João 19
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NTLH
1 Pìlátò mâ giì dele ndi wó gí tàꞌi á bìndi ba ꞌdè có mì ndú ta ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà gî, yí giì je Jézù ji ndâ àsìkérì mì wó, máa, ndú ya ta yí, wàa ndú ꞌví gbì yí.
1 Aí Pilatos mandou chicotear Jesus.
2 Ndâ àsìkérì mâ giì yèè ta Jézù ꞌdo kùṛo Pìlátò gí ndiì gî, ndú giì paṛa kpeṛè go kéꞌbí nô, bìndi ndú giì te zékéṛé-zèkèṛè mítí muu wó, máa, ŋìnò a tàgíyà-gba mì wó, bìndi ndú giì yuu bí-bi bòngo mì ndâ gba mítí wó.
2 Depois os soldados fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na cabeça dele, e o vestiram com uma capa vermelha.
3 Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà gbì yí, ta bà ꞌviya yí máa, «Mbíṛì ꞌví si wò, gba mì ndâ Jùdéyà!»
3 Chegavam perto dele e diziam: — Viva o rei dos judeus! E davam bofetadas nele.
4 Pìlátò bà-i-nò giì co ndi wó gí mì ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà, si ndâ àsìkérì mì wó kû mèèkèꞌi tí Jézù, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo ŋò nô, ye kpónó kû ya gí bà gì ta ꞌduù mì yo nò ji yo, tacó ye ŋò ndeṛè bà waa có mì ye mítí wó lá.»
4 Aí Pilatos saiu outra vez e disse para a multidão: — Escutem! Vou trazer o homem aqui para que vocês saibam que não encontro nenhum motivo para condená-lo!
5 Ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà mâ giì zekeꞌo, ndú giì ŋò ndâ àsìkérì mì Pìlátò yee ta Jézù, ta bí-bi bòngo gba tí wó wúrú-wuru-wùrù, ta tàgíyà-gba náa à paṛaka ꞌdo tí kpeṛè tí muu wó, yee tí ndú gî. Bìndi Pìlátò giì ꞌdè có ji ndú máa, «ꞌDuù mì yo nô.»
5 Então Jesus saiu com a coroa de espinhos na cabeça e vestido com a capa vermelha. — Vejam! Aqui está o homem! — disse Pilatos.
6 Ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà mâ giì ŋò Jézù, ndú giì ꞌbìtà bà pìì kû máa, «Gbì yí mítí njèèkpè mû! Gbì yí mítí njèèkpè mû!»
6 Quando os chefes dos sacerdotes e os guardas do Templo viram Jesus, começaram a gritar: — Crucifica! Crucifica! — Vocês que o levem e o crucifiquem! Eu não encontro nenhum motivo para condenar este homem! — repetiu Pilatos.
7 Ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà bà-i-nò giì ꞌvìsì có ji Pìlátò máa, «ꞌDakò tí nò kû ꞌdè có máa, yí a ꞌViì-mì-Mbíṛì, káa à má gbí tàkìì mì ze tí ndâ Jùdéyà, yeè gítí ꞌduù mbe kû ꞌdè ŋa có tí nò káa ku.»
7 A multidão respondeu: — Nós temos uma
8 Pìlátò mâ giì ꞌdi có tí nò náa ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà ꞌdè ji yí nò, gúku giì bàkà yì ndii ŋìnó sàà kùṛo nó gî.
8 Quando Pilatos ouviu isso, ficou com mais medo ainda.
9 Yí mâ giì dele ꞌdo bà-i-nò ya gí tàꞌi mì wó, yí giì ꞌvee Jézù máa, «Wò gì ꞌdo kòtí ꞌdi?» Káa Jézù giì ràní Pìlátò gî.
9 Entrou outra vez no palácio e perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não respondeu nada.
10 Káa Pìlátò giì ꞌvee Jézù kákáꞌi máa, «Wò wálá biya bà njaa nje lo gí tàkò ye gî? Koṛo muu lo máa, wotí bà njaanga miṛi lo ꞌdo gbí vò i, ta wotí bà gbì wò mítí njèèkpè mû, ꞌdáá a i kpátù ꞌbì ye.»
10 Então Pilatos disse: — Você não quer falar comigo? Lembre que eu tenho autoridade tanto para soltá-lo como para mandar crucificá-lo.
11 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Pìlátò máa, «Àá táánò má me Mbíṛì ká je wotí tí nò ji wò lá, wò kùtàá bà ꞌde wotí gítí bà zèè ye wálá. Ŋìnò a ndeṛè có tí nò náa, vò i mì mbe gì ta ye ji wò me tí ta gbolò ndii vò i mì lo gî nò ká nò.»
11 Jesus respondeu:
12 Pìlátò giì bàkà cèe wotí mì wó tacó bà njaanga Jézù á bìndi có tí nò náa Jézù ꞌdè ji yí nò. Káa ndâ Jùdéyà giì kpò tí ta bà pìì wo ꞌváṛà-ꞌváṛà gî. Ndú giì ꞌdè có ji Pìlátò máa, «Wò má dò ꞌbì lo tí ꞌdakò tí nò gî, wò kákáꞌi me kómbe ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò lá, tacó ꞌduù mbe kû bàkà tí wó tí gbolò gba kû jòò a gbí gba ta ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò.»
12 Depois disso Pilatos quis soltar Jesus. Mas a multidão gritou: — Se o senhor soltar esse homem, não é amigo do Imperador! Pois quem diz que é rei é inimigo do Imperador!
13 Pìlátò mâ giì ꞌdi ŋa có tí nò náa ndâ Jùdéyà ꞌdè ji yí nò, yí giì njè nó ya gí bà ki tí wó pí jàlàmbà mì wó náa à te mí pí tìndàà díí gbí ngbàngà mì wó, náa ndâ ꞌduù kû nì mítí a Díí-bà-waa-có, káa ndâ Jùdéyà kû nì mítí gbí nje có mì ndú a «Gàbátà.» Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ àsìkérì máa, ndú gì ta Jézù gí kùṛo yì. Ndâ àsìkérì mâ giì bàkà go có mì wó nò gî,
13 Quando Pilatos ouviu isso, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado “Calçada de Pedra”. (Em hebraico o nome desse lugar é “Gabatá”.)
14 Pìlátò giì tùbà tí Jézù ji ndâ Jùdéyà máa, «Gbolò gba mì yo kuu nô!»
14 Era quase meio-dia da véspera da Páscoa . Pilatos disse para a multidão: — Aqui está o rei de vocês!
15 Bà tùbà tí Jézù mì Pìlátò ji ndâ Jùdéyà máa, yí a gbolò gba mì ndú nò, giì te mí gbí muu ndú a ꞌbí ŋa i go mâ. Tacó énò, ndú giì tò kû ta kòcò ndú ngéé gí yaà ji Pìlátò máa, «Cee o mì ꞌduù tí nò gî! Gbì yí mítí njèèkpè mû!»
15 Mas eles gritaram: — Mata! Mata! Crucifica! Então Pilatos perguntou: — Querem que eu crucifique o rei de vocês? Mas os chefes dos sacerdotes responderam: — O nosso único rei é o Imperador!
16 Pìlátò mâ giì ꞌdi có tí nò, yí giì je Jézù ji ndú, máa ndú ya gí bà gbì yí mítí njèèkpè mû.
16 Então Pilatos entregou Jesus aos soldados para ser crucificado, e eles o levaram.
17 Ndâ àsìkérì bà-i-nò giì te njèèkpè mû tí nó náa ndú kû ya gì bà gbì Jézù mítí nó ji yí. Bìndi ndú giì co ta yí ꞌdo gbí gbata gí sè, gítí ꞌbí bàndò náa à kû nì mítí a Kù-ꞌbilì-muu-ku. Káa à gbí có mì ndâ Jùdéyà kû nì mítí a «Gòlìgátà.»
17 Jesus saiu carregando ele mesmo a cruz para o lugar chamado Calvário . (Em hebraico o nome desse lugar é “Gólgota”.)
18 Bìndi ndú giì gbì yí mítí njèèkpè mû. Ndú ta gbèe o tí nò giì gbì ndâ ꞌbí mbe ngbà sósòꞌô mítí ndâ njèèkpè mû delè. Ndú giì sè njèèkpè mû mì ꞌbí mbe ngbà gbaànjé mí gbí kùꞌbì, bìndi ꞌbí gbí gàlì mì Jézù.
18 Ali os soldados pregaram Jesus na cruz. E crucificaram também outros dois homens, um de cada lado dele. Pilatos mandou escrever um letreiro e colocá-lo na parte de cima da cruz. Nesse letreiro estava escrito em hebraico, latim e grego : “Jesus de Nazaré, Rei dos Judeus”. Muitas pessoas leram o letreiro porque o lugar em que Jesus foi crucificado ficava perto da cidade.
19 Pìlátò giì cu có, bìndi à giì kpò mítí njèèkpè mû mì Jézù énó máa, «Ŋìnó a Jézù tí nó tí ꞌduù Názàrètì, tí gbolò gba mì ndâ Jùdéyà nó ká nô.»
19 — ausente —
20 Ndâ Jùdéyà me mbè giì ꞌdeke i tí nò náa Pìlátò cu nò, tacó bàndò tí nó náa à gbì Jézù mítí njèèkpè mû mítí nó me ꞌdú ꞌdo tí gbata lá, delè tacó Pìlátò cu có tí nò gbí ndâ nje có taꞌô: có Jùdéyà, ta có Làtínì, giì je có Ìgìrígì.
20 — ausente —
21 Káa ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì giì ꞌdè có ji Pìlátò máa, «Wò kùtàá bà cu me énó máa, yí a gbolò gba mì ndâ Jùdéyà nò, lá. Cu énó máa, ‹ꞌDakò tí nó ꞌdè có táánò máa, yì a gbolò gba mì ndâ Jùdéyà.› »
21 Então os chefes dos sacerdotes disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos Judeus”; escreva: “Este homem disse: Eu sou o Rei dos Judeus”.
22 Káa Pìlátò giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «I ŋìnó náa ye cu gî nô, ye cu gî.»
22 — O que escrevi escrevi! — respondeu Pilatos.
23 Ndâ àsìkérì mâ giì cee ta nèté bà gbì Jézù mítí njèèkpè mû gî, ndú giì njèè gbí ndâ bòngo bìndi wó nàꞌô ꞌvii ta muu ndú. Káa kpokèjì bà njèè gbí ꞌbí bòngo bìndi wó gbaànjé mbe gboo mí to, náa à gò ta banga tí kpákáꞌdàꞌi énó, giì kpò ndú gî.
23 Depois que os soldados crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma para cada um. Mas a túnica era sem costura, toda tecida numa só peça de alto a baixo.
24 Tacó énò, ndú giì ꞌvii có gbí òkò tí ndú máa, à nìkì máa ndâ yì ki a mbílì tacó bà ŋò ꞌduù ŋìnó náa àá bà ꞌva tí tí wó nô, cotí bà yaka gbí . Có tí nò bàkà tí jé ká go có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì máa,
24 Por isso os soldados disseram uns aos outros: — Não vamos rasgar a túnica. Vamos tirar a sorte para ver quem fica com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse o que as “Repartiram entre si as minhas roupas e fizeram E foi isso o que os soldados fizeram.
25 À kû ṛò tíyò ṛègbà njèèkpè mû mì Jézù ta o tí nò a ndâ Màríyà tí nawu wó tí Jézù, ta náꞌvindí nawu wó tí Jézù, ta ꞌbí Màríyà tí niì mì ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Kòlópà, ta ꞌbí niì delè ta ṛè wó káa Màríyà náa à kû nì mítí wó a Màríyà Màdèlénà tacó ꞌbá mì ndú gbí gbata Màdálà,
25 Perto da cruz de Jesus estavam a sua mãe, e a irmã dela, e Maria, a esposa de Clopas, e também Maria Madalena.
26 ta ꞌbí mbe tala có mì Jézù náa Jézù zè yí nìkì ngé ndii gî. Jézù mâ giì ŋò ndâ nawu wó, ta mbe tala có mì wó náa yí zè yí nìkì kpolo ma nó, yí giì je nje mítí nawu wó máa, «Ŋìnó a ꞌviì mì lo, niì.»
26 Quando Jesus viu a sua mãe e perto dela o discípulo que ele amava, disse a ela:
27 Bìndi yí giì je nje mítí mbe tala có mì wó náa yí zè yí nìkì kpolo ma nó máa, «Ŋìnó a nawu lo ká nô.» Mbe tala có mì Jézù nò giì ꞌbìtà bà kpolo tí Màríyà ká go bà kpolo tí ꞌdóó nawu wó ngé ꞌdo ká bà-i-nò.
27 Em seguida disse a ele: E esse discípulo levou a mãe de Jesus para morar dali em diante na casa dele.
28 Jézù mâ giì ŋò ni énó máa, yì cee ta nèté tí nó náa Mbíṛì tuu yì máa, yì gì gí bà bàkà nó gî, yí giì yù ngo máa, «À tí ye a go ngo,» go có tí nó náa à cu mì gbí wáràgà mì Mbíṛì nô.
28 Agora Jesus sabia que tudo estava completado. Então, para que se cumprisse o que dizem as Escrituras Sagradas , disse:
29 Ta o tí nò náa Jézù yù ta ngo nò, zùù-zùù ngo nèbítì ta káṛà díí kuu bà-i-nò. Mâ giì zekeꞌo, ꞌbí ꞌduù giì yuu ꞌbí kàfòlò i mbe kû njù ngo go kàfò nó mí gbí zùù-zùù ngo nèbítì tí nò, yí giì sè mí nje ꞌbí kùngbó i, bìndi yí giì ya tee mí nje Jézù.
29 Havia ali uma vasilha cheia de vinho comum. Molharam no vinho uma esponja, puseram a esponja num bastão de hissopo e a encostaram na boca de Jesus.
30 Jézù mâ giì no-no zùù-zùù ngo nèbítì tí nò gbí i tí nò gî, yí giì ꞌdè có máa, «À cee gî.» Bìndi yí giì mò muu wó gí to, bìndi njembí wó giì ki gî.
30 Quando ele tomou o vinho, disse: Então baixou a cabeça e morreu.
31 Sè bà ta ṛi gítí bà ꞌbìtà o bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà ta o tí nò ká njíꞌdí; káa gbèe o bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà tí nò a gbolò o ndii sè ndâ ꞌbí ŋìnó sàà nó ꞌdáá gî. Tacó énó, ndâ kpo ꞌduù mì ndú giì ya gí mì Pìlátò, bìndi ndú giì ꞌvee yí máa, yí si à ꞌví cee o mì ndâ ꞌduù tí nò tí ndâ njèèkpè mû nò ta bà gbì gbí ndâ sáá kò ndú kiꞌviki gî, tacó wàa ndâ nambe ndú ꞌví jaka ku ndú ꞌdo yaà gí to. Tacó bà si ku ndú mí yaà ta ŋa gbolò o tí nò á kèjì nò nìkì lá.
31 Então os líderes judeus pediram a Pilatos que mandasse quebrar as pernas dos que tinham sido crucificados e mandasse tirá-los das cruzes. Pediram isso porque era sexta-feira e não queriam que, no sábado, os corpos ainda estivessem nas cruzes. E aquele sábado era especialmente santo.
32 Pìlátò mâ giì ùnje ji ndú gî, ndâ àsìkérì giì ya gí bà gbì kiꞌviki kùṛo a gbí kò ndâ ꞌdakò tí nó sósòꞌô náa a gbì ndú mítí ndâ njèèkpè mû seè tí Jézù nô.
32 Os soldados foram e quebraram as pernas do primeiro homem que tinha sido crucificado com Jesus e depois quebraram as pernas do outro.
33 Ndú mâ giì ya gítí Jézù, ndú giì ꞌde yí cì sàà gî. Tacó énò, ndú giì gbì gbí ndâ sáá kò wó kiꞌviki lá.
33 Mas, quando chegaram perto de Jesus, viram que ele já estava morto e não quebraram as suas pernas.
34 À káa ꞌbí àsìkérì ká giì cu Jézù ta ꞌdoò kpíṛí gí tà kí wó nò. Bìndi mbelè ŋònòkò ta ngo giì cì ꞌdo gbí kà tí nò, tacó yí cì sàà gî.
34 Porém um dos soldados furou o lado de Jesus com uma lança. No mesmo instante saiu sangue e água.
35 Mbe ŋò ndâ i tí nò ta ṛo wó dìtà có tí nó ji ndoo, tacó wàa, ndoo delè ꞌví ù ta nje gítí i tí nó náa yì ŋò ta ṛo yì gî nô. Có mì wó náa yí ꞌdè nò a yúcó. Yí delè ŋò ta kpéétí wó ni gî, máa, yì ꞌdè a yúcó.
35 Quem viu isso contou o que aconteceu para que vocês também creiam. O que ele disse é verdade, e ele sabe que fala a verdade.
36 Ndú ki gbèe ꞌbilì Jézù lá, go có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, «Gbèe ꞌbilì wó ki lá,» nô.
36 Isso aconteceu para que se cumprisse o que as Escrituras Sagradas dizem: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 ꞌBí có delè kuu gbí wáràgà mì Mbíṛì gítí có bà cu Jézù ta ꞌdoò nò énó máa, «Ndâ Jùdéyà wúnò bà ni ‹Ze táánò má ni sàà,› tacó tí ꞌduù tí nó náa ndú cu yí ta ꞌdoò nô.»
37 E em outro lugar as Escrituras Sagradas dizem: “Eles olharão para aquele a quem atravessaram com a lança.”
38 Jézù mâ giì cì gî, ꞌbí ꞌdakò mbe kû tala có mì Jézù gbí kóó ta gúku ndâ Jùdéyà, ta ṛè wó a Jùzépè, mbe gì ꞌdo gbí gbata Àrìmàtíyà, giì ya gí bà ꞌvee Pìlátò máa, yí si yì ꞌví duu ku Jézù. Pìlátò mâ giì ùnje gî, ndâ Jùzépè giì ya gí bà te ku Jézù
38 Depois disso, José, da cidade de Arimateia, pediu licença a Pilatos para levar o corpo de Jesus. (José era seguidor de Jesus, mas em segredo porque tinha medo dos líderes judeus.) Pilatos deu licença, e José foi e retirou o corpo de Jesus.
39 ta Nìkòdémò, tí ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà mbe ya gí bà ꞌdè nje ta Jézù ta ꞌbí bèbìlì gbaànjé sàà gî. Nìkòdémò te ta yí ta o tí nò a bàà me gbolò náa à ŋònòkò ta yeè tacó bà toṛo mítí ku Jézù, tacó wàa yí ꞌví volo lá.
39 Nicodemos, aquele que tinha ido falar com Jesus à noite, foi com José, levando uns trinta e cinco quilos de uma mistura de aloés e mirra .
40 Ndâ Jùzépè ta Nìkòdémò mâ giì te ku Jézù gî, ndú giì toṛo bàà tí nó náa à ŋònòkò ta yeè nó mítí wó. Ndú mâ giì so yí ta bòngo go i gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gî,
40 Os dois homens pegaram o corpo de Jesus e o enrolaram em lençóis nos quais haviam espalhado essa mistura. Era assim que os judeus preparavam os corpos dos mortos para serem sepultados.
41 ndú giì te yí ya gí bà sii mí gbí ngú gùù náa à duu mí gbí ꞌbí wúngbó gbo jìlì mû,
41 No lugar onde Jesus tinha sido crucificado havia um jardim com um túmulo novo onde ninguém ainda tinha sido colocado.
42 náa à ṛò á dê ta bàndò tí nò náa à gbì yí mítí njèèkpè mû tí nò, si ndâ Jùdéyà kû ꞌviindi tí ndú gítí o bà wotí gbí tàkìì mì ndú.
42 Puseram ali o corpo de Jesus porque o túmulo ficava perto e também porque o sábado dos judeus ia começar logo .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.