João 20
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs BKJ
1 Ta yé bìndi ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà, Màríyà Màdèlénà giì gboꞌo si yé kû daꞌo, tacó bà ya gí bà ŋò muuꞌdú Jézù. Yí mâ giì yee kà, yí giì ꞌde à mèṛèkè díí ꞌdo njekèjì ꞌbá muuꞌdú gî.
1 E, no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro cedo, sendo ainda escuro, e viu que a pedra fora retirada do sepulcro.
2 Yí bà-i-nò giì dele ndi wó ta ngèlè ya gí bà ꞌdè có ji ndâ Sìmónè Pìyétòrò, ta mbe tala có mì Jézù tí nó náa Jézù zè yí nìkì kpolo ma nó, máa, «Ndú te Mbe tí ndoo ꞌdo gbí gùù gî! Káa ze ŋò bàndò tí nó náa ndú ꞌdòkò yí ya tí gítí nó lá.»
2 Então, ela correu e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Eles levaram o Senhor do sepulcro, e nós não sabemos onde eles o puseram.
3 Ndâ Pìyétòrò ta ꞌbí ka wó mbe tala có mì Jézù nò mâ giì ꞌdi có tí nò náa Màríyà Màdèlénà ꞌdè ji ndú nò, ndú giì njè ta ngèlè tacó bà ya gí bà ŋò muuꞌdú Jézù.
3 Então, Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Ndú ꞌbì ngèlè gbaànjé, káa ka Pìyétòrò giì kpò yí ta ngèlè gî. Yí mâ giì yee kùṛo kà,
4 Assim os dois corriam juntos, mas o outro discípulo ultrapassou a Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 yí giì mò tí wó gí to. Yí mâ giì zekeꞌo gí tà ꞌbá muuꞌdú ꞌdo sè, yí giì ŋò káa ndâ bòngo tí nó náa à so ta ku Jézù nó kuu to tàꞌi.
5 E, ele curvando-se, olhou para dentro, e viu os panos de linho postos ali; todavia, ele não entrou.
6 Sìmónè Pìyétòrò mâ giì gì ꞌdo ndiì, yí giì ṛì ká ngé gí tà ꞌbá muuꞌdú, bìndi yí giì ŋò kpâ-bòngo tí nó náa à so ta ku Jézù nó kuu to.
6 Então, chegou Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu os panos de linho caídos,
7 Bìndi à giì paṛaka kpâ-bòngo tí nó náa à eṛe ta muu wó nó te tende.
7 e que o lenço, que estivera sobre a sua cabeça, não estava caído com os panos de linho, mas enrolado, em um lugar à parte.
8 Ka Pìyétòrò náa ndú gì ta yí nó mâ giì ṛì gí tàkò wó tà ꞌbá muuꞌdú, yí mâ giì zekeꞌo, yí giì ŋò ku Jézù lá. À ngbíí nò a o bà giì ùnje mì wó máa, Jézù ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó gî, ká nò.
8 Então, foi também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e ele viu, e creu.
9 Tacó ndú jé sàà kùṛo ùnje gítí có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, Jézù bà ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó nó, lá.
9 Pois, como eles ainda não entendiam a escritura, que diz que ele deveria ressuscitar dos mortos.
10 Bìndi ndú giì dele ya gí ꞌbá mì ndú.
10 Então, os discípulos retornaram para a sua própria casa.
11 Káa si ndâ mbe tala có mì Jézù kû giì njè nó, Màríyà Màdèlénà giì ṛò tíyò dê ṛègbà ꞌbá muuꞌdú kû wa gbí. Yí mâ giì mò tí wó gí to kû zekeꞌo gí tàꞌi,
11 Mas Maria ficou parada e chorando do lado de fora da sepultura, e, enquanto ela chorava, curvou-se, e olhou dentro do sepulcro,
12 yí giì ŋò ndâ basìlì mì Mbíṛì sósòꞌô ta cé-ce bòngo tí ndú, kû ki tí ndú to á bàndò tí nó náa à te ku Jézù ꞌdo tí gî nô. ꞌBí basìlì dù mò gí bà muu wó, bìndi ꞌbí giì dù mò gí tàngbó wó.
12 e viu dois anjos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Bìndi ndâ basìlì tí nò giì ꞌvee yí máa, «Wò kû wa a yè, niì?»
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que tu choras? Ela lhes disse: eles levaram o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram.
14 Màríyà Màdèlénà mâ giì ꞌvìsì tí wó á bìndi bà ꞌdè có tí nò, yí giì ŋò Jézù, káa yí giì ŋò Jézù giṛi gî.
14 E quando ela havia dito assim, ela voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, e não sabia que era Jesus.
15 Bìndi Jézù giì ꞌvee yí máa, «Wò kû wa a yè, niì? Wò kû pà a bà tí ꞌdi?»
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que tu choras? A quem procuras? Ela, supondo que fosse o jardineiro, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde tu o puseste, e eu o levarei.
16 Káa Jézù giì tèꞌé tí Màríyà Màdèlénà máa, «Màríyà!»
16 Disse-lhe Jesus: Maria. Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer, Mestre.
17 Bìndi Jézù giì ꞌvìsì có ji Màríyà Màdèlénà máa, «Gàà tí ye lá, tacó ye dele ndi ye ya gí mì Bu ye á gbíṛì kálásê. Ya a i gí bà ꞌdè có ji ndâ náꞌvindí ye máa, ye kû ya gí gbíṛì gí mì Bu ye tí nó tí Bu ndú nô. Wò ꞌví ꞌdè ji ndú delè énó máa, ye kû ya gí gbíṛì, gí mì Mbíṛì tí nó mì ye, á tí Mbíṛì mì ndú nô.»
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas porque eu ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com meus irmãos, e dize-lhes: Eu subo para meu Pai, e vosso Pai; e para meu Deus, e vosso Deus.
18 Màríyà Màdèlénà bà-i-nò giì ya gí mì ndâ mbe tala có mì Jézù, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ye ŋò Mbe tí ndoo!» Bìndi yí giì ꞌvanda ndi ndâ có tí nó náa Jézù tuu ta yí nó ji ndú.
18 Maria Madalena foi e contou aos discípulos que ela vira o Senhor, e que ele lhe falara essas coisas.
19 Ta bèbìlì mì kpédélé ṛi nèté bìndi ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà tí nò, ndâ mbe tala có mì Jézù giì kili ta bà muu ndú, bìndi ndú giì nè tí ndú mí tàꞌi ta gúku ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà. Mâ giì zekeꞌo, ndú bà-i-nò giì ꞌdi kòcò ꞌduù kû ꞌdè có ji ndú máa, «Yo dù ta ꞌdê njembí yo!»
19 Então, naquele mesmo dia à tarde, sendo o primeiro dia da semana, estando fechadas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, estavam reunidos, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Ndú mâ giì zekeꞌo, ŋìnó a Jézù ká kû ṛò tíyò gbí òkò tí ndú nô. Bìndi yí giì tùbà ndâ kà tí nó kpátù ꞌbì wó, ta ŋìnó tà kí wó nó ji ndú. Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì ŋò yí, tàkòcò ndú giì peteke gítí bà ŋò Mbe tí ndú ngé ndii gî.
20 E, dizendo isso, mostrou-lhes as suas mãos e o seu lado. Então, os discípulos se alegraram ao verem o Senhor.
21 Jézù bà-i-nò giì ꞌdè có ji ndú kákáꞌi máa, «Yo dù nìkì maa. Ye bà tuu yo go ŋìnó náa Bu ye tuu ta ye nô.»
21 Então, disse Jesus novamente: Paz seja convosco; assim como meu Pai me enviou, também eu vos envio.
22 Yí mâ giì ꞌdè có tí nò ji ndú gî, yí giì òlò woò ta nje wó mítí ndú. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo si Bèṛi-mì-Mbíṛì ꞌví dù ta yo.
22 E, tendo dito isso, assoprou sobre eles, e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Yo má je à-cee-gî gítí ndâ vò i mì ꞌduù, gbí énó máa, Mbíṛì je à-cee-gî gítí ndâ vò i mì ꞌduù tí nò gî. Káa yo má biya bà je à-cee-gî gítí ndâ vò i mì ꞌduù gî, gbí énó máa, Mbíṛì biya bà je à-cee-gî gítí ndâ vò i mì ꞌduù tí nò gî.»
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, lhes são perdoados; e àqueles a quem os pecados retiverdes, lhes são retidos.
24 Ta bèbìlì tí nò náa Jézù tù ta bà tí wó ji ndâ mbe tala có mì wó nò, ꞌbí ꞌduù gbaànjé á ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì wó, ta ṛè wó a Tòmázò, náa ndâ ꞌduù kû nì mítí wó a Njemî nó, wálá.
24 Mas Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Yí mâ giì gì si Jézù ya gî, ndâ ka wó giì ꞌdè có ji yí máa, «Mbe tí ndoo kùtàá tùbà tí wó ji ze bìndi lo á tàꞌi bà-i-nô!»
25 Portanto, os outros discípulos diziam-lhe: Nós vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: A não ser que eu veja em suas mãos a marca dos cravos, e não puser o meu dedo na marca dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, eu não crerei.
26 Ta sili vô-nje só bìndi ŋìnò, Jézù giì tùbà tí wó kákáꞌi ji ndâ mbe tala có mì wó si ndú kuu tà gbèe tàꞌi tí nó náa yí kpédéléꞌi tùbà tí wó ji ndú tí nó, si Tòmázò gbí ŋìnò kuu tí . Ndâ mbe tala có mì Jézù ꞌdi káa kòcò ꞌduù kû ꞌvee ndú máa, «Yo dù ta ꞌdê njembí yo!» Ndú mâ giì zekeꞌo, ndú giì ŋò Jézù kû ṛò tíyò gbí òkò tí ndú. Káa ndâ njekèjì ꞌdáá gî nè tí ndú ká ngbí-ngbíí á bàndò mì ndú.
26 E, oito dias depois, estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé; então chegou Jesus, estando as portas fechadas, e ficou no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 Jézù bà-i-nò giì tèꞌé tí Tòmázò, Tòmázò mâ giì gì gí mì wó gî, yí giì tùbà ndâ kà bà gbì yí mítí njèèkpè mû tí nó á tí ndâ kpátù ꞌbì wó nó ji yí, máa, «Zeke ndâ kà tí nó á tí ndâ kpátù ꞌbì ye nô, wàa wò ꞌví cu sìlì ꞌbì lo mí gbí ndú.» Yí kákáꞌi giì tùbà kà ꞌdoò tí nó náa à cu ta yí gbí njèꞌvè wó nó ji yí, máa, «Tee ꞌbì lo mí gbí .» Bìndi yí giì ꞌdè có ji Tòmázò máa, «Me kpììkì-kpììkì lá, ùnje! À me ye ká nó lá?»
27 Então, ele disse para Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; põe aqui a tua mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Káa Tòmázò giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Wò a Mbe tí ye! Wò a Mbíṛì mì ye!»
28 E Tomé respondeu e disse-lhe: Meu Senhor e meu Deus.
29 Káa Jézù bà-i-nò giì ꞌvìsì có ji Tòmázò máa, «Wò wálá ùnje tacó náa wò ŋò ye ta ṛo lo gî nò? Káa ndâ ꞌduù ŋìnó mbe ŋò ye lá, káa ndú ùnje gítí ye gî nó nìkì cotí ndâ mbe ŋò ye ta ṛo ndú gî.»
29 Disse-lhe Jesus: Tomé, porque me viste, tu creste; abençoados são os que não viram, e creram.
30 Jézù bàkà ndâ ꞌbí seṛè me mbè ji ndâ mbe tala có mì wó náa à cu có gítí ndú mí gbí wáràgà tí nó lá.
30 E muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro, verdadeiramente Jesus fez na presença de seus discípulos.
31 Káa ndâ ŋìnó náa à cu có gítí ndâ nó a i tacó wàa ndâ ꞌduù ꞌví ù ta nje énó máa, Jézù a Bìndi-Mbíṛì, tí ꞌViì-mì-Mbíṛì. Delè tacó wàa Mbíṛì ꞌví ꞌvala ta ndâ ꞌduù ŋìnó mbe ùnje gítí wó nó ta ṛè wó tí Jézù tí Bìndi Mbíṛì.
31 Mas estes estão escritos, para que possam crer que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida através do seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.