Mateus 9
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARIB
1 Jézù mâ giì di ndi kàpá ꞌdo gbí to Gàdárà gí tìto gí gbí ꞌdóó gbata bà dù yí gî,
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 ndâ ꞌduù giì làngà ꞌbí ꞌdakò mbe gbeleꞌve gî gì tí ji yí. Jézù mâ giì ŋò bà tee njembí ndú mítí wó, yí giì ꞌdè có ji ꞌdakò tí nò mbe gbeleꞌve gî nò, máa, «Zèè njembí lo, ꞌviì mì ye, tacó à si có gítí ndâ vò i mì lo mí to gî.»
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Káa ndâ ꞌbí mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nò mbe tì mí mì Jézù nò mâ giì ꞌdi có tí nò náa yí ꞌdè nò, ndú giì ꞌbìtà bà koṛo có gbí njembí ndú, máa, «ꞌDakò tí nò kû bàkà tí wó tí Mbíṛì ta wotí tacó yè? Yí ꞌde wotí bà je à-cee-gî gítí vò i mì ndâ ꞌduù ꞌdo kòtí ꞌdi?»
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Jézù mâ giì ŋò ŋa có tí nó náa ndâ mbe ꞌdi gbí tàkìì tí nò kû koṛo gbí njembí ndú nó, yí giì ꞌvee ndú, máa, «Yo kû koṛo ŋa vò có énò gbí njembí yo tacó yè?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 Bà ꞌdè có máa, ‹À je à-cee-gî gítí ndâ vò i mì lo gî,› ká peteke , wèè, a peteke a bà ꞌdè có, máa, ‹A gí yaà, wàa wò ꞌví nò nó?›
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Má énò, ye kpónó bà tùbà ji yo máa àá mì ꞌViì-mì-ꞌDakò a wotí tacó bà je à-cee-gî gítí ndâ vò i mì ndâ ꞌduù á muu to tí nô.» Bìndi yí giì ꞌdè có ji ꞌdakò tí nó mbe gbeleꞌve gî nó máa, «A gí yaà, wò ꞌví te kpâ-sili mì lo, wàa wò ꞌví ya gí ꞌbá.»
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 ꞌDakò tí nò bà-i-nò ngé giì a gí yaà, bìndi yí giì njè nó kû ya gí ꞌbá go có mì Jézù nò.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Nje ndâ mbè ꞌduù tí nó mbe kaa ya gí mì Jézù nó ꞌdáá gî giì ꞌdèè ta gúku bà ŋò ꞌdakò tí nò kû nò nó gî. Bìndi ndú giì ùlù Mbíṛì tacó bà je ŋa wotí tí nò á ji ndâ ꞌduù.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Jézù mâ giì njè nó ꞌdo tí bàndò bà ꞌvala ꞌdakò tí nò mbe gbeleꞌve gî nò, yí giì ŋò ꞌbí ꞌdakò tí Jùdéyà tí mbe kû kili i-mírì mì ndâ Ròmánò, ta ṛè wó a Màtéyò, kû ki tí wó to á bàndò bá gò i-mírì. Bìndi yí giì ꞌdè có ji Màtéyò, máa, «Gì gí bà ṛu ndi ye.» Màtéyò bà-i-nò giì a gí yaà, bìndi yí giì ya gí bà ṛu ndi Jézù.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Si Jézù kû zò i ta ṛi tí nò á ꞌbá mì Màtéyò, ndâ ꞌbí ka nèté mì Màtéyò me mbè, ta ndâ ŋa ndâ ꞌbí ꞌduù mbe kû gbètèkè tàkìì mì ndâ Jùdéyà giì kaa gì kû zò i ta ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó gbí gbèe káꞌi.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Ndâ ꞌbí mbe kû kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà mâ giì ŋò ŋa i tí nò, ndú giì ꞌvee ndâ mbe tala có mì Jézù, máa, «Mbe nìbà i ji yo kû zò i gbí káꞌi ta ndâ ꞌduù ŋìnó mbe ꞌvii tí ndâ ꞌduù náa cèe ꞌduù ꞌví zò i ta ndú gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà lá nó tacó yè»
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Jézù mâ giì ꞌdi ŋa ꞌvé tí nó náa ndâ ꞌduù tí nò kû ꞌvee ta ndâ mbe tala có mì wó nò, yí giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «A ndâ ꞌduù ŋìnó ta séꞌi tí ndú nó ká kû pà mbe yeè. Ndâ ꞌduù ŋìnó ta séꞌi tí ndú wálá nó pà mbe yeè lá.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Má énò, yo ꞌviiki gbí có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énò máa,
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Ta o tí nò, ndâ ꞌbí mbe tala có mì Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù giì gì gí mì Jézù, bìndi ndú giì ꞌvee yí, máa, «Tacó yè, káa ze ta ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà kû kònò go ta ṛi bà kònò go mì ndâ Jùdéyà, káa ndâ mbe tala có mì lo kònò go lá?»
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Ndâ kpóló-kpolo kómbe mbe kò niì jé kû kònò go ta o tí nó náa kómbe ndú tí nó náa à kû ko niì mì wó gí ꞌbá nó má kuu ta ndú? Káa o bà je mbe kû kò niì tí nò ꞌdo gbí òkò tí ndú bà gì ká gì, bìndi ndú bà giì kònò go ta o tí nò.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 À da ngú kô mí pí ká kô lá.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 ꞌBí ꞌduù jé mbe fuu pe ngú cû mí gbí ká káṛà ŋìnó ta gbí wó wuuku gî nó wálá. Tacó yí má bàkà énò, ta o tí nó náa pe ngú cû bà giì nì nó, káṛà tí nò bà ba gî. Bìndi yí bà bè gbí ndâ káṛà ta pe só gî. Tacó énò, à ta o ꞌdáá gî kû fuu pe ngú cû ká mí gbí kpóló-kpolo káṛà tacó bà kpolo tí ndâ pe ta káṛà.»
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Káa si Jézù kálásê kû ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì Jòvánì, ꞌbí ꞌdakò tí gbolò ꞌduù giì gì gí mì wó, bìndi yí giì zèè kò wó mí kùṛo ndâ ꞌduù ꞌdáá gî, ta bà ꞌdeke tí wó ji yí, máa, «Nájú ye cee gî, káa ye kû ꞌdeke a tí ye ji wò, máa wò ꞌví ya gí bà tee ꞌbì lo mítí wó wàa yí ꞌví ꞌvala ji ye.»
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Jézù mâ giì njè nó kû ya gí ꞌbá mì gbolò ꞌduù tí nò, ndâ mbe tala có mì wó giì kaa kû ṛu ndi wó.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 Káa si ndú muu nó, ꞌbí niì náa mbelè kû yee tí wó ta ndoò muuꞌbì-nje só giì gì có kapí Jézù, bìndi yí giì zèè nje bòngo tí wó,
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 ta bà koṛo có, máa, «Ye kpêtí má zèè káa nje bòngo tí wó, ye bà ꞌde ꞌválá gî.»
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Jézù mâ giì ꞌvìsì tí wó gí ndiì, yí mâ giì ŋò niì tí nò, yí giì ꞌdè có ji yí máa, «Zèè njembí lo, nájú ye, tacó bà tee njembí lo mítí ye ꞌvala wò gî.» ꞌDo tí bàndò tí nò, mbelè tí nó mbe kû yee ꞌdo tí niì tí nò, nó ngé giì ṛò tíyò gî.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Jézù mâ giì yee ꞌbá mì gbolò ꞌduù tí nò, yí giì ꞌde ndâ ꞌduù kû wa ku tàꞌi ta wotí ká tí .
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Yo njè gí sè ꞌdo tàꞌi tí nò gî. Làmbu ꞌvinî tí nò cì me cí-cì lá. Yí kû tè a ṛì.» Káa ndâ ꞌduù tí nò giì ꞌbìtà bà ŋo Jézù ta ŋa có mì wó nò ŋó-ŋo.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Káa ndú mâ giì njè gí sè go có tí nò gî, Jézù giì ṛì gí tàkò ku ꞌvinî tí nò tàꞌi. Yí mâ giì zèè ꞌbì wó, ꞌvinî tí nó giì a ṛò tíyò.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Tàwo ngú có tí nò giì ya cee gbí to tí nò ꞌdáá gî.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Ta o bà njè nó mì Jézù ꞌdo bà ꞌvala nájú gbolò ꞌdakò tí nò, ndâ ꞌbí mbe sú ṛo sósòꞌô giì ṛu ndi wó ta bà tò kû á tàkò wó ta kòcò ndú ngéé gí yaà, máa, «Àá ꞌViì kòtí Dàvídè tí Bìndi-Mbíṛì, àá ꞌViì kòtí Dàvídè, ŋò yê ṛo ze!»
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Jézù mâ giì ṛì gí tàꞌi ta o bà yee yí ꞌbá gî, ndâ mbe sú ṛo tí nò giì ṛì gí tàkò wó. Bìndi yí giì ꞌvee ndú, máa, «Yo wálá ùnje gî, máa ye bà ꞌvala yo gî?» Káa ndú giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «Ze ùnje gî, buù.»
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Jézù mâ giì ꞌdi có tí nó náa ndâ mbe sú ṛo tí nò ꞌvìsì gí tàkò ꞌvé mì wó nò, yí giì gbala ṛo ndú ta bà ꞌdè có ji ndú, máa, «Ye bà njaanga ṛo yo gî, tacó yo ùnje ta njembí yo gbaànjé gî, máa wotí bà bàkà énò kuu tí ye.»
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Jézù mâ giì ꞌdè có tí nò, ṛo ndâ mbe sú ṛo tí nò só nó giì njaanga tí gî. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú ta wotí tí , máa, «Yo kpolo tí nje yo máa, ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌví ꞌdi có máa a ye ká njaanga ṛo yo nò lá.»
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Káa ndâ ꞌdakò tí nò mâ giì njè nó ꞌdo bà-i-nò gî, ndú giì nò ta bà ma ṛè Jézù ta ndi tí ndâ ꞌbá ꞌdáá gî.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 À káa póó bà njè nó mì ndâ ꞌdakò tí nó náa Jézù njaanga ṛo ndú nó gî, à giì gì ta ꞌbí ꞌdakò mbe ꞌdè có lá ta i-gbí-muu wó ji Jézù.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Jézù mâ giì mòkò i tí nò ꞌdo gbí muu ꞌdakò tí nò gî, ꞌdakò tí nò ngé giì ꞌbìtà bà ꞌdè có. Bìndi nje ndâ mbè ndâ ꞌduù tí nó mbe tì mí mì Jézù nó giì ꞌdèè gî. Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ꞌdè có gbí òkò tí ndú, máa, «À jé ŋò ꞌbí ŋa i go énó ꞌbá Ìzìrìyélì lá.»
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Káa ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà a gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nò ŋìndi ndú giì ꞌvìsì có gí tàkò có tí nò, máa, «A Gba-vò-i, tí gba mì ndâ i-gbí-muu, ká kû je wotí bà mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù ji yí.»
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Gbí ndâ o tí nò, Jézù giì nò nó cee gbí ndâ gbata, ta ndâ víí bàndò á sè ꞌdo gbí ndâ gbata ꞌdáá gî, kû nìbà i, ta bà ma Banga-Ngú-Có gítí có bà dù Mbíṛì tí gba ji ndâ ꞌduù ta ndi tí ndâ bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì, delè ta bà ꞌvala ndâ ꞌduù ꞌdo gbí ndâ ŋa ndâ nòꞌo ta ndâ séꞌi ꞌdáá gî.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Káa yê ṛo bà ŋò ndâ mbè ndâ ꞌduù tí nò náa Jézù kû nò ta bà nìbà i ji ndú nò giì bàkà yí ngé ndii gî. Tacó à tí ndú a gúku, ndú delè ŋò ꞌdóó i ŋìnó náa ndâ yì ꞌví bàkà nó lá, tacó ꞌduù kùṛo ndú wálá, go ndâ rómbo ta mbe gbà ndú wálá.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó, máa, «Ndâ i tacó bà kili ꞌdo gbí njí ògbù ngé, káa muu ndâ mbe bàkà nèté me njíꞌdí.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Má énò, yo ꞌdeke tí yo ji mbe njí, tacó wàa, yí ꞌví tuu ndâ mbe bàkà nèté me mbè tacó bà kili ndú.»
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.