Mateus 21
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 Ndâ Jézù mâ giì dooko ta gbata Jèrùzàlémè gî, si ndú pí Gú Mbâ, Jézù giì tuu ndâ ꞌbí mbe tala có mì wó sósòꞌô,
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 máa, «Yo ya gítí ndâ ꞌbá tí zó náa yo kû ŋò muu ndú ngéé kùṛo yo zô. À káa póó bà yee yo kà, yo bà ꞌde na kècè náa à eṛe yí gî, ta ꞌviì mì wó gbí wú ṛègbà tí wó. Yo ꞌví njaanga ndú ꞌdo gbí wú gî, bìndi yo ꞌví gì ta ndú ji ye.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 ꞌBí ꞌduù má ꞌvee yo, yo ꞌví ꞌvìsì có ji yí, máa, ‹A Mbe tí ze ká tuu ze, máa ze ya ta ndú ji yì. Nèté mì wó má cee ta ndú gî, yí bà tuu ndú ngé gí bàndò mì ndú.› »
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 I tí nò bàkà tí go có tí nó náa Ìzáyà tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì táánò ꞌdè énó máa,
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 «ꞌDè có ji ndâ ꞌduù Jèrùzàlémè, máa,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Ndâ mbe tala có mì Jézù sósòꞌô náa yí tuu ndú nó giì njè nó ya gí bà bàkà go có tí nò náa Jézù ꞌdè ji ndú nò.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Ndú bà-i-nò giì gbà ndâ ngbú ꞌviì-kècè tí nò ta nawu wó ya tí ji Jézù. Ndú mâ giì yee ta ndú tí Jézù gî, ndú giì ki ndâ bòngo mí pí tí ngbú ꞌviì-kècè tí nò, bìndi Jézù giì o yí, ya tí gí gbí gbata Jèrùzàlémè.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Ndâ ꞌduù me mbè gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó mbe tì mí mì Jézù nó giì gò ndâ bòngo mì ndú mí to ta tí kpokèjì, ndâ ꞌbí giì kiꞌviki ndâ kpâ gò mítí kpokèjì, tacó wàa Jézù ꞌví nò gbí , tacó bà te ꞌduù mítí bà ṛì yí gí gbí gbata Jèrùzàlémè.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Bìndi ndâ mbè ꞌduù giì ꞌbìtà bà ko Jézù ya tí gí gbí gbata. Ndâ ꞌbí ꞌduù tè kùṛo wó, bìndi ndâ ꞌbí ꞌduù tàkò wó ndiì, kû tò kû ta líkíꞌo, máa,
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Gbata Jèrùzàlémè giì ngaka a cèe tí ta o bà yee Jézù. Ndâ ꞌduù ta o tí nò kû giì ꞌvee a ꞌvé, máa, «Ŋìnó a ꞌdi? Ŋìnó a ꞌdi?»
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Káa ndâ mbè ndâ ꞌduù tí nó mbe kû ko tàkò Jézù nó giì ꞌvìsì có ji ndâ mbe kû ꞌvee ꞌvé tí nó, máa, «A Jézù tí nó tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì mbe gì ꞌdo gbí gbata Názàrètì á gbí to Gàlìléyà nô.»
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Jézù mâ giì yee gbí gbata Jèrùzàlémè gî, yí giì ṛì gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì. Bìndi yí giì mòkò ndâ mbe bàkà gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì tí ꞌbá ꞌvélè nó ꞌdáá gî gí sè. Bìndi yí giì ꞌbuku ndâ tàràbézà mì ndâ mbe kû ꞌvìsì gùrúsù, ta ndâ mbata mì ndâ mbe kû mà ndâ kùlè nó mí to.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nò ta kpo tàkòcò, máa, «À cu mí gbí wáràgà mì Ìzáyà tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì, máa: Mbíṛì máa, ‹ꞌBá mì ye a bàndò bà ꞌdeke tí ndâ ꞌduù ji ye.› Káa yo kpónó bàngû nó giì ꞌvìsì tí bàndò mì ndâ mbe kùmùkù ndâ i mì ndâ ꞌduù.»
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Jézù mâ giì cee ta ndâ mbe bàkà gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì tí ꞌbá ꞌvélè nó gî, ndâ mbe sú ṛo ta ndâ mbe ku kò giì kaa ya gí mì wó gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì kà, bìndi yí giì ꞌvala ndú.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Ndâ kpo-kpò bu-Mbíṛì ta ndâ mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà bà-i-nò mâ giì ŋò ŋa ndâ i-seṛè tí nò náa Jézù kû bàkà nó, ndú delè mâ giì ꞌdi ndâ kú tí nó náa ndâ víí ꞌviì kû tò ta gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì, máa, «ꞌVala ze, ꞌViì mì Dàvídè! ꞌVala ze, ꞌViì mì Dàvídè!» nó, ndú giì ꞌde ndeṛè bà òkòlòwò gítí Jézù gî.
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Ndú bà-i-nò giì ꞌvee Jézù máa, «Wò ꞌdi có tí nò náa ndâ ꞌviì tí nò kû tò ta kû nò gî?»
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Jézù giì njè nó ꞌdo Jèrùzàlémè bìndi ndâ có tí nò ya gí bà tè ṛì gbí gbata Bètánìyà.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Ta dúꞌo si Jézù kû dele ta go tí wó ꞌdo Bètánìyà gí Jèrùzàlémè,
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 yí giì ŋò ꞌbí mû-mbiìgá á seè kpokèjì. Yí giì ne tacó bà pà yú wàa yì ꞌví zò gítí go tí nò tí yì nò. Káa yí giì ꞌde káa bè kpâ. Gbèe ṛi mbiìgá gbí mû wálá. Bìndi yí giì ì njà mítí mû tí nò máa, «Wò ꞌví ṛì kákáꞌi lá.» Ndâ kpâ-mbiìgá tí nò ngé giì me ṛemo-ṛémòò, goòlá a wu ka co tí ndú nô.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì ŋò bà lemere bè mbiìgá tí nò ta ku gálà énò, nje ndú giì ꞌdèè gî. Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ꞌvee ꞌvé máa, «A ŋa yè ká zi mû-mbiìgá tí nó gálà go có ꞌdì nó?»
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó máa, yo má ùnje gítí Mbíṛì ta njembí yo gbaànjé, yo bà bàkà cuki me káa ŋa i tí nó náa à bàkà mítí mû-mbiìgá tí nó, nó lá. Yo kpêtí má ꞌdè có ji ꞌbí gbolò gú, máa yí njè nó ꞌdo tí bàndò mì wó ya gí bà ꞌva tí tà kàpá, yí bà bàkà go có mì yo nò gî.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Yo delè má ꞌdeke tí yo ji Mbíṛì tacó ꞌbí i ta njembí yo gbaànjé, Mbíṛì bà je i tí nò ji yo gî.»
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Jézù mâ giì ṛì gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì kû nìbà i ji ndâ ꞌduù gî, ndâ ꞌbí bu-Mbíṛì ta ndâ ꞌbí kpo-ꞌduù-ꞌbá mì ndâ Jùdéyà giì gì gí mì wó, bìndi ndú giì ꞌvee yí máa, «A ꞌdi ká je wotí bà bàkà ndâ i tí nó náa wò kû bàkà nó ji wò?»
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Ye kpónó delè kû giì ꞌvee yo ta ꞌvé gbaànjé, yo má ꞌvìsì có ji ye gí tàkò gî, bìndi ye ꞌví giì nì ṛè ꞌduù tí nó mbe je wotí bà bàkà ndâ i tí nó náa ye kû bàkà nó ji yo:
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 A ꞌdi táánò ká je wotí bà caka tí ndâ ꞌduù ji Jòvánì? A Mbíṛì wèè, a ꞌbí ꞌduù wèè? Yí ꞌde wotí tí nò ꞌdo kòtí ꞌdi? Nògí, yo nì ṛè ꞌduù tí nò ji ye.»
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Káa bà ꞌdè énó máa, Jòvánì táánò ꞌde wotí tí nò ꞌdo mì ndâ ꞌduù, delè káa bà le wú mítí miṛi ndoo, tacó ndâ ꞌduù ùnje gî máa, Jòvánì táánò a mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì.»
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Tacó énò, ndú giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «Ze ŋò bà lá.»
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 «Yo kû koṛo có máa yè? ꞌBí ꞌdakò ta ndâ ꞌviì mì wó sósòꞌô táánò giì ya gí mì kpo ꞌviì mì wó, yí giì ꞌdè có ji yí énó máa, ‹ꞌViì, ya gí bà bàkà nèté gbí njí wúnó.›
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Káa ꞌviì tí nò giì ꞌvìsì có ji bu wó máa, ‹Ye tí nó wálá.› Káa ꞌviì tí nò mâ giì koṛo muu wó, yí giì ꞌvìsì muu wó gî, bìndi yí giì ya gí gbí njí go có mì bu wó nò gî.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 ꞌDakò tí nò giì ya gí mì làmbu ꞌviì mì wó, gí bà ꞌdè có ji yí máa, yí ya gí gbí njí. Káa ꞌviì tí nò giì eendi bu wó máa, ‹Ye bà ya gî, buù,› káa yí giì ya lá.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 A ꞌdi ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌviì tí nò sósòꞌô nò ká bàkà go có mì bu wó?»
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Ye ꞌdè có tí nò ji yo tacó Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù táánò gì gí mì yo muu to tí nó tí mbe nìbà tó kpokèjì ji ndâ ꞌduù, káa yo táánò ùnje gítí ndâ có mì wó lá. A ndâ mbe kili i-mírì ta ndâ mbe nò vò ndoò nó táánò ká ùnje gítí ndâ có mì wó. Yo táánò ŋò ndú tí gî, káa yo biya bà ꞌvìsì muu yo ꞌdo tí ndâ vò kpokèjì mì yo gî.
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 «Yo sè tù yo gítí ꞌbí có tí nó náa ye kû giì lòkòꞌbò ji yo nô. Ta ꞌbí o gbaànjé ꞌbí ꞌdakò giì ṛò njí mû-nèbítì mì wó, bìndi yí giì ṛò ndâ ꞌbí mû tí ndùgù gí tàkò , bìndi yí giì duu gùù tí bàndò bà pee nèbítì mí gbí , bìndi yí giì duu cèléngé tacó bà gbà i mí gbí njí tí nò. Bìndi yí giì kaa ndâ ꞌduù mí gbí , máa, ndú má pee nèbítì gî, bà ŋìndi ndú ꞌví dù énô, wàa bà ŋìndi yì ꞌví dù énô. Ndú mâ giì ꞌvii có ta ꞌdakò tí nò náa yí kaa ndú mí gbí njí nò cee gî, yí giì ya gí bà nò ndoò gí gbí tende muu to.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Yí mâ giì ŋò o bà yù nèbítì dooko gî, yí giì tuu ndâ bòò mì wó ji ndâ mbe kû bàkà nèté gbí njí mì wó máa, ndú je bà nèbítì ŋìndi yì ji ndú wàa ndú ꞌví gì tí ji yì.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 «Ndâ bòò mì mbe njí mâ giì yee ta ŋa có tí nò náa mbe tí ndú tuu ta ndú nò tí ndâ ꞌdakò tí nò mbe kû bàkà nèté gbí njí mì wó nò, ndâ ꞌdakò tí nò giì bàkà gbínje ta ndú, ta bà gbì ndú, ta bà ꞌvaka ndú ta díí. Bìndi ndú giì zi ꞌbí gbaànjé gî.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Có ŋa vò i tí nò náa ndâ ꞌduù tí nò bàkà ta ndâ bòò mì mbe njí nò mâ giì yee gbí tù wó, yí giì tuu ndâ ꞌbí bòò mì wó kákáꞌi, gbí ŋìnò me mbè ndii ndâ kpédélé ŋìnó gî ji ndú. Káa ndâ ꞌdakò tí nò giì bàkà káa ndi ŋa ndâ vò i tí nó náa ndú bàkà ta ndâ kpédélé bòò mì mbe njí nó mítí ndâ ŋìnò.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Bà taꞌô ꞌduù náa mbe njí giì tuu ji ndú a ꞌdóó ꞌviì mì wó ta bà koṛo có máa, ‹Ndú bà te duù mítí ꞌdóó ꞌviì mì ye gî.›
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 «Káa ndâ mbe bàkà nèté gbí njí mâ giì ŋò ꞌviì mì mbe njí kèjì, ndú giì ꞌdè có gbí òkò tí ndú máa, ‹Ŋìzó a ꞌdóó mbe mbèlè tí nó ká kèjì zô. Ndoo zi yí gî, wàa ndoo ꞌví dù tí ndâ mbe mbèlè tí nó bìndi wó.›
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 ꞌViì tí nò mâ giì yee mì ndú, ndú giì ja yí ꞌdo gbí njí gí nje o, bìndi ndú giì zi yí gî.
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 À má énò, yo kpónó kû koṛo ta muu yo máa, mbe njí tí nò bà giì bàkà a ŋa yè ta ndâ mbe nèté tí nò?»
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Yí bà ziki ndâ vo-vò mbe nèté tí nò ꞌdáá gî, ta kponje gítí wálá. Bìndi yí bà giì pà ndâ ꞌbí cèe ngú mbe nèté mbe kû je bà i ŋìndi wó ji yí ta o bà kili i ꞌdo gbí njí.»
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Jézù bà-i-nò giì ꞌvee ndú, máa, «Yo jé ꞌdeke có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì nó lá? Có tí nò máa,
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 «Má énò, ye kû ꞌdè có ji yo máa, ‹Àá bà mò yo ꞌdo ꞌbá mì Mbíṛì gî, wàa à ꞌví je ꞌbá tí nò ji ndâ ꞌbí ŋa tende ꞌduù mbe kû bàkà tó i.›
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 ꞌDuù má ꞌva tí wó pí díí tí nò náa ndâ mbe bì ꞌbá táánò bè gî nò, ꞌduù tí nò bà kiꞌviki tí vò ŋa ŋìnô. Káa à má díí tí nò ká ꞌva tí pí tí ꞌduù, díí tí nò bà ꞌbaꞌdaka gbí ꞌduù tí nò gî.»
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Ndâ kpo-kpò ꞌduù gbí ngbàngà mì ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌdi có tí nò náa Jézù lòkòꞌbò nò, ndú giì ŋò ni gî máa, yí kû lòkòꞌbò có tí nò a i gítí ndâ yì.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Tacó énò, ndú giì jè ta bà pà kpokèjì bà zèè yí, káa gúku ndâ mbè ꞌduù tí nò mbe kili mí mì Jézù nò giì kpò ndú gî. Tacó ndâ ꞌduù tí nò ŋò ni gî máa, Jézù a mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.