Lucas 18
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVT
1 Jézù giì lòkòꞌbò ꞌbí có ji ndâ mbe tala có mì wó tacó wàa ndú ꞌví me ta kpììkì-kpììkì gítí bà ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì lá,
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 énó máa, «Ta ꞌbí o gbaànjé dígísèé, ꞌbí gba mbe cì gúku tí Mbíṛì lá, delè mbe si ndâ ꞌduù tí i lá kû ꞌvala gbí ꞌbí gbata.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Bìndi ꞌbí nawù ku ta o ꞌdáá gî kû ya ta ngbàngà mì wó gí kùṛo gba tí nò, máa, ‹ꞌDè yúcó je gítí có tí nó gbí òkò tí ze ta ꞌduù tí nó mbe zi ye gî nó gi!›
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 Niì tí nò nò gí gbí ngbàngà kùṛo gba tí nò ta cèe kôndi o, káa gba tí nò biya bà waa có mì wó gî. Gbí ndòngbú ŋìnó gba tí nò giì koṛo có máa, ‹Ye ŋò ni gî máa, gúku Mbíṛì tí ye wálá, delè nèté mì ye ta ꞌduù wálá,
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 káa kpácà gbí yì niì tí nó ngé ndii gî. À má énò, ye bà waa có mì wó ji yí. À má énò lá, yí bà gì kû pèè mbí ye ta o ꞌdáá gî.› »
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Mbe tí ndoo giì ꞌvee ndâ mbe tala có mì wó máa, «Yo ꞌdi có tí nò náa gba tí nò jé mbe waa yúcó lá nò ꞌdè nò gî?
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 À má énò, Mbíṛì bà waa yúcó ji ndâ ꞌduù mì wó náa yí ṛuka ndú, mbe kû ꞌdeke tí ndú ji yí ta síí gbí wálá nó wálá? Gbí dìì wó bà me a jàmànàkà gítí bà konì ndú?
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Ye kû ꞌdè có ji yo máa, yí bà waa yúcó ji ndú ta zítí tí wó. Kpêtí ká énò, ꞌViì-mì-ꞌDakò má gì wúnò, yí bà ꞌde ndâ ꞌduù mbe kû tee njembí mítí Mbíṛì muu to tí nó gî?»
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Jézù giì lòkòꞌbò có gítí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe kû tùbà tí ndú, máa, ndâ yì a ndâ mbe bàkà tó i, ta bà dù kû ꞌdè có ŋónókó gítí sè ndâ ꞌbí ꞌduù nó,
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 máa, «Ta ꞌbí o gbaànjé ndâ ꞌbí ꞌdakò sósòꞌô giì ya gí bà ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì. ꞌBí ꞌduù gbí òkò tí ndú gbaànjé a mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà, bìndi ka wó tí nó náa ndú ta yí nó a Jùdéyà tí mbe kû kili i-mírì mì ndâ Ròmánò.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Ndú mâ giì yee ꞌbá-Mbíṛì gî, ꞌduù tí nó tí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà nó giì ṛò tíyò, bìndi yí giì ꞌdeke tí wó ta kpéétí wó ji Mbíṛì, máa, ‹Ye ꞌdè nìkì maa ji wò tí Mbíṛì, tacó ye me go ndâ ꞌbí ŋa ꞌduù tí nó tí ndâ mbe gbolò njembí nó lá, ye me go ndâ ꞌbí ŋa ꞌduù tí nó tí ndâ mbe kû ꞌboo yúcó mì ꞌduù nó lá, ye delè me go ndâ ꞌbí ŋa ꞌduù tí nó tí ndâ mbe kû zingbà ta ndâ niì mì ndâ ꞌduù nó lá. Co tí ndâ ŋa ŋìnò ꞌdáá gî, ye me go ꞌdakò tí nó tí mbe kû kili i-mírì mì ndâ Ròmánò á seè tí ye nó lá.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Ye kû kònò go ta sili só gbí òkò ndâ ꞌbí ṛi bà wotí ta ka wó ṛi bà wotí. I má dí ꞌbì ye, ye kû mò bà ŋìndi lo tí Mbíṛì ji wò go i gbí tàkìì mì ze tí ndâ Jùdéyà.›
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 «Káa ꞌdakò tí nó tí mbe kili i-mírì mì ndâ Ròmánò nó giì ṛò tíyò gàà gí ndiì ꞌdo tí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà. Bà te muu wó gí yaà giì kpò yí gî. Bìndi yí giì kunduu ꞌbì wó mí njembí kû ꞌdeke ta tí wó ji Mbíṛì máa, ‹Àá Mbíṛì, ŋò yê ṛo ye, tacó ye a mbe bàkà vò i.›
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 «Ye kû ꞌdè có ji yo máa, ꞌdakò tí nò tí mbe kili i-mírì nó dele ndi wó gí ꞌbá bìndi bà ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì tí ꞌduù ŋìnó náa à gbí òkò tí ndú ta Mbíṛì a nambeè. Káa ka nó mì wó ꞌde tó i ꞌdo mì Mbíṛì lá. Tacó ꞌduù ta o ꞌdáá gî má kû luguu tí wó ta ꞌvéṛè, mbe si yí tí i wálá. Káa ꞌduù má si tí wó tí i lá, à ta o ꞌdáá gî kû te duù mítí wó.»
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Ta o tí nò, ndâ ꞌbí ꞌduù giì kaa ndâ víí ꞌviì mì ndú, máa ndâ yì ya ta ndú ji Jézù, tacó wàa yí ꞌví tee ꞌbì wó mítí ndú. Káa ndâ mbe tala có mì wó giì mòkò ndâ ꞌduù tí nò ta ndâ ꞌviì mì ndú nò gî.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Káa Jézù giì tèꞌé tí ndâ ꞌduù tí nò ta ndâ ꞌviì mì ndú, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó máa, «Yo si ndâ víí ꞌviì tí nò ꞌví gì gí mì ye. Yo tii ndú lá, tacó à kû dù tí ndâ bòò-gba mì Mbíṛì a ndâ ꞌduù go ŋa ndú nò.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó máa, ꞌduù mbe ùnje gítí bà dù tí bòò-gba mì Mbíṛì go i mì làmbu ꞌviì lá, bà dù á ꞌbá mì Mbíṛì wálá.»
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Ta o tí nò, ꞌbí ꞌdakò tí gbolò ꞌduù giì ꞌvee Jézù máa, «Tó Mbe nìbà i, ye ꞌví bàkà a ŋa yè, tacó wàa, ye ꞌví ꞌde ta ŋa ꞌválá ŋìnó mbe cee lá nó?»
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji gbolò ꞌduù tí nò máa, «Wò nì tó ꞌduù mítí ye tacó yè? Tó ꞌduù wálá; tó ꞌduù káa Mbíṛì cuki.
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 Wò ꞌdi ndâ có tí nó máa,
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Káa gbolò ꞌduù tí nò giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «Ye ꞌbìtà bà kpolo tí ndâ có tí nò ꞌdo gbí ꞌviì yee tí kpónó.»
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò náa ꞌdakò tí nò ꞌdè nò, yí giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Sè ꞌbí i mbe gboo ꞌdo mì lo gî kuu tí . Ya gí ꞌbá, wàa, wò ꞌví sì ndâ i mì lo ꞌdáá gî gí ꞌdè, wàa wò ꞌví njèè ndâ i tí nó náa wò ꞌde gbí ndú nó ji ndâ mbe yê má gî, gbolò i ꞌví dù tacó tí lo gbíṛì; wàa wò ꞌví gì gí bà dù tí ꞌduù mì ye.»
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 ꞌDakò tí nò mâ giì ꞌdi có tí nò, njembí wó giì volo gî, tacó ndâ i mì wó ògbù ngé ndii gî.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Jézù mâ giì ŋò bà volo njembí ꞌdakò tí nò, yí bà-i-nò giì zeke ꞌdakò tí nò, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, «Bà dù ndâ mbe kpo-kpò i tí ndâ bòò-gba mì Mbíṛì ká kpolo gî le!
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 À peteke a bà ṛì ꞌbí gbolò nò go yége nó co gbí gùù ngbàndú á cotí bà dù ꞌduù ŋìnó ta ndâ i mì wó ògbù ngé nó tí bòò-gba mì Mbíṛì.»
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Ndâ mbe ꞌdi có tí nò náa Jézù ꞌdè nò bà-i-nò giì ꞌvee yí máa, «À má énò, a ꞌdi ká bà ꞌde ꞌválá?»
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Ndâ i ŋìnó ta wotí bà bàkà ndú tí ndâ ꞌduù ngé gî wálá nó, wotí bà bàkà ndú kuu tí Mbíṛì.»
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Káa Pìyétòrò giì ꞌvìsì có gí tàkò có mì Jézù nò máa, «Ŋò káa ze jee ndâ ꞌbá mì ze mí to gî, kû ṛu ndi lo gi!»
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndâ Pìyétòrò máa, «Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó, máa, ꞌbí ꞌduù má jee ꞌbá mì wó, ta niì mì wó, ta ndâ náꞌvindí wó, ta ndâ bu wó, ta nawu wó, ta ndâ ꞌviì mì wó, mí to tacó bà dù tí bòò-gba mì Mbíṛì,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 àá bà ko mboo ndâ i tí nó ta bà me mbè ji yí kpónó si yí kû ꞌvala muu to tí nó, delè wúnò ta o ꞌválá ŋìnó mbe cee lá nô.»
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Jézù giì kaa ndâ mbe tala có mì wó muuꞌbì-nje só nó ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù gí ndiì, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ndoo kpónó kû ya gí Jèrùzàlémè, bìndi ndâ i bà bàkà tí gbaànjé-gbaànjé go ndâ có tí nó náa ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì cu mí gbí ndâ wáràgà mì ndú gítí ꞌViì-mì-ꞌDakò nô.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Àá bà je yí ji ndâ tende ŋa ꞌduù. Ndâ tende ŋa ndâ ꞌduù tí nò bà ŋonoko yí, ndú bà bàkà ndâ i-nô ta bà cù cù mítí wó.
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 Ndú bà gbì yí, bìndi ndú bà zi yí gî. Káa bìndi sili taꞌô, yí bà ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó gî.»
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Káa bà ꞌdi gbí ndâ có tí nò náa Jézù ꞌdè nò giì kpò ndâ mbe tala có mì wó gî, tacó ndú ŋò ꞌdóó i tí nò náa yí kû ꞌdè có ji ndú gítí nò ni lá.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Jézù mâ giì dooko gítí gbata Jérìkò gî, yí giì ꞌde ꞌbí ꞌdakò tí mbe sú ṛo kû ki tí wó to á seè kpokèjì kû yù i ꞌdo tí ndâ ꞌduù.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Mbe sú ṛo tí nò mâ giì ꞌdi kòcò ndâ ꞌduù me mbè kû ndii ta nó tí kpokèjì, yí giì ꞌvee ndeṛè ndâ mbè ꞌduù tí nò.
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Káa ndâ ꞌduù giì ꞌvìsì có ji yí máa, «A Jézù tí nó mbe ꞌdo Názàrètì nó ká kû ndii ta nó.»
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Mbe sú ṛo tí nò mâ giì ꞌdi ṛè Jézù, yí giì tèꞌé tí Jézù ta kòcò wó ngéé gí yaà, máa, «Jézù, ꞌViì mì Dàvídè, ŋò yê ṛo ye!»
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Káa ndâ ꞌduù tí nó mbe kû tè kùṛo Jézù nó giì do ta yí, máa, yí dù ngbìì. Káa mbe sú ṛo tí nò giì biya bà ꞌdi có mì ndâ ꞌduù tí nò gî. Yí giì tèꞌé tí Jézù ta kòcò wó gí yaà ndii kpédélé ŋìnó gî, máa, «ꞌViì mì Dàvídè, ŋò yê ṛo ye!»
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Jézù mâ giì ꞌdi bà tèꞌé tí wó mì mbe sú ṛo tí nò, yí giì ṛò tíyò, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù máa, ndú ja yí gì tí ji yì. À mâ giì ja yí ya tí ji Jézù go có tí nò náa yí ꞌdè nò gî, Jézù giì ꞌvee yí máa,
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 «Wò tèꞌé tí ye máa ye ꞌví bàkà a ŋa yè ji wò?»
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Jézù bà-i-nò giì ꞌvìsì có ji mbe sú ṛo tí nò máa, «Zekeꞌo! Bà tee njembí lo mítí Mbíṛì ꞌvala wò gî.»
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 À káa póó bà ꞌdè có tí nò mì Jézù, ndâ ṛo mbe sú ṛo tí nò sósòꞌô ngé giì njaanga tí gî. Bìndi yí giì ṛu ndi Jézù ta bà ùlù Mbíṛì. Ndâ mbe ŋò bà njaanga ndâ ṛo wó nò delè giì ùlù Mbíṛì tacó ŋa i tí nò mbe bàkà tí nò.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.