झी तापाःबाज्यापिन्त अन छ्वल।
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 निक्वः खुसि अन्न काःवंबलय् योसेफं थः दाजुकिजापिन्त म्हसीके बिल। अले फारो जुजुं नं योसेफया जहानपिनिगु खँ सिल।
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 योसेफं थः अबु व फुक्क थःथितिपिन्त काय्के छ्वल। इपिं फुक्कं यानाः न्हयेन्याम्ह (७५) दु।
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 याकूब फुक्कसित ब्वनाः मिश्र देशय् च्वंवन। याकूब व झी तापाःबाज्यापिं नं अन हे सित।
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 सीपिन्त शकेमय् यंकाः अब्राहामं हमोरपिन्के दां बियाः न्यानातःगु छकू जगय् थुनाबिल।”
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 — ausente —
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 — ausente —
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 व हे जुजुं झी इस्राएलीतय्त स्वये मफयाः तसकं सास्ती याना तल। अले इमि ह्याउँ मस्तय्त नं स्यायेत वांछ्वय्के बीगु।
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 “अबलय् हे मोशा बुल। थ्व मचायात परमेश्वरं तसकं यय्कल। स्वला तक वयात छेँय् हे लहिना तल।
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 मोशायात वाये यंकूबलय् फारोया म्ह्याय्नं कयाः थःकाय् थें यानाः लहिनाः ब्वलंकल।
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 थुकथं मोशां दरबारय् हे मिश्रतय्गु फुक्कं ज्ञान सय्के सीके यात। थुकथं मोशा ज्याय् नं खँय् नं सःस्यूम्ह जुयावल।”
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 “पिइदँ दुबलय् वं थः मनू इस्राएली दाजुकिजातय्थाय् वने मास्ति वय्कल।
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 छन्हु वं छम्ह मिश्रीं छम्ह इस्राएलीयात दायाच्वंगु खन। वं उम्ह इस्राएलीयात बचय् यात अले बदला कयाः मिश्रीयात स्यानाबिल।
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 परमेश्वरं जिगुपाखें इस्राएलीतय्त बचय् यानादी धयागु खँ इमिसं थुइकी धकाः मोशां मतिइ तःगु खः। इस्राएलीतय्सं धाःसा थ्व खँ मथू।
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 “कन्हय् खुन्हु निम्ह इस्राएलीत ल्वाना च्वंबलय् मोशा नं अन थ्यन। थ्व खनाः वं थथे धकाः इमित मिलय् यायेत स्वल – ‘दाजुकिजा जुयाः नं थथे ल्वाना च्वनेगु ला?’
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 “ल्वापु थःम्ह मनुखं मोशायात थथे धकाः च्वत्यंक घ्वाना छ्वल – ‘छन्त सुनां जिमि हाकिम व न्यायाधीश यानाः छ्वयाहल?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 म्हिगः व मिश्रीयात स्याः थें जितः नं स्याये मास्ति वः ला छु?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 थ्व न्यनाः मोशा अनं बिस्युं वनाः मिद्यान देशय् च्वंवन। अन वया निम्ह काय्पिं दत।”
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 “पिइदँ दये धुंकाः मोशां सीनै पहाडया लिक्क मरुभूमिइ मि च्यानाच्वंगु झालय् छम्ह स्वर्गदूतयात खन।
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 थ्व खनाः व अजू चायाः स्वयेत न्ह्यःने वंबलय् परमप्रभुं थथे धयादिल –
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘जि छिमि तापाःबाज्यापिं अब्राहाम, इसहाक व याकूबया परमेश्वर खः।’ थ्व न्यनाः मोशां थररर खानाः ग्यानाः स्वये तकं मफुत।
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 “परमप्रभुं वयात हानं धयादिल – ‘छ दनाच्वंगु थाय् पवित्रगु खः। उकिं छं थःगु लाकां त्वःति।
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 मिश्र देशय् च्वंपिं जिमि मनूतय्सं दुःखकष्ट सियाच्वंगु जिं स्यू। थःत जुयाच्वंगु कष्टं इपिं ख्वयाच्वंगु नं जिं ताः। अय्जूगुलिं इमित बचय् यायेत जि क्वहां वयागु खः। आः छन्त हे जिं अन छ्वयेत्यना।’
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “व हे मोशायात, गुम्हय्सित ‘छन्त सुनां जिमि हाकिम व न्यायाधीश यानाः छ्वयाहल?’ धकाः मयय्कूगु खः, वयात हे इस्राएलीतय्थाय् परमेश्वरं च्यानाच्वंगु झालय् खने दुम्ह स्वर्गदूतपाखें हाकिम व छुत्कारा बीम्ह याना छ्वयाहयादिल।
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 अले वं हे मिश्र देशय् अजू चायापुगु ज्या व चिं यानाक्यनाः इस्राएलीतय्त अनं पित ब्वना हल। अथे हे वं लाल समुद्र व मरुभूमिइ पिइदँ तक अजू चायापुगु ज्या व चिं यानाक्यन।
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 “‘छिमि इस्राएली दाजुकिजापाखें हे परमेश्वरं जि थें ज्याःम्ह छम्ह अगमवक्ता छ्वयाहयादी’ धकाः इस्राएलीतय्त धया थकूम्ह मोशा हे ला खः नि।
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 मरुभूमिइ सीनै पहाडय् स्वर्गदूतं वयात व इस्राएलीतय्त धाःगु परमेश्वरयागु खँ झी तापाःबाज्यापिन्त न्यंका जूम्ह नं मोशा हे खः।
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 “झी तापाःबाज्यापिन्सं मोशां धाःगु खँ मन्यंसे झन जक वयात तुं च्वत्यंक घ्वानाः मिश्र देशय् लिहां वनेगु मतिइ तयाः
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 हारूनयात थथे धाल – ‘मिश्र देशं झीत पित ब्वना हःम्ह मोशा सित ला म्वात ला झीसं छुं मस्यू। झीगु न्ह्यः न्ह्यः वनेत द्यःत दय्कादिसँ।’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 अले इमिसं द्वहंचाया मूर्ति दय्काः व हे मूर्तियात बलि बियाः भ्वय् न्याय्कल। इपिं थःगु हे ल्हाःयागु ज्या खनाः लय्लय्ताल।
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 अय्जूगुलिं परमेश्वरं इमित त्वःतादिल, अले इमित आकाशय् च्वंगु नगुतय्त हे पुजा याकेबियादिल। थ्व हे खँ अगमवक्तातय्सं थथे च्वया थकूगु दु –
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 मखु, छिमिसं मोलोख द्यःयागु खः
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 “मरुभूमिइ झी तापाःबाज्यापिनिगु नापलाय्गु पाल दु। मोशानापं खँ ल्हाना दीम्हय्सिनं धयादीकथं व नमूना क्यनादीगुकथं वं थ्व पाल दय्का थकूगु खः।
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 लिपा झी तापाःबाज्यापिन्सं थ्व पाल थः सन्तानयात बिल। अनं लिपा परमेश्वरं थ्व देशय् च्वंपिं जात जातियापिं मनूतय्त पितिनाछ्वयादिल। अले यहोशूं थ्व देशयात त्याका काल। थ्व हे देशय् इमिसं पालयात नं हल। अबलय् निसें दाऊद जुजुया पालय् तकं व पाल अन हे च्वन।
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 “दाऊदयात परमेश्वरं यःगुलिं वं परमेश्वरयाके याकूबया परमेश्वरया निंतिं देगः दय्काबी धकाः बिन्ति यात।
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 तर वं दय्के धाःगु देगः वया काय् सोलोमनं दय्काबिल।
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 अय्जूसां दकलय् तःधंम्ह परमेश्वर मनूतय्गु ल्हातं दय्कूगु देगलय् च्वनादी मखु धकाः अगमवक्तातय्सं थथे च्वया थकूगु दु –
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 “‘स्वर्ग जि च्वनेगु थाय् खः,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 थ्व फुक्कं जिगु हे ल्हातं
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 “छिकपिं तसकं हे अतेरि, अले छिकपिनिगु नुगः तसकं छाः। छिकपिन्सं न्ह्याबलें पवित्र आत्मायागु खँ मन्यंसे थः तापाःबाज्यापिन्सं याःथें जक यानाच्वंगु दु।
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 छिकपिनि तापाःबाज्यापिन्सं अगमवक्ता सुयात जक दुःख मब्यूगु दु? धर्मीम्ह मनू झायादी तिनि धकाः धाःपिन्त नं इमिसं स्याना छ्वल। आः व हे धर्मीम्ह मनूयात नं छिकपिन्सं दुःख जक बियाः मगानाः धोखा बियाः स्यानाबिल।
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 स्वर्गदूततय्पाखें परमेश्वरं बियादीगु व्यवस्था काये खंपिं छिकपिं हे खः, अथेसां छिकपिन्सं उकियात मानय् मयाः।”
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 थ्व खँ न्यनेवं इमिसं तसकं तं पिकयाः वा न्ह्यल।
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 स्तिफनसं धाःसा पवित्र आत्मां जायाः स्वर्गय् थस्वःबलय् जल्ल थीम्ह परमेश्वर व वय्कःयागु जवय् येशू दनाच्वनादीगु खनाः
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 थथे धाल – “स्व, जिं स्वर्ग चाःगु व मनूया काय् परमेश्वरयागु जवय् दनाच्वनादीगु खनाच्वना।”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 थ्व न्यनाः इमिसं तसकं हालाः थथःगु न्हाय्पंप्वाः तित। अले फुक्कं जानाः स्तिफनसयात हय्क्काः वन।
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 इमिसं वयात सालाः शहरं पिने यंकाः ल्वहँतं कय्कल। शाऊल धाःम्ह ल्याय्म्हम्ह मनू धाःसा ल्वहँतं कय्कूपिनिगु वसः स्वयेत पिवाः च्वनाच्वन।
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 इमिसं थथे ल्वहँतं कय्का च्वंबलय् स्तिफनसं थथे प्रार्थना यात – “प्रभु येशू, जिगु आत्मा कयादिसँ।”
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 अले पुलिं चुयाः तःसलं हालाः धाल – “प्रभु, इमिसं यानाच्वंगु पाप क्षमा यानादिसँ।” थुलि धयाः व सित।
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.