Lucas 9
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARA
1 Ta o tí nò Jézù giì kili ndâ tú mì wó muuꞌbì-nje só náa yí ṛuka ndú ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì wó nó, yí giì je wotí bà mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù, ta wotí bà ꞌvala ndâ ꞌduù ꞌdo gbí ndâ nòꞌo ji ndú.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Bìndi yí giì tuu ndú, máa, ndú ya gí bà ma Banga-Ngú-Có gítí bà dù Mbíṛì tí gba, ta bà ꞌvala ndâ ꞌduù ꞌdo gbí ndâ nòꞌo.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Yí giì ꞌdè có ji ndú máa,
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Yo má yee tí to, yo ꞌví ṛàngà ndò lá, yo ꞌví dù ká tí gbèe ꞌbá yee tí o bà njè nó mì yo ꞌdo tí to tí nò.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Yo má yee tí to, káa ndâ ꞌduù gbí to tí nò má te wiṛi mítí yo lá, ta o tí nó náa yo má kû njè nó ꞌdo tí to tí nò nó, yo ꞌví gbì njú to, to tí nò ꞌdo tí kò yo gî, tacó bà tùbà ji ndâ mbe to tí nò máa, a ndú ká pà vò i mì ndú gítí miṛi ndú.»
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Jézù mâ giì ꞌdè ndâ có tí nó náa à tí nó ji ndâ mbe tala có mì wó cee gî, ndú giì njè nó ya cee to ꞌdáá gî kû ma Banga-Ngú-Có ji ndâ ꞌduù, ta bà ꞌvala ndâ mbe nòꞌo ta ndi tí ndâ bàndò ꞌdáá gî.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Èródè tí gbolò ꞌduù mbe kû zogo Gàlìléyà mâ giì ꞌdi tàwo ndâ i tí nó náa Jézù kû bàkà nó, muu wó giì ŋònòkò tí gî. Tacó ndâ ꞌbí ꞌduù ta o tí nò kû ꞌdè có máa, a Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù ká ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Ndâ ꞌbí ꞌduù máa, a Èlíjà tí nó tí ká mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì nó ká gì ndi wó. Káa ndâ ꞌbí ꞌduù ŋìndi ndú máa, a ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ ká mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì ká ꞌvala ndi wó.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Èródè mâ giì ꞌdi ndâ có tí nó njúkú-njúkú nò, yí giì ꞌvee tí wó ta go bà ŋò Jézù, máa, «Ye da miṛi Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù gî. Wàa ꞌduù tí nò ta ṛè wó kû wu énò nò ꞌví dù a ꞌdi?»
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Ndâ tú mì Jézù giì dele ndi ndú gì gí bà dìtà ndâ i tí nó náa ndú bàkà si ndú muu nó nò ꞌdáá gî ji yí. Bìndi Jézù giì kaa ndú, ndú giì ya ta ndú ta kpéétí ndú gítí ꞌbí to ta ꞌbá tí wálá seè gbata Bètìsàyídà.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Káa ndâ ꞌduù me mbè giì ŋò bà ya ndú gî. Bìndi ndú giì kaa ya gí tàkò ndú.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Ndâ mbe tala có mì Jézù muuꞌbì-nje só mâ giì ŋò ṛi kû tá-ta, ndú giì ṛuka bà muu ndú, bìndi ndú giì ya gí mì wó, bìndi ndú giì ꞌdè có ji yí máa, «Njè ndâ ꞌduù tí nò gî, wàa ndú ꞌví ya gí bà pà ndâ bàndò ṛì, ta i-zó-zò, á ta ndi ꞌbá mì ndâ ꞌduù. Tacó ndoo kpónó tí bàndò ŋìnó ta ꞌbá tí wálá nò.»
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Káa ꞌdóó yo má je ní i-zó-zò tí nò ji ndú, káa yè ká tí ?»
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Ndâ mbe tala có mì Jézù giì ꞌvee yí énò tacó muu ndâ ꞌduù ta o tí nò ꞌdáá gî bà dù go álìfì vô.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì ki ndâ ꞌduù mí to, á go có tí nò náa yí ꞌdè ji ndú nò gî,
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Jézù giì kaa ndâ kù kô tí nó mì ndú vô nó, ta ndâ sè tí nó sósòꞌô nó, mí ꞌbì wó, yí giì zekeꞌo gí tàṛì, yí giì ùlù Mbíṛì tacó tí ndú, bìndi yí giì kiꞌviki gbí ndú, bìndi yí giì kaa ji ndâ mbe tala có mì wó, máa, ndú njèè ji ndâ ꞌduù.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Ndâ ꞌduù giì zò i yè yì ndú ꞌdáá gî, bìndi ndâ mbe tala có mì Jézù giì ṛuka sè i-zó-zò mbe kpò ndú gî yeke ndâ kèè muuꞌbì-nje só.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Ta ꞌbí o gbaànjé, si Jézù kû ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì, si mì ndú ta ndâ mbe tala có mì wó muuꞌbì-nje só nó, yí giì ꞌvee ndú máa, «Yo kû ꞌdi ꞌdo mì ndâ ꞌduù énó máa ye a ꞌdi?»
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Ndâ ꞌbí ꞌduù kû ꞌdè có énò máa, wò a Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù. Ndâ ꞌbí ꞌduù kû ꞌdè có máa wò a Èlíjà tí nó táánò tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì nô. Káa ndâ ꞌbí ꞌduù ŋìndi ndú máa, wò a ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ ká mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì.»
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Káa Jézù giì ꞌvee ndú máa, «Káa yo? Yo ŋìndi yo kû ꞌdè có máa ye a ꞌdi?»
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Káa Jézù giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó máa, ndú ꞌví ꞌdè ndi có tí nò náa Pìyétòrò ꞌdè nò ji ꞌbí ꞌduù gbaànjé lá.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «ꞌViì-mì-ꞌDakò kèjì gí bà kònò a ndú tí ndâ séꞌi. Ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá, ta ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà bà zi yí gî. Káa ta sili taꞌô bìndi ku mì wó, yí bà ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó gî.»
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Jézù giì ꞌdè ꞌbí có ji ndâ mbe tala có mì wó ꞌdáá gî máa, «Go bà dù tí mbe ṛu ndi ye má tí ꞌduù, ꞌduù tí nò ꞌví ò-bà-mbí miṛi wó gî, yí ꞌví ùnje gítí bà kònò séꞌi ta ṛi ꞌdáá gî á muu ye, wàa yí ꞌví gì gí bà ṛu ndi ye.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Tacó ꞌduù ŋìnó ta go bà kpolo tí ꞌdóó miṛi wó tí wó nó ká bà giṛi miṛi wó. Káa ꞌduù ŋìnó mbe giṛi miṛi wó tacó tí ye nó ká bà ꞌde ꞌválá.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 ꞌDuù bà ꞌde gbí ndâ i muu to tí nó a yè, náa yí kpêtí má ꞌde ndú ꞌdáá gî, bìndi yí giì giṛi miṛi wó gî?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Ye ꞌdè có tí nò ji yo, tacó ꞌduù má kû kì nô tí bà tùbà tí wó tí ꞌduù mì ye muu to tí nó, yí delè má kû kì nô tí ndâ có mì ye muu to tí nó kpónó, ꞌViì-mì-ꞌDakò delè bà kì nô tí ꞌduù tí nò ta o tí nó náa ꞌViì-mì-ꞌDakò bà giì tòngbaà go i mì ndâ Bu wó ta ndâ tó basìlì.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 «Káa ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó máa, ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí yo, á mbe kû ṛò tíyò kùṛo ye kpónó nó, bà ŋò o bà dù Mbíṛì tí gba muu to tí nó má kózò gî, bìndi ndú bà giì cì .»
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Jézù giì bàkà káa i go sili vô-nje taꞌô á bìndi bà ꞌdè nje mì ndú ta ndâ mbe tala có mì wó, bìndi yí giì kaa ndâ Pìyétòrò, ta Jòvánì, ta Jákòmò, ndú giì ya ta ndú gí pí ꞌbí njà gú.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Káa si yí kû giì ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì, cè kózò tí gbíṛo wó giì ꞌvìsì tí gî. Ndâ bòngo tí wó giì dù kû tòngbaà ŋàlì-ŋàlì, ꞌbùꞌúú.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Ndâ mbe tala có mì Jézù mbe ko yí ya tí gí pí gú nó mâ giì zekeꞌo, ndú giì ŋò ndâ Jézù kû ꞌdè nje ta ndâ ꞌbí ꞌdakò sósòꞌô. Ndâ ꞌdakò tí nò a ndâ Mòze ta Èlíjà
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 ká co gí gbí ngbaꞌo kû ꞌdè nje ta ndâ Jézù gítí o bà giì ci yí mí Jèrùzàlémè go có tí nó náa Mbíṛì ꞌdè sàà gî.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Ndâ Pìyétòrò ta ndâ ka wó ta o tí nò a ku ta ṛì, káa ndú giì te kpo muu kû zeke ngba ndâ ꞌdakò tí nó sósòꞌô mbe kû ṛò tíyò á mì ndú ta ndâ Jézù nò.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Káa si ndâ ꞌdakò tí nò kû giì njè nó ꞌdo mì Jézù, Pìyétòrò giì ꞌdè có ji Jézù mâ, «Bà dù ndoo bà-i-nó a cèe tó có, Mbe nìbà i. Si ze ꞌví tò ndâ ndùúṛù taꞌô mí bà-i-nô, gbaànjé á ji wò, gbaànjé ji Mòze, wàa gbaànjé ji Èlíjà.» Pìyétòrò ꞌdè có tí nò tacó yí ŋò ꞌdóó có bà ꞌdé-ꞌdè mì wó lá.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Káa si Pìyétòrò kû ꞌdè có tí nò, ndú mâ giì zekeꞌo, yùkúú, kùlù mù yiiga muu ndú gî. Kùlù mù tí nò giì te a gúku mítí ndú.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Ndú bà-i-nò giì dù kû ꞌdi kòcò ꞌduù kû ꞌdè có gbí kùlù mù tí nò máa, «Ŋìnó a ꞌViì mì ye, tí bà njembí ye; yo ꞌdi có mì wó!»
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Ndú mâ giì zekeꞌo bìndi bà kaṛa kòcò ꞌduù tí nò, ndú giì ŋò káa Jézù ta kpéétí wó.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Si ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó taꞌô mbe ko yí ya tí gí pí gú nó kû giì dele ndi ndú gí tàgbà gú ta ꞌbí yé, ndú giì ꞌdè tí ndú ta ndâ ꞌduù me mbè mbe kû kaa ya gí kùṛo ndú.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 ꞌBí ꞌdakò ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nò mbe tì bìnjìì nò giì dù ká to nò giì ja kû mí to máa, «Ye kû ꞌdeke a tí ye ji wò máa, wò ŋò yê ṛo ꞌviì mì ye. Ŋò yê ṛo gbèe ꞌviì mì ye, Mbe nìbà i!
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 I tí nò gbí muu wó nò má a gî, yí kû ja kû mí to, bìndi yí giì ꞌva yí kàngàṛàngà mí to, pù kû giì gì ꞌdo gbí nje wó tùkù-tùkù gí to; i tí nò kû ꞌva yí ta o ꞌdáá gî, bà dò ꞌbì ꞌdo tí wó á mì i tí nò delè me kpoò.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Ye ꞌdeke tí ye ji ndâ ꞌbí mbe tala có mì lo máa, ndú mòkò i tí nò ꞌdo gbí muu wó gî, káa à giì kpò ndú gî.»
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Káa Jézù giì ꞌvìsì có gí tàkò có mì ꞌdakò tí nò máa, «Ákoo ndí yo ndâ mbe ngbútù mbe tee njembí mítí Mbíṛì lá. Yo bà lè mí tà ṛo ye a ngaṛànga? Ndoo bà dù ta ndoo ye tí o ngàyi? Gì ta ꞌviì tí nò mì lo nò gí bà-i-nô.»
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Si ꞌdakò tí nò kû giì ya ta ꞌviì mì wó ta i-gbí-muu wó nò ji Jézù, i tí nò giì tanga mítí ꞌviì tí nò, yí giì ꞌva yí mí to, bìndi yí giì aanga yí jègèꞌdèè gî. Káa Jézù giì do mítí i tí nò, bìndi yí giì mòkò yí ꞌdo gbí muu ꞌviì tí nò gî. Bìndi yí giì je yí ji bu wó.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Ndâ ꞌduù mâ giì ŋò i tí nò náa Jézù bàkà nò, nje ndú ꞌdáá gî giì ꞌdèè gítí ŋa wotí mì Mbíṛì nò gî.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 «Yo si có tí nó náa ye kû ꞌdè nó ꞌví ya gí gbí tù yo, tacó àá kèjì gí bà cu gòmbò tí ꞌViì-mì-ꞌDakò ji ndâ ꞌdakò.»
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Káa bà ꞌdi gbí có tí nò giì kpò ndâ mbe tala có mì Jézù gî, tacó à ngùù gbí ꞌdo tí ndú gî. Káa gúku bà ꞌvee yí gítí gbí delè giì zèè nje ndú gî.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Kponje giì tanga gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì Jézù máa, gbolò ꞌduù mbe ndii ndâ ꞌbí ka wó gbí òkò tí ndâ yì ꞌdáá gî a ꞌdi wè?
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Káa Jézù giì ꞌdi gbí ŋa bà koṛo có mì ndú nò gî. Tacó énò, yí giì je ꞌbí làmbu ꞌviì ki mí ṛègbà tí wó,
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «ꞌDuù mbe te wiṛi á mítí ꞌviì tí nó ta ṛè ye, yí te wiṛi tí nò a i mítí ye, káa ꞌduù mbe te wiṛi mítí ye, yí te wiṛi tí nò a i mítí mbe tuu ye, tacó ꞌduù ŋìnó tí táángbà ꞌduù gbí òkò tí yo ꞌdáá gî nó, a gbolò ꞌduù gbí òkò tí yo ꞌdáá gî.»
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Jòvánì giì ꞌdè có ji Jézù máa, «Ze ŋò ꞌbí ꞌdakò kû mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù ta ṛè mì lo, káa ze giì ṛò yí á ꞌdo tí gî, Mbe tí ze, tacó yí me ꞌduù mì ndoo lá.»
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Jòvánì máa, «Yo ṛò yí ꞌdo tí lá; tacó ꞌduù ŋìnó ta vò có mì wó ta wò wálá nó, a ꞌduù mì lo.»
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Kùṛo o bà ya Jézù gí gbíṛì mâ giì dooko gî, yí giì bàkà nó kû ya gí Jèrùzàlémè.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Káa yí giì tuu ndâ tú mì wó ya gítí ꞌbí to Sàmárìyà, gí bà ꞌviindi i ù ta ndi wó.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Káa ndâ ꞌduù gbí to tí nò giì biya bà bàkà wiṛi ù ta ndi wó gî, tacó yí zèè ta o tí nò a kpokèjì Jèrùzàlémè.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Ndâ tú mì wó, ndâ Jákòmò ta Jòvánì, mâ giì ŋò énò, ndú giì ꞌvee yí máa, «Ze tèꞌé tí wu ꞌdo gbíṛì gí bà mìì ndú gî, Mbe tí ze?»
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Káa Jézù giì ꞌvìsì tí wó, yí giì do mítí ndâ Jákòmò ta Jòvánì.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Bìndi ndú giì njè nó ꞌdo gbí to tí nò ya gítí ꞌbí to.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Káa si ndú muu nó, ꞌbí ꞌdakò giì ꞌdè có ji Jézù máa, «Àá bà ja ye a ꞌdo tàkò lo káa go ngo.»
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ꞌdakò tí nò máa, «Ndâ gùù mì ndâ ngàmbé kuu tí . Ndâ ꞌbá mì ndâ nuù kuu tí . Káa bàndò bà te muu ꞌViì-mì-ꞌDakò mítí wálá.»
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Yí giì ꞌdè có ji ꞌbí ꞌdakò máa, «Ṛu ndi ye.»
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ꞌdakò tí nò máa, «Si ndâ ku ꞌví duu ndâ ꞌdóó ku mì ndú, wàa wò ꞌví ya gí bà ma có bà dù Mbíṛì tí gba.»
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 ꞌBí ꞌdakò bà-i-nò giì ꞌdè có ji Jézù máa, «Ye bà ṛu ndi lo, kpo ꞌduù. Káa si ye má ya gí bà ꞌvee ndâ ꞌduù ꞌbá mì ye má kózò gi.»
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ꞌdakò tí nò máa, «Mbe zèè bá kâ á tà njí gî, káa yí kû zekeꞌo á gí ndiì bà ꞌvii tí mbe dù tí bòò gba mì Mbíṛì wálá.»
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.