Mateus 26
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARC
1 Jézù mâ giì cee ta bà nìbà ndâ i ji ndâ mbe tala có mì wó gî, yí giì ꞌdè có ji ndú máa,
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos esses discursos, disse aos seus discípulos:
2 «Yo ŋò ni gî máa, sè sili kpónó ká sósòꞌô gítí gbolò o bà waa mbelè mì ndoo tí ndâ Jùdéyà tacó bà mèlè ndi tàkìì bà njè nó mì ndâ ká gù ndoo ꞌdo Másìrì. À delè nò a sè sili gítí bà je ꞌViì-mì-ꞌDakò ji ndâ tende ꞌduù tacó bà gbì yí mítí njèèkpè mû.»
2 Bem sabeis que, daqui a dois dias, é a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Káa ta gbèe o tí nò náa Jézù kû ꞌdè ta có gítí bà giì gbì yí mítí njèèkpè mû ji ndâ mbe tala có mì wó nò, ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà kili mí ꞌbá mì Kàyífà tí Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì,
3 Depois, os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás,
4 kû toko có gítí bà zèè Jézù á tàbèngìì, wàa à ꞌví zi yí gî.
4 e consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Ndú ta o tí nò giì eṛe gba có mì ndú gbaànjé énó máa, ndâ yì ꞌví zèè yí me ta ṛi mì gbolò o lá, tacó ndâ ꞌduù bà tanga i.
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Jézù ta o tí nò kuu ꞌbá mì ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Sìmónè ta ṛè ꞌviya mì wó a «Mbe cì» gbí gbata Bètánìyà.
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Mâ giì zekeꞌo, ꞌbí niì giì gì ta banga pó bàà náa yí sì ta i me gbolò, gbí banga káꞌi-bàà náa à bàkà ꞌdo tí ꞌbí ŋa duù ta có kpóló-kpolo, bìndi yí giì yee bàà tí nò ꞌdáá gî mítí muu Jézù si yí kû zò i.
7 aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com unguento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì ŋò ŋa gbolò pó bàà tí nò náa niì tí nò yee ꞌdáá mítí muu Jézù nò, ndú giì ꞌbìtà bà ꞌdè có ta kpo-tàkòcò, máa, «Ŋìnò a ŋa bà volo i yè ká nò?
8 E os seus discípulos, vendo isso, indignaram-se, dizendo: Por que este desperdício?
9 Àá kùtàá bà sì pó bàà tí nò ta i me gbolò, wàa à ꞌví ko ta ndâ mbe yê!»
9 Pois este unguento podia vender-se por grande preço e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Jézù mâ giì ꞌdi có mì ndâ mbe tala có mì wó nò, yí giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Niì tí nò bàkà ji yo a cèe tó i, káa yo kû pèè mbí wó tacó yè?
10 Jesus, porém, conhecendo isso, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? Pois praticou
11 Ndâ mbe yê ta o ꞌdáá gî bà dù kuu ta yo. Káa ye bà dù ta yo me ta o ꞌdáá gî lá.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Niì tí nò yee bàà tí nò mítí ye tacó bà ꞌviindi ye kû ù ta bà giì duu ye.
12 Ora, derramando ela este unguento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó máa, tàwo i tí nó náa niì tí nó bàkà nó bà cee wálá. Tacó bàndò tí nó náa à má ma Banga-Ngú-Có mítí gî nó, à delè bà dìtà ŋa i tí nó náa yí bàkà nó gî.»
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado, em todo o mundo, também será referido o que ela fez para memória sua.
14 Bìndi ꞌbí mbe tala có mì Jézù gbaànjé, ta ṛè wó a Júdà Ìsìkàrìyótè, bà-i-nò giì ya gí mì ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì,
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes
15 bìndi yí giì ꞌvee ndú, máa, «Ye má pà kpokèjì gítí bà zèè Jézù ji yo, yo bà je ji ye a yè?» Ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì bà-i-nò giì ꞌvìsì có ji yí ta bà ꞌdeke njì fádà ziꞌduù-gbaànjé-nje muuꞌbì ji yí.
15 e disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Júdà mâ giì kaa gùrúsù ꞌdo mì ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì gî, yí ngé giì ꞌbìtà bà pà tó o ta tó kpokèjì gítí bà zèè Jézù.
16 E, desde então, buscava oportunidade para o entregar.
17 Ta kpédélé ṛi mì gbolò o bà bàkà tàkìì bà ci ꞌDê-kô náa à bàkà ꞌdo tí ꞌdê njú kô, ndâ mbe tala có mì Jézù giì ꞌvee yí, máa, «Có mì lo máa, ndoo ꞌví zò i-cí-ci tacó bà ꞌdè nìkì maa ji Mbíṛì tacó bà mèlè ndi tàkìì bà njè nó mì ndâ ká gù ndoo ꞌdo Másìrì mí ngò?»
17 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que preparemos a comida da Páscoa?
18 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Yo ya gí mì ꞌdaànó gbí gbata Jèrùzàlémè, bìndi yo ꞌví ꞌdè có ji yí máa, ‹Mbe nìbà i ji ze máa, o mì yì dooko gî. Má énò, ndâ yì ta ndâ mbe tala có mì yì bà gì gí bà zò i-cí-ci mí ꞌbá mì lo.› »
18 E ele disse: Ide à cidade a
19 Ndâ mbe tala có mì Jézù bà-i-nò giì ya gí gbí gbata, bìndi ndú giì bàkà i-cí-ci tacó bà ꞌdè nìkì maa ji Mbíṛì gítí o bà njè nó mì ndâ ká gù ndâ Jùdéyà ꞌdo Másìrì.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Káa ta ꞌdêꞌo, si ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó muuꞌbì-nje só kû zò i-cí-ci,
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Jézù giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Ye kû ꞌdè có ji yo máa, ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí yo wúnó bà ba ngbù ye ji ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà.»
21 E, enquanto eles comiam, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Có tí nò náa Jézù ꞌdè nò giì zèè tí ndâ mbe tala có mì wó ngé ndii gî. Bìndi ndú ta bà muu ndú nò ꞌdáá gî, giì ꞌbìtà bà ꞌvee yí gbaànjé-gbaànjé, máa, «Àá bà dù a ye, Mbe tí ye?» «Àá bà dù a ye, Mbe tí ye?»
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram um por um a dizer-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Káa yí giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «ꞌBí ꞌduù náa ze toko ꞌbì ze mí gbí gbèe káꞌi i-zó-zò ta yí gî bà giì ba ngbù ye.
23 E ele, respondendo, disse: O que mete comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 ꞌViì-mì-ꞌDakò bà ya gí nje ku mì wó go có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì nó gî. Káa tende i bà giì ꞌde a ꞌduù tí nò mbe ba ngbù ꞌViì-mì-ꞌDakò nô! Àá táánò nìkì káa bà jò ꞌduù tí nò lá.»
24 Em verdade o Filho do Homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Júdà tí mbe ba ngbù Jézù mâ giì ꞌdi có mì wó náa yí ꞌdè gítí mbe kû giì ba ngbù wó nò, yí giì ꞌvee yí, máa, «Wò kû nì me ye lá, Mbe nìbà i?»
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura, sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Si ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó kû zò i-cí-ci, yí giì je kù kô, bìndi yí giì ꞌdè nìkì maa ji Mbíṛì, bìndi yí giì kiꞌviki gbí kù kô tí nò, bìndi yí giì kaa ji ndâ mbe tala có mì wó, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Yo kaa , wàa yo ꞌví zò . Ŋìnó a dìì ye.»
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, e, abençoando- o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Bìndi yí giì te ꞌvisî nèbítì, bìndi yí giì ꞌdè nìkì maa ji Mbíṛì, bìndi yí giì je ji ndú, máa, «Yo ꞌdáá gî njù
27 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos.
28 Ŋìnó a mbelè ye tí nó náa Mbíṛì bà giì njù ta ngú mùká ta ndâ ꞌduù nô. Mbelè ye tí nó bà giì yee to tacó tí ndâ ꞌduù me mbè. Tacó wàa, Mbíṛì ꞌví je ta à-cee-gî gítí ndâ vò i mì ndâ ꞌduù.
28 Porque isto é o meu sangue, o Novo Testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Yo te mí gbí muu yo máa, ye kákáꞌi bà njù nèbítì tí nó ta yo wálá, yee tí o bà giì njù mì ndoo ta ndoo ta o bà zogo to tí nó mì Bu ye.»
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide até àquele Dia em que o beba de novo convosco no Reino de meu Pai.
30 Ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó mâ giì cè cè ta bà be ṛè Mbíṛì bìndi bà zò i-cí-ci gî, ndú giì njè nó tacó bà ya gítí Gú Mbâ.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Káa si ndú kpokèjì Jézù giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Yo wúnó ta bèbìlì tí nó bà oloko ꞌdo tí ye ꞌdáá gî. Tacó à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, ‹Ye bà giì zi mbe gbà bee, bìndi ndâ rómbo bà giì ꞌvaaka gî.›
31 Então, Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Káa ye bà ya gí kùṛo gí bà ù ndi yo mí Gàlìléyà á bìndi bà ꞌvala ndi ye ꞌdo gbí muuꞌdú ye.»
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Káa Pìyétòrò giì ꞌvìsì có ji Jézù, máa, «Kpêtí sè ndâ ꞌbí ka ye ꞌdáá gî má bà oloko ꞌdo tí lo, ye ta bà miṛi ye jé gí bà o ꞌdo tí lo wálá.»
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Pìyétòrò, máa, «Ye kû ꞌdè có ji wò ta yúcó máa, kùṛo bà kò kò mì ngùù ta bà taꞌô ta nje yé wúnó, wò bà ꞌboo ye ta bà taꞌô delè.»
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Pìyétòrò á bìndi ŋìnò giì ꞌvìsì có ji Jézù, máa, «Ye jé gítí bà ꞌboo wò wálá. À kpêtí má káa ku, à nìkì káa bà cì ndà só ndúkú gî.» Sè ndâ ꞌbí ka Pìyétòrò ꞌdáá gî giì ꞌdè káa gbèe ŋa có mì Pìyétòrò nò ji Jézù.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Káa si ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó kû ꞌdo Gú Mbâ, Jézù giì ne ta ndú gítí ꞌbí wúngbó jìlì mbâ náa à kû nì mítí a Jètìsèmánè, náa à ṛò njíꞌdí gí to tàgbà gú. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó máa, «Yo ki tí yo to bà-i-nô, wàa ye ꞌví yèè gí zó gí bà ꞌdeke tí ye ji Mbíṛì.»
36 Então, chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Yí bà-i-nò giì ꞌdaka ta yí káa ndâ Pìyétòrò ta ndâ ꞌviì mì Zèbìdéyò sósòꞌô. Bìndi ndú giì co ta ndú gí ndiì ꞌdo gbí òkò tí sè ndâ ꞌbí mbe tala có mì wó. Ndú mâ giì co gí ndiì gî, njembí Jézù giì ꞌbìtà bà mù ta wotí tí . Bìndi líkíꞌo giì dù káa cee ꞌdo tí wó gî.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Yí bà-i-nò giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó taꞌô náa ndú gì ta ndú nó énó máa, «Séꞌi yè gbí njungu ye dê gí mì ku. À má énò, yo dù nô wàa yo ꞌví kpolo tí yo.»
38 Então, lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Bìndi yí giì yèè ndi wó ꞌdo tí ndú gàà gí ndiì, bìndi yí giì ꞌbu gbíṛo wó mí to, bìndi yí giì ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì énó máa, «Àá Bu ye, kpokèjì gítí bà te ꞌvisî séꞌi tí nó ꞌdo nje ye gî má kuu mì lo, te gî. Káa wò ꞌví te ká ꞌdo gbí ꞌdóó có mì lo gbí njembí lo, me ꞌdo gbí có mì ye lá.»
39 E, indo um pouco adiante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu
40 Jézù mâ giì dele ndi wó ꞌdo bàndò bà ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì gí mì ndâ mbe tala có mì wó, yí giì ꞌde ndú taꞌô ꞌdáá mìì ta ṛì gî. Bìndi yí giì gbà Pìyétòrò gí yaà, yí giì ꞌvee yí, máa, «Bà dù tí zòꞌo ta ye njíꞌdí wàa yo ꞌví ŋò ta ŋa i ŋìnó kèjì nó kpò yo gî?
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudeste vigiar comigo?
41 Yo dù tí zòꞌo, wàa yo ꞌví ꞌdeke tí yo ji Mbíṛì énó máa, ꞌbí i má tala yo, yí ꞌví ꞌde yo tí ndâ ꞌdakò. Ye ŋò ni gî máa, go bà bàkà go có mì Mbíṛì dú kuu gbí njembí yo, káa wotí tí yo gí tàkò wálá.»
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito
42 Bìndi bà ꞌdè có ji ndâ Pìyétòrò máa ndú dù tí zòꞌo, wàa ndú ꞌví ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì nò, Jézù giì dele ndi wó kákáꞌi ya gí bà ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì énó máa, «À má gbí njembí lo énó máa, ꞌvisî séꞌi tí nó ꞌví tè ká ndúkú ta ye, ye bà njù go có mì lo nó gî, Bu ye.»
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Meu Pai, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Yí mâ giì dele ndi wó ya gí mì ndâ Pìyétòrò kákáꞌi, yí giì ꞌde ndú ꞌdáá taꞌô tí ṛì, tacó bà dù tí zòꞌo kpò ndú gî.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos, porque os seus olhos estavam carregados.
44 Yí gbí ŋìnò giì dele káa ndi wó jéé gî, si ndú kû tè ṛì, ya gí bà ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì ká go ŋa ndâ bà ꞌdeke tí wó ŋìnó kpédéléꞌi kùṛo nô.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Yí mâ giì dele ndi wó, yí giì ꞌde ndâ Pìyétòrò zii ká zii ta ṛì. Bìndi yí giì gbà ndú, ndú mâ giì ziya gî, yí giì do mítí ndú máa, «Yo kû tè ndi yo a ṛì wàà? Yo tè ṛì wàa yo ꞌví tèwo yo. Káa yo ŋò nô, o bà cu gòmbò tí ꞌViì-mì-ꞌDakò ji ndâ vò ꞌduù kpónó dooko gî.
45 Então, chegou junto dos seus discípulos e disse-lhes: Dormi, agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Yo ŋò mbe cu gòmbò tí ye kèjì zô! Yo a gí yaà wàa ndoo ꞌví ù bà gì yí.»
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Káa si Jézù kû ꞌdè có ji ndâ Pìyétòrò, ndú mâ giì zekeꞌo, ndú giì ŋò Júdà tí ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì wó tí Jézù muuꞌbì-nje só nó ta ndâ mbè ꞌduù, náa ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà ká tuu ndú tacó bà gì gí giì zèè Jézù yee tí ndú ṛóó-ṛo-ṛò gî, ndâ ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndú ta kpo sìzò, ndâ ꞌbí ta ndâ ndòngbòlò mû.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Káa ta kùṛo bà yee ndâ ꞌduù tí nò, Júdà tí mbe ba ngbù Jézù kpo-gbí-tà-tù ndú sàà gî, máa, «ꞌDuù ŋìnó náa yo bà ŋò ye ꞌvee yí ta bà òlò gbí tù wó nó, a ní Jézù tí nò.»
48 E o traidor tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Tacó énò, ndú mâ giì yee tí Jézù gî, Júdà giì ꞌvee yí ta bà òlò gbí tù wó, máa, «Kútí lo ta ꞌdêꞌo nó ée, Mbe nìbà i?»
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi. E beijou-o.
50 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «Bàkà nèté mì lo náa wò gì tacó bà bàkà nó gálà, nambe ye!» Ndâ ꞌduù tí nó mbe gì ta Júdà nó mâ giì ꞌdi có mì Jézù nò, ndú giì njè gítí wó, bìndi ndú giì zèè yí gî.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus e o prenderam.
51 Káa ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì Jézù taꞌô mbe co ta yí gí ndiì nó mâ giì ŋò énò, yí giì ja sìzò mì wó ꞌdo gbí foko, bìndi yí giì da ta tù bòò mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì waa gî.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Káa Jézù giì ꞌdè có ji mbe tala có mì wó nò, máa, «Dele ta sìzò mì lo nò gí gbí foko mì wó. Tacó ndâ mbe kû te sìzò ꞌdáá gî bà cì káa ku sìzò.
52 Então, Jesus disse-lhe: Mete no seu lugar a tua espada, porque todos os que lançarem mão da espada à espada morrerão.
53 Wò kû koṛo có máa, ye kpónó má ꞌdè có ji Bu ye, máa, yí tuu ndâ basìlì yè to tí nó gî tacó bà kpolo tí ye, yí bà bàkà wálá?
53 Ou pensas tu que eu não poderia, agora, orar a meu Pai e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Káa ye má bàkà énò, wàa có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì nó ꞌví dù tí ꞌvéṛè wàà?»
54 Como,
55 Bìndi Jézù giì ꞌvee ndâ mbè ꞌduù tí nó náa Júdà kaa ndú gì tí tacó bà zèè yí nó, máa, «Ye a mbe tè kùṛo vò i wàa yo ꞌví kaa tí gì gí bà zèè ye ta ndâ kpo sìzò ta ndâ ndòngbòlò mû a ꞌbì yo? Ye ta ṛi ꞌdáá gî kû nìbà i ji ndâ ꞌduù gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì, káa yo jé zèè ye lá.
55 Então, disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e porretes, para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Káa i tí nó kpónó bàkà tí tacó wàa ndâ có mì ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì náa ndú cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì nó ꞌví dù tí tí yúcó.»
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumpram as Escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Ndâ ꞌduù tí nò mbe zèè Jézù nò giì ya ta yí gí ꞌbá mì Kàyífà tí Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì. Tacó ndâ kpo-kpò mbe nìbà i, ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá mì ndâ Jùdéyà kili ta o tí nò ꞌdáá gî mí kà.
57 E os que prenderam Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Káa ta o tí nó si ndú kû ya ta Jézù gí ꞌbá mì Kàyífà nó, Pìyétòrò giì dù ꞌdo tí ndú jàngáá gí ndiì kû ko tàkò Jézù gbí ngbà, tacó wàa yí ꞌví ya gí bà ŋò ndòngbú ŋa i ŋìnó náa ndâ ꞌduù tí nò bà bàkà ta yí nô. Ndú mâ giì yee gbí ngbàngà á ꞌbá mì Kàyífà gî, Pìyétòrò giì ya gí bà ki tí wó to mì ndú ta ndâ mbe ù gbí ngbàngà.
58 E Pedro o seguiu de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Bìndi ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo ꞌduù gbí gbolò ngbàngà mì ndâ Jùdéyà giì pà gbí to ꞌvéṛè ngé cee gî, tacó wàa ndâ yì ꞌví ꞌde ta kpokèjì bà waa có ku mítí Jézù,
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte,
60 káa à giì kpò ndú ngbàà gî. Sè ndâ ꞌbí cèe ꞌduù giì waaka bà ŋa ꞌvéṛè ŋìndi ndú, káa à delè dí bà ká lá. Ndâ ꞌbí ꞌdakò sósòꞌô bà-i-nò giì oloko gí kùṛo ndâ ꞌduù, bìndi ndú giì ꞌdè có, máa,
60 e não o achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, mas, por fim, chegaram duas
61 «Ze táánò ꞌde ꞌdakò tí nó kuu nó kû ꞌdè có ji ndâ ꞌduù máa, yì bà kiꞌviki gbolò ꞌbá-Mbíṛì tí nó á gbí gbata Jèrùzàlémè nó gí to, wàa yì ꞌví bì ndí gí yaà gbí sili taꞌô.»
61 e disseram: Este disse: Eu posso derribar o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Kàyífà tí Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mâ giì ꞌdi có mì ndâ ꞌdakò tí nò, yí giì a gí yaà ꞌdo pí jàlàmbà mì wó, bìndi yí giì ꞌvee Jézù, máa, «Có mì lo gí tàkò có tí nò náa ndâ ꞌdakò tí nò ꞌdè gítí lo nò wálá?»
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Káa Jézù giì njaa nje wó gí tàkò ꞌvé mì Kàyífà nò gbaànjé lá. Bìndi Kàyífà giì ꞌvee yí ta ꞌbí ꞌvé, máa, «Ye kû be ji wò a tí Mbíṛì tí nó tí wu Mbíṛì nô, ꞌdè ji ze gi, wò a Bìndi-Mbíṛì tí nó tí ꞌViì-mì-Mbíṛì?»
63 E Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Kàyífà, máa, «A wò ká ꞌdè ta nje lo. Káa yo dele kpónó-kpónó bà giì ŋò ꞌViì-mì-ꞌDakò kû ki tí wó gbí kùꞌbì mì Mbíṛì tí mbe wotí, bìndi yí bà giì gì ꞌdo gbíṛì co gbí ndâ kùlù mù gí muu to tí nô.»
64 Disse-lhes Jesus: Tu em breve o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Kàyífà mâ giì ꞌdi có mì Jézù nò, yí giì yaka gbí bòngo ꞌdo tí wó ta sé có gî, máa, Jézù ꞌdè zu có gítí Mbíṛì gî. Bìndi yí giì ꞌvee ndâ kpo ꞌduù gbí ngbàngà mì ndâ Jùdéyà, máa, «Yo kpónó ꞌdi nò a bà ꞌdè zu có mì wó gítí Mbíṛì ta tù yo gî. Má énò, ndoo kpòò kû ù a ndi ndâ ꞌdi, máa ndú ká ꞌví giì ꞌdè ndi ndâ có gbí nje wó ji ndoo?
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes, agora, a sua blasfêmia.
66 Có gbí muu yo kpónó máa yè?»
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Bìndi ndú giì njè gítí Jézù ta ba cù cù mí gbíṛo wó, ta bà dòmò yí, ta bà gbì yí,
67 Então, cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam,
68 ta ba lè yí, máa, «Nì ṛè ndâ mbe kû gbì wò ji ze gi, Bìndi-Mbíṛì.»
68 dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Ta o tí nó náa ndâ ꞌduù tí nò kû mèèkè ta i tí Jézù mí kùṛo Kàyífà nò, Pìyétòrò kû ki tí wó to á gbí ngbàngà sè. Mâ giì zekeꞌo, ꞌbí niì mbe kû bàkà nèté gbí ngbàngà giì gì gí mì Pìyétòrò, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí, máa, «Wò delè táánò kû dù ta Jézù tí nó tí ꞌduù Gàlìléyà nô.»
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Káa Pìyétòrò giì tò kponje si mí kùṛo ndâ ꞌduù ꞌdáá gî, máa, «Ye ꞌdi gbí ŋa có mì lo náa wò kû ꞌdè ji ye nò lá.»
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Pìyétòrò mâ giì co gí njekèjì ndùgù, ꞌbí ꞌvinî mbe kû bàkà nèté ꞌbá mì Kàyífà mâ giì ŋò yí, yí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù ŋìnó mbe kû ṛò tíyò á ṛègbà tí wó nó, máa, «Yí táánò kû dù a i mì Jézù tí nó mbe ꞌdo Názàrètì nô.»
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Káa Pìyétòrò kákáꞌi giì tò kponje gî, ta bà see tí wó, máa, «Ye ŋò ꞌduù tí nò ni lá.»
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Ndú mâ giì dù ndì-ndì-ndì énó, ndâ ꞌbí ꞌduù mbe kû ṛò tíyò ta ndâ Pìyétòrò giì gì gí mì Pìyétòrò, bìndi ndú giì ꞌdè có ji yí, máa, «Wò nó kuu nó a ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó mbe kû tala có mì Jézù nô, ta kponje gítí wálá. A cè ŋa bà ꞌde có mì lo ká yù wò gí sè.»
73 E, logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Káa Pìyétòrò giì see tí wó ta bà gò ku, máa, «Ye ŋò ꞌdakò tí nò ni lá,» ká jé kpóó ꞌvii ta bà kò kò mì ngùù.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Bìndi mbí Pìyétòrò giì ꞌva tí có tí nó náa Jézù ꞌdè ji yí, máa, «Wò bà ꞌboo ye ta bà taꞌô á kùṛo bà kò kò mì ngùù» nô. Bìndi yí giì co ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù gí ndiì, bìndi yí giì wa gbí ta wotí tí ngé ndii gî.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.