Marcos 11
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARIB
1 Ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó mâ giì dooko gí gbí gbata Jèrùzàlémè gî, si ndú kû ŋò muu ndâ gbata Bètìfájì ta Bètánìyà, á dê ta ꞌbí gú náa à kû nì mítí a Gú Mbâ, Jézù giì tuu ndâ ꞌbí mbe tala có mì wó sósòꞌô,
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 máa, «Yo ya gítí ndâ ꞌbá tí zô náa yo kû ŋò ndú zô. Yo bà yee kà ká jé mítí ngbú ꞌviì-kècè náa ꞌduù jé o mì pí tí wó lá, náa à eṛe yí gî. Yo ꞌví njaanga yí gì tí ji ye.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Káa ꞌbí ꞌduù má ꞌvee yo, máa, yo kû bàkà nò a yè wè, yo ꞌví ꞌvìsì có ji yí énó máa, ‹A mbe tí ze ká ꞌdè có ji ze máa ze ya ta yí ji yì. Nèté mì yì kuu ta yí, à má cee gî, yì bà tuu ndi wó gì tí gî.› »
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Ndâ mbe tala có mì Jézù náa yí tuu ndú nò giì ya gí bà ꞌde ngbù ꞌviì-kècè náa à eṛe yí mí njekèjì sè tí kpokèjì. Káa si ndú kû giì njaanga yí,
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 ndâ ꞌbí ꞌduù mbe kû ṛò tíyò kà giì ꞌvee ndú máa, «Yo kû njaanga ngbú ꞌviì kècè tí nò tacó yè?»
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji ndâ ꞌduù tí nò ká go có tí nó náa Jézù ꞌdè ji ndú nô. Bìndi ndâ ꞌduù tí nò giì si ndú ꞌví njè nó ta ngbú ꞌviì-kècè tí nò gî.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Ndú mâ giì yee ta yí ji Jézù, ndú giì ki ndâ bòngo mì ndú mí pí tí wó tacó wàa Jézù ꞌví o mí pí .
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Ndâ ꞌduù me mbè giì gò ndâ bòngo mì ndú mí to tí kpokèjì. Ndâ ꞌbí ꞌduù ŋìndi ndú giì kiꞌviki ndâ kpâ, ndú giì gò mítí kpokèjì tacó bà tè duù mítí bà ṛì Jézù gí gbí gbata.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Bìndi ndâ ꞌduù ŋìnó mbe tè kùṛo Jézù nó, ta ndâ ꞌduù ŋìnó mbe kû ko tàkò wó nó, giì ꞌbìtà bà tò kû ta líkíꞌo énó máa,
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 O tí nó náa ꞌbí ꞌviì bìndi bu ndoo Dàvídè bà gì gí bà zogo ꞌbá tí nó nó bà dù a banga o!
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Jézù mâ giì ṛì gí gbí gbata Jèrùzàlémè gî, yí giì ndii ngé ya gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà. Káa yí mâ giì zekeꞌo jèlè to tí ndâ i ꞌdáá gî, ndú giì ya ta ndâ mbe tala có mì wó muuꞌbì-nje só gí gbí gbata Bètánìyà si o ndii gî.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Ta ꞌbí yé, si ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó kû delè ndi ndú ꞌdo Bètánìyà ya gí Jèrùzàlémè, go giì bàkà yí tí kpokèjì.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Yí mâ giì ŋò ꞌbí mû-mbiìgá ꞌdo me ꞌdú ta kpâ tí pìṛìṛìì énó, yí giì ne ya gí tà mû tí nò, máa ndâ-ꞌbî-lá yì bà ꞌde ndo mbiìgá. Káa yí mâ giì di kà, yí giì ꞌde gbèe i lá.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Bìndi yí giì je nje mítí mû-mbiìgá tí nò énó máa, «ꞌBí ꞌduù kákáꞌi ꞌví zò ndo lo lá.» Ndâ mbe tala có mì wó giì ꞌdi có tí nò náa yí ꞌdè nò gî.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó mâ giì yee Jèrùzàlémè gî, yí giì ndii ya gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà. Bìndi yí giì ꞌbìtà bà ni ndâ mbe kû mà ndâ i, ta ndâ mbe kû sì ndâ i ꞌdo kà gí sè. Yí delè giì ꞌbuku ndâ káꞌi mì ndâ mbe kû ꞌvìsì gùrúsù, ta ndâ mbata mì ndâ mbe kû mà ndâ kùlè, ꞌdáá gî mí to.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Yí giì ṛò ndâ ꞌduù tí nó mbe kû tuṛu ndâ i waaka ta gbí ndùgù kà nò ꞌdáá gî gî.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Bìndi yí giì ꞌbìtà bà nìbà i ji ndâ ꞌduù, máa, «À wálá cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, Mbíṛì máa, ‹ꞌBá mì ye a bàndò bà ꞌdeke tí ndâ ꞌduù ꞌdáá gî ji ye tí Mbíṛì›? Káa yo giì ꞌvìsì tí bàndò bà kili ndâ kpo-kpò mbe ngbà!»
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Có tí nò mâ giì ꞌva tí gbí tù ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì ta ndâ kpo-kpò mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà, ndú giì ꞌbìtà bà pà kpokèjì tacó bà zi Jézù. Káa gúku bà gàà ꞌbì ndú tí wó giì kpò ndú gî. Tacó ndâ ꞌduù me mbè tè a i gí tàkò bà nìbà i mì wó.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Ta ꞌdêꞌo mì gbèe ṛi tí nò, Jézù giì njè nó ꞌdo Jèrùzàlémè gî.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Ta dúꞌo mì ꞌbí yé, si ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó kû giì ndii ta nó, ndú giì ŋò mû-mbiìgá tí nò náa Jézù je nje mítí nó cì gî.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Bìndi mbí Pìyétòrò ngé giì ꞌva tí có tí nó náa Jézù ꞌdè nó gî. Yí giì ꞌdè có ji Jézù máa, «Mbe nìbà i! Zekeꞌo zó gi! Mû-mbiìgá tí nò náa wò je nje mítí nó cì gî.»
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Yo tee njembí yo mítí Mbíṛì.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó énó máa, ꞌduù má ꞌdè có ji ꞌbí gbolò gú máa, gú tí nò a ꞌdo bàndò mì wó ya gí bà ꞌva tí wó tà ngo, ꞌduù tí nò má me kpììkì-kpììkì lá, yí má ùnje gî máa, có tí nò náa yì ꞌdè nò bà bàkà tí gî, àá bà bàkà ji yí gî.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 À má énò, wò má yù i ꞌdo mì Mbíṛì ta bà ꞌdeke tí lo ji yí, ùnje máa Mbíṛì bà je i tí nò ji wò gî, bìndi wò bà ꞌde i tí nò gî.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Káa ta o tí nò náa wò má kû ṛò tíyò kû ꞌdeke tí lo ji Mbíṛì, ꞌbí vò i má kuu gbí njembí lo gítí ꞌbí ꞌduù, wò ꞌví je à-cee-gî ji ꞌduù tí nò, tacó Bu lo tí Mbíṛì á gbíṛì ꞌví je ta à-cee-gî gítí ndâ vò i mì lo.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Káa wò má si có gítí ndâ vò i mì ndâ ꞌbí ka lo mí to lá, Bu lo á gbíṛì delè bà si có gítí ndâ vò i mì lo mí to wálá.»
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó giì gì ndi ndú kákáꞌi gí Jèrùzàlémè. Káa si yí kû giì nò nó ta gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì, ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá mì ndú giì gì gí mì wó,
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 bìndi ndú giì ꞌvee yí, máa, «Wò kû bàkà ndâ kpo-kpò seṛè tí nò ta wotí mì ŋa yè? A ꞌdi ká je wotí bà bàkà ndú á ji wò?»
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Ye kpónó bà ꞌvee yo ta ꞌvé gbaànjé cuki. Yo má ꞌvìsì có á ji ye gí tàkò ꞌvé mì ye nò gî, ye ꞌví giì nì ṛè ꞌduù tí nò náa ye kû bàkà ndâ i tí nò ta wotí mì wó nò ji yo.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 ꞌVé mì ye ji yo énó máa: a ꞌdi táánò ká je wotí bà caka tí ndâ ꞌduù ji Jòvánì? A Mbíṛì wèè, a ndâ ꞌduù ká je wotí tí nò ji yí? Yo nì ṛè ꞌduù tí nò ji ye má kózò gi.»
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Káa ndú giì ꞌbìtà bà ꞌviiki gbí có tí nò gbí òkò tí ndú, máa, «Ndoo má ꞌdè có énó máa, Jòvánì ꞌde wotí tí nò ꞌdo mì Mbíṛì, yí bá giì ꞌvee ndoo énó máa, káa tacó yè káa ndoo ùnje gítí ndâ i tí nó náa yì kû bàkà nó lá?»
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Káa delè gúku bà giì ꞌvìsì có ji yí énó máa, Jòvánì ꞌde wotí tí nò ꞌdo mì ndâ ꞌduù giì kpò ndú gî, tacó ndâ ꞌduù ꞌdáá gî ùnje gî máa, Jòvánì táánò a mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Tacó énò ndú giì ꞌvìsì có ji Jézù, máa, «Ze ŋò bà lá.»
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.