Lucas 9
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 Ta o tí nò Jézù giì kili ndâ tú mì wó muuꞌbì-nje só náa yí ṛuka ndú ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì wó nó, yí giì je wotí bà mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù, ta wotí bà ꞌvala ndâ ꞌduù ꞌdo gbí ndâ nòꞌo ji ndú.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Bìndi yí giì tuu ndú, máa, ndú ya gí bà ma Banga-Ngú-Có gítí bà dù Mbíṛì tí gba, ta bà ꞌvala ndâ ꞌduù ꞌdo gbí ndâ nòꞌo.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Yí giì ꞌdè có ji ndú máa,
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Yo má yee tí to, yo ꞌví ṛàngà ndò lá, yo ꞌví dù ká tí gbèe ꞌbá yee tí o bà njè nó mì yo ꞌdo tí to tí nò.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Yo má yee tí to, káa ndâ ꞌduù gbí to tí nò má te wiṛi mítí yo lá, ta o tí nó náa yo má kû njè nó ꞌdo tí to tí nò nó, yo ꞌví gbì njú to, to tí nò ꞌdo tí kò yo gî, tacó bà tùbà ji ndâ mbe to tí nò máa, a ndú ká pà vò i mì ndú gítí miṛi ndú.»
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Jézù mâ giì ꞌdè ndâ có tí nó náa à tí nó ji ndâ mbe tala có mì wó cee gî, ndú giì njè nó ya cee to ꞌdáá gî kû ma Banga-Ngú-Có ji ndâ ꞌduù, ta bà ꞌvala ndâ mbe nòꞌo ta ndi tí ndâ bàndò ꞌdáá gî.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Èródè tí gbolò ꞌduù mbe kû zogo Gàlìléyà mâ giì ꞌdi tàwo ndâ i tí nó náa Jézù kû bàkà nó, muu wó giì ŋònòkò tí gî. Tacó ndâ ꞌbí ꞌduù ta o tí nò kû ꞌdè có máa, a Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù ká ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó.
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Ndâ ꞌbí ꞌduù máa, a Èlíjà tí nó tí ká mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì nó ká gì ndi wó. Káa ndâ ꞌbí ꞌduù ŋìndi ndú máa, a ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ ká mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì ká ꞌvala ndi wó.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Èródè mâ giì ꞌdi ndâ có tí nó njúkú-njúkú nò, yí giì ꞌvee tí wó ta go bà ŋò Jézù, máa, «Ye da miṛi Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù gî. Wàa ꞌduù tí nò ta ṛè wó kû wu énò nò ꞌví dù a ꞌdi?»
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Ndâ tú mì Jézù giì dele ndi ndú gì gí bà dìtà ndâ i tí nó náa ndú bàkà si ndú muu nó nò ꞌdáá gî ji yí. Bìndi Jézù giì kaa ndú, ndú giì ya ta ndú ta kpéétí ndú gítí ꞌbí to ta ꞌbá tí wálá seè gbata Bètìsàyídà.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Káa ndâ ꞌduù me mbè giì ŋò bà ya ndú gî. Bìndi ndú giì kaa ya gí tàkò ndú.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Ndâ mbe tala có mì Jézù muuꞌbì-nje só mâ giì ŋò ṛi kû tá-ta, ndú giì ṛuka bà muu ndú, bìndi ndú giì ya gí mì wó, bìndi ndú giì ꞌdè có ji yí máa, «Njè ndâ ꞌduù tí nò gî, wàa ndú ꞌví ya gí bà pà ndâ bàndò ṛì, ta i-zó-zò, á ta ndi ꞌbá mì ndâ ꞌduù. Tacó ndoo kpónó tí bàndò ŋìnó ta ꞌbá tí wálá nò.»
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Káa ꞌdóó yo má je ní i-zó-zò tí nò ji ndú, káa yè ká tí ?»
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Ndâ mbe tala có mì Jézù giì ꞌvee yí énò tacó muu ndâ ꞌduù ta o tí nò ꞌdáá gî bà dù go álìfì vô.
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì ki ndâ ꞌduù mí to, á go có tí nò náa yí ꞌdè ji ndú nò gî,
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Jézù giì kaa ndâ kù kô tí nó mì ndú vô nó, ta ndâ sè tí nó sósòꞌô nó, mí ꞌbì wó, yí giì zekeꞌo gí tàṛì, yí giì ùlù Mbíṛì tacó tí ndú, bìndi yí giì kiꞌviki gbí ndú, bìndi yí giì kaa ji ndâ mbe tala có mì wó, máa, ndú njèè ji ndâ ꞌduù.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Ndâ ꞌduù giì zò i yè yì ndú ꞌdáá gî, bìndi ndâ mbe tala có mì Jézù giì ṛuka sè i-zó-zò mbe kpò ndú gî yeke ndâ kèè muuꞌbì-nje só.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Ta ꞌbí o gbaànjé, si Jézù kû ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì, si mì ndú ta ndâ mbe tala có mì wó muuꞌbì-nje só nó, yí giì ꞌvee ndú máa, «Yo kû ꞌdi ꞌdo mì ndâ ꞌduù énó máa ye a ꞌdi?»
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Ndâ ꞌbí ꞌduù kû ꞌdè có énò máa, wò a Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù. Ndâ ꞌbí ꞌduù kû ꞌdè có máa wò a Èlíjà tí nó táánò tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì nô. Káa ndâ ꞌbí ꞌduù ŋìndi ndú máa, wò a ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ ká mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì.»
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Káa Jézù giì ꞌvee ndú máa, «Káa yo? Yo ŋìndi yo kû ꞌdè có máa ye a ꞌdi?»
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Káa Jézù giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó máa, ndú ꞌví ꞌdè ndi có tí nò náa Pìyétòrò ꞌdè nò ji ꞌbí ꞌduù gbaànjé lá.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «ꞌViì-mì-ꞌDakò kèjì gí bà kònò a ndú tí ndâ séꞌi. Ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá, ta ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà bà zi yí gî. Káa ta sili taꞌô bìndi ku mì wó, yí bà ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó gî.»
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Jézù giì ꞌdè ꞌbí có ji ndâ mbe tala có mì wó ꞌdáá gî máa, «Go bà dù tí mbe ṛu ndi ye má tí ꞌduù, ꞌduù tí nò ꞌví ò-bà-mbí miṛi wó gî, yí ꞌví ùnje gítí bà kònò séꞌi ta ṛi ꞌdáá gî á muu ye, wàa yí ꞌví gì gí bà ṛu ndi ye.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Tacó ꞌduù ŋìnó ta go bà kpolo tí ꞌdóó miṛi wó tí wó nó ká bà giṛi miṛi wó. Káa ꞌduù ŋìnó mbe giṛi miṛi wó tacó tí ye nó ká bà ꞌde ꞌválá.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 ꞌDuù bà ꞌde gbí ndâ i muu to tí nó a yè, náa yí kpêtí má ꞌde ndú ꞌdáá gî, bìndi yí giì giṛi miṛi wó gî?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Ye ꞌdè có tí nò ji yo, tacó ꞌduù má kû kì nô tí bà tùbà tí wó tí ꞌduù mì ye muu to tí nó, yí delè má kû kì nô tí ndâ có mì ye muu to tí nó kpónó, ꞌViì-mì-ꞌDakò delè bà kì nô tí ꞌduù tí nò ta o tí nó náa ꞌViì-mì-ꞌDakò bà giì tòngbaà go i mì ndâ Bu wó ta ndâ tó basìlì.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 «Káa ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó máa, ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí yo, á mbe kû ṛò tíyò kùṛo ye kpónó nó, bà ŋò o bà dù Mbíṛì tí gba muu to tí nó má kózò gî, bìndi ndú bà giì cì .»
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Jézù giì bàkà káa i go sili vô-nje taꞌô á bìndi bà ꞌdè nje mì ndú ta ndâ mbe tala có mì wó, bìndi yí giì kaa ndâ Pìyétòrò, ta Jòvánì, ta Jákòmò, ndú giì ya ta ndú gí pí ꞌbí njà gú.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Káa si yí kû giì ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì, cè kózò tí gbíṛo wó giì ꞌvìsì tí gî. Ndâ bòngo tí wó giì dù kû tòngbaà ŋàlì-ŋàlì, ꞌbùꞌúú.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Ndâ mbe tala có mì Jézù mbe ko yí ya tí gí pí gú nó mâ giì zekeꞌo, ndú giì ŋò ndâ Jézù kû ꞌdè nje ta ndâ ꞌbí ꞌdakò sósòꞌô. Ndâ ꞌdakò tí nò a ndâ Mòze ta Èlíjà
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 ká co gí gbí ngbaꞌo kû ꞌdè nje ta ndâ Jézù gítí o bà giì ci yí mí Jèrùzàlémè go có tí nó náa Mbíṛì ꞌdè sàà gî.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Ndâ Pìyétòrò ta ndâ ka wó ta o tí nò a ku ta ṛì, káa ndú giì te kpo muu kû zeke ngba ndâ ꞌdakò tí nó sósòꞌô mbe kû ṛò tíyò á mì ndú ta ndâ Jézù nò.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Káa si ndâ ꞌdakò tí nò kû giì njè nó ꞌdo mì Jézù, Pìyétòrò giì ꞌdè có ji Jézù mâ, «Bà dù ndoo bà-i-nó a cèe tó có, Mbe nìbà i. Si ze ꞌví tò ndâ ndùúṛù taꞌô mí bà-i-nô, gbaànjé á ji wò, gbaànjé ji Mòze, wàa gbaànjé ji Èlíjà.» Pìyétòrò ꞌdè có tí nò tacó yí ŋò ꞌdóó có bà ꞌdé-ꞌdè mì wó lá.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Káa si Pìyétòrò kû ꞌdè có tí nò, ndú mâ giì zekeꞌo, yùkúú, kùlù mù yiiga muu ndú gî. Kùlù mù tí nò giì te a gúku mítí ndú.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Ndú bà-i-nò giì dù kû ꞌdi kòcò ꞌduù kû ꞌdè có gbí kùlù mù tí nò máa, «Ŋìnó a ꞌViì mì ye, tí bà njembí ye; yo ꞌdi có mì wó!»
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Ndú mâ giì zekeꞌo bìndi bà kaṛa kòcò ꞌduù tí nò, ndú giì ŋò káa Jézù ta kpéétí wó.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Si ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó taꞌô mbe ko yí ya tí gí pí gú nó kû giì dele ndi ndú gí tàgbà gú ta ꞌbí yé, ndú giì ꞌdè tí ndú ta ndâ ꞌduù me mbè mbe kû kaa ya gí kùṛo ndú.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 ꞌBí ꞌdakò ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nò mbe tì bìnjìì nò giì dù ká to nò giì ja kû mí to máa, «Ye kû ꞌdeke a tí ye ji wò máa, wò ŋò yê ṛo ꞌviì mì ye. Ŋò yê ṛo gbèe ꞌviì mì ye, Mbe nìbà i!
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 I tí nò gbí muu wó nò má a gî, yí kû ja kû mí to, bìndi yí giì ꞌva yí kàngàṛàngà mí to, pù kû giì gì ꞌdo gbí nje wó tùkù-tùkù gí to; i tí nò kû ꞌva yí ta o ꞌdáá gî, bà dò ꞌbì ꞌdo tí wó á mì i tí nò delè me kpoò.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Ye ꞌdeke tí ye ji ndâ ꞌbí mbe tala có mì lo máa, ndú mòkò i tí nò ꞌdo gbí muu wó gî, káa à giì kpò ndú gî.»
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Káa Jézù giì ꞌvìsì có gí tàkò có mì ꞌdakò tí nò máa, «Ákoo ndí yo ndâ mbe ngbútù mbe tee njembí mítí Mbíṛì lá. Yo bà lè mí tà ṛo ye a ngaṛànga? Ndoo bà dù ta ndoo ye tí o ngàyi? Gì ta ꞌviì tí nò mì lo nò gí bà-i-nô.»
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Si ꞌdakò tí nò kû giì ya ta ꞌviì mì wó ta i-gbí-muu wó nò ji Jézù, i tí nò giì tanga mítí ꞌviì tí nò, yí giì ꞌva yí mí to, bìndi yí giì aanga yí jègèꞌdèè gî. Káa Jézù giì do mítí i tí nò, bìndi yí giì mòkò yí ꞌdo gbí muu ꞌviì tí nò gî. Bìndi yí giì je yí ji bu wó.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Ndâ ꞌduù mâ giì ŋò i tí nò náa Jézù bàkà nò, nje ndú ꞌdáá gî giì ꞌdèè gítí ŋa wotí mì Mbíṛì nò gî.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 «Yo si có tí nó náa ye kû ꞌdè nó ꞌví ya gí gbí tù yo, tacó àá kèjì gí bà cu gòmbò tí ꞌViì-mì-ꞌDakò ji ndâ ꞌdakò.»
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Káa bà ꞌdi gbí có tí nò giì kpò ndâ mbe tala có mì Jézù gî, tacó à ngùù gbí ꞌdo tí ndú gî. Káa gúku bà ꞌvee yí gítí gbí delè giì zèè nje ndú gî.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Kponje giì tanga gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì Jézù máa, gbolò ꞌduù mbe ndii ndâ ꞌbí ka wó gbí òkò tí ndâ yì ꞌdáá gî a ꞌdi wè?
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Káa Jézù giì ꞌdi gbí ŋa bà koṛo có mì ndú nò gî. Tacó énò, yí giì je ꞌbí làmbu ꞌviì ki mí ṛègbà tí wó,
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «ꞌDuù mbe te wiṛi á mítí ꞌviì tí nó ta ṛè ye, yí te wiṛi tí nò a i mítí ye, káa ꞌduù mbe te wiṛi mítí ye, yí te wiṛi tí nò a i mítí mbe tuu ye, tacó ꞌduù ŋìnó tí táángbà ꞌduù gbí òkò tí yo ꞌdáá gî nó, a gbolò ꞌduù gbí òkò tí yo ꞌdáá gî.»
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Jòvánì giì ꞌdè có ji Jézù máa, «Ze ŋò ꞌbí ꞌdakò kû mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù ta ṛè mì lo, káa ze giì ṛò yí á ꞌdo tí gî, Mbe tí ze, tacó yí me ꞌduù mì ndoo lá.»
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Jòvánì máa, «Yo ṛò yí ꞌdo tí lá; tacó ꞌduù ŋìnó ta vò có mì wó ta wò wálá nó, a ꞌduù mì lo.»
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Kùṛo o bà ya Jézù gí gbíṛì mâ giì dooko gî, yí giì bàkà nó kû ya gí Jèrùzàlémè.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Káa yí giì tuu ndâ tú mì wó ya gítí ꞌbí to Sàmárìyà, gí bà ꞌviindi i ù ta ndi wó.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Káa ndâ ꞌduù gbí to tí nò giì biya bà bàkà wiṛi ù ta ndi wó gî, tacó yí zèè ta o tí nò a kpokèjì Jèrùzàlémè.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Ndâ tú mì wó, ndâ Jákòmò ta Jòvánì, mâ giì ŋò énò, ndú giì ꞌvee yí máa, «Ze tèꞌé tí wu ꞌdo gbíṛì gí bà mìì ndú gî, Mbe tí ze?»
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Káa Jézù giì ꞌvìsì tí wó, yí giì do mítí ndâ Jákòmò ta Jòvánì.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Bìndi ndú giì njè nó ꞌdo gbí to tí nò ya gítí ꞌbí to.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Káa si ndú muu nó, ꞌbí ꞌdakò giì ꞌdè có ji Jézù máa, «Àá bà ja ye a ꞌdo tàkò lo káa go ngo.»
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ꞌdakò tí nò máa, «Ndâ gùù mì ndâ ngàmbé kuu tí . Ndâ ꞌbá mì ndâ nuù kuu tí . Káa bàndò bà te muu ꞌViì-mì-ꞌDakò mítí wálá.»
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Yí giì ꞌdè có ji ꞌbí ꞌdakò máa, «Ṛu ndi ye.»
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ꞌdakò tí nò máa, «Si ndâ ku ꞌví duu ndâ ꞌdóó ku mì ndú, wàa wò ꞌví ya gí bà ma có bà dù Mbíṛì tí gba.»
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 ꞌBí ꞌdakò bà-i-nò giì ꞌdè có ji Jézù máa, «Ye bà ṛu ndi lo, kpo ꞌduù. Káa si ye má ya gí bà ꞌvee ndâ ꞌduù ꞌbá mì ye má kózò gi.»
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ꞌdakò tí nò máa, «Mbe zèè bá kâ á tà njí gî, káa yí kû zekeꞌo á gí ndiì bà ꞌvii tí mbe dù tí bòò gba mì Mbíṛì wálá.»
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.