Lucas 18
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARC
1 Jézù giì lòkòꞌbò ꞌbí có ji ndâ mbe tala có mì wó tacó wàa ndú ꞌví me ta kpììkì-kpììkì gítí bà ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì lá,
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 énó máa, «Ta ꞌbí o gbaànjé dígísèé, ꞌbí gba mbe cì gúku tí Mbíṛì lá, delè mbe si ndâ ꞌduù tí i lá kû ꞌvala gbí ꞌbí gbata.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Bìndi ꞌbí nawù ku ta o ꞌdáá gî kû ya ta ngbàngà mì wó gí kùṛo gba tí nò, máa, ‹ꞌDè yúcó je gítí có tí nó gbí òkò tí ze ta ꞌduù tí nó mbe zi ye gî nó gi!›
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Niì tí nò nò gí gbí ngbàngà kùṛo gba tí nò ta cèe kôndi o, káa gba tí nò biya bà waa có mì wó gî. Gbí ndòngbú ŋìnó gba tí nò giì koṛo có máa, ‹Ye ŋò ni gî máa, gúku Mbíṛì tí ye wálá, delè nèté mì ye ta ꞌduù wálá,
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 káa kpácà gbí yì niì tí nó ngé ndii gî. À má énò, ye bà waa có mì wó ji yí. À má énò lá, yí bà gì kû pèè mbí ye ta o ꞌdáá gî.› »
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Mbe tí ndoo giì ꞌvee ndâ mbe tala có mì wó máa, «Yo ꞌdi có tí nò náa gba tí nò jé mbe waa yúcó lá nò ꞌdè nò gî?
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 À má énò, Mbíṛì bà waa yúcó ji ndâ ꞌduù mì wó náa yí ṛuka ndú, mbe kû ꞌdeke tí ndú ji yí ta síí gbí wálá nó wálá? Gbí dìì wó bà me a jàmànàkà gítí bà konì ndú?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Ye kû ꞌdè có ji yo máa, yí bà waa yúcó ji ndú ta zítí tí wó. Kpêtí ká énò, ꞌViì-mì-ꞌDakò má gì wúnò, yí bà ꞌde ndâ ꞌduù mbe kû tee njembí mítí Mbíṛì muu to tí nó gî?»
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Jézù giì lòkòꞌbò có gítí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe kû tùbà tí ndú, máa, ndâ yì a ndâ mbe bàkà tó i, ta bà dù kû ꞌdè có ŋónókó gítí sè ndâ ꞌbí ꞌduù nó,
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 máa, «Ta ꞌbí o gbaànjé ndâ ꞌbí ꞌdakò sósòꞌô giì ya gí bà ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì. ꞌBí ꞌduù gbí òkò tí ndú gbaànjé a mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà, bìndi ka wó tí nó náa ndú ta yí nó a Jùdéyà tí mbe kû kili i-mírì mì ndâ Ròmánò.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ndú mâ giì yee ꞌbá-Mbíṛì gî, ꞌduù tí nó tí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà nó giì ṛò tíyò, bìndi yí giì ꞌdeke tí wó ta kpéétí wó ji Mbíṛì, máa, ‹Ye ꞌdè nìkì maa ji wò tí Mbíṛì, tacó ye me go ndâ ꞌbí ŋa ꞌduù tí nó tí ndâ mbe gbolò njembí nó lá, ye me go ndâ ꞌbí ŋa ꞌduù tí nó tí ndâ mbe kû ꞌboo yúcó mì ꞌduù nó lá, ye delè me go ndâ ꞌbí ŋa ꞌduù tí nó tí ndâ mbe kû zingbà ta ndâ niì mì ndâ ꞌduù nó lá. Co tí ndâ ŋa ŋìnò ꞌdáá gî, ye me go ꞌdakò tí nó tí mbe kû kili i-mírì mì ndâ Ròmánò á seè tí ye nó lá.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Ye kû kònò go ta sili só gbí òkò ndâ ꞌbí ṛi bà wotí ta ka wó ṛi bà wotí. I má dí ꞌbì ye, ye kû mò bà ŋìndi lo tí Mbíṛì ji wò go i gbí tàkìì mì ze tí ndâ Jùdéyà.›
12 Jejuo duas vezes na semana
13 «Káa ꞌdakò tí nó tí mbe kili i-mírì mì ndâ Ròmánò nó giì ṛò tíyò gàà gí ndiì ꞌdo tí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà. Bà te muu wó gí yaà giì kpò yí gî. Bìndi yí giì kunduu ꞌbì wó mí njembí kû ꞌdeke ta tí wó ji Mbíṛì máa, ‹Àá Mbíṛì, ŋò yê ṛo ye, tacó ye a mbe bàkà vò i.›
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 «Ye kû ꞌdè có ji yo máa, ꞌdakò tí nò tí mbe kili i-mírì nó dele ndi wó gí ꞌbá bìndi bà ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì tí ꞌduù ŋìnó náa à gbí òkò tí ndú ta Mbíṛì a nambeè. Káa ka nó mì wó ꞌde tó i ꞌdo mì Mbíṛì lá. Tacó ꞌduù ta o ꞌdáá gî má kû luguu tí wó ta ꞌvéṛè, mbe si yí tí i wálá. Káa ꞌduù má si tí wó tí i lá, à ta o ꞌdáá gî kû te duù mítí wó.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Ta o tí nò, ndâ ꞌbí ꞌduù giì kaa ndâ víí ꞌviì mì ndú, máa ndâ yì ya ta ndú ji Jézù, tacó wàa yí ꞌví tee ꞌbì wó mítí ndú. Káa ndâ mbe tala có mì wó giì mòkò ndâ ꞌduù tí nò ta ndâ ꞌviì mì ndú nò gî.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Káa Jézù giì tèꞌé tí ndâ ꞌduù tí nò ta ndâ ꞌviì mì ndú, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó máa, «Yo si ndâ víí ꞌviì tí nò ꞌví gì gí mì ye. Yo tii ndú lá, tacó à kû dù tí ndâ bòò-gba mì Mbíṛì a ndâ ꞌduù go ŋa ndú nò.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó máa, ꞌduù mbe ùnje gítí bà dù tí bòò-gba mì Mbíṛì go i mì làmbu ꞌviì lá, bà dù á ꞌbá mì Mbíṛì wálá.»
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Ta o tí nò, ꞌbí ꞌdakò tí gbolò ꞌduù giì ꞌvee Jézù máa, «Tó Mbe nìbà i, ye ꞌví bàkà a ŋa yè, tacó wàa, ye ꞌví ꞌde ta ŋa ꞌválá ŋìnó mbe cee lá nó?»
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji gbolò ꞌduù tí nò máa, «Wò nì tó ꞌduù mítí ye tacó yè? Tó ꞌduù wálá; tó ꞌduù káa Mbíṛì cuki.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Wò ꞌdi ndâ có tí nó máa,
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Káa gbolò ꞌduù tí nò giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «Ye ꞌbìtà bà kpolo tí ndâ có tí nò ꞌdo gbí ꞌviì yee tí kpónó.»
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò náa ꞌdakò tí nò ꞌdè nò, yí giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Sè ꞌbí i mbe gboo ꞌdo mì lo gî kuu tí . Ya gí ꞌbá, wàa, wò ꞌví sì ndâ i mì lo ꞌdáá gî gí ꞌdè, wàa wò ꞌví njèè ndâ i tí nó náa wò ꞌde gbí ndú nó ji ndâ mbe yê má gî, gbolò i ꞌví dù tacó tí lo gbíṛì; wàa wò ꞌví gì gí bà dù tí ꞌduù mì ye.»
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 ꞌDakò tí nò mâ giì ꞌdi có tí nò, njembí wó giì volo gî, tacó ndâ i mì wó ògbù ngé ndii gî.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Jézù mâ giì ŋò bà volo njembí ꞌdakò tí nò, yí bà-i-nò giì zeke ꞌdakò tí nò, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, «Bà dù ndâ mbe kpo-kpò i tí ndâ bòò-gba mì Mbíṛì ká kpolo gî le!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 À peteke a bà ṛì ꞌbí gbolò nò go yége nó co gbí gùù ngbàndú á cotí bà dù ꞌduù ŋìnó ta ndâ i mì wó ògbù ngé nó tí bòò-gba mì Mbíṛì.»
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Ndâ mbe ꞌdi có tí nò náa Jézù ꞌdè nò bà-i-nò giì ꞌvee yí máa, «À má énò, a ꞌdi ká bà ꞌde ꞌválá?»
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Ndâ i ŋìnó ta wotí bà bàkà ndú tí ndâ ꞌduù ngé gî wálá nó, wotí bà bàkà ndú kuu tí Mbíṛì.»
27 Mas ele respondeu: As
28 Káa Pìyétòrò giì ꞌvìsì có gí tàkò có mì Jézù nò máa, «Ŋò káa ze jee ndâ ꞌbá mì ze mí to gî, kû ṛu ndi lo gi!»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndâ Pìyétòrò máa, «Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó, máa, ꞌbí ꞌduù má jee ꞌbá mì wó, ta niì mì wó, ta ndâ náꞌvindí wó, ta ndâ bu wó, ta nawu wó, ta ndâ ꞌviì mì wó, mí to tacó bà dù tí bòò-gba mì Mbíṛì,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 àá bà ko mboo ndâ i tí nó ta bà me mbè ji yí kpónó si yí kû ꞌvala muu to tí nó, delè wúnò ta o ꞌválá ŋìnó mbe cee lá nô.»
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Jézù giì kaa ndâ mbe tala có mì wó muuꞌbì-nje só nó ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù gí ndiì, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ndoo kpónó kû ya gí Jèrùzàlémè, bìndi ndâ i bà bàkà tí gbaànjé-gbaànjé go ndâ có tí nó náa ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì cu mí gbí ndâ wáràgà mì ndú gítí ꞌViì-mì-ꞌDakò nô.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Àá bà je yí ji ndâ tende ŋa ꞌduù. Ndâ tende ŋa ndâ ꞌduù tí nò bà ŋonoko yí, ndú bà bàkà ndâ i-nô ta bà cù cù mítí wó.
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Ndú bà gbì yí, bìndi ndú bà zi yí gî. Káa bìndi sili taꞌô, yí bà ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó gî.»
33 e, havendo-
34 Káa bà ꞌdi gbí ndâ có tí nò náa Jézù ꞌdè nò giì kpò ndâ mbe tala có mì wó gî, tacó ndú ŋò ꞌdóó i tí nò náa yí kû ꞌdè có ji ndú gítí nò ni lá.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Jézù mâ giì dooko gítí gbata Jérìkò gî, yí giì ꞌde ꞌbí ꞌdakò tí mbe sú ṛo kû ki tí wó to á seè kpokèjì kû yù i ꞌdo tí ndâ ꞌduù.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Mbe sú ṛo tí nò mâ giì ꞌdi kòcò ndâ ꞌduù me mbè kû ndii ta nó tí kpokèjì, yí giì ꞌvee ndeṛè ndâ mbè ꞌduù tí nò.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Káa ndâ ꞌduù giì ꞌvìsì có ji yí máa, «A Jézù tí nó mbe ꞌdo Názàrètì nó ká kû ndii ta nó.»
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Mbe sú ṛo tí nò mâ giì ꞌdi ṛè Jézù, yí giì tèꞌé tí Jézù ta kòcò wó ngéé gí yaà, máa, «Jézù, ꞌViì mì Dàvídè, ŋò yê ṛo ye!»
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Káa ndâ ꞌduù tí nó mbe kû tè kùṛo Jézù nó giì do ta yí, máa, yí dù ngbìì. Káa mbe sú ṛo tí nò giì biya bà ꞌdi có mì ndâ ꞌduù tí nò gî. Yí giì tèꞌé tí Jézù ta kòcò wó gí yaà ndii kpédélé ŋìnó gî, máa, «ꞌViì mì Dàvídè, ŋò yê ṛo ye!»
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Jézù mâ giì ꞌdi bà tèꞌé tí wó mì mbe sú ṛo tí nò, yí giì ṛò tíyò, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù máa, ndú ja yí gì tí ji yì. À mâ giì ja yí ya tí ji Jézù go có tí nò náa yí ꞌdè nò gî, Jézù giì ꞌvee yí máa,
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 «Wò tèꞌé tí ye máa ye ꞌví bàkà a ŋa yè ji wò?»
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Jézù bà-i-nò giì ꞌvìsì có ji mbe sú ṛo tí nò máa, «Zekeꞌo! Bà tee njembí lo mítí Mbíṛì ꞌvala wò gî.»
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 À káa póó bà ꞌdè có tí nò mì Jézù, ndâ ṛo mbe sú ṛo tí nò sósòꞌô ngé giì njaanga tí gî. Bìndi yí giì ṛu ndi Jézù ta bà ùlù Mbíṛì. Ndâ mbe ŋò bà njaanga ndâ ṛo wó nò delè giì ùlù Mbíṛì tacó ŋa i tí nò mbe bàkà tí nò.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.