Lucas 23
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARA
1 Ndâ gba gbí gbolò ngbàngà mì ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌviiki gbí có mí Jézù cee gî, ndú giì ꞌdaka yí, bìndi ndú ꞌdáá gî giì kaa ta ndú ya gí kùṛo Pìlátò tí gbolò ꞌduù mì ndâ Ròmánò.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Ndú mâ giì yee ta Jézù kùṛo Pìlátò gî, ndú giì kpì ngbàngà tí wó ji Pìlátò énó máa, «Ze ꞌde ꞌdakò tí nó kuu nó tí vò mbe kû ŋònòkò muu ndâ ꞌduù, tacó wàa, ꞌbá mì ze ꞌví ꞌbu gî. Yí kû volo muu ndâ ꞌduù mì ze, tacó wàa, ndú ꞌví gò i ji ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò lá. Yí kû bàkà tí wó máa, yì lá a Bìndi-Mbíṛì tí gbolò gba mì ndâ Jùdéyà.»
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Pìlátò mâ giì ꞌdi ndâ có tí nò, yí giì ꞌvee Jézù máa, «Wò a gbolò gba mì ndâ Jùdéyà?»
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Pìlátò bà-i-nò giì ꞌdè có ji ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ mbè ꞌduù tí nó mbe kaa gì tacó bà ꞌdi ngbàngà mì Jézù nó énó máa, «Ye ŋò ndeṛè bà waa có mì ye mítí ꞌdakò tí nó lá.»
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Káa ndâ gba mì ndâ Jùdéyà giì nanaka cèe muu ndú tacó wàa có ꞌví zèè Jézù, ta bà ꞌdè có ji Pìlátò énó máa, «Yí kû te mâ mí gbí muu ndâ ꞌduù ta bà nìbà i ji ndú cee gbí ndâ to Jùdéyà ꞌdáá gî, yí ꞌbìtà bà nìbà i tí mì wó ꞌdo gbí ndâ to Gàlìléyà, káa yí kpónó kû yèè tí gí Jèrùzàlémè bà-i-nô.»
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Pìlátò bà-i-nò giì ꞌvee ndú énó máa, «ꞌDakò tí nó a ꞌduù ꞌdo gbí to ngàyi? ꞌDo gbí to Gàlìléyà?»
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Pìlátò mâ giì ꞌdi énó máa, Jézù gì ꞌdo gbí to Gàlìléyà, yí giì tuu Jézù ya tí gí kùṛo Èródè tí gbolò gba mì ndâ ꞌduù Gàlìléyà, tacó Èródè ta o tí nò kuu gbí gbata Jèrùzàlémè.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Tàkòcò Èródè giì peteke gítí bà gì ta Jézù á gí kùṛo wó nò ngé ndii gî, tacó yí ꞌdo sàà kû ꞌdi káa ṛè Jézù ta cèe gbolò o, káa yí jé ŋò Jézù tí nò ta ṛo wó tí Èródè ta gbèe ṛì lá. Tàkòcò wó delè giì peteke, tacó yí ta o tí nò kû koṛo có énó máa, ndâ-ꞌbî-lá Jézù bà bàkà ndâ ꞌbí seṛè ji yì, wàa yí ꞌví ŋò ndú.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Tacó énò, yí giì ꞌvee gbí nje Jézù líkí-líkí énô. Káa Jézù giì biya bà njaa nje wó gí tàkò Èródè gbaànjé gî.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Mâ giì zekeꞌo, ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ mbe nìbà tàkìì mì ndâ Jùdéyà giì oloko gí yaà kû kpì ngbàngà tí Jézù ta wotí tí ji Èródè.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Èródè mâ giì ꞌdi ndâ có tí nò, ndú giì gbo ta ndâ àsìkérì mì wó kû mèèkèꞌi tí Jézù, ta bà ꞌviya yí. Bìndi ndú giì yuu banga njà bòngo wùrù-wùrù ji yí, bìndi ndú giì tuu ta yí kákáꞌi ya tí ji Pìlátò.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Gbí òkò tí ndâ Èródè ta Pìlátò sàà nìkì lá, káa ndú giì zèè kómbeè ta gbèe ṛi tí nò gî.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 À má giì dele ta Jézù ꞌdo ꞌbá mì Èródè gí gbí ngbàngà kùṛo Pìlátò kákáꞌi gî, Pìlátò giì kili ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò ꞌduù mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ Jùdéyà ꞌdáá gî.
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Bìndi yí giì ꞌvee ndú énó máa, «Yo gì ta ꞌdakò tí nó gí kùṛo ye tacó máa, yí a mbe ŋònòkò muu ndâ ꞌduù. Káa ye ꞌde ꞌbí có gbaànjé mbe zèè yí ꞌdo gbí òkò ndâ có mì yo nò lá.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Èródè delè giì tuu ndi wó gì tí ji ndoo, tacó yí ꞌde vò i mì wó lá. Káa có ta ꞌvéṛè tí wálá a ŋìnó máa, ꞌdakò tí nó bàkà vò i tacó wàa à ꞌví waa tí ta có ku mítí wó nò gbaànjé lá.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 À má énò, ye bà waa có mítí wó énó máa à gbì yí gî, wàa ye ꞌví dò ꞌbì tí wó gî.»
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 ꞌBí ŋa i náa Pìlátò kû bàkà ta ndoò ꞌdáá gî ta o gbolò o bà bàkà tàkìì bà mèlè ndi o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì a bà njaanga ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí zàà ji ndâ Jùdéyà.
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Káa ndâ ꞌduù gbí ngbàngà ꞌdáá gî giì a ta kû dòmùù énó máa, «Zi yí gî! Njaanga Bàrábà ji ze!»
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 (À zèè ꞌdakò tí nò tí Bàrábà nò mí gbí zàà, tacó ꞌbí ŋa wo mbe bàkà tí gbí gbata ta o tí nò, delè tacó bà zi ku.)
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 À gbí muu Pìlátò ta o tí nò kpolo ma a có bà dò ꞌbì tí Jézù; tacó énò, yí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù kákáꞌi.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Káa ndâ ꞌduù giì ꞌvìsì có ji Pìlátò ta kû énó máa, «Gbì yí mítí njèèkpè mû! Gbì yí mítí njèèkpè mû!»
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Bà taꞌô ŋìnó, Pìlátò giì ꞌvee ndâ ꞌduù énó máa, «Tacó yè? Yí volo a yè? Yo ꞌdè ji ye, tacó ye ŋò vò i mì wó wàa ye ꞌví waa ta có ku mítí wó nò lá. À má énò, ye bà waa có mítí wó énó máa, à gbì yí, wàa ye ꞌví dò ꞌbì ye ꞌdo tí wó gî.»
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Ndâ ꞌduù mâ giì ꞌdi có tí nò náa Pìlátò ꞌdè ji ndú nò, ndú giì mìì ta kû goòlá a ꞌbí ŋa gbolò có ku ká gì ji ndú ꞌdo bà ꞌbí to, ta bà ꞌdè có ta ꞌbê ji Pìlátò énó máa, yí gbì Jézù mítí njèèkpè mû. Wo mì ndâ ꞌduù mâ giì co muu Pìlátò gî,
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 yí giì waa có ku mítí Jézù go có mì ndú nò.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Bìndi yí giì njaanga ꞌdakò tí nó tí Bàrábà, náa à zèè yí tacó bà pìì wo ta bà zi ku nó, ꞌdo gbí zàà gí sè go có mì ndâ ꞌduù tí nò. Yí bà-i-nò giì je Jézù ji ndú énó máa, ndú bàkà ta yí go có mì ndú náa à gbí njembí ndú.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Káa si ndâ ꞌduù tí nò kû giì co ta Jézù ꞌdo gbí gbata gí sè tacó bà ya ta yí gítí bàndò bà zi yí, ndú giì ꞌde ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Sìmónè, ta ꞌbá mì wó gbí gbata Sìrínì, á kpokèjì kû gì gí gbí gbata Jèrùzàlémè. Ndú bà-i-nò giì zèè yí ta wotí gítí bà te njèèkpè mû tàkò Jézù.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Ndâ niì gbí òkò tí ndâ mbè ꞌduù tí nó mbe kaa mòsùù kû ko tàkò Jézù nó ta o tí nò kû tò kû ta bà wa gbí.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Jézù giì ꞌvìsì tí wó, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ niì tí nò mbe kû wa gbí nò énó máa, «Ndâ jú Jèrùzàlémè, yo wa ye lá. Yo wa tí yo, wàa yo ꞌví wa ndâ ꞌviì mì yo.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Tacó ndâ ꞌbí o wúnò ká kèjì náa ndâ ꞌduù bà ꞌvìsì nje ndú énó máa, ‹Ndâ niì tí nó tí ndâ kázá, náa ndú jé tè nakáyì lá, náa ꞌviì delè jé no kí ndú lá nó, a ndâ mbe tó pá!›
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Ndâ ꞌduù gbí ndâ o tí nò bà ꞌdeke tí ndú ji ndâ kpo-kpò gú énó máa, ‹Yo ꞌvaka tí yo mí muu ze!› Ndú delè bà ꞌdeke tí ndú ji ndâ gú, máa, ‹Yo ꞌbuku tí yo mí muu ze!›
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Tacó cè bà bàkà i mì ndâ ꞌduù ta mû si mû tí nò gbí ꞌve wó má ká énó, mû tí nò má aanga gî, ndú bà bàkà tí a ŋa ngàyi?»
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 À ta o tí nò kaa ndâ ꞌbí vò ꞌduù sósòꞌô ꞌdo gbí gbata tacó bà ya ta ndú gí bà ziki ndú gbí gbèe nó bà ya ta Jézù tacó bà zi yí nò.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Ndâ àsìkérì mâ giì yee ta ndâ Jézù ta ndâ vò ꞌduù tí nò tí ꞌbí bàndò náa à kû nì mítí a Kù-ꞌbilì-muu-ku gî, ndú giì gbì Jézù mítí njèèkpè mû, bìndi ndú giì gbì ꞌbí ꞌduù gbaànjé á ꞌdo gbí òkò tí ndâ vò ꞌduù tí nò sósòꞌô nò mítí njèèkpè mû mò gí gbí kùꞌbì mì wó, bìndi ndú giì gbì ꞌbí mítí ꞌbí njèèkpè mû mò gí gbí gàlì mì wó.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Káa Jézù giì ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì si yí tí njèèkpè mû tacó tí ndâ ꞌduù tí nó mbe mèèkèꞌi tí wó nó énó máa, «Je à-cee-gî ji ndú, Bu ye! Tacó ndú ŋò i tí nó náa ndú kû bàkà nó ni lá.»
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 À mâ giì gbì Jézù mítí njèèkpè mû gî, ndâ ꞌduù giì dù jé kû ù ndi bà ŋò ŋa i tí nó á kèjì gí bà bàkà tí nô. Káa ndâ kpo-kpò ꞌduù giì dù kû ŋo yí ŋó-ŋo énó máa, «Yí táánò kû ꞌvala ndâ ꞌbí ka wó, si yí ꞌví ꞌvala tí wó, náa yí má a Bìndi-Mbíṛì, tí ꞌduù tí nó náa Mbíṛì ká cu ꞌbì mítí wó nò.»
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Ndâ àsìkérì delè giì dù kû ŋo yí si ndú kû je ꞌbí ŋa ngo i jàngà-jàngà énó ji yí.
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 Ndú delè giì dù kû ꞌviya yí énó máa, «Wò dú má káa gbolò gba mì ndâ Jùdéyà, ꞌvala tí lo.»
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ndú ꞌdè có tí nó tacó à cu mítí njèèkpè mû á còmuu Jézù énó máa, «Ŋìnó a gbolò gba mì ndâ Jùdéyà.»
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 ꞌBí ꞌduù gbaànjé á ꞌdo gbí òkò tí ndâ vò ꞌduù tí nó sósòꞌô náa à gbì ndú mítí njèèkpè mû nó giì lè Jézù énó máa, «Wò me Bìndi-Mbíṛì lá? ꞌVala tí lo, wàa wò ꞌví ꞌvala ze delè.»
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Káa ka vò ꞌduù tí nò giì do ta yí énó máa, «Wò cì gúku tí Mbíṛì lá tacó yè? À kpónó waa có mítí yo ta yí me ꞌvii ká ꞌvii lá?
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 À waa có mítí ndà ká dú. Ndà kû cì nó muu vò i mì ndà. Káa ꞌdakò tí nó kû cì a ꞌve ku.»
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 ꞌDakò tí nò mâ giì do mítí ka wó mbe ngbà cee gî, yí giì ꞌdeke tí wó ji Jézù énó máa, «Wò má yee ꞌbá gba mì lo gî, wò ꞌví koṛo có tí ye, Jézù.»
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Ye kû ci nó a wò ta kponje gítí wálá énó máa, ndà wúnó bà dù ta ndà gbí dà.»
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Ṛi mâ giì dooko gítí bà gì gbúrú gî, ṛo ṛi giì ꞌdi gî. ꞌDíꞌdiꞌo giì yiiga muu to ꞌdáá yùkúú gî, yee tí bà mò tí mì ṛi.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Ta o tí nò si ṛo ṛi ꞌdi tí gî nò, gbí kpâ-bòngo tí nó náa à njèè ta gbí tàꞌi ꞌbá-Mbíṛì nó giì yaka gbí tí ꞌdo yaà dí to.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Bìndi Jézù giì tò kû ta kòcò wó ngé gí yaà énó máa, «Ye si tí ye ji wò gî, Bu ye!» Bìndi bà ꞌdè có tí nò, njembí Jézù giì ki gî.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 ꞌBí kùṛo ndâ àsìkérì mâ giì zeke ŋa i tí nò mbe kû bàkà tí nò, yí giì ùlù Mbíṛì, bìndi yí giì ꞌdè có énó máa, «ꞌDakò tí nó táánò dú káa yê sínò ta vò i mì wó ta ndâ ꞌduù kùṛo Mbíṛì wálá.»
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Ndâ mbè ꞌduù tí nó mbe tì bìnjìì kû zeke ŋa i tí nò nó giì njè kû ya gí ꞌbá mì ndú ꞌdáá ta ꞌbì ndú tí njembí ndú kû nì nikalaká.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Ndâ kómbe Jézù ta ndâ niì tí nó mbe ko tàkò wó ꞌdo Gàlìléyà nó giì ṛò tíyò janga-jàngáá gí ndiì kû zeke ndâ ŋa i tí nò náa a kû me ta yí nò.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Jézù mâ giì cì gî, ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Jùzépè, mbe gì ꞌdo gbí gbata Àrìmàtíyà tí ꞌbí gbata mì ndâ Jùdéyà, tí tó kpo ꞌduù, ta ndâ có mì wó ká jáá gbí gbolò ngbàngà mì ndâ Jùdéyà,
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 mbe yuu nje wó mí gbí ndâ có tí nó náa ndâ ka wó kû toko gítí Jézù nò lá, delè ꞌbì wó yuu tí mí gbí ndâ i tí nò náa ndú kû bàkà nò lá, tí ꞌduù mbe kû ùndi bà ŋò o bà gì Mbíṛì gí bà dù tí gba muu to tí nó,
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 giì ya gí bà ꞌdeke tí wó ji Pìlátò, tacó wàa yí ꞌví si yì ꞌví te ku Jézù.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Pìlátò mâ giì ùnje ji yí gî, Jùzépè giì dele ndi wó ya gí bà ja ku Jézù ꞌdo tí njèèkpè mû gí to. Yí mâ giì yili yí ta bòngo gî, yí giì te yí ya tí gí gbí ꞌbí ngú gbolò gùù náa yí duu mí gbí díí, náa à jé duu ku mí gbí kùṛo lá.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 I tí nò bàkà tí si ndâ ꞌduù kû ꞌviindi tí ndú gítí ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Káa si à kû te ku Jézù ya tí gí gbí gùù, ndâ niì tí nó náa ndú gì ta ndú ꞌdo Gàlìléyà nó kû ko tàkò ndâ mbe te ku, tacó bà ŋò bàndò bà duu yí.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Ndú mâ giì ŋò bàndò tí nò gî, ndú giì kaa ya gí bà ꞌviindi ndâ yeè ta bà bàkà ndâ pó bàà; bìndi ndú giì tè wo ndú ta ṛi bà wotí go i gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.