João 19
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs BKJ
1 Pìlátò mâ giì dele ndi wó gí tàꞌi á bìndi ba ꞌdè có mì ndú ta ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà gî, yí giì je Jézù ji ndâ àsìkérì mì wó, máa, ndú ya ta yí, wàa ndú ꞌví gbì yí.
1 Então, pois, Pilatos tomou a Jesus, e o açoitou.
2 Ndâ àsìkérì mâ giì yèè ta Jézù ꞌdo kùṛo Pìlátò gí ndiì gî, ndú giì paṛa kpeṛè go kéꞌbí nô, bìndi ndú giì te zékéṛé-zèkèṛè mítí muu wó, máa, ŋìnò a tàgíyà-gba mì wó, bìndi ndú giì yuu bí-bi bòngo mì ndâ gba mítí wó.
2 E os soldados, entrelaçando uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a sua cabeça, e eles colocaram-lhe um manto de púrpura.
3 Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà gbì yí, ta bà ꞌviya yí máa, «Mbíṛì ꞌví si wò, gba mì ndâ Jùdéyà!»
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus! E eles golpearam-lhe com as suas mãos.
4 Pìlátò bà-i-nò giì co ndi wó gí mì ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà, si ndâ àsìkérì mì wó kû mèèkèꞌi tí Jézù, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo ŋò nô, ye kpónó kû ya gí bà gì ta ꞌduù mì yo nò ji yo, tacó ye ŋò ndeṛè bà waa có mì ye mítí wó lá.»
4 Então, Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis que vo-lo trago para vocês, para que saibais que não acho nele nenhuma culpa.
5 Ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà mâ giì zekeꞌo, ndú giì ŋò ndâ àsìkérì mì Pìlátò yee ta Jézù, ta bí-bi bòngo gba tí wó wúrú-wuru-wùrù, ta tàgíyà-gba náa à paṛaka ꞌdo tí kpeṛè tí muu wó, yee tí ndú gî. Bìndi Pìlátò giì ꞌdè có ji ndú máa, «ꞌDuù mì yo nô.»
5 Saiu então Jesus, vestido com o manto de púrpura e a coroa de espinhos. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà mâ giì ŋò Jézù, ndú giì ꞌbìtà bà pìì kû máa, «Gbì yí mítí njèèkpè mû! Gbì yí mítí njèèkpè mû!»
6 Quando os principais sacerdotes e os oficiais o viram, gritaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o, porque nenhuma culpa eu acho nele.
7 Ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà bà-i-nò giì ꞌvìsì có ji Pìlátò máa, «ꞌDakò tí nò kû ꞌdè có máa, yí a ꞌViì-mì-Mbíṛì, káa à má gbí tàkìì mì ze tí ndâ Jùdéyà, yeè gítí ꞌduù mbe kû ꞌdè ŋa có tí nò káa ku.»
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, ele deve morrer, porque ele se fez Filho de Deus.
8 Pìlátò mâ giì ꞌdi có tí nò náa ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà ꞌdè ji yí nò, gúku giì bàkà yì ndii ŋìnó sàà kùṛo nó gî.
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, ele ficou mais atemorizado;
9 Yí mâ giì dele ꞌdo bà-i-nò ya gí tàꞌi mì wó, yí giì ꞌvee Jézù máa, «Wò gì ꞌdo kòtí ꞌdi?» Káa Jézù giì ràní Pìlátò gî.
9 e entrou outra vez na sala de julgamento, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Káa Pìlátò giì ꞌvee Jézù kákáꞌi máa, «Wò wálá biya bà njaa nje lo gí tàkò ye gî? Koṛo muu lo máa, wotí bà njaanga miṛi lo ꞌdo gbí vò i, ta wotí bà gbì wò mítí njèèkpè mû, ꞌdáá a i kpátù ꞌbì ye.»
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Tu não falas comigo? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar, e tenho poder para te soltar?
11 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Pìlátò máa, «Àá táánò má me Mbíṛì ká je wotí tí nò ji wò lá, wò kùtàá bà ꞌde wotí gítí bà zèè ye wálá. Ŋìnò a ndeṛè có tí nò náa, vò i mì mbe gì ta ye ji wò me tí ta gbolò ndii vò i mì lo gî nò ká nò.»
11 Jesus respondeu: Tu não poderias ter poder contra mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Pìlátò giì bàkà cèe wotí mì wó tacó bà njaanga Jézù á bìndi có tí nò náa Jézù ꞌdè ji yí nò. Káa ndâ Jùdéyà giì kpò tí ta bà pìì wo ꞌváṛà-ꞌváṛà gî. Ndú giì ꞌdè có ji Pìlátò máa, «Wò má dò ꞌbì lo tí ꞌdakò tí nò gî, wò kákáꞌi me kómbe ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò lá, tacó ꞌduù mbe kû bàkà tí wó tí gbolò gba kû jòò a gbí gba ta ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò.»
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se tu deixares este homem ir, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei fala contra César!
13 Pìlátò mâ giì ꞌdi ŋa có tí nò náa ndâ Jùdéyà ꞌdè ji yí nò, yí giì njè nó ya gí bà ki tí wó pí jàlàmbà mì wó náa à te mí pí tìndàà díí gbí ngbàngà mì wó, náa ndâ ꞌduù kû nì mítí a Díí-bà-waa-có, káa ndâ Jùdéyà kû nì mítí gbí nje có mì ndú a «Gàbátà.» Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ àsìkérì máa, ndú gì ta Jézù gí kùṛo yì. Ndâ àsìkérì mâ giì bàkà go có mì wó nò gî,
13 Ouvindo, então, Pilatos esse dito, ele trouxe Jesus para fora e sentou-se no assento de julgamento, no lugar que é chamado Pavimento, mas, em hebraico, Gábata.
14 Pìlátò giì tùbà tí Jézù ji ndâ Jùdéyà máa, «Gbolò gba mì yo kuu nô!»
14 E era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta; e ele disse aos judeus: Eis o vosso Rei!
15 Bà tùbà tí Jézù mì Pìlátò ji ndâ Jùdéyà máa, yí a gbolò gba mì ndú nò, giì te mí gbí muu ndú a ꞌbí ŋa i go mâ. Tacó énò, ndú giì tò kû ta kòcò ndú ngéé gí yaà ji Pìlátò máa, «Cee o mì ꞌduù tí nò gî! Gbì yí mítí njèèkpè mû!»
15 Mas eles gritavam: Fora com ele, fora com ele, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Eu devo crucificar o vosso Rei? Responderam os principais sacerdotes: Nós não temos rei, senão César.
16 Pìlátò mâ giì ꞌdi có tí nò, yí giì je Jézù ji ndú, máa ndú ya gí bà gbì yí mítí njèèkpè mû.
16 Então, entregou-lho para que fosse crucificado. E eles tomaram a Jesus, e o levaram.
17 Ndâ àsìkérì bà-i-nò giì te njèèkpè mû tí nó náa ndú kû ya gì bà gbì Jézù mítí nó ji yí. Bìndi ndú giì co ta yí ꞌdo gbí gbata gí sè, gítí ꞌbí bàndò náa à kû nì mítí a Kù-ꞌbilì-muu-ku. Káa à gbí có mì ndâ Jùdéyà kû nì mítí a «Gòlìgátà.»
17 E, carregando ele a sua cruz, saiu para um lugar chamado o lugar de uma caveira, que é chamado em hebraico Gólgota;
18 Bìndi ndú giì gbì yí mítí njèèkpè mû. Ndú ta gbèe o tí nò giì gbì ndâ ꞌbí mbe ngbà sósòꞌô mítí ndâ njèèkpè mû delè. Ndú giì sè njèèkpè mû mì ꞌbí mbe ngbà gbaànjé mí gbí kùꞌbì, bìndi ꞌbí gbí gàlì mì Jézù.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pìlátò giì cu có, bìndi à giì kpò mítí njèèkpè mû mì Jézù énó máa, «Ŋìnó a Jézù tí nó tí ꞌduù Názàrètì, tí gbolò gba mì ndâ Jùdéyà nó ká nô.»
19 E Pilatos escreveu um título, e pô-lo em cima da cruz. E nele estava escrito: JESUS DE NAZARÉ, O REI DOS JUDEUS.
20 Ndâ Jùdéyà me mbè giì ꞌdeke i tí nò náa Pìlátò cu nò, tacó bàndò tí nó náa à gbì Jézù mítí njèèkpè mû mítí nó me ꞌdú ꞌdo tí gbata lá, delè tacó Pìlátò cu có tí nò gbí ndâ nje có taꞌô: có Jùdéyà, ta có Làtínì, giì je có Ìgìrígì.
20 Muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, e grego, e latim.
21 Káa ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì giì ꞌdè có ji Pìlátò máa, «Wò kùtàá bà cu me énó máa, yí a gbolò gba mì ndâ Jùdéyà nò, lá. Cu énó máa, ‹ꞌDakò tí nó ꞌdè có táánò máa, yì a gbolò gba mì ndâ Jùdéyà.› »
21 Então, diziam os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas: O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Eu sou Rei dos Judeus.
22 Káa Pìlátò giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «I ŋìnó náa ye cu gî nô, ye cu gî.»
22 Respondeu Pilatos: O que eu escrevi, eu escrevi.
23 Ndâ àsìkérì mâ giì cee ta nèté bà gbì Jézù mítí njèèkpè mû gî, ndú giì njèè gbí ndâ bòngo bìndi wó nàꞌô ꞌvii ta muu ndú. Káa kpokèjì bà njèè gbí ꞌbí bòngo bìndi wó gbaànjé mbe gboo mí to, náa à gò ta banga tí kpákáꞌdàꞌi énó, giì kpò ndú gî.
23 Então os soldados, tendo crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também sua túnica; mas a túnica era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Tacó énò, ndú giì ꞌvii có gbí òkò tí ndú máa, à nìkì máa ndâ yì ki a mbílì tacó bà ŋò ꞌduù ŋìnó náa àá bà ꞌva tí tí wó nô, cotí bà yaka gbí . Có tí nò bàkà tí jé ká go có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì máa,
24 Portanto, eles disseram entre si: Não a rasguemos, mas lancemos a sorte sobre ela, para ver de quem será; para que possa se cumprir a escritura, que diz: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 À kû ṛò tíyò ṛègbà njèèkpè mû mì Jézù ta o tí nò a ndâ Màríyà tí nawu wó tí Jézù, ta náꞌvindí nawu wó tí Jézù, ta ꞌbí Màríyà tí niì mì ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Kòlópà, ta ꞌbí niì delè ta ṛè wó káa Màríyà náa à kû nì mítí wó a Màríyà Màdèlénà tacó ꞌbá mì ndú gbí gbata Màdálà,
25 E, junto à cruz de Jesus, estavam em pé sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 ta ꞌbí mbe tala có mì Jézù náa Jézù zè yí nìkì ngé ndii gî. Jézù mâ giì ŋò ndâ nawu wó, ta mbe tala có mì wó náa yí zè yí nìkì kpolo ma nó, yí giì je nje mítí nawu wó máa, «Ŋìnó a ꞌviì mì lo, niì.»
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, ele disse à sua mãe: Mulher, eis o teu filho!
27 Bìndi yí giì je nje mítí mbe tala có mì wó náa yí zè yí nìkì kpolo ma nó máa, «Ŋìnó a nawu lo ká nô.» Mbe tala có mì Jézù nò giì ꞌbìtà bà kpolo tí Màríyà ká go bà kpolo tí ꞌdóó nawu wó ngé ꞌdo ká bà-i-nò.
27 Então ele disse ao discípulo: Eis a tua mãe! E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua própria casa.
28 Jézù mâ giì ŋò ni énó máa, yì cee ta nèté tí nó náa Mbíṛì tuu yì máa, yì gì gí bà bàkà nó gî, yí giì yù ngo máa, «À tí ye a go ngo,» go có tí nó náa à cu mì gbí wáràgà mì Mbíṛì nô.
28 Depois disso, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam terminadas, para que pudesse se cumprir a escritura, disse: Tenho sede.
29 Ta o tí nò náa Jézù yù ta ngo nò, zùù-zùù ngo nèbítì ta káṛà díí kuu bà-i-nò. Mâ giì zekeꞌo, ꞌbí ꞌduù giì yuu ꞌbí kàfòlò i mbe kû njù ngo go kàfò nó mí gbí zùù-zùù ngo nèbítì tí nò, yí giì sè mí nje ꞌbí kùngbó i, bìndi yí giì ya tee mí nje Jézù.
29 Ora, estava ali um vaso cheio de vinagre; e embeberam uma esponja de vinagre, e pondo-a sobre um hissopo, a colocaram na sua boca.
30 Jézù mâ giì no-no zùù-zùù ngo nèbítì tí nò gbí i tí nò gî, yí giì ꞌdè có máa, «À cee gî.» Bìndi yí giì mò muu wó gí to, bìndi njembí wó giì ki gî.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado; e ele, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Sè bà ta ṛi gítí bà ꞌbìtà o bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà ta o tí nò ká njíꞌdí; káa gbèe o bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà tí nò a gbolò o ndii sè ndâ ꞌbí ŋìnó sàà nó ꞌdáá gî. Tacó énó, ndâ kpo ꞌduù mì ndú giì ya gí mì Pìlátò, bìndi ndú giì ꞌvee yí máa, yí si à ꞌví cee o mì ndâ ꞌduù tí nò tí ndâ njèèkpè mû nò ta bà gbì gbí ndâ sáá kò ndú kiꞌviki gî, tacó wàa ndâ nambe ndú ꞌví jaka ku ndú ꞌdo yaà gí to. Tacó bà si ku ndú mí yaà ta ŋa gbolò o tí nò á kèjì nò nìkì lá.
31 Os judeus, pois, porque era a preparação, para que os corpos não ficassem na cruz no dia do shabat, (porque foi aquele shabat um grande dia), pediram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e que fossem tirados dali.
32 Pìlátò mâ giì ùnje ji ndú gî, ndâ àsìkérì giì ya gí bà gbì kiꞌviki kùṛo a gbí kò ndâ ꞌdakò tí nó sósòꞌô náa a gbì ndú mítí ndâ njèèkpè mû seè tí Jézù nô.
32 Foram então os soldados, e quebraram as pernas do primeiro, e do outro que com ele fora crucificado.
33 Ndú mâ giì ya gítí Jézù, ndú giì ꞌde yí cì sàà gî. Tacó énò, ndú giì gbì gbí ndâ sáá kò wó kiꞌviki lá.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, eles não quebraram as suas pernas.
34 À káa ꞌbí àsìkérì ká giì cu Jézù ta ꞌdoò kpíṛí gí tà kí wó nò. Bìndi mbelè ŋònòkò ta ngo giì cì ꞌdo gbí kà tí nò, tacó yí cì sàà gî.
34 Mas, um dos soldados lhe perfurou o lado com uma lança, e imediatamente saiu sangue e água.
35 Mbe ŋò ndâ i tí nò ta ṛo wó dìtà có tí nó ji ndoo, tacó wàa, ndoo delè ꞌví ù ta nje gítí i tí nó náa yì ŋò ta ṛo yì gî nô. Có mì wó náa yí ꞌdè nò a yúcó. Yí delè ŋò ta kpéétí wó ni gî, máa, yì ꞌdè a yúcó.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e ele sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Ndú ki gbèe ꞌbilì Jézù lá, go có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, «Gbèe ꞌbilì wó ki lá,» nô.
36 Pois estas coisas foram feitas, para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 ꞌBí có delè kuu gbí wáràgà mì Mbíṛì gítí có bà cu Jézù ta ꞌdoò nò énó máa, «Ndâ Jùdéyà wúnò bà ni ‹Ze táánò má ni sàà,› tacó tí ꞌduù tí nó náa ndú cu yí ta ꞌdoò nô.»
37 E outra vez diz a escritura: Eles olharão para o qual perfuraram.
38 Jézù mâ giì cì gî, ꞌbí ꞌdakò mbe kû tala có mì Jézù gbí kóó ta gúku ndâ Jùdéyà, ta ṛè wó a Jùzépè, mbe gì ꞌdo gbí gbata Àrìmàtíyà, giì ya gí bà ꞌvee Pìlátò máa, yí si yì ꞌví duu ku Jézù. Pìlátò mâ giì ùnje gî, ndâ Jùzépè giì ya gí bà te ku Jézù
38 E depois disso, José de Arimateia, sendo discípulo de Jesus, mas em secreto, por medo dos judeus, pediu a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos o deixou. Portanto, ele foi e tomou o corpo de Jesus.
39 ta Nìkòdémò, tí ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà mbe ya gí bà ꞌdè nje ta Jézù ta ꞌbí bèbìlì gbaànjé sàà gî. Nìkòdémò te ta yí ta o tí nò a bàà me gbolò náa à ŋònòkò ta yeè tacó bà toṛo mítí ku Jézù, tacó wàa yí ꞌví volo lá.
39 E foi também Nicodemos, aquele que antes viera ter com Jesus de noite, trazendo uma mistura de mirra e aloés, pesando cerca de cem libras.
40 Ndâ Jùzépè ta Nìkòdémò mâ giì te ku Jézù gî, ndú giì toṛo bàà tí nó náa à ŋònòkò ta yeè nó mítí wó. Ndú mâ giì so yí ta bòngo go i gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gî,
40 Eles tomaram então o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, de acordo com os costumes judaicos de sepultamento.
41 ndú giì te yí ya gí bà sii mí gbí ngú gùù náa à duu mí gbí ꞌbí wúngbó gbo jìlì mû,
41 Ora, no lugar onde ele fora crucificado havia um jardim, e nesse jardim, um sepulcro novo, em que nenhum homem havia sido colocado.
42 náa à ṛò á dê ta bàndò tí nò náa à gbì yí mítí njèèkpè mû tí nò, si ndâ Jùdéyà kû ꞌviindi tí ndú gítí o bà wotí gbí tàkìì mì ndú.
42 Eles colocaram Jesus ali, por ser dia da preparação dos judeus, e visto que o sepulcro ficava perto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.