Lucas 2
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NAA
1 À ta o tí nò a ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò ta ṛè wó a Àgúsìtò, tí mbe kû zogo ndâ Jùdéyà, ká ꞌdè có máa, à ꞌdeke muu ndâ ꞌduù gbí ndâ to tí nó náa yì kû zogo nó ꞌdáá gî.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Kpédélé ŋa bà ꞌdeke muu ndâ ꞌduù énò bàkà tí ta o tí nò si Kùrínò a gbolò ꞌduù gbí to Sírìyà.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Ndâ ꞌduù ꞌdáá gî giì kaa ya gí bà ṛèngbó ndú tacó bà cu ṛè ndú mí gbí yâ-ndú go có mì Àgúsìtò tí ngáángbá gba.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Tacó énò, Jùzépè giì njè nó ꞌdo gbí gbata Názàrètì á gbí to Gàlìléyà, ya gí gbí to Jùdéyà, gí bà cu ṛè wó mí gbí ꞌdóó gbata mì ndú Bétèlèmè, tí bàndò bà jò Dàvídè tí gbolò gba mì ndâ Ìzìrìyélì, tacó yí a ꞌviì kòtí Dàvídè.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Ndú gbí ta nó tí nò ta Màríyà, tí ꞌvinî tí nó náa yí ꞌvee có tí wó tacó bà kò yí gî nô. Káa ta o tí nò Màríyà ta cèe kpokù nakáyì tí wó.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Ndú mâ giì yee gbí gbata Bétèlèmè gî, gó-káyì giì tanga mítí Màríyà.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Yí bà-i-nò giì jò ꞌviì-kíṛi mì wó tí ꞌviì-ꞌdakò, yí giì paṛaka yí ta ndâ bòngo, bìndi yí giì sii yí mí gbí káꞌi bà je i-zó-zò ji ndâ nò, tacó ndú ꞌde ndâ ꞌbá wiṛi yeke ꞌdáá ta ndâ ꞌduù gî.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Ta bèbìlì tí nò, ndâ ꞌbí mbe gbà bee mbe kû tè ṛì a ṛègbà tí ndâ bee mì ndú á seè gbata Bétèlèmè,
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 mâ giì zekeꞌo, ndú giì ŋò basìlì mì Mbíṛì, bìndi ngbaꞌo mì Mbíṛì, giì ngbaanga to ṛègbà tí ndú ꞌdáá gî. Gúku bà-i-nò giì zèè ndú mbi ta ŋa wálá.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Káa basìlì tí nò giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo cì gúku lá, tacó ye gì ji yo a i ta banga ngú có mbe te líkíꞌo mítí ndâ ꞌduù ꞌdáá gî.
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 À wúnó jò mbe ꞌvala yo á mí kòtí Dàvídè, gbí gbata Bétèlèmè gî.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Yo má ya gí kà, yo bà ŋò yí ni mítí bà paṛaka yí ta ndâ bòngo, bìndi à giì sii yí mí gbí káꞌi bà je i-zó-zò ji ndâ nò.»
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Ká go bà kì ṛo bà-i-nò, ndâ mbe gbà bee tí nò mâ giì zekeꞌo, ndú giì ŋò ndâ ꞌbí basìlì me mbè kaa gì yè to gî, kû cè cè ta bà be ṛè Mbíṛì gbí ta líkíꞌo bà jò ꞌviì tí nò, máa,
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 «À ùlù Mbíṛì ngéé gbíṛì,
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Ndâ basìlì mâ giì kaa ndi ndú ya gí tàṛì gî, ndâ mbe gbà bee tí nò giì ꞌvii có gbí òkò tí ndú máa, «Ndoo ya gí Bétèlèmè, gí bà ŋò i tí nó mbe bàkà tí náa Mbe tí ndoo ꞌdè có ji ndoo gítí nô.»
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Ndú bà-i-nò mâ giì goonó ya gí Bétèlèmè go có tí nò náa ndú ꞌdè nò, ndú giì ꞌde ndâ Jùzépè ta Màríyà kuu ṛègbà tí dó ꞌviì náa ndú sii mí gbí káꞌi bà je i-zó-zò ji ndâ nò.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Ndâ mbe gbà bee tí nò mâ giì ŋò dó ꞌviì tí nò, ndú giì ꞌvanda ndi ndâ có tí nó náa basìlì ꞌdè ji ndú gítí wó nó ꞌdáá gî ji ndâ bu wó ta nawu wó.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Nje ndâ mbe ꞌdi ndi ndâ có tí nò náa ndâ mbe gbà bee tí nò ꞌvanda nò ꞌdáá gî giì ꞌdèè gî.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Káa Màríyà giì kpolo tí ndâ có tí nò ká mí gbí njembí wó, bìndi yí giì dù kû ꞌviiki gbí ndú.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Ndâ mbe gbà bee tí nò mâ giì ŋò dó ꞌviì tí nò tè ta ndú gî, ndú giì dele ndi ndú gí bàndò mì ndú ta bà cè cè kû be ta ṛè Mbíṛì, tacó ndú ꞌde ndâ i ꞌdáá gî jé ká go ndi kòcò ndâ basìlì tí nó mbe ꞌdè có ji ndú nô.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Ta sili vô-nje taꞌô bìndi bà jò Jézù, ndâ bu wó giì ya ta yí gí gbí gàzâ. Ndú mâ giì waa yí gî, ndú giì gbì ṛè wó tí Jézù, tí ṛè tí nó náa basìlì gbì mí muu wó á kùṛo bà tè nakáyì wó nô.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 O bà te banga mì ndâ ꞌviì ta nawu wó mâ giì tè go có mì Mòze gî, ndâ bu wó ta nawu wó giì ya ta yí gí Jèrùzàlémè, tacó bà kaa yí ji Mbíṛì,
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 go có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà gítí tàkìì mì ndâ Jùdéyà énó máa, «À ꞌví kaa ndâ ꞌviì-ꞌdakò ŋìnó tí ndâ ꞌviì-kíṛi nó ji Mbíṛì.»
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Delè tacó bà waa mbelè ndâ kúlùkúdu sósòꞌô, má wálá, ndâ kùlè sósòꞌô go có tí nó gbí wáràgà mì Mbíṛì nô.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Ta o tí nò, ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Sìmìyónè, mbe sì miṛi wó ji Mbíṛì gî, náa Bèṛi-mì-Mbíṛì kuu tàkò wó, kuu ta ꞌbá Jèrùzàlémè, kû ùndi o bà ꞌvala ndâ Ìzìrìyélì.
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Bèṛi-mì-Mbíṛì ci yí sàà gî, máa, yí má ŋò Bìndi-Mbíṛì ta ṛo wó lá, yí bà cì wálá.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Bèṛi-mì-Mbíṛì giì a tàmuu Sìmìyónè ya tí gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì á kùṛo o bà ya ta Jézù mì ndâ bu wó ta nawu wó tacó bà kaa yí ji Mbíṛì nò. Ndú mâ giì bàkà bà tàkìì mítí Jézù gî,
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Sìmìyónè giì liꞌvi Jézù mì njembí wó, bìndi yí giì ꞌdeke tí wó ta bà ùlù Mbíṛì máa,
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 «Nògí, si bòò mì lo ꞌví ya gí bàndò mì wó nìkì maa, Mbe tí ye.
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Tacó ye kpónó ŋò mbe ꞌvala ndâ ꞌduù ta ṛo ye gî,
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 ꞌduù tí nó náa wò bàkà yí tí mbe ꞌvala ndâ ꞌduù
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 ꞌduù tí nó náa wò je yí tí ngbaꞌo mbe tùbà kpokèjì mì lo
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Ndâ bu Jézù ta nawu wó giì si nje ndú ká tí nga gítí ŋa có tí nò náa Sìmìyónè kû ꞌdè gítí ꞌviì mì ndú nò.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Sìmìyónè mâ giì ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì cee gî, yí giì cù ꞌdê ngo cù wó mítí ndâ Jézù ta ndâ bu wó ta nawu wó. Bìndi yí giì ꞌdè có ji Màríyà tí nawu Jézù máa, «Mbíṛì cu ꞌbì wó á mítí ꞌviì tí nó tí mbe mìì ndâ Ìzìrìyélì me mbè. Yí delè giì cu ꞌbí wó mítí wó tí mbe ꞌvala ndâ Ìzìrìyélì me mbè. Mbíṛì cu mí gbí mbelè wó máa, ndâ ꞌduù bà bè yí gî.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 Yí bà dù tí mbe yù gbí ndâ có kóó mì ndâ ꞌduù gí sè. Sé có bà giì kaṛa ṛé lo jàngá gî.»
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Ta o tí nò, ꞌbí túngúꞌdù kpo niì tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì ta ṛè wó a Ánà, tí nájú ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Fànùwélè, ta ŋa wó a Àsérè, kuu gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì. Ndâ Ánà sì ꞌbá ta ꞌdakò mì wó bìndi bà kò tí ndú ká ta ndoò vô-nje só, bìndi ku giì zi ꞌdakò tí nò gî.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 Ndoò tí Ánà gbí nawù ku ta o bà ya ta Jézù gí bà kaa yí ji Mbíṛì nò ziꞌduù-nàꞌô-nje nàꞌô. Yí jé co ꞌdo gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì gí bà ꞌbí to lá, kû bàkà i-Mbíṛì ta bà kònò go.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Yí giì gì gí bàndò bà bàkà i-Mbíṛì ta gbèe o tí nò gí bà ꞌdè nìkì maa ji Mbíṛì, bìndi yí giì ya gí mì ndâ bu Jézù ta nawu wó ta o bà ya ta yí mì ndú gí bà bàkà bà tàkìì nò. Yí giì ꞌdè nìkì ma ji Mbíṛì, bìndi yí giì ꞌdè có gítí dó Jézù ji ndâ ꞌduù tí nó ꞌdáá gî mbe kû ùndi bà njaanga miṛi ndâ ꞌduù Jèrùzàlémè mì Mbíṛì ꞌdo gbí vò i nô.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Ndâ bu Jézù ta nawu wó mâ giì bàkà bà tàkìì gítí wó go có mì Mbíṛì cee gî, ndú giì dele ndi ndú ꞌdo Jèrùzàlémè ya a i gí gbí gbata mì ndú Názàrètì á gbí to Jùdéyà.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Jézù giì kpolo mí Názàrètì tí yú ꞌdakò ta muu ká tí wó, delè ta Mbíṛì kuu tàkò wó.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Ndâ bu Jézù ta nawu wó giì dù kû ya gí Jèrùzàlémè ta ndoò ꞌdáá gî ta o gbolò o bà mèlè ndi tàkìì bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Ndú giì ya gbí ndoò ŋìnò si ndoò tí Jézù muuꞌbì-nje só.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Káa si ndú kû giì dele gí ꞌbá si bà gbolò o tí nò cee gî, Jézù giì gboo mí Jèrùzàlémè gî, káa ndâ bu wó ta nawu wó ŋò bà lá.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 À gbí muu ndú ŋìndi ndú máa ndâ-ꞌbî-lá, ndú kû nò ta ndâ ꞌbí nambeè gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó kpokèjì mòsùù nô. Ndú giì ŋò ni énó máa yí gbí òkò tí ndâ ꞌduù wálá ngé a i si ndú sì sili gbaànjé kpokèjì gî.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 Ndú bà-i-nò giì delè ndi ndú ya gí bà pà bà tí wó cee gbí gbata Jèrùzàlémè léé gî.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Káa ndú giì ꞌde yí ngé a i bìndi sili taꞌô á gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì, gbí òkò tí ndâ kpo-kpò mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà, kû ꞌdi ndâ có mì ndú. Yí delè kû ꞌvee ndú gítí ndâ ꞌbí có.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Bà ꞌdè có gítí ŋa bà ꞌdi gbí-o mì wó, ta ndâ ŋa có tí nó náa yí kû ꞌvìsì ji ndâ kpo-kpò ꞌduù tí nò nó, giì kpò nje ndâ mbe ꞌdi ndâ có tí nò náa yí kû ꞌdè nò gî
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Ndâ bu Jézù ta nawu wó mâ giì ŋò yí, nje ndú giì ꞌdèè gî. Bìndi nawu wó giì ꞌvee yí máa, «Wò bàkà mítí ze énó a ŋa yè, ꞌviì? Ŋò káa bà kaṛa ṛé ze ta bà pà bà tí lo gi!»
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Yo kû pà bà tí ye tacó yè? Yo ŋò ni lá máa, ye kû bàkà a nèté mì bu ye?»
49 Ele respondeu:
50 Káa bà ꞌvìsì có gí tàkò ꞌvé mì Jézù nò giì kpò ndâ bu wó ta nawu wó gî.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Jézù bà-i-nò giì njè nó ta ndâ bu wó ta nawu wó á bìndi bà ꞌde yí mì ndú nò ya gí Názàrètì. Yí giì kpolo mí kà tí tó ꞌviì mbe kû ꞌdi có mì ndâ bu wo ta nawu wó. Káa nawu wó giì kpolo tí ndâ có tí nò ꞌdáá gî mí gbí njembí wó.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Jézù giì uu gí yaà tí mbe wotí, ta muu ká tí wó, náa ndâ ꞌduù giì zè yí nìkì maa, Mbíṛì delè giì zè yí nìkì maa.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.