Mateus 21
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NAA
1 Ndâ Jézù mâ giì dooko ta gbata Jèrùzàlémè gî, si ndú pí Gú Mbâ, Jézù giì tuu ndâ ꞌbí mbe tala có mì wó sósòꞌô,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 máa, «Yo ya gítí ndâ ꞌbá tí zó náa yo kû ŋò muu ndú ngéé kùṛo yo zô. À káa póó bà yee yo kà, yo bà ꞌde na kècè náa à eṛe yí gî, ta ꞌviì mì wó gbí wú ṛègbà tí wó. Yo ꞌví njaanga ndú ꞌdo gbí wú gî, bìndi yo ꞌví gì ta ndú ji ye.
2 dizendo-lhes:
3 ꞌBí ꞌduù má ꞌvee yo, yo ꞌví ꞌvìsì có ji yí, máa, ‹A Mbe tí ze ká tuu ze, máa ze ya ta ndú ji yì. Nèté mì wó má cee ta ndú gî, yí bà tuu ndú ngé gí bàndò mì ndú.› »
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 I tí nò bàkà tí go có tí nó náa Ìzáyà tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì táánò ꞌdè énó máa,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 «ꞌDè có ji ndâ ꞌduù Jèrùzàlémè, máa,
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Ndâ mbe tala có mì Jézù sósòꞌô náa yí tuu ndú nó giì njè nó ya gí bà bàkà go có tí nò náa Jézù ꞌdè ji ndú nò.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Ndú bà-i-nò giì gbà ndâ ngbú ꞌviì-kècè tí nò ta nawu wó ya tí ji Jézù. Ndú mâ giì yee ta ndú tí Jézù gî, ndú giì ki ndâ bòngo mí pí tí ngbú ꞌviì-kècè tí nò, bìndi Jézù giì o yí, ya tí gí gbí gbata Jèrùzàlémè.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Ndâ ꞌduù me mbè gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó mbe tì mí mì Jézù nó giì gò ndâ bòngo mì ndú mí to ta tí kpokèjì, ndâ ꞌbí giì kiꞌviki ndâ kpâ gò mítí kpokèjì, tacó wàa Jézù ꞌví nò gbí , tacó bà te ꞌduù mítí bà ṛì yí gí gbí gbata Jèrùzàlémè.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Bìndi ndâ mbè ꞌduù giì ꞌbìtà bà ko Jézù ya tí gí gbí gbata. Ndâ ꞌbí ꞌduù tè kùṛo wó, bìndi ndâ ꞌbí ꞌduù tàkò wó ndiì, kû tò kû ta líkíꞌo, máa,
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Gbata Jèrùzàlémè giì ngaka a cèe tí ta o bà yee Jézù. Ndâ ꞌduù ta o tí nò kû giì ꞌvee a ꞌvé, máa, «Ŋìnó a ꞌdi? Ŋìnó a ꞌdi?»
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Káa ndâ mbè ndâ ꞌduù tí nó mbe kû ko tàkò Jézù nó giì ꞌvìsì có ji ndâ mbe kû ꞌvee ꞌvé tí nó, máa, «A Jézù tí nó tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì mbe gì ꞌdo gbí gbata Názàrètì á gbí to Gàlìléyà nô.»
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Jézù mâ giì yee gbí gbata Jèrùzàlémè gî, yí giì ṛì gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì. Bìndi yí giì mòkò ndâ mbe bàkà gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì tí ꞌbá ꞌvélè nó ꞌdáá gî gí sè. Bìndi yí giì ꞌbuku ndâ tàràbézà mì ndâ mbe kû ꞌvìsì gùrúsù, ta ndâ mbata mì ndâ mbe kû mà ndâ kùlè nó mí to.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nò ta kpo tàkòcò, máa, «À cu mí gbí wáràgà mì Ìzáyà tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì, máa: Mbíṛì máa, ‹ꞌBá mì ye a bàndò bà ꞌdeke tí ndâ ꞌduù ji ye.› Káa yo kpónó bàngû nó giì ꞌvìsì tí bàndò mì ndâ mbe kùmùkù ndâ i mì ndâ ꞌduù.»
13 E disse-lhes:
14 Jézù mâ giì cee ta ndâ mbe bàkà gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì tí ꞌbá ꞌvélè nó gî, ndâ mbe sú ṛo ta ndâ mbe ku kò giì kaa ya gí mì wó gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì kà, bìndi yí giì ꞌvala ndú.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Ndâ kpo-kpò bu-Mbíṛì ta ndâ mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà bà-i-nò mâ giì ŋò ŋa ndâ i-seṛè tí nò náa Jézù kû bàkà nó, ndú delè mâ giì ꞌdi ndâ kú tí nó náa ndâ víí ꞌviì kû tò ta gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì, máa, «ꞌVala ze, ꞌViì mì Dàvídè! ꞌVala ze, ꞌViì mì Dàvídè!» nó, ndú giì ꞌde ndeṛè bà òkòlòwò gítí Jézù gî.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Ndú bà-i-nò giì ꞌvee Jézù máa, «Wò ꞌdi có tí nò náa ndâ ꞌviì tí nò kû tò ta kû nò gî?»
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Jézù giì njè nó ꞌdo Jèrùzàlémè bìndi ndâ có tí nò ya gí bà tè ṛì gbí gbata Bètánìyà.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Ta dúꞌo si Jézù kû dele ta go tí wó ꞌdo Bètánìyà gí Jèrùzàlémè,
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 yí giì ŋò ꞌbí mû-mbiìgá á seè kpokèjì. Yí giì ne tacó bà pà yú wàa yì ꞌví zò gítí go tí nò tí yì nò. Káa yí giì ꞌde káa bè kpâ. Gbèe ṛi mbiìgá gbí mû wálá. Bìndi yí giì ì njà mítí mû tí nò máa, «Wò ꞌví ṛì kákáꞌi lá.» Ndâ kpâ-mbiìgá tí nò ngé giì me ṛemo-ṛémòò, goòlá a wu ka co tí ndú nô.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì ŋò bà lemere bè mbiìgá tí nò ta ku gálà énò, nje ndú giì ꞌdèè gî. Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ꞌvee ꞌvé máa, «A ŋa yè ká zi mû-mbiìgá tí nó gálà go có ꞌdì nó?»
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó máa, yo má ùnje gítí Mbíṛì ta njembí yo gbaànjé, yo bà bàkà cuki me káa ŋa i tí nó náa à bàkà mítí mû-mbiìgá tí nó, nó lá. Yo kpêtí má ꞌdè có ji ꞌbí gbolò gú, máa yí njè nó ꞌdo tí bàndò mì wó ya gí bà ꞌva tí tà kàpá, yí bà bàkà go có mì yo nò gî.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Yo delè má ꞌdeke tí yo ji Mbíṛì tacó ꞌbí i ta njembí yo gbaànjé, Mbíṛì bà je i tí nò ji yo gî.»
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Jézù mâ giì ṛì gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì kû nìbà i ji ndâ ꞌduù gî, ndâ ꞌbí bu-Mbíṛì ta ndâ ꞌbí kpo-ꞌduù-ꞌbá mì ndâ Jùdéyà giì gì gí mì wó, bìndi ndú giì ꞌvee yí máa, «A ꞌdi ká je wotí bà bàkà ndâ i tí nó náa wò kû bàkà nó ji wò?»
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Ye kpónó delè kû giì ꞌvee yo ta ꞌvé gbaànjé, yo má ꞌvìsì có ji ye gí tàkò gî, bìndi ye ꞌví giì nì ṛè ꞌduù tí nó mbe je wotí bà bàkà ndâ i tí nó náa ye kû bàkà nó ji yo:
24 Jesus respondeu:
25 A ꞌdi táánò ká je wotí bà caka tí ndâ ꞌduù ji Jòvánì? A Mbíṛì wèè, a ꞌbí ꞌduù wèè? Yí ꞌde wotí tí nò ꞌdo kòtí ꞌdi? Nògí, yo nì ṛè ꞌduù tí nò ji ye.»
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Káa bà ꞌdè énó máa, Jòvánì táánò ꞌde wotí tí nò ꞌdo mì ndâ ꞌduù, delè káa bà le wú mítí miṛi ndoo, tacó ndâ ꞌduù ùnje gî máa, Jòvánì táánò a mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì.»
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Tacó énò, ndú giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «Ze ŋò bà lá.»
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 «Yo kû koṛo có máa yè? ꞌBí ꞌdakò ta ndâ ꞌviì mì wó sósòꞌô táánò giì ya gí mì kpo ꞌviì mì wó, yí giì ꞌdè có ji yí énó máa, ‹ꞌViì, ya gí bà bàkà nèté gbí njí wúnó.›
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Káa ꞌviì tí nò giì ꞌvìsì có ji bu wó máa, ‹Ye tí nó wálá.› Káa ꞌviì tí nò mâ giì koṛo muu wó, yí giì ꞌvìsì muu wó gî, bìndi yí giì ya gí gbí njí go có mì bu wó nò gî.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 ꞌDakò tí nò giì ya gí mì làmbu ꞌviì mì wó, gí bà ꞌdè có ji yí máa, yí ya gí gbí njí. Káa ꞌviì tí nò giì eendi bu wó máa, ‹Ye bà ya gî, buù,› káa yí giì ya lá.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 A ꞌdi ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌviì tí nò sósòꞌô nò ká bàkà go có mì bu wó?»
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Ye ꞌdè có tí nò ji yo tacó Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù táánò gì gí mì yo muu to tí nó tí mbe nìbà tó kpokèjì ji ndâ ꞌduù, káa yo táánò ùnje gítí ndâ có mì wó lá. A ndâ mbe kili i-mírì ta ndâ mbe nò vò ndoò nó táánò ká ùnje gítí ndâ có mì wó. Yo táánò ŋò ndú tí gî, káa yo biya bà ꞌvìsì muu yo ꞌdo tí ndâ vò kpokèjì mì yo gî.
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 «Yo sè tù yo gítí ꞌbí có tí nó náa ye kû giì lòkòꞌbò ji yo nô. Ta ꞌbí o gbaànjé ꞌbí ꞌdakò giì ṛò njí mû-nèbítì mì wó, bìndi yí giì ṛò ndâ ꞌbí mû tí ndùgù gí tàkò , bìndi yí giì duu gùù tí bàndò bà pee nèbítì mí gbí , bìndi yí giì duu cèléngé tacó bà gbà i mí gbí njí tí nò. Bìndi yí giì kaa ndâ ꞌduù mí gbí , máa, ndú má pee nèbítì gî, bà ŋìndi ndú ꞌví dù énô, wàa bà ŋìndi yì ꞌví dù énô. Ndú mâ giì ꞌvii có ta ꞌdakò tí nò náa yí kaa ndú mí gbí njí nò cee gî, yí giì ya gí bà nò ndoò gí gbí tende muu to.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Yí mâ giì ŋò o bà yù nèbítì dooko gî, yí giì tuu ndâ bòò mì wó ji ndâ mbe kû bàkà nèté gbí njí mì wó máa, ndú je bà nèbítì ŋìndi yì ji ndú wàa ndú ꞌví gì tí ji yì.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 «Ndâ bòò mì mbe njí mâ giì yee ta ŋa có tí nò náa mbe tí ndú tuu ta ndú nò tí ndâ ꞌdakò tí nò mbe kû bàkà nèté gbí njí mì wó nò, ndâ ꞌdakò tí nò giì bàkà gbínje ta ndú, ta bà gbì ndú, ta bà ꞌvaka ndú ta díí. Bìndi ndú giì zi ꞌbí gbaànjé gî.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Có ŋa vò i tí nò náa ndâ ꞌduù tí nò bàkà ta ndâ bòò mì mbe njí nò mâ giì yee gbí tù wó, yí giì tuu ndâ ꞌbí bòò mì wó kákáꞌi, gbí ŋìnò me mbè ndii ndâ kpédélé ŋìnó gî ji ndú. Káa ndâ ꞌdakò tí nò giì bàkà káa ndi ŋa ndâ vò i tí nó náa ndú bàkà ta ndâ kpédélé bòò mì mbe njí nó mítí ndâ ŋìnò.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Bà taꞌô ꞌduù náa mbe njí giì tuu ji ndú a ꞌdóó ꞌviì mì wó ta bà koṛo có máa, ‹Ndú bà te duù mítí ꞌdóó ꞌviì mì ye gî.›
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 «Káa ndâ mbe bàkà nèté gbí njí mâ giì ŋò ꞌviì mì mbe njí kèjì, ndú giì ꞌdè có gbí òkò tí ndú máa, ‹Ŋìzó a ꞌdóó mbe mbèlè tí nó ká kèjì zô. Ndoo zi yí gî, wàa ndoo ꞌví dù tí ndâ mbe mbèlè tí nó bìndi wó.›
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 ꞌViì tí nò mâ giì yee mì ndú, ndú giì ja yí ꞌdo gbí njí gí nje o, bìndi ndú giì zi yí gî.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 À má énò, yo kpónó kû koṛo ta muu yo máa, mbe njí tí nò bà giì bàkà a ŋa yè ta ndâ mbe nèté tí nò?»
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Yí bà ziki ndâ vo-vò mbe nèté tí nò ꞌdáá gî, ta kponje gítí wálá. Bìndi yí bà giì pà ndâ ꞌbí cèe ngú mbe nèté mbe kû je bà i ŋìndi wó ji yí ta o bà kili i ꞌdo gbí njí.»
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Jézù bà-i-nò giì ꞌvee ndú, máa, «Yo jé ꞌdeke có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì nó lá? Có tí nò máa,
42 Então Jesus perguntou:
43 «Má énò, ye kû ꞌdè có ji yo máa, ‹Àá bà mò yo ꞌdo ꞌbá mì Mbíṛì gî, wàa à ꞌví je ꞌbá tí nò ji ndâ ꞌbí ŋa tende ꞌduù mbe kû bàkà tó i.›
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 ꞌDuù má ꞌva tí wó pí díí tí nò náa ndâ mbe bì ꞌbá táánò bè gî nò, ꞌduù tí nò bà kiꞌviki tí vò ŋa ŋìnô. Káa à má díí tí nò ká ꞌva tí pí tí ꞌduù, díí tí nò bà ꞌbaꞌdaka gbí ꞌduù tí nò gî.»
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Ndâ kpo-kpò ꞌduù gbí ngbàngà mì ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌdi có tí nò náa Jézù lòkòꞌbò nò, ndú giì ŋò ni gî máa, yí kû lòkòꞌbò có tí nò a i gítí ndâ yì.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Tacó énò, ndú giì jè ta bà pà kpokèjì bà zèè yí, káa gúku ndâ mbè ꞌduù tí nò mbe kili mí mì Jézù nò giì kpò ndú gî. Tacó ndâ ꞌduù tí nò ŋò ni gî máa, Jézù a mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.