Marcos 2
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARIB
1 Jézù mâ giì dele ndi wó gí Kàpàrànáwùmù bìndi làmbu sili gî, ndâ ꞌduù giì ꞌbìtà bà fiini có, máa, «Yí kuu ꞌbá! Yí kuu ꞌbá!»
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 Bìndi ndâ ꞌduù giì kaa gì gí mì wó go mbílì gbí cìkaà; ndâ ꞌduù giì yè to ꞌdo tàꞌi di sè, à giì kpò tí tí njekèjì bà ṛì gí tàꞌi tàkò Jézù. Yí ta o tí nò kû nìbà có mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Mâ giì zekeꞌo, ndâ ꞌbí ꞌduù giì gì ta ꞌbí ꞌdakò mbe gbeleꞌve gî, náa a ndâ ꞌduù nàꞌô ká kû làngà yí gì tí ji Jézù.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Káa kpokèjì bà yee ta yí tàꞌi ji Jézù giì kpò ndú gî, tacó ndâ ꞌduù tì yè njekèjì gî. Bìndi ndú giì ꞌdò ta ꞌdakò tí nò gí muu ꞌbá, bìndi ndú giì di muu ꞌbá gbúú-gbuu ꞌvii ta bàndò tí nó náa Jézù kû ki tí wó to tí nô, bìndi ndú giì yuu ꞌdakò tí nò mbe gbeleꞌve gî nò ta kpâ-sili mì wó gí to ji Jézù.
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Jézù mâ giì ŋò énó máa, ndú ùnje gítí yì ta njembí ndú dú gî, yí giì ꞌdè có ji ꞌdakò tí nò mbe gbeleꞌve gî nò, máa, «ꞌViì mì ye, à si có gítí ndâ vò i mì lo mí to gî.»
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Káa ta o tí nò ndâ ꞌbí kpo-kpò mbe nìbà có mì Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà kû ki tí ndú gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó mbe kaa ya gí mì Jézù nô. Ndú mâ giì ꞌdi có tí nò náa Jézù ꞌdè nò, ndú giì ꞌbìtà bà koṛo có gbí njembí ndú máa,
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 «ꞌDakò tí nò ꞌdè ŋa có tí nò tacó yè? Ŋìnò a bà ꞌdè zu có gítí Mbíṛì! Mbe si có gítí ndâ vò i mì ndâ ꞌduù mí to a ꞌdi? À me káa Mbíṛì cuki lá?»
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Káa Jézù mâ giì ŋò ŋa kóṛó-koṛo có mì ndú nò, yí ngé giì ꞌvìsì có ji ndú énó máa, «Yo kû koṛo ŋa ndâ có tí nò á gbí njembí yo tacó yè?
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 À kpónó peteke a ngàyi gbí òkò tí ndâ bà ꞌdè có ji ꞌdakò tí nó énó máa, à si có gítí ndâ vò i mì wó mí to gî, ta bà ꞌdè có ji yí énó máa, yí te kpâ-sili mì wó wàa yí ꞌví nò nó?
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 À má énò, ye kpónó bà tùbà ji yo énó máa, à tí ꞌViì-mì-ꞌDakò a wotí tacó bà je à-cee-gî gítí ndâ vò i mì ndâ ꞌduù muu to tí nô.»
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 «A gí yaà. Te kpâ-sili mì lo wàa wò ꞌví njè nó ya gí ꞌbá a go có tí nó náa ye kpónó kû ꞌdè ji wò nô.»
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 ꞌDakò tí nò ngé giì a gí yaà, yí giì paṛa kpâ-sili mì wó, bìndi yí giì co gí sè gbí njì ṛo ndâ ꞌduù ꞌdáá gî. Nje ndâ ꞌduù ꞌdáá gî giì ꞌdèè ta bà ŋò ꞌdakò tí nò kû nò nó gî. Bìndi ndú giì ùlù Mbíṛì, máa, «Ze jé ŋò ꞌbí ŋa i go i tí nò sàà kùṛo lá.»
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Ta o tí nò Jézù giì dele ndi wó kákáꞌi ya gí seè kàpá Gàlìléyà bìndi o bà tèꞌé tí ndâ kpédélé mbe tala có mì wó. Mâ giì zekeꞌo, ndâ ꞌduù me mbè giì kaa kákáꞌi ya gí mì wó tàbèꞌdè kà. Yí giì nìbà i ji ndú.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Jézù mâ giì njè nó ꞌdo bà-i-nò, yí giì ŋò Lévì, tí ꞌviì mì Àlìféyò, kû ki tí wó to á seè ꞌbá bà gò i-mírì. Káa Jézù giì ꞌdè có ji yí, máa, «Gì gí tàkò ye.» Káa Lévì bà-i-nò giì a gí yaà ya gí tàkò Jézù.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Ta ꞌbí o gbaànjé si ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó kû zò i á ꞌbá mì Lévì, ndâ ꞌbí mbe go i-mírì, ta ndâ ꞌbí ŋa Jùdéyà ŋìnó mbe kpolo tí tàkìì mì ndú lá nó ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbè ꞌduù tí nò mbe tì ta o tí nò mbe kû ko tàkò wó nó giì ya gí bà zò i ta ndú.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Ndâ ꞌbí kpo-kpò mbe nìbà i gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà ŋìnó mbe kû kpolo tí tàkìì mì ndú nó giì ꞌvee ndâ mbe tala có mì Jézù, máa, «Yí kû zò i ta ndâ mbe gò i-mírì, delè ta ndâ mbe gìlìnì tacó yè?»
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Káa Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò, yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ndâ ꞌduù ŋìnó ta séꞌi tí ndú wálá nó pà mbe yeè lá. A ndâ mbe séꞌi ká kû pà ndâ mbe yeè. Ye gì me tacó tí ndâ tó ꞌduù lá. Ye gì a i tacó tí ndâ mbe bàkà vò i.»
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Ta o tí nò ndâ mbe tala có mì Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù, ta ndâ Fàrìzéyò, tí ŋa ndâ Jùdéyà ŋìnó mbe kû kpolo tí tàkìì mì ndú nó, kû kònò go tacó bà yù nambeè ꞌdo mì Mbíṛì. Bìndi ndâ ꞌduù giì ꞌvee Jézù, máa, «Ndâ mbe tala có mì lo kònò go á go ŋìnó mì ndâ mbe tala có mì Jòvánì ta ndâ mbe tala có mì ndâ Fàrìzéyò lá tacó yè?»
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Káa Jézù giì ꞌvee ndú, máa, «Ndâ wiṛi bàndò bà ko niì kû kònò go ta o tí nó náa mbe kò niì má kuu ta ndú? Ta o tí nó náa mbe kò niì má kuu ta ndú, ndú kònò go lá.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Ṛi bà je mbe kò niì ꞌdo gbí òkò tí ndú bà co ká co! Ŋìnò bà giì dù a ṛi tí nó tí ṛi bà kònò go mì ndú nó ká nò.»
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 Bìndi Jézù giì ya gí kùṛo ta bà dìtà có ji ndú gbí lòkóꞌbò, máa, «ꞌBí ꞌduù jé mbe bàkà rúgà mítí ká bòngo mì wó ta ngú kpâ-bòngo náa à kálásê yuu mí tà ngo lá nò wálá; yí má bàkà go énò, ngú rúgà tí nò bà yaka ꞌdo tí ká bòngo gî, bìndi kà bà giì dù gbí bòngo tí nò ndii ŋìnó sàà kùṛo nó gî.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 ꞌBí ꞌduù delè jé mbe yee ngú nèbítì mí gbí ká kúúkpá nèbítì wálá, yí má bàkà énò, ngú nèbítì má nì , yí bà ba ká kúúkpá gî, bìndi nèbítì bà yee to gî, kúúkpá delè bà yaka gî. À má énò, ngú nèbítì a i tacó ngú kúúkpá.»
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 Ta ꞌbí ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gbaànjé, si ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó kû nò nó co gbí njí, ndâ mbe tala có mì wó giì ꞌbìtà bà kpaṛaka muu cû kû zò .
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Ndâ Fàrìzéyò mâ giì ŋò i tí nò náa ndâ mbe tala có mì Jézù kû bàkà nò, ndú giì ꞌvee yí, máa, «Ŋìnó a ŋa yè ká nò? Ndú kû bàkà i ŋìnó náa a me yí lá nó ta ṛi bà wotí tacó yè?»
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Yo jé ꞌdeke có gítí i tí nó náa Dàvídè si yí ta go tí wó bàkà nó lá? Ndú ta ndâ ꞌduù tí nò ta o tí nó mbe kû ko tàkò wó nô?
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 Ta o tí nó náa yí giì ṛi gí tàꞌi mì Mbíṛì, si Àbìyátàrà a Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, bìndi yí giì zò kù kô tí nó náa à ci ji Mbíṛì gî nô.
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 «Mbíṛì kpédéléꞌi suu a ndâ ꞌduù má kózò gî, yí giì bàkà ṛi bà wotí. Mbíṛì bàkà ṛi bà wotí me tacó bà ba muu ndâ ꞌduù lá.
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 À má énò, ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó, máa, à mì ꞌViì-mì-ꞌDakò a wotí tacó bà ꞌdè có ji ndâ ꞌduù, máa, ndú bàkà a ndâ i ŋìnó, ndâ i ŋìnó, ta ṛi bà wotí.»
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.