Lucas 22
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NAA
1 Sè sili gítí o bà ci ꞌDê-kô, náa à delè kû ni mítí a o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì ta o tí nò me jéꞌdéé gî.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Tacó énò, ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ kpo-kpò mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndú giì kili muu ndú tacó bà pà kpokèjì tacó bà zi Jézù, káa ndú kû cì gúku tí ndâ ꞌduù.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Káa ta o tí nò, Gba-vò-i ya gí gbí muu Júdà Ìsìkàrìyótè, tí ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ tú mì Jézù muuꞌbì-nje só nó gî.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Tacó énò, yí giì ya gí mì ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, bìndi ndú giì toko có ta ndâ ꞌduù tí nó tí ndâ kùṛo ndâ mbe kpolo tí ꞌbá-Mbíṛì nó, tacó wàa, yì ꞌví pà kpokèjì gítí bà zèè Jézù ji ndú.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì bà-i-nò mâ giì ùnje gítí có bà ko mboo nèté mì Júdà ji yí ta pétékè tàkòcò ndú gî,
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Júdà giì njè nó ya gí bà pà tó kpokèjì bà zèè Jézù ji ndú.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Ṛi bà ci ꞌDê-kô, tí ṛi bà waa mbelè ꞌviì rómbo tí tàkìì gítí o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì mâ giì co gî,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Jézù giì tuu ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì máa, «Yo ya gí bà bàkà i-zó-zò gítí o bà bàkà tàkìì bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì ji ndoo.»
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Káa Pìyétòrò giì ꞌvee yí máa, «Có mì lo máa, ze ꞌví bàkà mí kòtí ꞌdi?»
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Yo sè tù yo! Ta o tí nó náa yo kû ṛì gí gbí gbata nó, yo bà ꞌde ꞌbí ꞌdakò kû te káṛà ngo. Yo ꞌví ṛu ndi wó. Yo má yee ta ndú ꞌbá gî,
10 Jesus lhes explicou:
11 yo ꞌví ꞌdè có ji mbe ꞌbá tí nò énó máa, ‹Mbe nìbà i ji ze ká tuu ze ji wò. Kòcò wó énó máa, wò tùbà tàꞌi tí nó náa ndâ yì ꞌví gì gí bà zò i-cí-ci mì o bà bàkà tàkìì bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì mítí ta ndâ mbe tala có mì yì nó ji ze.›
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Bìndi yí bà tùbà gbolò soṛo náa à ꞌviindi ndâ i mí tàꞌi kà ꞌdáá gî ji yo, wàa yo ꞌví bàkà i-zó-zò mí kà ji ndoo.»
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Ndâ Pìyétòrò bà-i-nò mâ giì ya gí gbí gbata, ndú giì ꞌde ndâ i ꞌdáá gî jé ká go có tí nò náa Jézù ꞌdè ji ndú nò. Bìndi ndú giì ꞌviindi ndâ i gítí o bà bàkà tàkìì bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì mì kà.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 O bà zò i-cí-ci mâ giì me tí gî, Jézù giì zèè bàndò mì wó ṛègbà i-zó-zò, bìndi ndâ mbe tala có mì wó giì se mí ṛègbà tí wó.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Go bà zò ndòngbú i-cí-ci mì o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì tí nó ta yo á kùṛo bà kònò séꞌi mì ye bà zi ye gî.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Ye ꞌdè có tí nò ji yo tacó i-cí-ci mì o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì náa ndoo kèjì gí bà zò ta ndoo bìndi ŋìnó bà dù ngé káa yú ŋìnó gbí ngbàngà mì Mbíṛì nô.»
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Bìndi bà ꞌdè có tí nò, Jézù giì zèè ꞌvisî mí ꞌbì wó, bìndi yí giì ꞌdè nìkì maa ji Mbíṛì, bìndi yí giì te ji ndâ mbe tala có mì wó, ta bà ꞌdè có ji ndú gí tàkò énó máa, «Yo zèè ꞌvisî tí nó, wàa yo ꞌví njù cee nje yo ꞌdáá gî,
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 tacó ndoo bà njù pe ta ndoo bìndi ŋìnó ká ngé gbí ngbàngà mì Mbíṛì.»
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Bìndi yí giì je kù kô, yí giì ꞌdè nìkì ma ji Mbíṛì, bìndi yí giì kiꞌviki gbí , yí giì kaa ji ndâ mbe tala có mì wó, ta bà ꞌdè có ji ndú gí tàkò énó máa, «Ŋìnó a dìì ye tí nó náa àá kèjì gí bà je tacó bà sì muu yo nó ká nô; yo zò tacó wàa mbí yo ꞌví dù tí tí ye.»
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Ndú mâ giì zò i cee gî, Jézù kákáꞌi giì zèè ꞌvisî, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó máa, «Ŋìnó a ꞌvisî mbelè ye tí nó náa Mbíṛì kèjì gí bà njù ta ngú mùká ta ndâ ꞌduù nó ká nô. Mbelè ye tí nó kèjì gí bà yee to tacó tí yo.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 «Káa yo ŋò ze kpónó kû toko ꞌbì ze mí gbí gbèe káꞌi i-zó-zò ta ꞌduù tí nó kèjì gí bà cu gòmbò tí ye nô.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Kpêtí ká énò, kózò tí ꞌViì-mì-ꞌDakò bà ya gí nje ku mì wó go có tí nó náa à cu mí gbí mbelè wó nó gî. Káa ꞌduù tí nó mbe cu gòmbò tí wó nó bà no ngbó.»
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Ndâ mbe tala có mì Jézù bà-i-nò giì ꞌbìtà bà ꞌvee ꞌvé gbí òkò tí ndú máa, «A ꞌdi ꞌdo gbí òkò tí ndoo ká bà bàkà ŋa i tí nò?»
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Ta o tí nò, kponje giì tanga gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì Jézù, máa, à ꞌví si a ꞌdi tí gbolò ꞌduù mbe ndii ndâ ka wó ꞌdáá gî gbí òkò tí ndâ yì wè?
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Káa Jézù giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ndâ kpo-kpò gba mì ndâ ŋa ndâ ꞌduù ŋìnó náa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó kû toṛo nje ndâ bòò mì ndú ta to. Káa ndâ kùṛo ndâ ꞌduù mì ndú kû nì mítí ndú ta kpéétí ndú máa, ndâ yì a ndâ kómbe ndâ ꞌduù.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Káa yo bà dù tende. Tacó ꞌduù ŋìnó gbí òkò tí yo tí gbolò ꞌduù kùṛo yo ꞌdáá gî nó ꞌví dù go sè ꞌviì gbí òkò tí yo, wàa ꞌduù ŋìnó tí kùṛo yo nó ꞌví dù go bòò mì yo.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Gbolò ꞌduù gbí òkò tí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe kû zò i ta ꞌduù ŋìnó mbe kû bàkà nèté wó si yí kû zò i nó a ꞌdi? ꞌDuù tí nó mbe kû zò i nó a gbolò ꞌduù; a kponje ká nje yo gítí có mì ye nò? Káa ta ndâ ŋìnò ꞌdáá gî, ye kpónó gbí òkò tí yo go ꞌduù ŋìnó mbe kû bàkà nèté yo!
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 «Káa yo a ndâ ꞌduù ŋìnó mbe dù ta ye gbí ndâ vò o ꞌdáá gî ta njembí yo gbaànjé.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 À má énò, ye bà le bèṛè tí nó náa Bu ye táánò le ji ye nó a ji yo.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Ndoo bà zò i, ndoo delè bà njù pe ta ndoo gbí ngbàngà mì ye. Yo delè bà ki tí yo pí ndâ jàlàmbà tí ndâ gba mì ndâ Ìzìrìyélì gbí ŋa ndú ꞌdáá gî.
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 «Káa wò tí Sìmónè! Sìmónè! ꞌDi có tí nó náa ye kû ꞌdè ji wò nô. Gba-vò-i kpónó ꞌde kpokèjì gítí bà bàkà ta yo ꞌdáá gî go có tí nó náa à gbí njembí wó nó gî. Yí kèjì gí bà taa gbí yo go bà taa gbí cû mì niì gbí wàkpèè.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Káa ye ꞌdeke tí ye ji Mbíṛì tacó tí lo máa, yí ꞌví si njembí lo ꞌví dù ká kácáá tí wó nò gî, Sìmónè. Wò má kpònje Gba-vò-i gî, wò ꞌví ꞌvìsì tí lo kákáꞌi gí mì ye, wàa wò ꞌví dù tí mbe je wotí ji ndâ náꞌvindí lo.»
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Káa Pìyétòrò giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «Ye ùnje gítí bà ya ndà sósòꞌô gí gbí zàà kpónó gî, Mbe nìbà i. Ye delè kpónó ùnje gítí bà ṛò ndà sósòꞌô nje ku gî!»
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò, yí giì ꞌvìsì có ji Pìyétòrò máa, «Wò wúnó ta bèbìlì tí nó, kùṛo bà kò-kò mì ngùù bà ꞌdè có ta nje lo ꞌvìlì taꞌô máa, wò ŋò ye ni lá, Pìyétòrò.»
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Jézù giì ꞌvee ndâ mbe tala có mì wó, máa, «Ta o tí nó táánò náa ye tuu ta yo gí ndiì ta gùrúsù mì yo wálá, ta kúúkpá mì yo wálá, delè ta tàmà tí kò yo wálá nó, ꞌbí i gboo ꞌdo mì yo gî?»
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Jézù bà-i-nò giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «À má énò, gùrúsù kpónó má kuu mì ꞌduù, yí je ta yí, wàa kúúkpá má kuu mì ꞌduù, yí le kpónó, sìzò má mì ꞌduù wálá, yí ꞌví mà bòngo tí nó kpónó muu yì wó nó gî, wàa yí ꞌví kaa i tí nó náa yí ꞌde gbí bòngo tí nò nó, yí ꞌví sì ta sìzò.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Ye ꞌdè có tí nò ji yo tacó wàa có tí nó náa à cu ta ṛè ye mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, ‹Àá táánò ꞌdeke yí mò gí mì ndâ vò ꞌduù nó,› ꞌví dù tí yúcó. Tacó àá táánò cu có tí nò a i gítí ye, káa à kpónó-kpónó kèjì gí bà dù tí tí yúcó.»
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò náa yí ꞌdè ji ndú nò, ndú giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «Ŋò ndâ ꞌbí sìzò sósòꞌô kuu nô, Mbe nìbà i!»
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Jézù bà-i-nò giì njè nó ya gí pí Gú Mbâ go ŋa i mì wó náa yí kû bàkà ta o ꞌdáá gî nô. Bìndi ndâ mbe tala có mì wó giì kaa ya gí tàkò wó.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Ndú mâ giì yee tí ꞌbí bàndò pí gú kà, yí giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó máa, «Yo ꞌdeke tí yo ji Mbíṛì, tacó wàa vò i ꞌví tala yo lá.»
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Jézù giì yèè ndi wó ꞌdo tí ndâ mbe tala có mì wó bìndi bà ꞌdè có tí nò jàngáá gí ndiì. Bìndi yí giì kucuku muungbó wó mí to, bìndi yí giì ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì máa,
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 «À má nìkì tí lo gî, je ꞌvisî tí nó ꞌdo nje ye gî, Bu ye. Káa wò ꞌví je a i ꞌdo gbí ꞌdóó có mì lo, me ꞌdo gbí có mì ye lá.»
42 dizendo:
43 Jézù mâ giì zekeꞌo á bìndi bà ꞌdeke tí wó nò, yí giì ŋò basìlì gì ꞌdo tàṛì gí bà je wotí ji yí.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Jézù giì ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì ta séꞌi gbí njembí wó ndii ŋìnó kùṛo nó gî. Bìndi wuꞌo giì dù kû cì ꞌdo tí wó gí to go bà cì mbelè tí kà nô.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Jézù mâ giì cee ta bà ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì gî, yí mâ giì ya gí mì ndâ mbe tala có mì wó, yí giì ꞌde ndú mìì ta ṛì ta sé có gbí njembí ndú gî.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Yí bà-i-nò giì gba ndú máa, «Yo kû tè ṛì tacó yè? Yo a gí yaà, wàa yo ꞌví ꞌdeke tí yo ji Mbíṛì, tacó wàa, yo ꞌví ꞌva tí yo gbí vò i lá.»
46 E disse:
47 Káa si Jézù kû ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó, ndú mâ giì zekeꞌo, ndú giì ŋò ndâ ꞌduù náa Júdà tí ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì wó muuꞌbì-nje só nó ká kû tè kùṛo ndú kèjì gítí ndú. Ndú mâ giì yee gî, Júdà giì ya ndírí gí mì Jézù, bìndi yí giì ꞌvee yí ta bà òlò gbí tù wó.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Káa Jézù giì ꞌvee Júdà máa, «Wò kû ba ngbù ꞌViì-mì-ꞌDakò ta bà òlò gbí tù wó wàà?»
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Ndâ ꞌduù mì Jézù mâ giì ŋò énò, ndú giì ꞌdè có ji yí máa, «Ze kpónó bà bàkà nèté ta ndú ta ndâ sìzò, Mbe tí ze?»
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Káa si ndú ꞌdi ta ŋa có ŋìnó náa Jézù bà ꞌvìsì ji ndú nó lá, ꞌbí mbe tala có mì Jézù giì da tù bòò mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà ŋìnó gbí kùꞌbì nó ta sìzò waa jàngá gî.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Jézù mâ giì ŋò énò, yí giì do ta ndâ mbe tala có mì wó, máa, «Ŋa i tí nò kákáꞌi ꞌví bàkà tí lá!» Bìndi yí giì je ndi tù ꞌdakò tí nò kpò mì bìndi .
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Bìndi Jézù bà-i-nò giì ꞌvee ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ kùṛo ndâ mbe kû kpolo tí ꞌbá-Mbíṛì, ta ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà tí nó mbe kaa gì tacó bà zèè yí nó, máa, «Ye a mbe volo ꞌbá náa yo giì kaa tí ta ndâ nja-njà sìzò, ta ndâ ndongbolo-ndòngbòlò mû mí ꞌbì yo tacó bà gì gí bà zèè ta ye nò?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Ye táánò kuu ta yo ta ṛi ꞌdáá gî gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì, káa yo jé ta ꞌbí gbèe ṛi tee ꞌbì yo mítí ye lá. Káa à wúnó a ṛi bà bàkà bà ꞌbì yo. Ṛo ṛi wúnó ꞌdi ta vò i gî.»
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Ndâ ꞌduù tí nò bà-i-nò giì zèè Jézù, bìndi ndú giì ya ta yí gí ꞌbá mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà. Káa si ndú kû ya ta yí nò, Pìyétòrò giì dù jàngá ndiì kû ko tàkò ndú.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Pìyétòrò mâ giì yee ꞌbá mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà gî, yí giì ki tí wó to ṛègbà wu gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó mbe kû u wu gbúú-gbuu gbí ṛùkàtiì nô.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 ꞌBí ꞌvinî mbe kû bàkà nèté ꞌbá mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà mâ giì ŋò Pìyétòrò gbí ngba wu, yí giì zeke yí ngbóó, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nò ṛègbà wu nò máa, «ꞌDakò tí nò kuu nó táánò kû dù ta yí delè.»
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Káa Pìyétòrò giì to kponje gî, máa, «Ye ŋò yí ni lá, ndí lo niì.»
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Ndú mâ giì dù gàà énó, ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nò á ṛègbà wu nò giì zeke Pìyétòrò, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, «Wò delè a ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndú!»
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ndú mâ giì dù ndì-ndì-ndì énò, ꞌbí ꞌdakò giì nanaka muu wó mítí Pìyétòrò, máa, «ꞌDakò tí nó kuu nó kû dù toko ta yí, ta kponje gítí wálá. Tacó yí a ꞌduù Gàlìléyà.»
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Káa Pìyétòrò giì ꞌvìsì có ji ꞌdakò tí nò máa, «Ye ꞌdi gbí ŋa có tí nò náa wò kû ꞌdè nò lá, kómbe ye!»
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Mbe tí ndoo máa giì ꞌdi gbí kò mì ngùù, yí giì da ṛo wó gítí Pìyétòrò. Mbí Pìyétòrò giì ꞌva tí có tí nó náa Mbe tí ndoo ꞌdè ji yí énó máa, «Wò wúnó bà ꞌboo ye ꞌvìlì taꞌô a kùṛo bà kò-kò mì ngùù,» nô.
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Bìndi Pìyétòrò giì co ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù gbí ndùgù gí sè, yí giì wa gbí ta wotí tí ta sé có tí nò.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Ta o tí nò, ndâ ꞌduù tí nó náa à kaa ndú máa ndú ù ṛègbà tí Jézù nó giì dù kû ꞌviya yí, ta bà gbì yí.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Ndú giì eṛe ṛo wó ta bòngo gî. Bìndi ndú giì dù kû ꞌviya yí si yí gbí sú ṛo énó máa, «Wò dú má káa mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì, nì ṛè ndâ ꞌduù tí nò mbe kû gbì wò nò ji ze gi!»
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Ndú giì kili ꞌdáá gî kû go yí.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Yé mâ giì too gî, ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá, ta ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ mbe nìbà tàkìì mì ndâ Jùdéyà giì kili gî, bìndi à giì ya ta Jézù gí gbí ngbàngà kùṛo ndú.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Ndú bà-i-nò giì ꞌviiki gbí nje wó máa, «Wò má a ꞌduù tí nó tí Bìndi-Mbíṛì nó, ꞌdè ji ze.»
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Ye delè kpónó má ꞌvee yo, yo bà ꞌvìsì có ji ye wálá.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Káa ꞌdo tí kpónó kû ya gí kùṛo, ꞌViì-mì-ꞌDakò bà ki tí wó gbí kùꞌbì mì Mbíṛì tí Mbe tí ndâ i ꞌdáá gî.»
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Ndâ kpo-kpò ꞌduù gbí ngbàngà mì ndâ Jùdéyà ꞌdáá gî bà-i-nò giì ꞌvee Jézù máa, «À má énò, wò a ꞌViì-mì-Mbíṛì, énó gi?»
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ndâ kpo-kpò ꞌduù tí nò mâ giì ꞌdi có tí nò náa Jézù ꞌvìsì ji ndú nò, ndú giì ꞌbìtà bà ꞌvee tí ndú gbí òkò tí ndú máa, «Ndoo kpòò kû ù a ndi ꞌdi, máa, yí ꞌví gì gí bà ꞌdè có gítí wó ji ndoo, sé náa ndoo ꞌdi nò a yí ꞌdo gbí ꞌdóó nje wó gî nó?»
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.