Mateus 27
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs BKJ
1 Yé mâ giì too gî, ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá mì ndâ Jùdéyà ꞌdáá gî giì toko có mì ndú máa, à ꞌví waa có ku mítí Jézù.
1 E, chegando a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo tomaram conselho contra Jesus, para o matarem.
2 Ndú bà-i-nò giì eṛe ꞌbì wó gî, bìndi ndú giì ya ta yí gí kùṛo Pìlátò tí gbolò ꞌduù mì ndâ Ròmánò.
2 E eles maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pôncio Pilatos, o governador.
3 Júdà tí mbe ba ngbù Jézù mâ giì ŋò énó máa ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà kû giì ya ta Jézù a i gí nje ku, nikalaká giì zèè yí mbi gî. Bìndi yí giì kaa ndâ njì fádà tí nó ziꞌduù-gbaànjé-nje muuꞌbì náa à kaa ji yí tacó bà ba ngbù Jézù nó ya tí ji ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá mì ndâ Jùdéyà.
3 Então Judas, o que o traíra, vendo que ele fora condenado, arrependeu-se e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e anciãos,
4 Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú gí tàkò énó máa, «Ye bàkà vò i gî. Ye ba ngbù ꞌduù ŋìnó ta vò i mì wó wálá nó gî.»
4 dizendo: Eu pequei, traindo o sangue inocente. E eles disseram: O que é isso para nós? Vê tu isto.
5 Júdà bà-i-nò giì ya ta ndâ njì fádà tí nò, bìndi yí giì vaka ndú ꞌdo ꞌbì wó mí tàꞌi tí nó náa à kû kili i-Mbíṛì mítí nô ta sé có. Bìndi yí giì lu ya gí bà le tí wó gî.
5 E ele lançou as moedas de prata no templo, e partindo, foi enforcar-se.
6 Júdà mâ giì lu gî, ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì giì ya gí bà ṛuka ndâ njì fádà tí nó náa yí vaka mí tàꞌi bà kili i-Mbíṛì nó ꞌdo to gî. Ndú ꞌde ndeṛè bà bàkà énò mì ndú énó máa, «À gbí tàkìì mì ndoo tí ndâ Jùdéyà toko ndâ i ŋìnó náa à ꞌde ꞌdo gbí mbelè ꞌduù nó mítí gbèe bàndò ta ndâ i ŋìnó náa à kû gò ji Mbíṛì nó lá.»
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas de prata, disseram: Não é lícito colocá-las no tesouro, porque são preço de sangue.
7 Ndú bà-i-nò giì toko có mì ndú, bìndi ndú giì kaa ndâ njì fádà tí nò, ndú giì sì ta to ꞌdo mì ꞌbí mbe suu káṛà tí bàndò bà duu ku ndâ ꞌduù ŋìnó mbe ꞌdó-ꞌdo nô.
7 E, tomando conselho, compraram com elas o campo de um oleiro, para sepultura dos estrangeiros.
8 Ŋìnò a ndeṛè bà kpì ṛè to tí nò tí «To gbí mbelè» á yee gbí ṛi tí nó wúnó nó ká nò.
8 Por isso aquele campo tem sido chamado de O Campo de Sangue, até ao dia de hoje.
9 Có tí nò bàkà tí go có mì Jèrèmíyà tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì náa yí ꞌdè sàà gî énó máa,
9 Então cumpriu-se o que foi dito pelo profeta Jeremias, Dizendo: Eles tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, que os filhos de Israel avaliaram,
10 bìndi ndú giì kaa gí tàkò to mì mbe suu káṛà,
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà mâ giì yee ta Jézù kùṛo Pìlátò gî, Pìlátò giì ꞌvee Jézù máa, «Wò a gbolò gba mì ndâ Jùdéyà?»
11 E Jesus ficou em pé diante do governador; e o governador lhe perguntou, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E disse-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà giì waaka ndâ có gítí wó ji Pìlátò, káa Jézù giì biya bà ꞌvìsì có gí tàkò ndâ có mì ndú nò gî.
12 E ele quando acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Bìndi Pìlátò giì ꞌvee yí, máa, «Wò ꞌdi ndâ có mì ndú ꞌdáá náa ndú ꞌvanda ta ṛè lo nò gî. ꞌBí có mì lo tacó bà ꞌvìsì gí tàkò ndú wálá?»
13 Disse-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Káa nje Pìlátò giì ꞌdèè gî, tacó Jézù giì biya bà ꞌvìsì có gí tàkò ndâ có tí nò ꞌdáá gî, gî.
14 E ele não respondeu uma palavra sequer, de modo que o governador se admirou muito.
15 ꞌBí ŋa i mì Pìlátò ta gbolò o bà waa mbelè mì ndâ Jùdéyà ta ndoò ꞌdáá gî, a bà njaanga ꞌbí ꞌduù mì ndâ Jùdéyà gbaànjé mbe nìkì tí ndú ꞌdo gbí zàà ji ndú, tacó bà peteke tàkòcò ndú.
15 Ora, o governador costumava soltar um preso durante a festa, quem eles escolhessem.
16 Káa ta o bà ya ta Jézù gí kùṛo Pìlátò nò, ꞌbí ŋa vò ꞌdakò ta ṛè wó a Bàrábà kuu gbí zàà.
16 E eles tinham então um preso famoso, chamado Barrabás.
17 Ndâ ꞌduù mâ giì kili gî, Pìlátò giì ꞌvee ndú máa, «Có mì yo máa ye njaanga ji yo a ꞌdi? Bàrábà wèè, Jézù tí nó náa à kû nì Bìndi-Mbíṛì mítí wó nó?»
17 Portanto, estando eles reunidos, Pilatos disse-lhes: Qual quereis que eu vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado Cristo?
18 Pìlátò ꞌvee ŋa ꞌvé tí nò tacó yí ŋò ni ngbáṛángàꞌi gî máa, à káa kiì cuki ká a tàmuu ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà gítí bà biya Jézù.
18 Pois ele sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Káa si Pìlátò kuu gbí ngbàngà, nawù wó giì tuu ꞌduù ji yí énó máa, «Gàà ꞌduù tí nò lá, tacó ye kùbòó mbu muu wó gbí ṛiì ngé ndii gî.»
19 E, estando ele assentado no tribunal, sua esposa mandou-lhe dizer: Não te envolvas na questão desse justo, porque eu muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Káa ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà giì volo muu ndâ ꞌduù énó máa, ndú ꞌdè có ji Pìlátò máa yí njaanga Bàrábà ji ndâ yí, waa yí ꞌví zi Jézù gî.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão a pedir Barrabás, e para Jesus ser morto.
21 Káa Pìlátò giì ꞌvee ndâ Jùdéyà kákáꞌi máa, «À má go có mì yo, máa ye ꞌví njaanga a ꞌdi ji yo ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌdakò tí nó só nó?»
21 O governador lhes respondeu, dizendo: Qual desses dois quereis vós que eu solte? E eles disseram: Barrabás.
22 Bìndi Pìlátò giì ꞌvee ndú, máa, «Káa ye ꞌví bàkà ta Jézù tí nó náa à kû nì Bìndi-Mbíṛì mítí wó nó a yè?»
22 Pilatos disse-lhes: O que então eu farei com Jesus, que se chama Cristo? Eles todos disseram: Seja crucificado.
23 Káa Pìlátò giì ꞌvee ndú máa, «Tacó yè? Yí bàkà a ŋa vò i yè?»
23 E o governador lhes perguntou: Por quê? Que mal ele fez? Mas eles clamaram ainda mais, dizendo: Seja crucificado.
24 Pìlátò mâ giì ŋò énò máa, yì kû yeeke a tí yì sínò ta bà tì muu Jézù, káa ndâ ꞌduù kû giì ꞌbì a tà bà bàkà wo, yí giì cu ngo, bìndi yí giì caka ta ꞌbì wó mí kùṛo ndâ mbè ꞌduù tí nò ꞌdáá gî, máa, «Ye caka mbelè tó ꞌdakò tí nò ꞌdo tí ꞌbì ye gî. Sè ŋìnò a ŋìndi yo!»
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, mas antes que um tumulto fora criado, tomando água, lavou suas mãos diante da multidão, dizendo: Eu sou inocente do sangue desta pessoa justa. Vede vós.
25 Káa ndâ ꞌduù tí nò ꞌdáá gî giì ꞌvìsì có ji Pìlátò, máa, «Si mbelè wó ꞌví dù tí ꞌbì ze ta ndâ ꞌviì bìndi ze!»
25 E, respondendo todo o povo, disse: O seu sangue seja sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Pìlátò bà-i-nò giì njaa Bàrábà ꞌdo gbí zàà gí sè ji ndâ ꞌduù. Bìndi yí giì je Jézù ji ndâ àsìkérì, máa ndú gbì yí má kózò gî, wàa ndú ꞌví ya gí bà gbì yí mítí njèèkpè mû.
26 Então lhes soltou Barrabás; e, tendo açoitado Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ndâ àsìkérì mì Pìlátò bà-i-nò giì ya ta Jézù gítí gbolò bàndò mì ndú ꞌbá mì Pìlátò. Ndú mâ giì kili ꞌdáá gî, ndú giì tì jèlè yí ꞌdee gî.
27 Então os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, reuniram junto a ele o batalhão de soldados.
28 Bìndi ndú giì jaka ndâ ꞌdóó bòngo mì wó ꞌdo tí wó gî, ndú giì yuu bí-bi bòngo gba mì ndú tí ndâ àsìkérì ji yí.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate.
29 Ndú delè giì paṛaka kpeṛè go kéꞌbí nó, ndú giì te mítí muu wó tí tàgíyà-gba, ndú giì je njì ngba mí ꞌbì wó ŋìnó gbí kùꞌbì tí kóṛó-gba mì wó. Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ꞌviya yí, ta bà kucuku muungbó ndú mí kùṛo wó, kû ꞌvee yí, máa, «Kútí lo ée? Gbolò gba mì ndâ Jùdéyà!»
29 E eles, trançaram uma coroa de espinhos, a colocaram sobre a sua cabeça, e em sua mão direita uma cana; e, ajoelhando diante dele, o zombavam, dizendo: Salve, Rei dos judeus!
30 Bìndi ndú giì mèèkèꞌi tí wó ta bà cù cù mì gbíṛo wó, delè ta bà ja njì ngba tí nó náa ndú je mì ꞌbì wó tí kóṛó-gba nó ꞌdo ꞌbì wó kû gbì ta yí tí muu wó.
30 E, cuspindo nele, tomaram-lhe a cana, e batiam-lhe na cabeça.
31 Ndú mâ giì ꞌviya yí tè ta ndú gî, ndú giì ja bí-bi bòngo gba mì ndú náa ndú yuu ji yí nó ꞌdo tí wó gî, bìndi ndú giì yuu ndi ndâ ꞌdóó bòngo mì wó ji yí. Bìndi ndú giì ja yí ꞌdo gbí ndùgù gí sè tacó bà ya ta yí gí sè ꞌdo gbí gbata, wàa ndâ yì ꞌví gbì yí mítí njèèkpè mû.
31 E, depois de o terem zombado, tomaram-lhe o manto, e puseram-lhe as suas próprias vestes e o levaram para crucificá-lo.
32 Káa si ndâ àsìkérì kû giì ya ta Jézù gí bàndò bà gbì yí mítí njèèkpè mû, ndú giì ꞌde ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Sìmónè mbe gì ꞌdo gbí gbata Sìrínì kpokèjì, bìndi ndú giì zèè yí ta wotí gítí bà te njèèkpè mû mì Jézù.
32 E saindo, eles encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a sua cruz.
33 Ndú mâ giì yee tí ꞌbí bàndò náa à kû nì mítí a Gòlìgátà (gbí máa «bàndò Kù-ꞌbilì-muu-ku»),
33 E, eles chegando a um lugar chamado Gólgota, que quer dizer: lugar da caveira,
34 ndú giì je nèbítì náa ndú ŋònòkò ta ju i ji Jézù. Yí mâ giì tala , yí giì bè gî.
34 eles deram-lhe para beber vinagre misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Ndâ àsìkérì mâ giì gbì Jézù mítí njèèkpè mû gî, ndú giì njèè gbí ndâ bòngo bìndi wó ta bà ki-mbílì.
35 E eles o crucificaram, e repartiram as suas vestes, lançando a sorte; para que pudesse se cumprir o que foi dito pelo profeta: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte.
36 Bìndi ndú giì ki tí ndú to kû ù ṛègbà tí wó.
36 E, sentando-se, o guardavam ali.
37 Ndú giì cu ndeṛè ku wó, bìndi ndú giì gbì mítí njèèkpè mû á còmuu wó, máa, «Ŋìnó a Jézù tí Gbolò gba mì ndâ Jùdéyà.»
37 E puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Ndú ta gbèe o tí nò giì gbì ndâ ꞌbí mbe ngbà sósòꞌô mítí ndâ njèèkpè mû, ꞌbí gbí kùꞌbì, bìndi ꞌbí gbí gàlì mì Jézù.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à direita, e outro à esquerda.
39 Ndâ mbe kû co tí kpokèjì mâ giì ŋò Jézù tí njèèkpè mû, ndú giì mìyà muu ndú ta bà lè yí,
39 E os que passavam insultavam ele, sacudindo a sua cabeça,
40 máa, «Wò táánò máa wò bà kiꞌviki ꞌbá-Mbíṛì gî, wàa wò ꞌví bì ndí gbí sili taꞌô. ꞌVala tí lo! Co gí to ꞌdo tí njèèkpè mû, náa wò dú má káa ꞌViì-mì-Mbíṛì nò.»
40 e dizendo: Tu que destróis o templo, e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo. Se tu és o Filho de Deus, desce da cruz.
41 Ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ mbe ꞌdi gbí-o, ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá mì ndâ Jùdéyà delè giì lè Jézù, máa,
41 De igual modo também os principais sacerdotes zombando com os escribas, e anciãos, diziam:
42 «Yí táánò kû ꞌvala ndâ ꞌbí ꞌduù, káa bà ꞌvala ꞌdóó miṛi wó kpónó kpò yí gî. Ndoo kpónó dù ká jé wàa ndoo ꞌví ŋò bà co Gbolò gba mì ndâ Jùdéyà ꞌdo tí njèèkpè mû gí to, tacó wàa ndoo ꞌví ù ta nje máa yí a Bìndi-Mbíṛì.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Se és o Rei de Israel, desça agora da cruz, e nós acreditaremos nele.
43 Yí kû tee njembí wó mítí Mbíṛì. Má énò, ndoo ŋò bà ꞌvala yí mì Mbíṛì, tacó yí táánò máa, yì a ꞌviì mì Mbíṛì.»
43 Ele confiou em Deus; liberta-o agora, se ele quiser, pois ele disse: Eu sou o Filho de Deus.
44 Ndâ mbe ngbà tí nó náa à gbì ndú mítí ndâ njèèkpè mû ta ndâ Jézù nó giì si ndâ vò i ŋìndi ndú mítí ndú, bìndi ndú giì loko kû lè Jézù delè.
44 E também os ladrões, que foram crucificados com ele lançaram o mesmo insulto.
45 Káa si Jézù kuu tí njèèkpè mû, ṛo ṛi giì ꞌdi cèe to ꞌdáá gî ꞌdo tí ṛi gbúrú yee tí ṛi ta-ꞌde-kìyà.
45 E desde a hora sexta houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Ṛi mâ giì gì gí ta-ꞌde-kìyà gî, Jézù giì ja kû mí to gbí có Ìbìráyò máa, «Éélì, Éélì, lámà sàbàkìtánì?» (Gbí máa, «Àá Mbíṛì mì ye, àá Mbíṛì mì ye, wò biya ye tacó yè?»)
46 E cerca da hora nona bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni (isto é, meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?).
47 Ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe kû ṛò kû zeke Jézù tí njèèkpè mû nó mâ giì ꞌdi kú tí nò, à giì dù gbí tù ndú go ŋìnó máa Jézù kû tè a é tí Èlíjà tí nó táánò tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì nô. Bìndi ndú giì ꞌdè có máa, «ꞌDakò tí nó kû tèꞌé tí Èlíjà.»
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, diziam: Este homem chama por Elias.
48 ꞌBí ꞌdakò giì co ta ngèlè ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nò ya gí bà je ꞌbí i fòkò-fòkò énó, yí giì ya gí bà yuu mí gbí zùù-zùù kpongo nèbítì, yí giì sè mí nje njì ngba, bìndi yí giì ya gí bà te mí nje Jézù, yí giì ꞌdè có ji yí máa, yí no-no .
48 E logo um deles correu, tomou uma esponja, e embebeu-a em vinagre, e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber.
49 Káa ndâ ꞌbí ꞌduù giì ꞌdè có máa, «Ndoo ù bà ŋò bà gì Èlíjà gí bà ꞌvala yí.»
49 Os outros disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Jézù bà-i-nò giì tò ndòngbú kû ta kòcò wó ngé gí yaà, bìndi njembí wó giì ki gî.
50 Jesus, novamente bradando em alta voz, rendeu o espírito.
51 Mâ giì zekeꞌo, kpâ-bòngo tí nó náa à eṛe mí yaà tacó bà njèè gbí tàꞌi ꞌbá-Mbíṛì nó giì yaka tí ꞌdo yaà dí to, gbí ndâ díí giì baṛaka tí ta bà ngaka tí mì to.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo; e tremeu a terra, e fenderam-se as rochas;
52 Ndâ muuꞌdú giì baṛaka ŋe-ŋè-ŋe-ŋè. Bìndi Mbíṛì giì ꞌvala ndâ ꞌbí tó ꞌduù mì wó ŋìnó táánò mbe cì gî nó ꞌdo gbí muuꞌdú ndú gî.
52 e os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que dormiam foram ressuscitados;
53 Bìndi ndú giì ya bìndi bà ꞌvala ndi Jézù ꞌdo gbí muuꞌdú wó gí Jèrùzàlémè. Ndâ ꞌduù me mbè ŋò ndú gî.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da sua ressurreição, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Kùṛo ndâ àsìkérì, ta ndâ àsìkérì mì wó náa ndú kû ù ṛègbà tí Jézù ta ndú nó mâ giì ŋò bà ngaka tí mì to, ta i tí nó mbe bàkà tí nó, gúku giì zèè ndú ꞌdáá mbi gî. Bìndi ndú giì ꞌdè có máa, «ꞌDakò tí nó táánò dú ká ꞌViì mí Mbíṛì!»
54 Ora, o centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e as coisas que haviam sucedido, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Mbè ndâ niì tí nó mbe ko tàkò Jézù ꞌdo Gàlìléyà tacó bà konì yí nó giì ṛò janga-jàngá gí ndiì ézó kû zeke ŋa ndâ ŋa i tí nó náa à me kû ta Jézù nó,
55 E estavam ali muitas mulheres, olhando de longe, que tinham seguido Jesus desde a Galileia para o servir.
56 ta ndâ Màríyà Màdèlénà, ta Màríyà nawu ndâ Jákòmò ta Jùzépè, ta nawu ndâ ꞌviì mì Zèbìdéyò.
56 Entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 ꞌDêꞌo mâ giì bàkà tí gî, ꞌbí ꞌdakò mbe gì ꞌdo gbí gbata Àrìmàtíyà tí mbe kpo-kpò i, delè tí mbe gì tí mbe tala có mì Jézù gî, ta ṛè wó a Jùzépè,
57 Ao anoitecer, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 giì ya gí bà ꞌdeke tí wó ji Pìlátò, máa yí bàkà nambeè mì wó, wàa yí ꞌví si yì ꞌví ya gí bà duu ku Jézù. Pìlátò mâ giì ùnje ji yí gî, Pìlátò giì tuu ꞌduù ji kùṛo ndâ àsìkérì mì wó, máa yí si Jùzépè ꞌví te ku Jézù.
58 E ele foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Jùzépè bà-i-nò giì ya gí bà te ku Jézù, yí giì so ta ngbáṛángà cé-ce bòngo,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o em pano limpo de linho,
60 bìndi yí giì te yí ya tí gí bà duu mí gbí kánjí ngú gùù náa yí duu mí gbí díí gítí ꞌdóó miṛi wó tí Jùzépè. Yí mâ giì nè njekèjì ꞌbá muuꞌdú ta du díí gî, yí giì njè nó ꞌdo bà-i-nò gî.
60 e o deitou no seu próprio túmulo novo, que havia esculpido em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, partiu.
61 Káa ndâ Màríyà Màdèlénà, ta Màríyà nawu ndâ Jákòmò ta Jùzépè ta o tí nò ki tí ndú ézó kû zeke ꞌbá muuꞌdú.
61 E estavam ali Maria Madalena e a outra Maria, assentadas defronte do sepulcro.
62 Ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà giì kili mí kùṛo Pìlátò ta yé bìndi bà duu Jézù,
62 No dia seguinte, que seguiu o dia da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 bìndi ndú giì ꞌdè có ji yí máa, «Buù, mbi ze ꞌva tí ꞌbí có náa mbe ꞌvéṛè tí nó táánò ꞌdè si yí káa wuù énó máa, yì bà ꞌvala ndi yì ꞌdo gbí muuꞌdú yì bìndi sili taꞌô.
63 dizendo: Senhor, lembramo-nos de que aquele enganador, quando ainda vivo, disse: Depois de três dias eu vou ressuscitar.
64 Má énò, à nìkì go énó máa, wò kaa ndâ àsìkérì ya gí bà ù ṛègbà muuꞌdú wó yee gbí ndâ sili tí nò. Tacó wò má me énò lá, ndâ mbe tala có mì wó bà giì ya gí bà ngbà ku wó ꞌdo gbí gùù gî, bìndi ndú bà giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù máa, yí ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó gî. Káa wotí tí ndòngbú ꞌvéṛè tí nò bà ndii kpédélé ŋìnó gî.»
64 Ordena, portanto, que o sepulcro seja protegido até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos à noite, o furtem e digam ao povo: Ele está ressuscitado dentre os mortos; e assim o último erro será pior do que o primeiro.
65 Káa Pìlátò giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Yo ya gí bà kaa ndâ àsìkérì wàa ndú ꞌví ù ṛègbà muuꞌdú tí kpoò.»
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes a guarda; Ide e protegei o máximo possível.
66 Ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà bà-i-nò giì ya gí bà bàkà ndâ i mítí njekèjì ꞌbá muuꞌdú tacó wàa ꞌduù má njaanga , à ꞌví ŋò ni gî, bìndi ndú giì kaa ndâ àsìkérì mí gbí nèté bà ù ṛègbà muuꞌdú.
66 Assim eles foram, e tornaram o sepulcro seguro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.