Mateus 20
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARIB
1 Jézù giì lòkòꞌbò có ji ndâ mbe tala có mì wó, máa, «Ŋa kpokèjì bà zogo to tí nó mì Gba-gbíṛì go i mì ꞌbí gbolò ꞌduù mbe gboꞌo ya gí bà pà ndâ ꞌduù tacó bà bàkà nèté gbí njí mì wó.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Yí mâ giì ꞌde ndâ kpédélé ꞌduù gî, ndú giì ꞌvii có ta ndú gítí bà ko mboo nèté mì ndú, bìndi yí giì tuu ndú gí gbí njí ta fírí dúꞌo.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Yí mâ giì ya gí bàndò ꞌvélè si ṛi yèè gàà gí yaà gî, yí giì ꞌde ndâ ꞌbí ꞌduù ta nèté mì ndú wálá.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Bìndi yí giì kaa ndú ya tí gí gbí njí mì wó, máa, ndú bàkà nèté, wàa yì bà je i ŋìnó mbe ꞌvii ta po nèté mì ndú ji ndú.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Yí mâ giì dele ndi wó ya gí bàndò ꞌvélè ta ṛi dê gítí gbúrú, yí giì ꞌde ndâ ꞌbí ꞌduù, bìndi yí giì kaa ndú ya tí gí gbí njí, máa, ndú bàkà nèté, wàa yì ꞌví je bà ꞌbì ndú ji ndú. Yí mâ giì ya ndi wó gí bàndò ꞌvélè si ṛi mò tí gî, yí giì ꞌde ndâ ꞌbí ꞌduù kû dù sínò, bìndi yí giì kaa ndú ya tí gí gbí njí, máa, ‹Yo bàkà nèté! Yo bà ꞌde káa bà ꞌbì yo.›
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Yí mâ dele ndi wó gí bàndò ꞌvélè si o ꞌdèè gî, yí giì ꞌde ndâ ꞌbí ꞌduù ta nèté mì ndú wálá. Bìndi yí giì ꞌvee ndú, máa, ‹Yo kû dù sínò bà-i-nó ꞌdo tí dúꞌo yee tí kpónó tacó yè?›
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 «Káa ndâ ꞌduù tí nò giì ꞌvìsì có ji yí, máa, ‹Tacó mbe je nèté ji ze wálá.› Bìndi yí giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, ‹À má énò, yo ya gí gbí njí mì ye.›
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 «O bà njè nèté mâ giì me tí gî, yí giì tuu mbe kû kpolo tí ndâ i gbí gálá mì wó, máa yí ya gí bà njè ndâ ꞌduù ꞌdo gbí nèté gî. Ndâ ꞌduù mâ giì gì ꞌdo gbí njí gí ꞌbá gî, yí giì ꞌdè có ji mbe kpolo tí ndâ i gbí gálá mì wó, máa, yí ko mboo nèté mì ndú ji ndú. Máa, yí ꞌbìtà bà je i kpédéléꞌi a i ji ndâ ndòngbú ꞌduù tí nó mbe gì gí gbí nèté ta ꞌdêꞌo nô, bìndi ndâ mbe gì si ṛi mò tí gî, bìndi ndâ mbe gì ta ṛi gbúrú, bìndi ndâ mbe gì ta ṛi dúꞌo, bìndi ndâ mbe gì ta fírí dúꞌo, wàa yí ꞌví je i ji ndú ꞌdáá gî ꞌvii ká ꞌvii. ꞌBí có máa, ꞌduù ŋìnó gì gí gbí nèté ta fírí dúꞌo, káa ŋìzó gì si nèté kû njé-njè nò, ꞌví dù lá.
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Mbe kpolo tí ndâ i gbí gálá bà-i-nò giì ꞌbìtà bà ko mboo nèté mì ndâ ꞌduù ji ndú go có tí nó náa mbe njí ꞌdè ji yí nò.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Ndâ kpédélé ꞌduù tí nó náa mbe njí kaa ndú gí gbí nèté ta fírí dúꞌo nó giì gì ŋìndi ndú ta bà koṛo có énó máa, a ndâ yì ká bà ꞌde i me gbolò, káa ndú giì ꞌde káa gbèe ŋa i tí nó náa ndâ ꞌbí ka ndú ꞌde nô.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 «Ndú bà-i-nò giì lì káa ꞌbì ndú gí ta i tí nó náa à je ji ndú nó gî, bìndi ndú giì ya gí bà ꞌdè kòlòwò ji mbe njí, máa,
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 ‹Ndâ ndòngbú ꞌduù tí nó náa wò kaa ndú gì tí kpónó-kpónó ta ꞌdêꞌo nó bàkà nèté ká ta làmbu o, káa wò giì ꞌvii ndú ta ze tí ndâ mbe ꞌbìtà bà ka wuꞌo si ṛi có lá yee tí ꞌdêꞌo ta ŋa kpokèjì ngàyi!›
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 «Káa mbe njí giì ꞌvìsì có ji ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nò mbe kû ꞌdè kòlòwò nò, máa, ‹Ye ŋonoko wò gbaànjé lá, kómbe ye. À kpónó ꞌbì lo nò me i tí nó kùtàá náa ndà ꞌvii có gítí ta dúꞌo nó lá?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Má énò, je i mì lo, wàa wò ꞌví ya . Ye je i ji ndâ ndòngbú ꞌduù tí nó mbe gì gí gbí nèté kpónó-kpónó si o bèè ꞌdáá gî nó ꞌvii ta yo ꞌdo ká gbí ꞌdóó có mì ye gbí muu ye.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Ṛè i ŋìnó mbe tii ye ꞌdo tí bà bàkà ta ndâ ꞌdóó i mì ye go có mì ye gbí muu ye ꞌví dù a ŋa yè? Wò kû tò a kiì tacó ŋa gbolò nambeè tí nó náa ye bàkà ji ndâ ꞌduù tí nó mbe gì gí gbí nèté kpónó-kpónó á kùṛo bà njè nèté nó?› »
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Jézù giì yee nje có mì wó, máa, «Ndâ ndòngbú ꞌduù wúnò bà dù tí ndâ kpédélé ꞌduù, bìndi ndâ kpédélé ꞌduù bà dù tí ndâ ndòngbú ꞌduù go ŋa i tí nó kpónó nô.»
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Jézù mâ giì cee ta bà ꞌdè có gítí ndâ mbe kpo-kpò i gî, ndú giì kaa kû ya gí gbí gbata Jèrùzàlémè. Káa si ndú kpokèjì, yí giì kaa ndâ mbe tala có mì wó muuꞌbì-nje só ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù gí ndiì, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú, máa,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 «Ndoo kpónó kû ya gí gbí gbata Jèrùzàlémè, bìndi ndâ ꞌduù kà bà giì kpì ngbàngà tí ꞌViì-mì-ꞌDakò ji ndâ kpo-kpò ꞌduù gbí ngbàngà mì ndâ Jùdéyà. Ndú bà giì waa có ku mítí wó,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 bìndi ndú bà giì je yí ji ndâ mbe ꞌdó-ꞌdo tacó bà zi yí. Ndâ mbe ꞌdó-ꞌdo tí nò bà giì ŋo ndi wó, ta bà ŋo yí, ta bà lè yí, ta bà gbì yí, bìndi ndú bà giì zi yí ta bà gbì yí á mítí njèèkpè mû. Káa bìndi sili taꞌô yí bà giì ꞌvala ndi wó á ꞌdo gbí muuꞌdú wó gî.»
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Nawu ndâ Jákòmò ta Jòvánì tí ndâ ꞌviì mì Zèbìdéyò giì kaa ndú ya tí ji Jézù kùṛo bà yee ndú Jèrùzàlémè. Bìndi yí giì zèè kò Jézù ta bà ꞌdeke tí wó.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Káa Jézù giì ꞌdè có ji niì tí nò máa, «Nì ꞌdóó ṛè ŋa i tí nó ta go tí lo nó gi.»
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndâ niì tí nò ta ndâ ꞌviì mì wó, máa, «Yo ŋò ŋa i tí nó náa yo kû yù nó ni lá. Wotí bà njù ꞌvisî tí nó náa ye kèjì gí bà njù nó kuu tí yo?»
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Yo bà njù ꞌvisî mì ye nò gî. Káa à má gítí có ndâ bàndò bà ki tí ṛègbà tí ye gbí ngbàngà mì ye, ndú me ndâ i mì ye tacó bà njèè ji ndâ ꞌduù lá. Ndâ bàndò tí nò a ndâ i mì ndâ mbe náa Bu ye ꞌviindi tacó tí ndú sàà gî.»
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Sè ndâ mbe tala có mì Jézù muuꞌbì nó mâ giì ꞌdi có tí nò náa ndâ Jákòmò ta náꞌvindí wó Jòvánì ꞌdè nò, tàkòcò ndú giì kpolo gítí ndú gî.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Jézù mâ giì ŋò énò, yí giì kili ndâ mbe tala có mì wó muuꞌbì-nje só ꞌdáá gî, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Yo ŋò ni gî máa, ndâ gba mì ndâ ꞌduù ŋìnó mbe ŋò dúú kpokèjì bà bàkà nambeè ta Mbíṛì ni lá nó kû toṛo nje ndâ bòò mì ndú ta to. Ndâ kpo-kpò ꞌduù kùṛo ndú delè kû bàkà ndú ká tí cèe ndâ bè bòò mì ndú.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Káa àá bà dù gbí òkò tí yo me go énò lá. Tacó ꞌduù ŋìnó tí gbolò ꞌduù gbí òkò tí yo nó bà dù tí bòò mì ndâ ka wó.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Bìndi ꞌduù ŋìnó tí kùṛo ndâ ka wó gbí òkò tí yo nó bà dù tí bòò mì yo.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Tacó à kpêtí káa ꞌViì-mì-ꞌDakò, yí gì gí muu to tí nó me tacó máa ndâ ꞌduù ꞌví bàkà nèté wó nò lá, yí gì a i tacó bà bàkà nèté ndâ ꞌduù, delè tacó bà sì miṛi wó ji ku á muu ndâ ꞌduù.»
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Si ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó kû giì njè nó ꞌdo gbí gbata Jérìkò kû ya gí Jèrùzàlémè, ndâ ꞌduù me mbè ká ko ndú.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Ndâ ꞌbí ꞌdakò sósòꞌô tí ndâ mbe súṛo mbe kû ki tí ndú seè kpokèjì, máa giì ꞌdi có máa ŋìnó a Jézù ká kû ndii ta nó nò, ndú giì ꞌbìtà bà tò kû, máa, «ꞌViì mì Dàvídè! Ŋò yê ṛo ze!»
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Ndâ mbè ꞌduù tí nó mbe kû ko tàkò Jézù nó giì do mítí ndâ mbe sú ṛo tí nò, máa ndú dù ngbìì. Káa ndâ mbe sú ṛo tí nò giì tò kû ngéé gí yaà ndii ŋìnó kùṛo nó gî, máa, «ꞌViì mì Dàvídè! Ŋò yê ṛo ze!»
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Jézù giì ṛò tíyò, yí giì tèꞌé tí ndú, bìndi yí giì ꞌvee ndú máa, «À tí yo a go ŋa yè, máa ye ꞌví bàkà ji yo?»
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «Si ze ꞌví zekeꞌo, Buù!»
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Jézù giì ŋò yê ṛo ndú, bìndi yí giì tee ꞌbì wó ta ndi tí ndâ ṛo ndú, bìndi ndú ngé giì ꞌbìtà bà ŋò ndâ i, bìndi ndú giì ṛu ndi Jézù.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.