Lucas 2
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 À ta o tí nò a ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò ta ṛè wó a Àgúsìtò, tí mbe kû zogo ndâ Jùdéyà, ká ꞌdè có máa, à ꞌdeke muu ndâ ꞌduù gbí ndâ to tí nó náa yì kû zogo nó ꞌdáá gî.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Kpédélé ŋa bà ꞌdeke muu ndâ ꞌduù énò bàkà tí ta o tí nò si Kùrínò a gbolò ꞌduù gbí to Sírìyà.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Ndâ ꞌduù ꞌdáá gî giì kaa ya gí bà ṛèngbó ndú tacó bà cu ṛè ndú mí gbí yâ-ndú go có mì Àgúsìtò tí ngáángbá gba.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Tacó énò, Jùzépè giì njè nó ꞌdo gbí gbata Názàrètì á gbí to Gàlìléyà, ya gí gbí to Jùdéyà, gí bà cu ṛè wó mí gbí ꞌdóó gbata mì ndú Bétèlèmè, tí bàndò bà jò Dàvídè tí gbolò gba mì ndâ Ìzìrìyélì, tacó yí a ꞌviì kòtí Dàvídè.
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Ndú gbí ta nó tí nò ta Màríyà, tí ꞌvinî tí nó náa yí ꞌvee có tí wó tacó bà kò yí gî nô. Káa ta o tí nò Màríyà ta cèe kpokù nakáyì tí wó.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Ndú mâ giì yee gbí gbata Bétèlèmè gî, gó-káyì giì tanga mítí Màríyà.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Yí bà-i-nò giì jò ꞌviì-kíṛi mì wó tí ꞌviì-ꞌdakò, yí giì paṛaka yí ta ndâ bòngo, bìndi yí giì sii yí mí gbí káꞌi bà je i-zó-zò ji ndâ nò, tacó ndú ꞌde ndâ ꞌbá wiṛi yeke ꞌdáá ta ndâ ꞌduù gî.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Ta bèbìlì tí nò, ndâ ꞌbí mbe gbà bee mbe kû tè ṛì a ṛègbà tí ndâ bee mì ndú á seè gbata Bétèlèmè,
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 mâ giì zekeꞌo, ndú giì ŋò basìlì mì Mbíṛì, bìndi ngbaꞌo mì Mbíṛì, giì ngbaanga to ṛègbà tí ndú ꞌdáá gî. Gúku bà-i-nò giì zèè ndú mbi ta ŋa wálá.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Káa basìlì tí nò giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo cì gúku lá, tacó ye gì ji yo a i ta banga ngú có mbe te líkíꞌo mítí ndâ ꞌduù ꞌdáá gî.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 À wúnó jò mbe ꞌvala yo á mí kòtí Dàvídè, gbí gbata Bétèlèmè gî.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Yo má ya gí kà, yo bà ŋò yí ni mítí bà paṛaka yí ta ndâ bòngo, bìndi à giì sii yí mí gbí káꞌi bà je i-zó-zò ji ndâ nò.»
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Ká go bà kì ṛo bà-i-nò, ndâ mbe gbà bee tí nò mâ giì zekeꞌo, ndú giì ŋò ndâ ꞌbí basìlì me mbè kaa gì yè to gî, kû cè cè ta bà be ṛè Mbíṛì gbí ta líkíꞌo bà jò ꞌviì tí nò, máa,
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 «À ùlù Mbíṛì ngéé gbíṛì,
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Ndâ basìlì mâ giì kaa ndi ndú ya gí tàṛì gî, ndâ mbe gbà bee tí nò giì ꞌvii có gbí òkò tí ndú máa, «Ndoo ya gí Bétèlèmè, gí bà ŋò i tí nó mbe bàkà tí náa Mbe tí ndoo ꞌdè có ji ndoo gítí nô.»
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Ndú bà-i-nò mâ giì goonó ya gí Bétèlèmè go có tí nò náa ndú ꞌdè nò, ndú giì ꞌde ndâ Jùzépè ta Màríyà kuu ṛègbà tí dó ꞌviì náa ndú sii mí gbí káꞌi bà je i-zó-zò ji ndâ nò.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Ndâ mbe gbà bee tí nò mâ giì ŋò dó ꞌviì tí nò, ndú giì ꞌvanda ndi ndâ có tí nó náa basìlì ꞌdè ji ndú gítí wó nó ꞌdáá gî ji ndâ bu wó ta nawu wó.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Nje ndâ mbe ꞌdi ndi ndâ có tí nò náa ndâ mbe gbà bee tí nò ꞌvanda nò ꞌdáá gî giì ꞌdèè gî.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Káa Màríyà giì kpolo tí ndâ có tí nò ká mí gbí njembí wó, bìndi yí giì dù kû ꞌviiki gbí ndú.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Ndâ mbe gbà bee tí nò mâ giì ŋò dó ꞌviì tí nò tè ta ndú gî, ndú giì dele ndi ndú gí bàndò mì ndú ta bà cè cè kû be ta ṛè Mbíṛì, tacó ndú ꞌde ndâ i ꞌdáá gî jé ká go ndi kòcò ndâ basìlì tí nó mbe ꞌdè có ji ndú nô.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Ta sili vô-nje taꞌô bìndi bà jò Jézù, ndâ bu wó giì ya ta yí gí gbí gàzâ. Ndú mâ giì waa yí gî, ndú giì gbì ṛè wó tí Jézù, tí ṛè tí nó náa basìlì gbì mí muu wó á kùṛo bà tè nakáyì wó nô.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 O bà te banga mì ndâ ꞌviì ta nawu wó mâ giì tè go có mì Mòze gî, ndâ bu wó ta nawu wó giì ya ta yí gí Jèrùzàlémè, tacó bà kaa yí ji Mbíṛì,
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 go có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà gítí tàkìì mì ndâ Jùdéyà énó máa, «À ꞌví kaa ndâ ꞌviì-ꞌdakò ŋìnó tí ndâ ꞌviì-kíṛi nó ji Mbíṛì.»
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Delè tacó bà waa mbelè ndâ kúlùkúdu sósòꞌô, má wálá, ndâ kùlè sósòꞌô go có tí nó gbí wáràgà mì Mbíṛì nô.
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Ta o tí nò, ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Sìmìyónè, mbe sì miṛi wó ji Mbíṛì gî, náa Bèṛi-mì-Mbíṛì kuu tàkò wó, kuu ta ꞌbá Jèrùzàlémè, kû ùndi o bà ꞌvala ndâ Ìzìrìyélì.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 Bèṛi-mì-Mbíṛì ci yí sàà gî, máa, yí má ŋò Bìndi-Mbíṛì ta ṛo wó lá, yí bà cì wálá.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Bèṛi-mì-Mbíṛì giì a tàmuu Sìmìyónè ya tí gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì á kùṛo o bà ya ta Jézù mì ndâ bu wó ta nawu wó tacó bà kaa yí ji Mbíṛì nò. Ndú mâ giì bàkà bà tàkìì mítí Jézù gî,
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Sìmìyónè giì liꞌvi Jézù mì njembí wó, bìndi yí giì ꞌdeke tí wó ta bà ùlù Mbíṛì máa,
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 «Nògí, si bòò mì lo ꞌví ya gí bàndò mì wó nìkì maa, Mbe tí ye.
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 Tacó ye kpónó ŋò mbe ꞌvala ndâ ꞌduù ta ṛo ye gî,
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 ꞌduù tí nó náa wò bàkà yí tí mbe ꞌvala ndâ ꞌduù
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 ꞌduù tí nó náa wò je yí tí ngbaꞌo mbe tùbà kpokèjì mì lo
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Ndâ bu Jézù ta nawu wó giì si nje ndú ká tí nga gítí ŋa có tí nò náa Sìmìyónè kû ꞌdè gítí ꞌviì mì ndú nò.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Sìmìyónè mâ giì ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì cee gî, yí giì cù ꞌdê ngo cù wó mítí ndâ Jézù ta ndâ bu wó ta nawu wó. Bìndi yí giì ꞌdè có ji Màríyà tí nawu Jézù máa, «Mbíṛì cu ꞌbì wó á mítí ꞌviì tí nó tí mbe mìì ndâ Ìzìrìyélì me mbè. Yí delè giì cu ꞌbí wó mítí wó tí mbe ꞌvala ndâ Ìzìrìyélì me mbè. Mbíṛì cu mí gbí mbelè wó máa, ndâ ꞌduù bà bè yí gî.
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 Yí bà dù tí mbe yù gbí ndâ có kóó mì ndâ ꞌduù gí sè. Sé có bà giì kaṛa ṛé lo jàngá gî.»
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Ta o tí nò, ꞌbí túngúꞌdù kpo niì tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì ta ṛè wó a Ánà, tí nájú ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Fànùwélè, ta ŋa wó a Àsérè, kuu gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì. Ndâ Ánà sì ꞌbá ta ꞌdakò mì wó bìndi bà kò tí ndú ká ta ndoò vô-nje só, bìndi ku giì zi ꞌdakò tí nò gî.
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 Ndoò tí Ánà gbí nawù ku ta o bà ya ta Jézù gí bà kaa yí ji Mbíṛì nò ziꞌduù-nàꞌô-nje nàꞌô. Yí jé co ꞌdo gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì gí bà ꞌbí to lá, kû bàkà i-Mbíṛì ta bà kònò go.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Yí giì gì gí bàndò bà bàkà i-Mbíṛì ta gbèe o tí nò gí bà ꞌdè nìkì maa ji Mbíṛì, bìndi yí giì ya gí mì ndâ bu Jézù ta nawu wó ta o bà ya ta yí mì ndú gí bà bàkà bà tàkìì nò. Yí giì ꞌdè nìkì ma ji Mbíṛì, bìndi yí giì ꞌdè có gítí dó Jézù ji ndâ ꞌduù tí nó ꞌdáá gî mbe kû ùndi bà njaanga miṛi ndâ ꞌduù Jèrùzàlémè mì Mbíṛì ꞌdo gbí vò i nô.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Ndâ bu Jézù ta nawu wó mâ giì bàkà bà tàkìì gítí wó go có mì Mbíṛì cee gî, ndú giì dele ndi ndú ꞌdo Jèrùzàlémè ya a i gí gbí gbata mì ndú Názàrètì á gbí to Jùdéyà.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Jézù giì kpolo mí Názàrètì tí yú ꞌdakò ta muu ká tí wó, delè ta Mbíṛì kuu tàkò wó.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Ndâ bu Jézù ta nawu wó giì dù kû ya gí Jèrùzàlémè ta ndoò ꞌdáá gî ta o gbolò o bà mèlè ndi tàkìì bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Ndú giì ya gbí ndoò ŋìnò si ndoò tí Jézù muuꞌbì-nje só.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Káa si ndú kû giì dele gí ꞌbá si bà gbolò o tí nò cee gî, Jézù giì gboo mí Jèrùzàlémè gî, káa ndâ bu wó ta nawu wó ŋò bà lá.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 À gbí muu ndú ŋìndi ndú máa ndâ-ꞌbî-lá, ndú kû nò ta ndâ ꞌbí nambeè gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó kpokèjì mòsùù nô. Ndú giì ŋò ni énó máa yí gbí òkò tí ndâ ꞌduù wálá ngé a i si ndú sì sili gbaànjé kpokèjì gî.
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Ndú bà-i-nò giì delè ndi ndú ya gí bà pà bà tí wó cee gbí gbata Jèrùzàlémè léé gî.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Káa ndú giì ꞌde yí ngé a i bìndi sili taꞌô á gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì, gbí òkò tí ndâ kpo-kpò mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà, kû ꞌdi ndâ có mì ndú. Yí delè kû ꞌvee ndú gítí ndâ ꞌbí có.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Bà ꞌdè có gítí ŋa bà ꞌdi gbí-o mì wó, ta ndâ ŋa có tí nó náa yí kû ꞌvìsì ji ndâ kpo-kpò ꞌduù tí nò nó, giì kpò nje ndâ mbe ꞌdi ndâ có tí nò náa yí kû ꞌdè nò gî
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Ndâ bu Jézù ta nawu wó mâ giì ŋò yí, nje ndú giì ꞌdèè gî. Bìndi nawu wó giì ꞌvee yí máa, «Wò bàkà mítí ze énó a ŋa yè, ꞌviì? Ŋò káa bà kaṛa ṛé ze ta bà pà bà tí lo gi!»
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Yo kû pà bà tí ye tacó yè? Yo ŋò ni lá máa, ye kû bàkà a nèté mì bu ye?»
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Káa bà ꞌvìsì có gí tàkò ꞌvé mì Jézù nò giì kpò ndâ bu wó ta nawu wó gî.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Jézù bà-i-nò giì njè nó ta ndâ bu wó ta nawu wó á bìndi bà ꞌde yí mì ndú nò ya gí Názàrètì. Yí giì kpolo mí kà tí tó ꞌviì mbe kû ꞌdi có mì ndâ bu wo ta nawu wó. Káa nawu wó giì kpolo tí ndâ có tí nò ꞌdáá gî mí gbí njembí wó.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Jézù giì uu gí yaà tí mbe wotí, ta muu ká tí wó, náa ndâ ꞌduù giì zè yí nìkì maa, Mbíṛì delè giì zè yí nìkì maa.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.