Lucas 23
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NAA
1 Ndâ gba gbí gbolò ngbàngà mì ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌviiki gbí có mí Jézù cee gî, ndú giì ꞌdaka yí, bìndi ndú ꞌdáá gî giì kaa ta ndú ya gí kùṛo Pìlátò tí gbolò ꞌduù mì ndâ Ròmánò.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Ndú mâ giì yee ta Jézù kùṛo Pìlátò gî, ndú giì kpì ngbàngà tí wó ji Pìlátò énó máa, «Ze ꞌde ꞌdakò tí nó kuu nó tí vò mbe kû ŋònòkò muu ndâ ꞌduù, tacó wàa, ꞌbá mì ze ꞌví ꞌbu gî. Yí kû volo muu ndâ ꞌduù mì ze, tacó wàa, ndú ꞌví gò i ji ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò lá. Yí kû bàkà tí wó máa, yì lá a Bìndi-Mbíṛì tí gbolò gba mì ndâ Jùdéyà.»
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Pìlátò mâ giì ꞌdi ndâ có tí nò, yí giì ꞌvee Jézù máa, «Wò a gbolò gba mì ndâ Jùdéyà?»
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Pìlátò bà-i-nò giì ꞌdè có ji ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ mbè ꞌduù tí nó mbe kaa gì tacó bà ꞌdi ngbàngà mì Jézù nó énó máa, «Ye ŋò ndeṛè bà waa có mì ye mítí ꞌdakò tí nó lá.»
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Káa ndâ gba mì ndâ Jùdéyà giì nanaka cèe muu ndú tacó wàa có ꞌví zèè Jézù, ta bà ꞌdè có ji Pìlátò énó máa, «Yí kû te mâ mí gbí muu ndâ ꞌduù ta bà nìbà i ji ndú cee gbí ndâ to Jùdéyà ꞌdáá gî, yí ꞌbìtà bà nìbà i tí mì wó ꞌdo gbí ndâ to Gàlìléyà, káa yí kpónó kû yèè tí gí Jèrùzàlémè bà-i-nô.»
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Pìlátò bà-i-nò giì ꞌvee ndú énó máa, «ꞌDakò tí nó a ꞌduù ꞌdo gbí to ngàyi? ꞌDo gbí to Gàlìléyà?»
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 Pìlátò mâ giì ꞌdi énó máa, Jézù gì ꞌdo gbí to Gàlìléyà, yí giì tuu Jézù ya tí gí kùṛo Èródè tí gbolò gba mì ndâ ꞌduù Gàlìléyà, tacó Èródè ta o tí nò kuu gbí gbata Jèrùzàlémè.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 Tàkòcò Èródè giì peteke gítí bà gì ta Jézù á gí kùṛo wó nò ngé ndii gî, tacó yí ꞌdo sàà kû ꞌdi káa ṛè Jézù ta cèe gbolò o, káa yí jé ŋò Jézù tí nò ta ṛo wó tí Èródè ta gbèe ṛì lá. Tàkòcò wó delè giì peteke, tacó yí ta o tí nò kû koṛo có énó máa, ndâ-ꞌbî-lá Jézù bà bàkà ndâ ꞌbí seṛè ji yì, wàa yí ꞌví ŋò ndú.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Tacó énò, yí giì ꞌvee gbí nje Jézù líkí-líkí énô. Káa Jézù giì biya bà njaa nje wó gí tàkò Èródè gbaànjé gî.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Mâ giì zekeꞌo, ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ mbe nìbà tàkìì mì ndâ Jùdéyà giì oloko gí yaà kû kpì ngbàngà tí Jézù ta wotí tí ji Èródè.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Èródè mâ giì ꞌdi ndâ có tí nò, ndú giì gbo ta ndâ àsìkérì mì wó kû mèèkèꞌi tí Jézù, ta bà ꞌviya yí. Bìndi ndú giì yuu banga njà bòngo wùrù-wùrù ji yí, bìndi ndú giì tuu ta yí kákáꞌi ya tí ji Pìlátò.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Gbí òkò tí ndâ Èródè ta Pìlátò sàà nìkì lá, káa ndú giì zèè kómbeè ta gbèe ṛi tí nò gî.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 À má giì dele ta Jézù ꞌdo ꞌbá mì Èródè gí gbí ngbàngà kùṛo Pìlátò kákáꞌi gî, Pìlátò giì kili ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò ꞌduù mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ Jùdéyà ꞌdáá gî.
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 Bìndi yí giì ꞌvee ndú énó máa, «Yo gì ta ꞌdakò tí nó gí kùṛo ye tacó máa, yí a mbe ŋònòkò muu ndâ ꞌduù. Káa ye ꞌde ꞌbí có gbaànjé mbe zèè yí ꞌdo gbí òkò ndâ có mì yo nò lá.
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Èródè delè giì tuu ndi wó gì tí ji ndoo, tacó yí ꞌde vò i mì wó lá. Káa có ta ꞌvéṛè tí wálá a ŋìnó máa, ꞌdakò tí nó bàkà vò i tacó wàa à ꞌví waa tí ta có ku mítí wó nò gbaànjé lá.
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 À má énò, ye bà waa có mítí wó énó máa à gbì yí gî, wàa ye ꞌví dò ꞌbì tí wó gî.»
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 ꞌBí ŋa i náa Pìlátò kû bàkà ta ndoò ꞌdáá gî ta o gbolò o bà bàkà tàkìì bà mèlè ndi o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì a bà njaanga ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí zàà ji ndâ Jùdéyà.
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Káa ndâ ꞌduù gbí ngbàngà ꞌdáá gî giì a ta kû dòmùù énó máa, «Zi yí gî! Njaanga Bàrábà ji ze!»
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 (À zèè ꞌdakò tí nò tí Bàrábà nò mí gbí zàà, tacó ꞌbí ŋa wo mbe bàkà tí gbí gbata ta o tí nò, delè tacó bà zi ku.)
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 À gbí muu Pìlátò ta o tí nò kpolo ma a có bà dò ꞌbì tí Jézù; tacó énò, yí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù kákáꞌi.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Káa ndâ ꞌduù giì ꞌvìsì có ji Pìlátò ta kû énó máa, «Gbì yí mítí njèèkpè mû! Gbì yí mítí njèèkpè mû!»
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Bà taꞌô ŋìnó, Pìlátò giì ꞌvee ndâ ꞌduù énó máa, «Tacó yè? Yí volo a yè? Yo ꞌdè ji ye, tacó ye ŋò vò i mì wó wàa ye ꞌví waa ta có ku mítí wó nò lá. À má énò, ye bà waa có mítí wó énó máa, à gbì yí, wàa ye ꞌví dò ꞌbì ye ꞌdo tí wó gî.»
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Ndâ ꞌduù mâ giì ꞌdi có tí nò náa Pìlátò ꞌdè ji ndú nò, ndú giì mìì ta kû goòlá a ꞌbí ŋa gbolò có ku ká gì ji ndú ꞌdo bà ꞌbí to, ta bà ꞌdè có ta ꞌbê ji Pìlátò énó máa, yí gbì Jézù mítí njèèkpè mû. Wo mì ndâ ꞌduù mâ giì co muu Pìlátò gî,
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 yí giì waa có ku mítí Jézù go có mì ndú nò.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Bìndi yí giì njaanga ꞌdakò tí nó tí Bàrábà, náa à zèè yí tacó bà pìì wo ta bà zi ku nó, ꞌdo gbí zàà gí sè go có mì ndâ ꞌduù tí nò. Yí bà-i-nò giì je Jézù ji ndú énó máa, ndú bàkà ta yí go có mì ndú náa à gbí njembí ndú.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Káa si ndâ ꞌduù tí nò kû giì co ta Jézù ꞌdo gbí gbata gí sè tacó bà ya ta yí gítí bàndò bà zi yí, ndú giì ꞌde ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Sìmónè, ta ꞌbá mì wó gbí gbata Sìrínì, á kpokèjì kû gì gí gbí gbata Jèrùzàlémè. Ndú bà-i-nò giì zèè yí ta wotí gítí bà te njèèkpè mû tàkò Jézù.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Ndâ niì gbí òkò tí ndâ mbè ꞌduù tí nó mbe kaa mòsùù kû ko tàkò Jézù nó ta o tí nò kû tò kû ta bà wa gbí.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Jézù giì ꞌvìsì tí wó, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ niì tí nò mbe kû wa gbí nò énó máa, «Ndâ jú Jèrùzàlémè, yo wa ye lá. Yo wa tí yo, wàa yo ꞌví wa ndâ ꞌviì mì yo.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 Tacó ndâ ꞌbí o wúnò ká kèjì náa ndâ ꞌduù bà ꞌvìsì nje ndú énó máa, ‹Ndâ niì tí nó tí ndâ kázá, náa ndú jé tè nakáyì lá, náa ꞌviì delè jé no kí ndú lá nó, a ndâ mbe tó pá!›
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 Ndâ ꞌduù gbí ndâ o tí nò bà ꞌdeke tí ndú ji ndâ kpo-kpò gú énó máa, ‹Yo ꞌvaka tí yo mí muu ze!› Ndú delè bà ꞌdeke tí ndú ji ndâ gú, máa, ‹Yo ꞌbuku tí yo mí muu ze!›
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Tacó cè bà bàkà i mì ndâ ꞌduù ta mû si mû tí nò gbí ꞌve wó má ká énó, mû tí nò má aanga gî, ndú bà bàkà tí a ŋa ngàyi?»
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 À ta o tí nò kaa ndâ ꞌbí vò ꞌduù sósòꞌô ꞌdo gbí gbata tacó bà ya ta ndú gí bà ziki ndú gbí gbèe nó bà ya ta Jézù tacó bà zi yí nò.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Ndâ àsìkérì mâ giì yee ta ndâ Jézù ta ndâ vò ꞌduù tí nò tí ꞌbí bàndò náa à kû nì mítí a Kù-ꞌbilì-muu-ku gî, ndú giì gbì Jézù mítí njèèkpè mû, bìndi ndú giì gbì ꞌbí ꞌduù gbaànjé á ꞌdo gbí òkò tí ndâ vò ꞌduù tí nò sósòꞌô nò mítí njèèkpè mû mò gí gbí kùꞌbì mì wó, bìndi ndú giì gbì ꞌbí mítí ꞌbí njèèkpè mû mò gí gbí gàlì mì wó.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Káa Jézù giì ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì si yí tí njèèkpè mû tacó tí ndâ ꞌduù tí nó mbe mèèkèꞌi tí wó nó énó máa, «Je à-cee-gî ji ndú, Bu ye! Tacó ndú ŋò i tí nó náa ndú kû bàkà nó ni lá.»
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 À mâ giì gbì Jézù mítí njèèkpè mû gî, ndâ ꞌduù giì dù jé kû ù ndi bà ŋò ŋa i tí nó á kèjì gí bà bàkà tí nô. Káa ndâ kpo-kpò ꞌduù giì dù kû ŋo yí ŋó-ŋo énó máa, «Yí táánò kû ꞌvala ndâ ꞌbí ka wó, si yí ꞌví ꞌvala tí wó, náa yí má a Bìndi-Mbíṛì, tí ꞌduù tí nó náa Mbíṛì ká cu ꞌbì mítí wó nò.»
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Ndâ àsìkérì delè giì dù kû ŋo yí si ndú kû je ꞌbí ŋa ngo i jàngà-jàngà énó ji yí.
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 Ndú delè giì dù kû ꞌviya yí énó máa, «Wò dú má káa gbolò gba mì ndâ Jùdéyà, ꞌvala tí lo.»
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Ndú ꞌdè có tí nó tacó à cu mítí njèèkpè mû á còmuu Jézù énó máa, «Ŋìnó a gbolò gba mì ndâ Jùdéyà.»
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 ꞌBí ꞌduù gbaànjé á ꞌdo gbí òkò tí ndâ vò ꞌduù tí nó sósòꞌô náa à gbì ndú mítí njèèkpè mû nó giì lè Jézù énó máa, «Wò me Bìndi-Mbíṛì lá? ꞌVala tí lo, wàa wò ꞌví ꞌvala ze delè.»
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Káa ka vò ꞌduù tí nò giì do ta yí énó máa, «Wò cì gúku tí Mbíṛì lá tacó yè? À kpónó waa có mítí yo ta yí me ꞌvii ká ꞌvii lá?
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 À waa có mítí ndà ká dú. Ndà kû cì nó muu vò i mì ndà. Káa ꞌdakò tí nó kû cì a ꞌve ku.»
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 ꞌDakò tí nò mâ giì do mítí ka wó mbe ngbà cee gî, yí giì ꞌdeke tí wó ji Jézù énó máa, «Wò má yee ꞌbá gba mì lo gî, wò ꞌví koṛo có tí ye, Jézù.»
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Ye kû ci nó a wò ta kponje gítí wálá énó máa, ndà wúnó bà dù ta ndà gbí dà.»
43 Jesus lhe respondeu:
44 Ṛi mâ giì dooko gítí bà gì gbúrú gî, ṛo ṛi giì ꞌdi gî. ꞌDíꞌdiꞌo giì yiiga muu to ꞌdáá yùkúú gî, yee tí bà mò tí mì ṛi.
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 Ta o tí nò si ṛo ṛi ꞌdi tí gî nò, gbí kpâ-bòngo tí nó náa à njèè ta gbí tàꞌi ꞌbá-Mbíṛì nó giì yaka gbí tí ꞌdo yaà dí to.
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Bìndi Jézù giì tò kû ta kòcò wó ngé gí yaà énó máa, «Ye si tí ye ji wò gî, Bu ye!» Bìndi bà ꞌdè có tí nò, njembí Jézù giì ki gî.
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 ꞌBí kùṛo ndâ àsìkérì mâ giì zeke ŋa i tí nò mbe kû bàkà tí nò, yí giì ùlù Mbíṛì, bìndi yí giì ꞌdè có énó máa, «ꞌDakò tí nó táánò dú káa yê sínò ta vò i mì wó ta ndâ ꞌduù kùṛo Mbíṛì wálá.»
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Ndâ mbè ꞌduù tí nó mbe tì bìnjìì kû zeke ŋa i tí nò nó giì njè kû ya gí ꞌbá mì ndú ꞌdáá ta ꞌbì ndú tí njembí ndú kû nì nikalaká.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Ndâ kómbe Jézù ta ndâ niì tí nó mbe ko tàkò wó ꞌdo Gàlìléyà nó giì ṛò tíyò janga-jàngáá gí ndiì kû zeke ndâ ŋa i tí nò náa a kû me ta yí nò.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 Jézù mâ giì cì gî, ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Jùzépè, mbe gì ꞌdo gbí gbata Àrìmàtíyà tí ꞌbí gbata mì ndâ Jùdéyà, tí tó kpo ꞌduù, ta ndâ có mì wó ká jáá gbí gbolò ngbàngà mì ndâ Jùdéyà,
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 mbe yuu nje wó mí gbí ndâ có tí nó náa ndâ ka wó kû toko gítí Jézù nò lá, delè ꞌbì wó yuu tí mí gbí ndâ i tí nò náa ndú kû bàkà nò lá, tí ꞌduù mbe kû ùndi bà ŋò o bà gì Mbíṛì gí bà dù tí gba muu to tí nó,
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 giì ya gí bà ꞌdeke tí wó ji Pìlátò, tacó wàa yí ꞌví si yì ꞌví te ku Jézù.
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Pìlátò mâ giì ùnje ji yí gî, Jùzépè giì dele ndi wó ya gí bà ja ku Jézù ꞌdo tí njèèkpè mû gí to. Yí mâ giì yili yí ta bòngo gî, yí giì te yí ya tí gí gbí ꞌbí ngú gbolò gùù náa yí duu mí gbí díí, náa à jé duu ku mí gbí kùṛo lá.
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 I tí nò bàkà tí si ndâ ꞌduù kû ꞌviindi tí ndú gítí ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Káa si à kû te ku Jézù ya tí gí gbí gùù, ndâ niì tí nó náa ndú gì ta ndú ꞌdo Gàlìléyà nó kû ko tàkò ndâ mbe te ku, tacó bà ŋò bàndò bà duu yí.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Ndú mâ giì ŋò bàndò tí nò gî, ndú giì kaa ya gí bà ꞌviindi ndâ yeè ta bà bàkà ndâ pó bàà; bìndi ndú giì tè wo ndú ta ṛi bà wotí go i gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.