Atos 9
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVI
1 Sàwúlè giì dù á tàkòcò ndâ mbe tala có mì Mbe tí ndoo go ꞌbilì sè. Tacó énò, yí giì ya gí mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà,
1 Enquanto isso, Saulo ainda respirava ameaças de morte contra os discípulos do Senhor. Dirigindo-se ao sumo sacerdote,
2 tacó wàa, yí ꞌví cu wáràgà tacó bà je wotí ji yì, wàa yì ꞌví ya tí ta ndi tí ndâ bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì á gbí gbata Dàmásìkù, wàa yì má ꞌde ndâ ꞌdakò ta ndâ niì mbe kû ṛu ndi «Kpokèjì tí nò» mì Jézù nò kà, yì ꞌví zèè ndú, wàa yì ꞌví kaa ndú gì tí gí Jèrùzàlémè.
2 pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, de maneira que, caso encontrasse ali homens ou mulheres que pertencessem ao Caminho, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3 Káa, si Sàwúlè kû ya gí Dàmásìkù, si yí dooko dê ta gbata Dàmásìkù gî, yí giì gu káa ndiì ta ngbaꞌo ꞌdo gbíṛì mbe ngbaṛanga to jèlè yí gî.
3 Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente brilhou ao seu redor uma luz vinda do céu.
4 Yí giì ꞌva tí wó to, bìndi yí giì dù á to kà kû ꞌdi kòcò ꞌduù kû tèꞌé tí wó, máa, «Sàwúlè! Sàwúlè!» Bìndi ꞌduù tí nò giì ꞌvee yí máa, «Wò kû mèèkèꞌi tí ye tacó yè?»
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: "Saulo, Saulo, por que você me persegue? "
5 Káa Sàwúlè giì ꞌvee ꞌduù tí nò máa, «Wò a ꞌdi, Mbe tí ye?»
5 Saulo perguntou: "Quem és tu, Senhor? " Ele respondeu: "Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6 A gí yaà kpónó, wàa wò ꞌví ya gí gbí gbata Dàmásìkù, wàa à ꞌví tùbà i tí nó náa wò ꞌví bàkà nó ji wò kà.»
6 Levante-se, entre na cidade; alguém lhe dirá o que você deve fazer".
7 Ndâ ꞌduù tí nó muu nó ta ndâ Sàwúlè nó giì ṛò tíyò ngbi-ngbìì, tacó ndú kû ꞌdi káa kòcò ꞌduù kû ꞌdè có ji Sàwúlè, káa ndú ŋò ꞌduù tí nò lá.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos; ouviam a voz mas não viam ninguém.
8 Sàwúlè giì a gí yaà ꞌdo to bìndi i tí nò ta ṛo wó ngba-ngbàà, káa yí ŋò gbèe i lá. Bìndi ndâ ka wó tí nó náa ndú ta ndú nó ká giì ja yí gbí sú ṛo ya tí gí gbí gbata Dàmásìkù.
8 Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não conseguia ver nada. E eles o levaram pela mão até Damasco.
9 Yí giì dù gbí sú ṛo ta sili taꞌô. Gbí ndâ sili tí nò taꞌô nò, i-zó-zò di gbí nje wó lá, yí delè tò ngo mítí nje wó lá.
9 Por três dias ele esteve cego, não comeu nem bebeu.
10 Ta o tí nò, ꞌbí ꞌdakò tí mbe tala có mì Jézù, ta ṛè wó a Ànàníyà, kuu gbí gbata Dàmásìkù. I tí nò mâ giì bàkà tí mítí Sàwúlè gî, Mbíṛì giì gì gí muu Ànàníyà go i gbí ṛiì nô. Yí giì tèꞌé tí wó ta ṛè wó máa, «Ànàníyà!»
10 Em Damasco havia um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: "Ananias! " "Eis-me aqui, Senhor", respondeu ele.
11 Bìndi Mbe tí ndoo giì ꞌdè có ji Ànàníyà máa, «A gí yaà, wàa wò ꞌví ya gí ꞌbá mì ꞌdakò tí nó tí Júdà nó, tí kpokèjì tí nó náa à kû nì ‹Jáá-kpokèjì› mítí nô. Wàa, wò ꞌví ꞌvee bà tí ꞌbí ꞌdakò mbe gí ꞌdo gbí gbata Tárásùsù, ta ṛè wó a Sàwúlè. Yí kpónó kuu kà kû ꞌdeke tí wó ji ye tí Mbíṛì.
11 O Senhor lhe disse: "Vá à casa de Judas, na rua chamada Direita, e pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando;
12 Ye tùbà tí lo tí Ànàníyà ji yí gbí ṛiì gî, máa, ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Ànàníyà kèjì gí bà tee ꞌbì wó mítí wó, tacó wàa, ndâ ṛo wó ꞌví njaanga tí gî.»
12 numa visão viu um homem chamado Ananias chegar e impor-lhe as mãos para que voltasse a ver".
13 Ànàníyà mâ giì ꞌdi có tí nò, yí giì ꞌvìsì có gí tàkò máa, «Ye ꞌdi tàwo ŋa ndâ vò i tí nó náa ꞌdakò tí nò kû bàkà ta ndâ ꞌduù mì lo Jèrùzàlémè nó ꞌdo mì ndâ ꞌduù me mbè, Mbe tí ye.
13 Respondeu Ananias: "Senhor, tenho ouvido muita coisa a respeito desse homem e de todo o mal que ele tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Yí delè kpónó te ꞌdo Jèrùzàlémè nò a nó bà gì gí bà woo ndâ ꞌduù tí nó ꞌdáá mbe kû si wò tí Mbe tí ndú gbí gbata Dàmásìkù nô. Yí gì nò ta wotí ꞌdo mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà.»
14 Ele chegou aqui com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome".
15 Káa Mbe tí ndoo giì ꞌvìsì có ji Ànàníyà máa, «À ꞌdáá ká gbaànjé. Njè nó, tacó ye kpónó cu ꞌbì ye mítí wó, tacó wàa, yí ꞌví dù tí ꞌduù mì ye mbe ma ṛè ye ji ndâ ŋa ndâ ꞌduù ŋìnó náa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó, ta ndâ kpo-kpò gba, ta ndâ Ìzìrìyélì delè.
15 Mas o Senhor disse a Ananias: "Vá! Este homem é meu instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e seus reis, e perante o povo de Israel.
16 ꞌDóó ye ta miṛi ye ká bà tùbà ji yí máa, yí bà mbu muu ye tí vò ŋa bà mbu ndò.»
16 Mostrarei a ele o quanto deve sofrer pelo meu nome".
17 Ànàníyà giì njè nó bìndi có tí nò ya gí ꞌbá mì Júdà. Bìndi yí giì ṛì gí tàꞌi. Yí mâ giì ꞌde Sàwúlè gî, yí giì ꞌdè có ji yí máa, «Náꞌvindí ye Sàwúlè! A Mbe tí ndoo tí Jézù tí nó mbe tùbà tí wó ji wò á kpokèjì si wò kû gì nó ká tuu ye ji wò. Yí tuu ye ji wò énó máa, wò ꞌví zekeꞌo, delè máa, Bèṛi-mì-Mbíṛì ꞌví je wotí ji wò me gbolò.»
17 Então Ananias foi, entrou na casa, impôs as mãos sobre Saulo e disse: "Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você volte a ver e seja cheio do Espírito Santo".
18 À káa póó bà cee có tí nò gbí nje Ànàníyà, ndâ ꞌbí i go kù kélè i nó giì oloko gí to ꞌdo tà ndâ ṛo Sàwúlè sósòꞌô gî. Yí bà-i-nò giì ꞌbìtà bà ŋò ndâ i kákáꞌi. Tacó énò, yí bà-i-nò giì a gí yaà, bìndi à giì caka tí wó gî.
18 Imediatamente, algo como escamas caiu dos olhos de Saulo e ele passou a ver novamente. Levantando-se, foi batizado
19 Yí mâ giì zò i bìndi bà caka tí wó nò gî, wotí giì gì gítí wó kákáꞌi gî.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo passou vários dias com os discípulos em Damasco.
20 Sàwúlè giì ꞌbìtà bà ma có tí Jézù ji ndâ ꞌduù ta ndi tí ndâ bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì, máa, Jézù a ꞌViì-mì-Mbíṛì.
20 Logo começou a pregar nas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Káa ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù giì ꞌbìtà bà fiini có gbí òkò tí ndú, máa, «À ngbáṛángàꞌi kuu nó me gbíṛo ꞌdakò tí nó mbe kû tè ꞌbèlè ndâ mbe kû te duù mítí ṛè tí nò Jèrùzàlémè nó ká nó lá? Yí kpónó te nó a nó bà gì gí bà woo ndú, wàa yì ꞌví ya ta ndú gí Jèrùzàlémè ta wáràgà ꞌdo mì ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà.»
21 Todos os que o ouviam ficavam perplexos e perguntavam: "Não é ele o homem que procurava destruir em Jerusalém aqueles que invocam este nome? E não veio para cá justamente para levá-los presos aos chefes dos sacerdotes? "
22 Ngé gî lá! Kòcò Sàwúlè kû giì co gbí ndâ có mì ndú nò ta bà ma có mì Jézù go bà co ngûwu gbí mù. Yí giì ŋònòkò muu ndâ Jùdéyà tí nó mbe kû ꞌvala Dàmásìkù nó ta bà tùbà ji ndú énó máa, Jézù a Bìndi-Mbíṛì nò gî.
22 Todavia, Saulo se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que viviam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ndâ Jùdéyà mâ giì ŋò sili bà giì me a túkà tí ŋa nèté tí nò mì Sàwúlè nò, ndú giì kili ta bà muu ndú, bìndi ndú giì pà kpokèjì tacó bà zi yí.
23 Decorridos muitos dias, os judeus decidiram de comum acordo matá-lo,
24 Tacó énò, ndú giì dù kácáá kû ṛi njekèjì ndùgù gbata tacó bà ŋò bà co yí gí sè, wàa bà có tí nò ꞌví cee gî. Keèlá Sàwúlè ꞌdi có ndâ i tí nò náa ndú kû bàkà nò sàà gî.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Dia e noite eles vigiavam as portas da cidade a fim de matá-lo.
25 Ndâ mbe tala có mì Sàwúlè mâ giì ŋò énò, ndú giì te yí mí gbí kèè, bìndi ndú giì yuu ta yí gí sè co tí nga ndùgù.
25 Mas os seus discípulos o levaram de noite e o fizeram descer num cesto, através de uma abertura na muralha.
26 Sàwúlè mâ giì delè ndi wó bìndi ndâ i tí nò mbe ꞌdè yí Dàmásìkù nò ya gí Jèrùzàlémè, yí giì tala bà dù á mì ndú ta ndâ mbe tala có mì Jézù. Káa, ndâ mbe tala có mì Jézù giì dù ta yí ká ta seè tí ndú, tacó có tí nò máa, yí gì tí ka ndú mbe tala có mì Jézù gî nò, zò muu ndú dúú-dúú lá.
26 Quando chegou a Jerusalém, tentou reunir-se aos discípulos, mas todos estavam com medo dele, não acreditando que fosse realmente um discípulo.
27 A ꞌbí ꞌdakò tí mbe tala có mì Jézù, ta ṛè wó a Bàrànábà ká giì gbì gbí njembí wó gítí bà tùbà tí Sàwúlè ji ndâ tú mì Jézù. A Bàrànábà tí nò ká giì ꞌdè gbí bà tùbà tí Mbe tí ndoo ji Sàwúlè si yí tí kpokèjì kû ya gí Dàmásìkù ngbáṛángàꞌi ji ndâ tú mì Jézù. À delè káa yí ká giì dìtà bà kò kò mì Sàwúlè ta ṛè Jézù gbí gbata Dàmásìkù ta gúku tí wó tí Sàwúlè wálá ji ndâ tú mì Jézù.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como, no caminho, Saulo vira o Senhor, que lhe falara, e como em Damasco ele havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Ndâ Sàwúlè bà-i-nò giì dù kû nò ta ndâ tú mì Jézù ta ndi gbí gbata Jèrùzàlémè, kû ma ṛè Mbe tí ndoo ta gúku tí wó ngé gî wálá ꞌdo gbí ndò muu bà tùbà tí wó mì Bàrànábà ji ndú nò.
28 Assim, Saulo ficou com eles, e andava com liberdade em Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Sàwúlè mâ giì ꞌdè có ta ndâ ꞌbí ŋa ndâ Jùdéyà ŋìnó ta nje có mì ndú a có Ìgìrígì nó, à giì dù gbí òkò tí ndú ta ndú a kponje. Tacó énò, ndâ ꞌduù tí nò giì eṛe muu ndú gî máa, kózò tí ndâ yì bà zi káa Sàwúlè.
29 Falava e discutia com os judeus de fala grega, mas estes tentavam matá-lo.
30 Có tí nò mâ giì ꞌva tí gbí tù ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù, ndú giì ya ta Sàwúlè gí gbí gbata Cèzàríyà, bìndi ndú giì tuu yí ya tí gí Tárásùsù.
30 Sabendo disso, os irmãos o levaram para Cesaréia e o enviaram para Tarso.
31 ꞌBí i mbe giì ba muu ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù gbí ndâ to Jùdéyà, ta Gàlìléyà, ta Sàmárìyà, ꞌdáá gî ta o tí nò wálá. Ndú kû giì co tí kpokèjì mì Mbíṛì. Ndú delè giì dù kû àdì ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì.
31 A igreja passava por um período de paz em toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Ela se edificava e, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número, vivendo no temor do Senhor.
32 Pìyétòrò giì dù kû nò nó jèlè to ta bà gala ndâ ꞌduù mì Mbíṛì ta ndi gbí ndâ gbata ꞌdáá gî. Ta ꞌbí o gbaànjé, yí mâ giì ya gí bà gala ndâ ꞌduù gbí gbata Lídà,
32 Viajando por toda parte, Pedro foi visitar os santos que viviam em Lida.
33 yí giì ꞌde ꞌbí ꞌdakò mbe gbeleꞌve gî, ta ṛè wó a Ànéyà. Ànéyà tí nò gbeleꞌve mí to a i ta ndoò vô-nje taꞌô.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Enéias, que estava acamado fazia oito anos.
34 Pìyétòrò bà-i-nò giì ꞌdè có ji Ànéyà máa, «Jézù tí Bìndi-Mbíṛì ꞌvala wò gî. A gí yaà, wàa wò ꞌví paṛaka kpâ-sili mì lo.» Ànéyà bà-i-nò ngé giì a gí yaà go có mì Pìyétòrò nò gî.
34 Disse-lhe Pedro: "Enéias, Jesus Cristo vai curá-lo! Levante-se e arrume a sua cama". Ele se levantou imediatamente.
35 Ndâ ꞌduù gbí ndâ gbata Lídà ta Sàrónì mâ giì ŋò Ànéyà kû nò nó, ndú ꞌdáá gî giì ꞌvìsì tí ndú gí mì Mbe tí ndoo gî.
35 Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36 Ta o tí nò, ꞌbí niì tí mbe tala có mì Jézù gbí gbata Jópà, ta ṛè wó a Tàbítà gbí có Jùdéyà, à ta có Ìgìrígì a Dórókàsì, (gbí máa «lámbà»), náa nèté mì wó ta o ꞌdáá gî a bà bàkà tó i, ta bà konì ndâ mbe yê,
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, que em grego é Dorcas, que se dedicava a praticar boas obras e dar esmolas.
37 giì sì nòꞌo. Yí mâ giì cì gî, à giì caka ku wó gî, bìndi à giì te yí mí gbí soṛo.
37 Naqueles dias ela ficou doente e morreu, e seu corpo foi lavado e colocado num quarto do andar superior.
38 Ndâ mbe tala có mì Jézù gbí gbata Jópà mâ giì ꞌdi có énó máa, Pìyétòrò kuu gbí gbata Lídà, ndú giì tuu ndâ ꞌbí ꞌdakò sósòꞌô ꞌdo gbí òkò tí ndú gí tàkò wó, máa, «Bàkà nambeè mì lo, wàa wò ꞌví goonó gálà gì gítí ze.» Ndú bàkà énò tacó bà ꞌdo Jópà ya gí Lídà ká dê.
38 Lida ficava perto de Jope, e quando os discípulos ouviram falar que Pedro estava em Lida, mandaram-lhe dois homens dizer-lhe: "Não se demore em vir até nós".
39 Ndâ tú tí nò mâ giì ꞌvanda ndi có tí nó náa à tuu ta ndú nó ji Pìyétòrò gî, ndú giì njè nó ta ndú gbaànjé ya gí Jópà. Ndú mâ giì yee kà, ndú giì ꞌdò ta Pìyétòrò gí tàꞌi tí nó náa à kû wa ku Dórókàsì mítí nô. Ndâ nawù ku tí nó mbe kû wa ku nó mâ giì ŋò Pìyétòrò, ndú giì tì yí ꞌdee gî, kû wa gbí ta bà tù ndâ bòngo tí nó náa Dórókàsì cu ji ndú si yí tí wu wó nô.
39 Pedro foi com eles e, quando chegou, foi levado para o quarto do andar superior. Todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando-lhe os vestidos e outras roupas que Dorcas tinha feito quando ainda estava com elas.
40 Pìyétòrò bà-i-nò giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù ꞌdáá gî máa, ndú co ꞌdo tàkò ku gí sè. Ndâ ꞌduù tí nò mâ giì njè gí sè gî, Pìyétòrò giì kucuku muungbó wó mí to. Yí mâ giì ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì gî, yí giì ꞌvìsì tí wó gítí ku, bìndi yí giì tèꞌé tí wó, máa, «Tàbítà, a gí yaà.» Tàbítà bà-i-nò giì njaanga ṛo wó. Yí mâ giì ŋò Pìyétòrò, yí giì a ki tí wó yaà.
40 Pedro mandou que todos saíssem do quarto; depois, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para a mulher morta, disse: "Tabita, levante-se". Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Pìyétòrò bà-i-nò giì tù ꞌbì wó ji yí. Yí mâ giì zèè gî, Pìyétòrò giì ja yí gí yaà, bìndi yí giì tèꞌé tí ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù ta ndâ nawù ku ꞌdo sè, bìndi yí giì je yí ji ndú tí wu wó.
41 Tomando-a pela mão, ajudou-a a pôr-se de pé. Então, chamando os santos e as viúvas, apresentou-a viva.
42 Tàwo i tí nò giì ya cee gbí gbata Jópà ꞌdáá gî. Bìndi ndâ ꞌduù me mbè giì ùnje gítí có mì Mbe tí ndoo.
42 Este fato se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pìyétòrò giì dù gbí gbata Jópà bìndi có tí nò ta mbè sili á ꞌbá mì ꞌbí ꞌdakò tí mbe fuu kû, ta ṛè wó a Sìmónè.
43 Pedro ficou em Jope durante algum tempo, com um curtidor de couro chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.