Atos 8
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVT
1 ꞌViì-ꞌdakò tí nó tí Sàwúlè mbe kpolo tí ndâ bòngo mì ndâ mbe zi Ìsìtéfànò nó giì eṛe wúꞌdè có bà zi Ìsìtéfànò nò ngiṛiꞌví gî. Bìndi bà mèèkèꞌi tí ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù gbí gbata Jèrùzàlémè giì ꞌbìtà bà zì ta gbèe ṛi bà zi Ìsìtéfànò nò tí vò ŋa ŋìnó náa sè ndâ ꞌbí mbe ùnje gítí có mì Jézù ꞌdáá gî giì ꞌvaaka ta gúku gbaànjé-gbaànjé ta ndi gbí ndâ gbata gbí ndâ to Jùdéyà, ta ndâ to Sàmárìyà ꞌdáá gî, si káa ndâ tú mì Jézù.
1 E Saulo concordou inteiramente com a morte de Estêvão. Uma grande onda de perseguição começou naquele dia e varreu a igreja de Jerusalém. Todos eles, com exceção dos apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e de Samaria.
2 À káa ndâ ꞌbí tó ꞌduù mbe kû zè Mbíṛì ta tó njembí ká giì duu ku Ìsìtéfànò, bìndi ndú giì wa yí.
2 (Alguns homens devotos vieram e, com grande tristeza, sepultaram Estêvão.)
3 Káa Sàwúlè giì bàkà a cèe ndi wó tacó bà mìì káa ꞌdóó ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù tóꞌdó gî. Yí giì nò cee njekèjì mì ndú gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî, kû zèè ndâ ꞌdakò ta ndâ niì, náa yí má ꞌde ndú gî nò, ya tí gí gbí zàà.
3 Saulo, porém, procurava destruir a igreja. Ia de casa em casa, arrastava para fora homens e mulheres e os lançava na prisão.
4 Ndâ ꞌduù tí nó mì Jézù mbe ꞌvaaka ta ndi muu to ta gúku bà mèèkèꞌi tí ndú nó giì ꞌvèè ta bà ma Banga-Ngú-Có ji ndâ ꞌduù gbí ndâ to tí nò náa ndú fa ngèlè vò i ya ta ndi tí nò.
4 Os que haviam sido dispersos, porém, anunciavam as boas-novas a respeito de Jesus por onde quer que fossem.
5 ꞌBí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndú gbaànjé ta ṛè wó a Fìlípò, mbe fa ngèlè vò i tí nò mbe ꞌde ndú nò, ya a i gí gbí ꞌbí gbata gbí to Sàmárìyà, giì dù kû ma có tí Bìndi-Mbíṛì ji ndâ ꞌduù kà.
5 Filipe foi para a cidade de Samaria e ali falou ao povo sobre o Cristo.
6 Ndâ mbè ꞌduù tí nò náa Fìlípò kò-kò ta ṛè Bìndi-Mbíṛì ji ndú nò giì ùnje gítí ndâ có mì Fìlípò ta njembí ndú gbaànjé, tacó ndú ꞌdi tàwo ndâ ꞌbí seṛè ŋìnó náa yí bàkà nó gî, ndú delè giì ŋò ndâ kpo-kpò i ŋìnó náa yí bàkà nó ta ṛo ndú:
6 Quando as multidões ouviram sua mensagem e viram os sinais que ele realizava, deram total atenção às suas palavras.
7 ndâ seṛè bà co ndâ i ta bà tò kû ta kòcò ndú ngéé gí yaà ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù me mbè, delè ta bà ꞌvala ndâ ꞌduù ŋìnó mbe gbeleꞌve gî nó, ta ndâ mbe kû nò gbélè-gbélè nó me mbè.
7 Muitos espíritos impuros eram expulsos e, aos gritos, deixavam suas vítimas, e muitos paralíticos e aleijados eram curados.
8 Tacó énò, tàkòcò ndâ ꞌduù gbí gbata tí nò giì peteke ngé ndii gî.
8 Por isso, houve grande alegria naquela cidade.
9 Ta o tí nò, ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Sìmónè, tí mbe kû bàkà ndâ i-yeè, náa bà ꞌdè có gítí ndú kpò nje ndâ ꞌduù gî, kuu ta ꞌbá gbí gbata tí nó náa Fìlípò kû dù gbí nò. Sìmónè tí nò bàkà tí wó ji ndâ ꞌduù máa, yì ma.
9 Um homem chamado Simão praticava feitiçaria ali havia anos. Ele deixava o povo de Samaria admirado, e afirmava ser alguém importante.
10 Tacó énò, ndâ ꞌduù gbí gbata tí nò ꞌdáá gî, ndâ ꞌduù ŋìnó ta ṛè ndú a ṛè nó, giì je sè ndâ yê, ꞌdáá gî ta o tí nò kû ꞌdi có mì wó. Ndú giì gbì ṛè mítí wó máa, «Yí a wotí tí nó mì Mbíṛì náa à kû nì mítí a ‹Ma›,» nô.
10 Todos, dos mais simples aos mais importantes, se referiam a ele como “o Grande Poder de Deus”.
11 Ndâ ꞌduù tí nò kû ꞌdi có mì Sìmónè tacó yí kû bàkà ndâ i-yeè náa bà ꞌdè có gítí ndú kpò nje ndú gî mí kùṛo ndú ta kôndi o.
11 Ouviam-no com atenção, pois, durante muito tempo, ele os tinha deixado admirados com sua magia.
12 Ndâ ꞌdakò ta ndâ niì me mbè mâ giì ùnje gítí ndâ có tí nó náa Fìlípò kû kò ta kò ji ndú gítí bà dù Mbíṛì tí Gba, ta bà kò-kò ta ṛè Jézù tí Bìndi-Mbíṛì nó gî, Fìlípò giì caka tí ndú gî.
12 No entanto, quando Filipe lhes levou a mensagem sobre as boas-novas do reino de Deus e sobre o nome de Jesus Cristo, eles creram e, como resultado, muitos homens e mulheres foram batizados.
13 Sìmónè delè mâ giì ùnje gî, Fìlípò giì caka tí wó gî. Bìndi bà caka tí Sìmónè nò, yí giì dù ká kpírí-kpírí ta Fìlípò kû zeke ndâ seṛè, giì je ndâ kpo-kpò i tí nó náa Fìlípò kû bàkà nô, ta ꞌbí ŋa có náa yí bà ꞌdè gbí nje wó wálá, tacó bà ꞌdi gbí ŋa ndâ i tí nò náa Fìlípò kû bàkà ndú nò kpò nje wó gî.
13 O próprio Simão creu e foi batizado. Começou a seguir Filipe por toda parte, admirando-se dos sinais e milagres que ele realizava.
14 Ndâ tú mì Jézù gbí gbata Jèrùzàlémè mâ giì ꞌdi có énó máa, ndâ ꞌduù Sàmárìyà ùnje gítí có mì Jézù gî, ndú giì tuu ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì ya tí ji ndú.
14 Quando os apóstolos em Jerusalém souberam que o povo de Samaria havia aceitado a mensagem de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì mâ giì yee Sàmárìyà gî, ndú giì ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì, tacó wàa, yí ꞌví tuu Bèṛi mì wó gí muu ndâ ꞌduù tí nò mbe ùnje gítí có mì Jézù gî nò.
15 Assim que os dois chegaram, oraram para que aqueles convertidos recebessem o Espírito Santo,
16 Tacó yee tí o bà gì ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì nò, à caka káa tí ndâ ꞌduù Sàmárìyà ta ṛè mì Mbe tí ndoo tí Jézù gî, káa Bèṛi-mì-Mbíṛì gì gí muu ndú kálásê.
16 pois, apesar de terem sido batizados em nome do Senhor Jesus, o Espírito Santo ainda não havia descido sobre nenhum deles.
17 Tacó énò, ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì bà-i-nò giì kaa ꞌbì ndú mí muu ndâ ꞌduù tí nò, bìndi Bèṛi-mì-Mbíṛì giì gì gí muu ndú.
17 Então Pedro e João impuseram as mãos sobre eles, e receberam o Espírito Santo.
18 Sìmónè mâ giì ŋò bà gì Bèṛi-mì-Mbíṛì gí muu ndâ ꞌduù ta o bà kaa ꞌbì ndâ tú mì Jézù mí muu ndú nò, yí giì je gùrúsù ji ndú,
18 Simão viu que as pessoas recebiam o Espírito quando os apóstolos impunham as mãos sobre elas. Então ofereceu-lhes dinheiro,
19 bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo je ꞌbí ŋa wotí tí nò mì yo nò ji ye delè, tacó wàa, ye má tee ta ꞌbì ye mí muu ꞌduù, wàa Bèṛi-mì-Mbíṛì ꞌví gì gí muu wó.»
19 dizendo: “Deem-me este poder também, para que, quando eu impuser as mãos sobre as pessoas, elas recebam o Espírito Santo!”.
20 Káa Pìyétòrò giì ꞌvìsì có ji Sìmónè máa, «Yo ꞌví mìì ta gùrúsù mì lo nó kpú, tacó bà koṛo có máa, gùrúsù a i bà sì i ŋìnó náa Mbíṛì ká kû je ji ndâ ꞌduù tí i-nambeè nô.
20 Pedro, porém, respondeu: “Que seu dinheiro seja destruído com você, por imaginar que o dom de Deus pode ser comprado!
21 Bà i mì lo gbí i tí nó wálá, ꞌbí i ta ṛè lo delè gbí wálá, tacó Mbíṛì ŋò njembí lo me dúú lá.
21 Você não tem parte nem direito neste ministério, pois seu coração não é justo diante de Deus.
22 À má énò, ꞌvìsì muu lo ꞌdo tí ŋa vò bà koṛo có mì lo nò gî, wàa wò ꞌví ꞌdeke tí lo ji Mbíṛì, tacó wàa, yí ꞌví je ta à-cee-gî ji wò gítí ŋa bà koṛo có tí nò náa wò kû koṛo nò.
22 Arrependa-se de sua maldade e ore ao Senhor. Talvez ele perdoe esses seus maus pensamentos,
23 Tacó ye ŋò ni gî, máa, a ju kiì ká kû zi wò. Vò i delè da ꞌbò mítí kò lo gî.»
23 pois vejo que você está cheio de amarga inveja e é prisioneiro do pecado”.
24 Káa Sìmónè giì ꞌvìsì có ji Pìyétòrò máa, «ꞌDeke tí lo ji Mbíṛì tacó tí ye, tacó wàa, ꞌbí i gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ i tí nò náa wò nì ṛè ndú nò ꞌví me ye lá.»
24 Simão exclamou: “Orem ao Senhor por mim, para que essas coisas terríveis não me aconteçam!”.
25 Ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì mâ giì ꞌdè có, ta bà kò-kò ta có mì Mbe tí ndoo, ji ndâ ꞌduù gbí gbata tí nò Sàmárìyà náa ndú ya gítí nò cee gî, ndú giì dele ndi ndú gí Jèrùzàlémè ta bà nò ta bà ma Banga-Ngú-Có ji ndâ ꞌduù ta ndi tí ndâ ꞌbá tí kpokèjì gbí to Sàmárìyà.
25 Depois de terem testemunhado e proclamado a palavra do Senhor em Samaria, Pedro e João voltaram a Jerusalém. Ao longo do caminho, pararam em muitas vilas samaritanas para anunciar as boas-novas.
26 Ta o tí nò, basìlì mì Mbíṛì giì ꞌdè có ji Fìlípò máa, «ꞌViindi tí lo, wàa wò ꞌví zèè zì kpokèjì tí nó mbe mò gí gbíꞌdè, mbe ꞌdo Jèrùzàlémè kû gì gí gbí gbata Gázà nô.»
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: “Vá para o sul, para a estrada no deserto que liga Jerusalém a Gaza”.
27 Fìlípò bà-i-nò giì ꞌbì nó go có tí nò náa basìlì mì Mbíṛì ꞌdè ji yí nò. Yí mâ giì zekeꞌo si yí kpokèjì, yí giì ŋò a ꞌbí ꞌdakò náa a ba yí gî, tí gbolò ꞌduù mbe kû kpolo tí ndâ i-ꞌbá mì Kàndékè (gbí máa gba-niì), mì ndâ ꞌduù Èsìyópìyà.
27 Filipe partiu e encontrou no caminho um alto oficial etíope, o eunuco responsável pelos tesouros de Candace, rainha da Etiópia. Ele tinha ido a Jerusalém para participar da adoração
28 Gbolò ꞌduù tí nò ta o tí nò kû dele ndi wó gí ꞌbá ꞌdo bà bàkà i-Mbíṛì Jèrùzàlémè. Yí ta o tí nò ki tí wó gbí àràbíyà-kècè mì wó kû ꞌdeke i ꞌdo gbí wáràgà mì Ìzáyà tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì.
28 e estava no caminho de volta. Sentado em sua carruagem, lia em voz alta o livro do profeta Isaías.
29 Bèṛi-mì-Mbíṛì bà-i-nò giì ꞌdè có ji Fìlípò máa, «Yèè ndi lo dê gítí àràbíyà tí zô.»
29 Então o Espírito disse a Filipe: “Aproxime-se e acompanhe a carruagem”.
30 Fìlípò mâ giì yèè dê gítí àràbíyà tí nò go có mì Bèṛi-mì-Mbíṛì nò, yí giì ꞌde ꞌdakò tí nò kû ꞌdeke i ꞌdo gbí wáràgà mì Ìzáyà. Bìndi Fìlípò giì ꞌvee yí máa, «Wò kpónó ꞌdi gbí có tí nò náa wò kû ꞌdeke nò gî?»
30 Filipe correu até a carruagem e, ouvindo que o homem lia o profeta Isaías, perguntou-lhe: “O senhor compreende o que lê?”.
31 Káa yí giì ꞌvìsì cò ji Fìlípò máa, «Ye bà ꞌdi gbí ta kpéétí ye ta ŋa kpokèjì ngàyi, sè káa ŋìnó náa ꞌbí ꞌduù má konì ye?» Yí bà-i-nò giì tèꞌé tí Fìlípò gí mì ndú ta yí yaà.
31 O homem respondeu: “Como posso entender sem que alguém me explique?”. E convidou Filipe a subir na carruagem e sentar-se ao seu lado.
32 Có tí nò náa gbolò ꞌduù tí nò kû ꞌdeke ꞌdo gbí wáràgà mì Mbíṛì nò énó máa,
32 Era esta a passagem das Escrituras que ele estava lendo: “Ele foi levado como ovelha para o matadouro; como cordeiro mudo diante dos tosquiadores, não abriu a boca.
33 Àá táánò ŋonoko yí,
33 Foi humilhado e a justiça lhe foi negada. Quem pode falar de seus descendentes? Pois sua vida foi tirada da terra”.
34 Gbolò ꞌdakò tí nò mâ giì ꞌdeke i tí nò cee gî, yí giì ꞌvìsì tí wó gítí Fìlípò, bìndi yí giì ꞌvee yí máa, «Mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì táánò kû ꞌdè có tí nò gítí ꞌdóó kùùkpò dìì wó wèè, gítí ꞌbí ꞌduù kèꞌbî? ꞌDè ji ye gi.»
34 O eunuco perguntou a Filipe: “Diga-me, o profeta estava falando de si mesmo ou de outro?”.
35 Káa Fìlípò bà-i-nò giì ꞌbìtà bà ꞌvìsì có ji yí ta bà ꞌdè gbí có tí nò náa yí ꞌdeke ꞌdo gbí wáràgà mì Mbíṛì nò má kózò gî, yí bà giì ꞌdè gbí Banga-Ngú-Có mì Jézù ji yí.
35 Então Filipe, começando com essa mesma passagem das Escrituras, anunciou-lhe as boas-novas a respeito de Jesus.
36 Ndú mâ giì yèè gí kùṛo, ndú giì ꞌde ngo kpokèjì, bìndi gbolò ꞌdakò tí nò giì ꞌvee Fìlípò máa, «Ŋò ngo kuu zô, à má énò, ꞌdóó ṛè i tí nó mbe tii bà caka tí ye nó kpónó ꞌví dù a ŋa yè?»
36 Prosseguindo, chegaram a um lugar onde havia água. Então o eunuco disse: “Veja, aqui tem água! O que me impede de ser batizado?”.
37 Káa Fìlípò giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Wò má ùnje ta njembí lo gbaànjé gî, àá bà caka tí lo gî.»
37 Filipe disse: “Nada o impede, se você crê de todo o coração”. O eunuco respondeu: “Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus”.
38 Gbolò ꞌdakò tí nò giì ṛò àràbíyà mì wó mí tíyò bìndi bà ꞌdè có tí nò, bìndi ndú giì ya ta Fìlípò gí tà ngo, bìndi Fìlípò giì caka tí wó gî.
38 Então mandou parar a carruagem, os dois desceram até a água e Filipe o batizou.
39 Ndú mâ giì co gí sè ꞌdo tà ngo gî, Bèṛi-mì-Mbíṛì giì te Fìlípò ꞌdo tí gbolò ꞌdakò tí nò gî. Yí giì ŋò Fìlípò kákáꞌi lá, káa yí giì nò sè nó mì wó ta pétékè tàkòcò wó.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor tomou Filipe e o levou. O eunuco não tornou a vê-lo, mas seguiu viagem cheio de alegria.
40 Fìlípò giì ꞌde tí wó ŋìndi wó a i ngé gbí gbata Àzátù, bìndi yí giì cee sè nó mì wó ta bà ma Banga-Ngú-Có ta ndi gbí ndâ gbata ta ndi tí kpokèjì léé gî di ngé gbí gbata Cèzàríyà.
40 Então Filipe apareceu mais ao norte, na cidade de Azoto. Anunciou as boas-novas ali e em todas as cidades ao longo do caminho, até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.