Atos 8
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NAA
1 ꞌViì-ꞌdakò tí nó tí Sàwúlè mbe kpolo tí ndâ bòngo mì ndâ mbe zi Ìsìtéfànò nó giì eṛe wúꞌdè có bà zi Ìsìtéfànò nò ngiṛiꞌví gî. Bìndi bà mèèkèꞌi tí ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù gbí gbata Jèrùzàlémè giì ꞌbìtà bà zì ta gbèe ṛi bà zi Ìsìtéfànò nò tí vò ŋa ŋìnó náa sè ndâ ꞌbí mbe ùnje gítí có mì Jézù ꞌdáá gî giì ꞌvaaka ta gúku gbaànjé-gbaànjé ta ndi gbí ndâ gbata gbí ndâ to Jùdéyà, ta ndâ to Sàmárìyà ꞌdáá gî, si káa ndâ tú mì Jézù.
1 E Saulo consentia na morte de Estêvão. Naquele dia, teve início uma grande perseguição contra a igreja em Jerusalém. Todos, exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e da Samaria.
2 À káa ndâ ꞌbí tó ꞌduù mbe kû zè Mbíṛì ta tó njembí ká giì duu ku Ìsìtéfànò, bìndi ndú giì wa yí.
2 Alguns homens piedosos sepultaram Estêvão e fizeram grande lamentação por ele.
3 Káa Sàwúlè giì bàkà a cèe ndi wó tacó bà mìì káa ꞌdóó ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù tóꞌdó gî. Yí giì nò cee njekèjì mì ndú gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî, kû zèè ndâ ꞌdakò ta ndâ niì, náa yí má ꞌde ndú gî nò, ya tí gí gbí zàà.
3 Saulo, porém, queria destruir a igreja. Indo de casa em casa, arrastava homens e mulheres, lançando-os na prisão.
4 Ndâ ꞌduù tí nó mì Jézù mbe ꞌvaaka ta ndi muu to ta gúku bà mèèkèꞌi tí ndú nó giì ꞌvèè ta bà ma Banga-Ngú-Có ji ndâ ꞌduù gbí ndâ to tí nò náa ndú fa ngèlè vò i ya ta ndi tí nò.
4 Enquanto isso, os que foram dispersos iam por toda parte pregando a palavra.
5 ꞌBí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndú gbaànjé ta ṛè wó a Fìlípò, mbe fa ngèlè vò i tí nò mbe ꞌde ndú nò, ya a i gí gbí ꞌbí gbata gbí to Sàmárìyà, giì dù kû ma có tí Bìndi-Mbíṛì ji ndâ ꞌduù kà.
5 Filipe foi à cidade de Samaria e anunciava Cristo ao povo dali.
6 Ndâ mbè ꞌduù tí nò náa Fìlípò kò-kò ta ṛè Bìndi-Mbíṛì ji ndú nò giì ùnje gítí ndâ có mì Fìlípò ta njembí ndú gbaànjé, tacó ndú ꞌdi tàwo ndâ ꞌbí seṛè ŋìnó náa yí bàkà nó gî, ndú delè giì ŋò ndâ kpo-kpò i ŋìnó náa yí bàkà nó ta ṛo ndú:
6 As multidões, unânimes, davam atenção às coisas que Filipe dizia, ouvindo-as e vendo os sinais que ele fazia.
7 ndâ seṛè bà co ndâ i ta bà tò kû ta kòcò ndú ngéé gí yaà ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù me mbè, delè ta bà ꞌvala ndâ ꞌduù ŋìnó mbe gbeleꞌve gî nó, ta ndâ mbe kû nò gbélè-gbélè nó me mbè.
7 Pois os espíritos imundos, gritando em alta voz, saíam de muitos que estavam possuídos por eles; e muitos paralíticos e coxos foram curados.
8 Tacó énò, tàkòcò ndâ ꞌduù gbí gbata tí nò giì peteke ngé ndii gî.
8 E houve grande alegria naquela cidade.
9 Ta o tí nò, ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Sìmónè, tí mbe kû bàkà ndâ i-yeè, náa bà ꞌdè có gítí ndú kpò nje ndâ ꞌduù gî, kuu ta ꞌbá gbí gbata tí nó náa Fìlípò kû dù gbí nò. Sìmónè tí nò bàkà tí wó ji ndâ ꞌduù máa, yì ma.
9 Havia naquela cidade um homem chamado Simão, que praticava artes mágicas e deixava o povo de Samaria admirado. Dizia ser alguém muito importante,
10 Tacó énò, ndâ ꞌduù gbí gbata tí nò ꞌdáá gî, ndâ ꞌduù ŋìnó ta ṛè ndú a ṛè nó, giì je sè ndâ yê, ꞌdáá gî ta o tí nò kû ꞌdi có mì wó. Ndú giì gbì ṛè mítí wó máa, «Yí a wotí tí nó mì Mbíṛì náa à kû nì mítí a ‹Ma›,» nô.
10 e todos lhe davam ouvidos, do menor ao maior, dizendo: — Este homem é o poder de Deus, chamado “o Grande Poder”.
11 Ndâ ꞌduù tí nò kû ꞌdi có mì Sìmónè tacó yí kû bàkà ndâ i-yeè náa bà ꞌdè có gítí ndú kpò nje ndú gî mí kùṛo ndú ta kôndi o.
11 Davam atenção a ele porque durante muito tempo os havia impressionado com as suas artes mágicas.
12 Ndâ ꞌdakò ta ndâ niì me mbè mâ giì ùnje gítí ndâ có tí nó náa Fìlípò kû kò ta kò ji ndú gítí bà dù Mbíṛì tí Gba, ta bà kò-kò ta ṛè Jézù tí Bìndi-Mbíṛì nó gî, Fìlípò giì caka tí ndú gî.
12 Quando, porém, deram crédito a Filipe, que os evangelizava a respeito do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, iam sendo batizados, tanto homens como mulheres.
13 Sìmónè delè mâ giì ùnje gî, Fìlípò giì caka tí wó gî. Bìndi bà caka tí Sìmónè nò, yí giì dù ká kpírí-kpírí ta Fìlípò kû zeke ndâ seṛè, giì je ndâ kpo-kpò i tí nó náa Fìlípò kû bàkà nô, ta ꞌbí ŋa có náa yí bà ꞌdè gbí nje wó wálá, tacó bà ꞌdi gbí ŋa ndâ i tí nò náa Fìlípò kû bàkà ndú nò kpò nje wó gî.
13 O próprio Simão abraçou a fé e, tendo sido batizado, acompanhava Filipe de perto, observando extasiado os sinais e grandes milagres praticados.
14 Ndâ tú mì Jézù gbí gbata Jèrùzàlémè mâ giì ꞌdi có énó máa, ndâ ꞌduù Sàmárìyà ùnje gítí có mì Jézù gî, ndú giì tuu ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì ya tí ji ndú.
14 Quando os apóstolos, que estavam em Jerusalém, ouviram que o povo de Samaria tinha recebido a palavra de Deus, enviaram-lhes Pedro e João.
15 Ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì mâ giì yee Sàmárìyà gî, ndú giì ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì, tacó wàa, yí ꞌví tuu Bèṛi mì wó gí muu ndâ ꞌduù tí nò mbe ùnje gítí có mì Jézù gî nò.
15 Chegando ali, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo,
16 Tacó yee tí o bà gì ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì nò, à caka káa tí ndâ ꞌduù Sàmárìyà ta ṛè mì Mbe tí ndoo tí Jézù gî, káa Bèṛi-mì-Mbíṛì gì gí muu ndú kálásê.
16 pois o Espírito ainda não havia descido sobre nenhum deles. Tinham apenas sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Tacó énò, ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì bà-i-nò giì kaa ꞌbì ndú mí muu ndâ ꞌduù tí nò, bìndi Bèṛi-mì-Mbíṛì giì gì gí muu ndú.
17 Então lhes impuseram as mãos, e eles receberam o Espírito Santo.
18 Sìmónè mâ giì ŋò bà gì Bèṛi-mì-Mbíṛì gí muu ndâ ꞌduù ta o bà kaa ꞌbì ndâ tú mì Jézù mí muu ndú nò, yí giì je gùrúsù ji ndú,
18 Quando Simão viu que, pelo fato de os apóstolos imporem as mãos, era concedido o Espírito Santo, ofereceu-lhes dinheiro,
19 bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo je ꞌbí ŋa wotí tí nò mì yo nò ji ye delè, tacó wàa, ye má tee ta ꞌbì ye mí muu ꞌduù, wàa Bèṛi-mì-Mbíṛì ꞌví gì gí muu wó.»
19 dizendo: — Deem também a mim este poder, para que a pessoa sobre a qual eu impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Káa Pìyétòrò giì ꞌvìsì có ji Sìmónè máa, «Yo ꞌví mìì ta gùrúsù mì lo nó kpú, tacó bà koṛo có máa, gùrúsù a i bà sì i ŋìnó náa Mbíṛì ká kû je ji ndâ ꞌduù tí i-nambeè nô.
20 Mas Pedro respondeu: — Que o seu dinheiro seja destruído junto com você, pois você pensou que com ele poderia adquirir o dom de Deus!
21 Bà i mì lo gbí i tí nó wálá, ꞌbí i ta ṛè lo delè gbí wálá, tacó Mbíṛì ŋò njembí lo me dúú lá.
21 Não existe porção nem parte para você neste ministério, porque o seu coração não é reto diante de Deus.
22 À má énò, ꞌvìsì muu lo ꞌdo tí ŋa vò bà koṛo có mì lo nò gî, wàa wò ꞌví ꞌdeke tí lo ji Mbíṛì, tacó wàa, yí ꞌví je ta à-cee-gî ji wò gítí ŋa bà koṛo có tí nò náa wò kû koṛo nò.
22 Portanto, arrependa-se desse mal e ore ao Senhor. Talvez ele o perdoe por esse intento do seu coração.
23 Tacó ye ŋò ni gî, máa, a ju kiì ká kû zi wò. Vò i delè da ꞌbò mítí kò lo gî.»
23 Pois vejo que você está cheio de inveja e preso em sua maldade.
24 Káa Sìmónè giì ꞌvìsì có ji Pìyétòrò máa, «ꞌDeke tí lo ji Mbíṛì tacó tí ye, tacó wàa, ꞌbí i gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ i tí nò náa wò nì ṛè ndú nò ꞌví me ye lá.»
24 Simão disse aos apóstolos: — Peço que vocês orem ao Senhor por mim, para que não me sobrevenha nada do que vocês disseram.
25 Ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì mâ giì ꞌdè có, ta bà kò-kò ta có mì Mbe tí ndoo, ji ndâ ꞌduù gbí gbata tí nò Sàmárìyà náa ndú ya gítí nò cee gî, ndú giì dele ndi ndú gí Jèrùzàlémè ta bà nò ta bà ma Banga-Ngú-Có ji ndâ ꞌduù ta ndi tí ndâ ꞌbá tí kpokèjì gbí to Sàmárìyà.
25 Eles, porém, tendo dado o seu testemunho e pregado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Ta o tí nò, basìlì mì Mbíṛì giì ꞌdè có ji Fìlípò máa, «ꞌViindi tí lo, wàa wò ꞌví zèè zì kpokèjì tí nó mbe mò gí gbíꞌdè, mbe ꞌdo Jèrùzàlémè kû gì gí gbí gbata Gázà nô.»
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Levante-se e vá para o Sul, no caminho que desce de Jerusalém a Gaza; este se acha deserto.
27 Fìlípò bà-i-nò giì ꞌbì nó go có tí nò náa basìlì mì Mbíṛì ꞌdè ji yí nò. Yí mâ giì zekeꞌo si yí kpokèjì, yí giì ŋò a ꞌbí ꞌdakò náa a ba yí gî, tí gbolò ꞌduù mbe kû kpolo tí ndâ i-ꞌbá mì Kàndékè (gbí máa gba-niì), mì ndâ ꞌduù Èsìyópìyà.
27 Filipe se levantou e foi. Havia um etíope, eunuco, alto oficial de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todo o seu tesouro. Ele tinha vindo adorar em Jerusalém
28 Gbolò ꞌduù tí nò ta o tí nò kû dele ndi wó gí ꞌbá ꞌdo bà bàkà i-Mbíṛì Jèrùzàlémè. Yí ta o tí nò ki tí wó gbí àràbíyà-kècè mì wó kû ꞌdeke i ꞌdo gbí wáràgà mì Ìzáyà tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì.
28 e estava regressando ao seu país. E, assentado na sua carruagem, vinha lendo o profeta Isaías.
29 Bèṛi-mì-Mbíṛì bà-i-nò giì ꞌdè có ji Fìlípò máa, «Yèè ndi lo dê gítí àràbíyà tí zô.»
29 Então o Espírito disse a Filipe: — Aproxime-se dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Fìlípò mâ giì yèè dê gítí àràbíyà tí nò go có mì Bèṛi-mì-Mbíṛì nò, yí giì ꞌde ꞌdakò tí nò kû ꞌdeke i ꞌdo gbí wáràgà mì Ìzáyà. Bìndi Fìlípò giì ꞌvee yí máa, «Wò kpónó ꞌdi gbí có tí nò náa wò kû ꞌdeke nò gî?»
30 Correndo para lá, Filipe ouviu que o homem estava lendo o profeta Isaías. Então perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Káa yí giì ꞌvìsì cò ji Fìlípò máa, «Ye bà ꞌdi gbí ta kpéétí ye ta ŋa kpokèjì ngàyi, sè káa ŋìnó náa ꞌbí ꞌduù má konì ye?» Yí bà-i-nò giì tèꞌé tí Fìlípò gí mì ndú ta yí yaà.
31 Ele respondeu: — Como poderei entender, se ninguém me explicar? E convidou Filipe a subir e sentar-se ao seu lado.
32 Có tí nò náa gbolò ꞌduù tí nò kû ꞌdeke ꞌdo gbí wáràgà mì Mbíṛì nò énó máa,
32 Ora, a passagem da Escritura que ele estava lendo era esta: “Foi levado como ovelha ao matadouro; e, como um cordeiro mudo diante do seu tosquiador, ele não abriu a boca.
33 Àá táánò ŋonoko yí,
33 Na sua humilhação, lhe negaram justiça; quem poderá falar da sua descendência? Porque a vida dele é tirada da terra.”
34 Gbolò ꞌdakò tí nò mâ giì ꞌdeke i tí nò cee gî, yí giì ꞌvìsì tí wó gítí Fìlípò, bìndi yí giì ꞌvee yí máa, «Mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì táánò kû ꞌdè có tí nò gítí ꞌdóó kùùkpò dìì wó wèè, gítí ꞌbí ꞌduù kèꞌbî? ꞌDè ji ye gi.»
34 Então o eunuco disse a Filipe: — Peço que você me explique a quem se refere o profeta. Fala de si mesmo ou de outra pessoa?
35 Káa Fìlípò bà-i-nò giì ꞌbìtà bà ꞌvìsì có ji yí ta bà ꞌdè gbí có tí nò náa yí ꞌdeke ꞌdo gbí wáràgà mì Mbíṛì nò má kózò gî, yí bà giì ꞌdè gbí Banga-Ngú-Có mì Jézù ji yí.
35 Então Filipe explicou. E, começando com esta passagem da Escritura, anunciou-lhe a mensagem de Jesus.
36 Ndú mâ giì yèè gí kùṛo, ndú giì ꞌde ngo kpokèjì, bìndi gbolò ꞌdakò tí nò giì ꞌvee Fìlípò máa, «Ŋò ngo kuu zô, à má énò, ꞌdóó ṛè i tí nó mbe tii bà caka tí ye nó kpónó ꞌví dù a ŋa yè?»
36 Seguindo pelo caminho, chegaram a certo lugar onde havia água. Então o eunuco disse: — Eis aqui água. O que impede que eu seja batizado?
37 Káa Fìlípò giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Wò má ùnje ta njembí lo gbaànjé gî, àá bà caka tí lo gî.»
37 [Filipe respondeu: — É lícito, se você crê de todo o coração. Então ele disse: — Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Gbolò ꞌdakò tí nò giì ṛò àràbíyà mì wó mí tíyò bìndi bà ꞌdè có tí nò, bìndi ndú giì ya ta Fìlípò gí tà ngo, bìndi Fìlípò giì caka tí wó gî.
38 Então mandou parar a carruagem, ambos desceram à água, e Filipe batizou o eunuco.
39 Ndú mâ giì co gí sè ꞌdo tà ngo gî, Bèṛi-mì-Mbíṛì giì te Fìlípò ꞌdo tí gbolò ꞌdakò tí nò gî. Yí giì ŋò Fìlípò kákáꞌi lá, káa yí giì nò sè nó mì wó ta pétékè tàkòcò wó.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou Filipe, e o eunuco não o viu mais; e este foi seguindo o seu caminho, cheio de alegria.
40 Fìlípò giì ꞌde tí wó ŋìndi wó a i ngé gbí gbata Àzátù, bìndi yí giì cee sè nó mì wó ta bà ma Banga-Ngú-Có ta ndi gbí ndâ gbata ta ndi tí kpokèjì léé gî di ngé gbí gbata Cèzàríyà.
40 Mas Filipe foi visto outra vez em Azoto; e, seguindo viagem, evangelizava todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.