Lucas 22
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVT
1 Sè sili gítí o bà ci ꞌDê-kô, náa à delè kû ni mítí a o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì ta o tí nò me jéꞌdéé gî.
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 Tacó énò, ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ kpo-kpò mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndú giì kili muu ndú tacó bà pà kpokèjì tacó bà zi Jézù, káa ndú kû cì gúku tí ndâ ꞌduù.
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 Káa ta o tí nò, Gba-vò-i ya gí gbí muu Júdà Ìsìkàrìyótè, tí ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ tú mì Jézù muuꞌbì-nje só nó gî.
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 Tacó énò, yí giì ya gí mì ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, bìndi ndú giì toko có ta ndâ ꞌduù tí nó tí ndâ kùṛo ndâ mbe kpolo tí ꞌbá-Mbíṛì nó, tacó wàa, yì ꞌví pà kpokèjì gítí bà zèè Jézù ji ndú.
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 Ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì bà-i-nò mâ giì ùnje gítí có bà ko mboo nèté mì Júdà ji yí ta pétékè tàkòcò ndú gî,
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 Júdà giì njè nó ya gí bà pà tó kpokèjì bà zèè Jézù ji ndú.
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 Ṛi bà ci ꞌDê-kô, tí ṛi bà waa mbelè ꞌviì rómbo tí tàkìì gítí o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì mâ giì co gî,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 Jézù giì tuu ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì máa, «Yo ya gí bà bàkà i-zó-zò gítí o bà bàkà tàkìì bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì ji ndoo.»
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 Káa Pìyétòrò giì ꞌvee yí máa, «Có mì lo máa, ze ꞌví bàkà mí kòtí ꞌdi?»
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Yo sè tù yo! Ta o tí nó náa yo kû ṛì gí gbí gbata nó, yo bà ꞌde ꞌbí ꞌdakò kû te káṛà ngo. Yo ꞌví ṛu ndi wó. Yo má yee ta ndú ꞌbá gî,
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 yo ꞌví ꞌdè có ji mbe ꞌbá tí nò énó máa, ‹Mbe nìbà i ji ze ká tuu ze ji wò. Kòcò wó énó máa, wò tùbà tàꞌi tí nó náa ndâ yì ꞌví gì gí bà zò i-cí-ci mì o bà bàkà tàkìì bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì mítí ta ndâ mbe tala có mì yì nó ji ze.›
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 Bìndi yí bà tùbà gbolò soṛo náa à ꞌviindi ndâ i mí tàꞌi kà ꞌdáá gî ji yo, wàa yo ꞌví bàkà i-zó-zò mí kà ji ndoo.»
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 Ndâ Pìyétòrò bà-i-nò mâ giì ya gí gbí gbata, ndú giì ꞌde ndâ i ꞌdáá gî jé ká go có tí nò náa Jézù ꞌdè ji ndú nò. Bìndi ndú giì ꞌviindi ndâ i gítí o bà bàkà tàkìì bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì mì kà.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 O bà zò i-cí-ci mâ giì me tí gî, Jézù giì zèè bàndò mì wó ṛègbà i-zó-zò, bìndi ndâ mbe tala có mì wó giì se mí ṛègbà tí wó.
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Go bà zò ndòngbú i-cí-ci mì o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì tí nó ta yo á kùṛo bà kònò séꞌi mì ye bà zi ye gî.
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 Ye ꞌdè có tí nò ji yo tacó i-cí-ci mì o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì náa ndoo kèjì gí bà zò ta ndoo bìndi ŋìnó bà dù ngé káa yú ŋìnó gbí ngbàngà mì Mbíṛì nô.»
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 Bìndi bà ꞌdè có tí nò, Jézù giì zèè ꞌvisî mí ꞌbì wó, bìndi yí giì ꞌdè nìkì maa ji Mbíṛì, bìndi yí giì te ji ndâ mbe tala có mì wó, ta bà ꞌdè có ji ndú gí tàkò énó máa, «Yo zèè ꞌvisî tí nó, wàa yo ꞌví njù cee nje yo ꞌdáá gî,
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 tacó ndoo bà njù pe ta ndoo bìndi ŋìnó ká ngé gbí ngbàngà mì Mbíṛì.»
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 Bìndi yí giì je kù kô, yí giì ꞌdè nìkì ma ji Mbíṛì, bìndi yí giì kiꞌviki gbí , yí giì kaa ji ndâ mbe tala có mì wó, ta bà ꞌdè có ji ndú gí tàkò énó máa, «Ŋìnó a dìì ye tí nó náa àá kèjì gí bà je tacó bà sì muu yo nó ká nô; yo zò tacó wàa mbí yo ꞌví dù tí tí ye.»
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 Ndú mâ giì zò i cee gî, Jézù kákáꞌi giì zèè ꞌvisî, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó máa, «Ŋìnó a ꞌvisî mbelè ye tí nó náa Mbíṛì kèjì gí bà njù ta ngú mùká ta ndâ ꞌduù nó ká nô. Mbelè ye tí nó kèjì gí bà yee to tacó tí yo.
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 «Káa yo ŋò ze kpónó kû toko ꞌbì ze mí gbí gbèe káꞌi i-zó-zò ta ꞌduù tí nó kèjì gí bà cu gòmbò tí ye nô.
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 Kpêtí ká énò, kózò tí ꞌViì-mì-ꞌDakò bà ya gí nje ku mì wó go có tí nó náa à cu mí gbí mbelè wó nó gî. Káa ꞌduù tí nó mbe cu gòmbò tí wó nó bà no ngbó.»
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 Ndâ mbe tala có mì Jézù bà-i-nò giì ꞌbìtà bà ꞌvee ꞌvé gbí òkò tí ndú máa, «A ꞌdi ꞌdo gbí òkò tí ndoo ká bà bàkà ŋa i tí nò?»
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 Ta o tí nò, kponje giì tanga gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì Jézù, máa, à ꞌví si a ꞌdi tí gbolò ꞌduù mbe ndii ndâ ka wó ꞌdáá gî gbí òkò tí ndâ yì wè?
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 Káa Jézù giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ndâ kpo-kpò gba mì ndâ ŋa ndâ ꞌduù ŋìnó náa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó kû toṛo nje ndâ bòò mì ndú ta to. Káa ndâ kùṛo ndâ ꞌduù mì ndú kû nì mítí ndú ta kpéétí ndú máa, ndâ yì a ndâ kómbe ndâ ꞌduù.
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 Káa yo bà dù tende. Tacó ꞌduù ŋìnó gbí òkò tí yo tí gbolò ꞌduù kùṛo yo ꞌdáá gî nó ꞌví dù go sè ꞌviì gbí òkò tí yo, wàa ꞌduù ŋìnó tí kùṛo yo nó ꞌví dù go bòò mì yo.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 Gbolò ꞌduù gbí òkò tí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe kû zò i ta ꞌduù ŋìnó mbe kû bàkà nèté wó si yí kû zò i nó a ꞌdi? ꞌDuù tí nó mbe kû zò i nó a gbolò ꞌduù; a kponje ká nje yo gítí có mì ye nò? Káa ta ndâ ŋìnò ꞌdáá gî, ye kpónó gbí òkò tí yo go ꞌduù ŋìnó mbe kû bàkà nèté yo!
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 «Káa yo a ndâ ꞌduù ŋìnó mbe dù ta ye gbí ndâ vò o ꞌdáá gî ta njembí yo gbaànjé.
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 À má énò, ye bà le bèṛè tí nó náa Bu ye táánò le ji ye nó a ji yo.
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 Ndoo bà zò i, ndoo delè bà njù pe ta ndoo gbí ngbàngà mì ye. Yo delè bà ki tí yo pí ndâ jàlàmbà tí ndâ gba mì ndâ Ìzìrìyélì gbí ŋa ndú ꞌdáá gî.
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 «Káa wò tí Sìmónè! Sìmónè! ꞌDi có tí nó náa ye kû ꞌdè ji wò nô. Gba-vò-i kpónó ꞌde kpokèjì gítí bà bàkà ta yo ꞌdáá gî go có tí nó náa à gbí njembí wó nó gî. Yí kèjì gí bà taa gbí yo go bà taa gbí cû mì niì gbí wàkpèè.
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 Káa ye ꞌdeke tí ye ji Mbíṛì tacó tí lo máa, yí ꞌví si njembí lo ꞌví dù ká kácáá tí wó nò gî, Sìmónè. Wò má kpònje Gba-vò-i gî, wò ꞌví ꞌvìsì tí lo kákáꞌi gí mì ye, wàa wò ꞌví dù tí mbe je wotí ji ndâ náꞌvindí lo.»
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 Káa Pìyétòrò giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «Ye ùnje gítí bà ya ndà sósòꞌô gí gbí zàà kpónó gî, Mbe nìbà i. Ye delè kpónó ùnje gítí bà ṛò ndà sósòꞌô nje ku gî!»
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò, yí giì ꞌvìsì có ji Pìyétòrò máa, «Wò wúnó ta bèbìlì tí nó, kùṛo bà kò-kò mì ngùù bà ꞌdè có ta nje lo ꞌvìlì taꞌô máa, wò ŋò ye ni lá, Pìyétòrò.»
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 Jézù giì ꞌvee ndâ mbe tala có mì wó, máa, «Ta o tí nó táánò náa ye tuu ta yo gí ndiì ta gùrúsù mì yo wálá, ta kúúkpá mì yo wálá, delè ta tàmà tí kò yo wálá nó, ꞌbí i gboo ꞌdo mì yo gî?»
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 Jézù bà-i-nò giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «À má énò, gùrúsù kpónó má kuu mì ꞌduù, yí je ta yí, wàa kúúkpá má kuu mì ꞌduù, yí le kpónó, sìzò má mì ꞌduù wálá, yí ꞌví mà bòngo tí nó kpónó muu yì wó nó gî, wàa yí ꞌví kaa i tí nó náa yí ꞌde gbí bòngo tí nò nó, yí ꞌví sì ta sìzò.
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 Ye ꞌdè có tí nò ji yo tacó wàa có tí nó náa à cu ta ṛè ye mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, ‹Àá táánò ꞌdeke yí mò gí mì ndâ vò ꞌduù nó,› ꞌví dù tí yúcó. Tacó àá táánò cu có tí nò a i gítí ye, káa à kpónó-kpónó kèjì gí bà dù tí tí yúcó.»
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò náa yí ꞌdè ji ndú nò, ndú giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «Ŋò ndâ ꞌbí sìzò sósòꞌô kuu nô, Mbe nìbà i!»
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 Jézù bà-i-nò giì njè nó ya gí pí Gú Mbâ go ŋa i mì wó náa yí kû bàkà ta o ꞌdáá gî nô. Bìndi ndâ mbe tala có mì wó giì kaa ya gí tàkò wó.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 Ndú mâ giì yee tí ꞌbí bàndò pí gú kà, yí giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó máa, «Yo ꞌdeke tí yo ji Mbíṛì, tacó wàa vò i ꞌví tala yo lá.»
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 Jézù giì yèè ndi wó ꞌdo tí ndâ mbe tala có mì wó bìndi bà ꞌdè có tí nò jàngáá gí ndiì. Bìndi yí giì kucuku muungbó wó mí to, bìndi yí giì ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì máa,
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 «À má nìkì tí lo gî, je ꞌvisî tí nó ꞌdo nje ye gî, Bu ye. Káa wò ꞌví je a i ꞌdo gbí ꞌdóó có mì lo, me ꞌdo gbí có mì ye lá.»
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 Jézù mâ giì zekeꞌo á bìndi bà ꞌdeke tí wó nò, yí giì ŋò basìlì gì ꞌdo tàṛì gí bà je wotí ji yí.
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Jézù giì ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì ta séꞌi gbí njembí wó ndii ŋìnó kùṛo nó gî. Bìndi wuꞌo giì dù kû cì ꞌdo tí wó gí to go bà cì mbelè tí kà nô.
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 Jézù mâ giì cee ta bà ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì gî, yí mâ giì ya gí mì ndâ mbe tala có mì wó, yí giì ꞌde ndú mìì ta ṛì ta sé có gbí njembí ndú gî.
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 Yí bà-i-nò giì gba ndú máa, «Yo kû tè ṛì tacó yè? Yo a gí yaà, wàa yo ꞌví ꞌdeke tí yo ji Mbíṛì, tacó wàa, yo ꞌví ꞌva tí yo gbí vò i lá.»
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 Káa si Jézù kû ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó, ndú mâ giì zekeꞌo, ndú giì ŋò ndâ ꞌduù náa Júdà tí ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì wó muuꞌbì-nje só nó ká kû tè kùṛo ndú kèjì gítí ndú. Ndú mâ giì yee gî, Júdà giì ya ndírí gí mì Jézù, bìndi yí giì ꞌvee yí ta bà òlò gbí tù wó.
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 Káa Jézù giì ꞌvee Júdà máa, «Wò kû ba ngbù ꞌViì-mì-ꞌDakò ta bà òlò gbí tù wó wàà?»
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 Ndâ ꞌduù mì Jézù mâ giì ŋò énò, ndú giì ꞌdè có ji yí máa, «Ze kpónó bà bàkà nèté ta ndú ta ndâ sìzò, Mbe tí ze?»
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 Káa si ndú ꞌdi ta ŋa có ŋìnó náa Jézù bà ꞌvìsì ji ndú nó lá, ꞌbí mbe tala có mì Jézù giì da tù bòò mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà ŋìnó gbí kùꞌbì nó ta sìzò waa jàngá gî.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 Jézù mâ giì ŋò énò, yí giì do ta ndâ mbe tala có mì wó, máa, «Ŋa i tí nò kákáꞌi ꞌví bàkà tí lá!» Bìndi yí giì je ndi tù ꞌdakò tí nò kpò mì bìndi .
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 Bìndi Jézù bà-i-nò giì ꞌvee ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ kùṛo ndâ mbe kû kpolo tí ꞌbá-Mbíṛì, ta ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà tí nó mbe kaa gì tacó bà zèè yí nó, máa, «Ye a mbe volo ꞌbá náa yo giì kaa tí ta ndâ nja-njà sìzò, ta ndâ ndongbolo-ndòngbòlò mû mí ꞌbì yo tacó bà gì gí bà zèè ta ye nò?
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 Ye táánò kuu ta yo ta ṛi ꞌdáá gî gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì, káa yo jé ta ꞌbí gbèe ṛi tee ꞌbì yo mítí ye lá. Káa à wúnó a ṛi bà bàkà bà ꞌbì yo. Ṛo ṛi wúnó ꞌdi ta vò i gî.»
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 Ndâ ꞌduù tí nò bà-i-nò giì zèè Jézù, bìndi ndú giì ya ta yí gí ꞌbá mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà. Káa si ndú kû ya ta yí nò, Pìyétòrò giì dù jàngá ndiì kû ko tàkò ndú.
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 Pìyétòrò mâ giì yee ꞌbá mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà gî, yí giì ki tí wó to ṛègbà wu gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó mbe kû u wu gbúú-gbuu gbí ṛùkàtiì nô.
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 ꞌBí ꞌvinî mbe kû bàkà nèté ꞌbá mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà mâ giì ŋò Pìyétòrò gbí ngba wu, yí giì zeke yí ngbóó, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nò ṛègbà wu nò máa, «ꞌDakò tí nò kuu nó táánò kû dù ta yí delè.»
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 Káa Pìyétòrò giì to kponje gî, máa, «Ye ŋò yí ni lá, ndí lo niì.»
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 Ndú mâ giì dù gàà énó, ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nò á ṛègbà wu nò giì zeke Pìyétòrò, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, «Wò delè a ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndú!»
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 Ndú mâ giì dù ndì-ndì-ndì énò, ꞌbí ꞌdakò giì nanaka muu wó mítí Pìyétòrò, máa, «ꞌDakò tí nó kuu nó kû dù toko ta yí, ta kponje gítí wálá. Tacó yí a ꞌduù Gàlìléyà.»
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 Káa Pìyétòrò giì ꞌvìsì có ji ꞌdakò tí nò máa, «Ye ꞌdi gbí ŋa có tí nò náa wò kû ꞌdè nò lá, kómbe ye!»
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 Mbe tí ndoo máa giì ꞌdi gbí kò mì ngùù, yí giì da ṛo wó gítí Pìyétòrò. Mbí Pìyétòrò giì ꞌva tí có tí nó náa Mbe tí ndoo ꞌdè ji yí énó máa, «Wò wúnó bà ꞌboo ye ꞌvìlì taꞌô a kùṛo bà kò-kò mì ngùù,» nô.
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 Bìndi Pìyétòrò giì co ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù gbí ndùgù gí sè, yí giì wa gbí ta wotí tí ta sé có tí nò.
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 Ta o tí nò, ndâ ꞌduù tí nó náa à kaa ndú máa ndú ù ṛègbà tí Jézù nó giì dù kû ꞌviya yí, ta bà gbì yí.
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 Ndú giì eṛe ṛo wó ta bòngo gî. Bìndi ndú giì dù kû ꞌviya yí si yí gbí sú ṛo énó máa, «Wò dú má káa mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì, nì ṛè ndâ ꞌduù tí nò mbe kû gbì wò nò ji ze gi!»
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 Ndú giì kili ꞌdáá gî kû go yí.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 Yé mâ giì too gî, ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá, ta ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ mbe nìbà tàkìì mì ndâ Jùdéyà giì kili gî, bìndi à giì ya ta Jézù gí gbí ngbàngà kùṛo ndú.
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 Ndú bà-i-nò giì ꞌviiki gbí nje wó máa, «Wò má a ꞌduù tí nó tí Bìndi-Mbíṛì nó, ꞌdè ji ze.»
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 Ye delè kpónó má ꞌvee yo, yo bà ꞌvìsì có ji ye wálá.
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 Káa ꞌdo tí kpónó kû ya gí kùṛo, ꞌViì-mì-ꞌDakò bà ki tí wó gbí kùꞌbì mì Mbíṛì tí Mbe tí ndâ i ꞌdáá gî.»
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 Ndâ kpo-kpò ꞌduù gbí ngbàngà mì ndâ Jùdéyà ꞌdáá gî bà-i-nò giì ꞌvee Jézù máa, «À má énò, wò a ꞌViì-mì-Mbíṛì, énó gi?»
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 Ndâ kpo-kpò ꞌduù tí nò mâ giì ꞌdi có tí nò náa Jézù ꞌvìsì ji ndú nò, ndú giì ꞌbìtà bà ꞌvee tí ndú gbí òkò tí ndú máa, «Ndoo kpòò kû ù a ndi ꞌdi, máa, yí ꞌví gì gí bà ꞌdè có gítí wó ji ndoo, sé náa ndoo ꞌdi nò a yí ꞌdo gbí ꞌdóó nje wó gî nó?»
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.